Atos 17

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 ɄPaʉlo nʉ Sɨɨla bháshilile mʉ nhaaya ɨya mu Amufipooli, nɨ ya Apoloniya, bhakhafikha mʉ nhaaya ɨya mu Tesalonike pe páamɨle isinagoogi ɨlya Bhayahuudi.
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Kʉnʉʉkwo ʉPaʉlo akhinjilaga mwi sinagoogi, anza she yáamɨle mwata yaakwe. ƗSabaato zɨtatʉ akhabhalʉmbɨlɨlaga kufuma mu Wusimbe uWufinjile,
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 ɨnga abhalɨnganɨzye na kʉbhalanga apazelu kʉtɨ uKilisiti akhondeeye kʉyɨmba na kʉzyʉkha mʉ bhafwe. ɄPaʉlo akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “UYeesu wʉnʉʉnʉ we ɨnkʉmʉlʉmbɨɨlɨla kukwinyu we wu Kilisiti.”
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Bhamu aBhayahuudi bhakhagɨɨtɨkha amazwi ga Paʉlo. Bhoope aBhayunaani abhinji bhe bhakhɨtɨkhaga ulupuuto ʉlwa Shiyahuudi, peeka na bhantanda abhinji abhapɨtɨ pa mbombo, bhakhɨɨtɨkha, bhakhabha peeka nʉ Paʉlo nʉ Sɨɨla.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Ɨleelo ʉmwone wʉkhabhalema aBhayahuudi abhanjɨ bhe bhatítishile, bhakhabhala mʉ mʉnaalo, bhakhabhalanjɨla abhantʉ abhabhiibhi, bhe bhakhabhʉngaanya abhantʉ abhinji, bhakhanda kʉpela ibho ɨpɨtɨ mʉ nhaaya yonti. Bhakhabhala bhakhinjila kʉ makha mu nyumba ya Yaasoni kʉmwanza ʉPaʉlo nʉ Sɨɨla, ɨnga bhabhatwale apazelu kʉ bhantʉ abha mʉ nhaaya.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 We bhatabhaaga, bhakhamʉlema uYaasoni wʉʉyo peeka na bhamwabho bhamu mʉ lwɨtɨkho, bhakhabhadendelula paka pa bhapɨtɨ abhɨ nhaaya, kumo bhakuzingula ɨshongo bhakʉtɨ, “Abhantʉ ɨbha bhe bhakʉpela ibho ɨpɨtɨ mʉ nsɨ izinji zyonti, ishi bhinzile panaapa mʉ nhaaya yɨɨtʉ,
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 uYaasoni we abhaposheleeye mu nyumba yaakwe. Bhonti bhakʉshoolanya ɨndajɨzyo zye uKaisaali azibhiishile bhakʉtɨ, ‘Ɨtwe tʉlɨ nʉ mwene uwunji we tʉkʉtɨ uYeesu.’ ”
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Abhapɨtɨ abhɨ nhaaya yiila peeka na bhantʉ we bhɨmvwa ɨnongwa ziila, bhakhazyʉgʉnhana nhaani.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Bhakhabhabhʉʉzya uYaasoni na bhamwabho bhafumwe ɨvwa kʉbhagombola, bhakhabhɨtɨshɨzya kʉtɨ bhasogolaje kʉkwabho.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 We kwabha shawusiku, nalʉbhɨlo bhe bhitishile bhakhabhasokha ʉPaʉlo nʉ Sɨɨla kʉtɨ bhasogole bhabhale mʉ nhaaya ɨya kʉ Belooya. We bhaafikha kuula, bhakhinjila mwi sinagoogi ɨlya Bhayahuudi.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Abhantʉ abha pa Belooya bháamɨle bhantʉ bhe bhakhatejelezyaga kʉshɨla abha pa Tesalonike. We ʉPaʉlo akʉbhalʉmbɨɨlɨla intumi zya Mwene uYeesu, bhakhazɨposheela kʉ mwoyo wonti. Bhakhajendeelela kʉbhaazya uWusimbe uWufinjile insiku zyonti, ɨnga bhasimishizye kʉtɨ amazwi ge ʉPaʉlo akʉlonga ga nalyoli.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 ABhayahuudi abhinji bhakhamwɨtɨkha uYeesu, peeka na bhasakhaala na bhantanda abhapɨtɨ abha Shiyunaani.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 Ɨleelo aBhayahuudi abha mu Tesalonike, we bhaamanya kʉtɨ ʉPaʉlo akʉlʉmbɨɨlɨla izwi lya Mʉlʉngʉ na kʉ Belooya, kwope bhakhabhala, bhakhapela ibho ɨpɨtɨ na kʉsonganya ɨmpʉga ya bhantʉ.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Bhe bhitishile pa Belooya bhakhamʉloleela ʉPaʉlo, bhakhamʉtwala nalʉbhɨlo kʉmbalɨ kwa sʉmbɨ, ɨleelo ʉSɨɨla nu Tiimoti abheene bhakhasyala mʉ Belooya.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Bhaala bhe bhámʉloleleeye ʉPaʉlo bhakhamufisya mʉ nhaaya ɨya mʉ Aseene. We bhakʉgalʉkha, ʉPaʉlo akhabhasonteelezya nɨ ndajɨlo ɨzya kʉbhatwalɨla uTiimoti nʉ Sɨɨla kʉtɨ bhatakhaabhaje, bhamʉlandate nalʉbhɨlo.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 We ʉPaʉlo akʉbhagʉʉlɨla uTiimoti nʉ Sɨɨla mʉ Aseene, ʉmwoyo waakwe wʉkhakhatampaga nhaani we aalola kʉtɨ ɨnhaaya yiila yonti yizuuye ivifwani ɨvwa bhamʉlʉngʉ.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Pe akhanda kwinjila mwi sinagoogi, akhazabhanaga na Bhayahuudi na Bhayunaani bhe bhakhɨtɨkhaga ulupuuto ʉlwa Shiyahuudi. Khabhɨlɨ insiku zyonti, akhazabhanaga apazelu na bhantʉ bhe akhakhomaanaga nabho mʉ manaalo.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 Abhamanyi bhamu bhe bhakhatɨnjɨ aBhaepikuleeyo na Bhasitoiki bhakhɨnza kʉdalɨnhana nʉ Paʉlo. Bhamu bhakhatɨ, “Akwanza kʉlonga zyoni umulabhanjishi ʉnʉ?” Bhamu bhakhatɨ, “Yɨkʉlolekha kʉtɨ akʉlonga zya bhamʉlʉngʉ bhaakwe abhɨ nsɨ izinji.” Bhálonjile shɨnɨɨsho, kʉnongwa ye ʉPaʉlo akhabhalʉmbɨlɨlaga iNtumi iNyinza ɨzya Yeesu, nɨ zya kʉzyʉkha kwakwe.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 Pe abhamanyi bhaala bhakhamʉtwala ʉPaʉlo pɨ balaaza ɨlya bhamanyi lye bhakhatɨnjɨ Aleopago. Abhapɨtɨ abhɨ balaaza bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “Ɨmanyɨzyo impwa zɨnɨɨzyo zye ʉkʉbhabhʉʉzya abhantʉ, tʉbhʉʉzye nɨɨtwe.
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Tuzyimvwizye kʉtɨ zya shɨkholo ishinji, tuyiganile kʉtɨ utwilulile zyenezyo.”
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 Bhálonjile shɨnɨɨsho, kʉnongwa ye abhantʉ abha kʉ Aseene, peeka na bhajeni abha kutali bhe bhakhɨkhalaga kʉnʉʉkwo, bhakhayɨganaga kʉtejeelezya bhʉʉlo ɨnongwa impwa, na kʉzɨlonga.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Pe ʉPaʉlo akhɨmɨɨlɨla mwɨ balaaza liila ɨlya Aleopago, akhatɨ, “Mʉbhasakhaala ɨmwe mʉbha mʉ Aseene! Ɨnkʉlola kʉtɨ mʉlemeleeye nhaani ɨnongwa zyonti ɨzya lupuuto.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 We ɨnkʉshɨla mʉ nhaaya yɨnɨɨnɨ, nálolile she mukupuuta abhamʉlʉngʉ. Naashilolile nɨ shɨgemo ɨsha kufumwizya imfinjile she shisimbiilwe amazwi ge gakʉtɨ: KWA MɄLɄNGɄ WE ATAKɄMANYƗKHA. Wʉnʉʉyo ʉMʉlʉngʉ we mukupuuta sita kʉmʉmanya, we ɨne ɨnkwanza kʉbhalʉmbɨɨlɨla.
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 “ɄMʉlʉngʉ wʉ Mwene ʉwa kʉmwanya na paasɨ, we ápelile ɨnsɨ, na vwonti vwe vɨlɨ mʉmwo. Ʉweene atakwɨkhala mu nyumba ɨzya kupuutila zye zɨkʉzengwa nɨ nyoobhe zya bhantʉ.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 Atakʉbhombelwa na bhantʉ ngatɨ akwanza khamu kʉkwabho. Ʉweene we akʉʉbhapa abhantʉ bhonti uwuumi na kʉtɨ bhafuutaje, khabhɨlɨ we akʉʉbhapa vwonti.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Kufumilana nu muntu weeka ápelile ɨvɨkholo vwonti ɨvwa bhantʉ, kʉtɨ bhasaate mʉ nsɨ zyonti. Akhabhabhɨɨshɨla akhabhalɨlo kufuma khalɨ, liino na pooshi pe bhatɨyɨkhalaje.
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 ɄMʉlʉngʉ akhabhomba ganaago gonti, ɨnga abhantʉ bhamwanze, lumo bhangamufishila kwɨ dala ɨlya kʉpalamansya. Poope shɨnɨɨsho, atalɨ ukutali na wowonti.
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 ‘Kʉnongwa ye mʉmwakwe mwe tʉkwɨkhala na kʉjendeelela kʉbha twe bhuumi.’ Anza she bhamu mu bhasimbi bhiinyu abhɨ nyɨmbo bhátɨlɨ, ‘Ɨtwe twe bhaana bhaakwe.’
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 “Kʉnongwa ye ɨtwe twe bhaana bha Mʉlʉngʉ, tʉtakwanzɨwa kukwina kʉtɨ ʉwʉmʉlʉngʉ waakwe wukholiine ni shifwani she bhagombile kʉ mbana iyi zahaabu, awe ɨyɨ nhela, awe ɨya mawe. Vɨnɨɨvwo ivifwani vɨkʉgombwa ku wumanyi wa bhantʉ bhʉʉlo.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Palʉsalo, mʉ khabhalɨlo khe abhantʉ bhakhabhombaga zɨnɨɨzyo mʉ wʉlema, ʉMʉlʉngʉ áyibhiishile ngatɨ atakʉlola. Ɨleelo ishi akʉbhalajɨzya abhantʉ bhonti abha poponti paala kʉtɨ bhalaate.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 Kʉnongwa ye abhiishile isiku lye akhayɨbhalonga abhantʉ bhonti mu wugolosu, kwɨ dala ɨlya muntu we amʉsabhʉʉye. ɄMʉlʉngʉ abhasimishiziizye bhonti zɨnɨɨzyo, kwɨ dala ɨlya kʉmʉzyʉsya wʉnʉʉyo umuntu mʉ bhafwe.”
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 Abhapɨtɨ bhaala, we bhɨmvwa kʉtɨ ʉPaʉlo akʉlonga ɨzya kʉzyʉkha kʉ bhafwe, bhamu bhakhamʉshoolanya. Ɨleelo bhamu bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “Tʉkwanza kʉkʉtejeelezya winza kʉnongwa zɨnɨɨzyo.”
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Pe ʉPaʉlo akhafuma mwɨ balaaza akhabhalekha.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Abhantʉ bhamu bhakhamwɨtɨkha uYeesu, bhakhanda kʉmʉlandata ʉPaʉlo. Mʉ bhanaabho álɨɨpo uDionisiyo, ʉwa mwɨ balaaza ɨlya Aleopago, nʉ mwantanda weeka, ɨtaawa lyakwe wu Damali, peeka na bhantʉ abhanjɨ.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.