Atos 17

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ɄPaʉlo nʉ Sɨɨla bháshilile mʉ nhaaya ɨya mu Amufipooli, nɨ ya Apoloniya, bhakhafikha mʉ nhaaya ɨya mu Tesalonike pe páamɨle isinagoogi ɨlya Bhayahuudi.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Kʉnʉʉkwo ʉPaʉlo akhinjilaga mwi sinagoogi, anza she yáamɨle mwata yaakwe. ƗSabaato zɨtatʉ akhabhalʉmbɨlɨlaga kufuma mu Wusimbe uWufinjile,
2 Ora, Paulo, segundo o seu costume, foi ter com eles; e por três sábados discutiu com eles as Escrituras,
3 ɨnga abhalɨnganɨzye na kʉbhalanga apazelu kʉtɨ uKilisiti akhondeeye kʉyɨmba na kʉzyʉkha mʉ bhafwe. ɄPaʉlo akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “UYeesu wʉnʉʉnʉ we ɨnkʉmʉlʉmbɨɨlɨla kukwinyu we wu Kilisiti.”
3 expondo e demonstrando que era necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos; este Jesus que eu vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Bhamu aBhayahuudi bhakhagɨɨtɨkha amazwi ga Paʉlo. Bhoope aBhayunaani abhinji bhe bhakhɨtɨkhaga ulupuuto ʉlwa Shiyahuudi, peeka na bhantanda abhinji abhapɨtɨ pa mbombo, bhakhɨɨtɨkha, bhakhabha peeka nʉ Paʉlo nʉ Sɨɨla.
4 E alguns deles ficaram persuadidos e aderiram a Paulo e Silas, bem como grande multidão de gregos devotos e não poucas mulheres de posição.
5 Ɨleelo ʉmwone wʉkhabhalema aBhayahuudi abhanjɨ bhe bhatítishile, bhakhabhala mʉ mʉnaalo, bhakhabhalanjɨla abhantʉ abhabhiibhi, bhe bhakhabhʉngaanya abhantʉ abhinji, bhakhanda kʉpela ibho ɨpɨtɨ mʉ nhaaya yonti. Bhakhabhala bhakhinjila kʉ makha mu nyumba ya Yaasoni kʉmwanza ʉPaʉlo nʉ Sɨɨla, ɨnga bhabhatwale apazelu kʉ bhantʉ abha mʉ nhaaya.
5 Mas os judeus, movidos de inveja, tomando consigo alguns homens maus dentre os vadios e ajuntando o povo, alvoroçavam a cidade e, assaltando a casa de Jáson, os procuravam para entregá-los ao povo.
6 We bhatabhaaga, bhakhamʉlema uYaasoni wʉʉyo peeka na bhamwabho bhamu mʉ lwɨtɨkho, bhakhabhadendelula paka pa bhapɨtɨ abhɨ nhaaya, kumo bhakuzingula ɨshongo bhakʉtɨ, “Abhantʉ ɨbha bhe bhakʉpela ibho ɨpɨtɨ mʉ nsɨ izinji zyonti, ishi bhinzile panaapa mʉ nhaaya yɨɨtʉ,
6 Porém, não os achando, arrastaram Jáson e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 uYaasoni we abhaposheleeye mu nyumba yaakwe. Bhonti bhakʉshoolanya ɨndajɨzyo zye uKaisaali azibhiishile bhakʉtɨ, ‘Ɨtwe tʉlɨ nʉ mwene uwunji we tʉkʉtɨ uYeesu.’ ”
7 os quais Jáson acolheu; e todos eles procedem contra os decretos de César, dizendo haver outro rei, que é Jesus.
8 Abhapɨtɨ abhɨ nhaaya yiila peeka na bhantʉ we bhɨmvwa ɨnongwa ziila, bhakhazyʉgʉnhana nhaani.
8 Assim alvoroçaram a multidão e os magistrados da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Bhakhabhabhʉʉzya uYaasoni na bhamwabho bhafumwe ɨvwa kʉbhagombola, bhakhabhɨtɨshɨzya kʉtɨ bhasogolaje kʉkwabho.
9 Tendo, porém, recebido fiança de Jáson e dos demais, soltaram-nos.
10 We kwabha shawusiku, nalʉbhɨlo bhe bhitishile bhakhabhasokha ʉPaʉlo nʉ Sɨɨla kʉtɨ bhasogole bhabhale mʉ nhaaya ɨya kʉ Belooya. We bhaafikha kuula, bhakhinjila mwi sinagoogi ɨlya Bhayahuudi.
10 E logo, de noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia; tendo eles ali chegado, foram à sinagoga dos judeus.
11 Abhantʉ abha pa Belooya bháamɨle bhantʉ bhe bhakhatejelezyaga kʉshɨla abha pa Tesalonike. We ʉPaʉlo akʉbhalʉmbɨɨlɨla intumi zya Mwene uYeesu, bhakhazɨposheela kʉ mwoyo wonti. Bhakhajendeelela kʉbhaazya uWusimbe uWufinjile insiku zyonti, ɨnga bhasimishizye kʉtɨ amazwi ge ʉPaʉlo akʉlonga ga nalyoli.
11 Ora, estes eram mais nobres do que os de Tessalônica, porque receberam a palavra com toda avidez, examinando diariamente as Escrituras para ver se estas coisas eram assim.
12 ABhayahuudi abhinji bhakhamwɨtɨkha uYeesu, peeka na bhasakhaala na bhantanda abhapɨtɨ abha Shiyunaani.
12 De sorte que muitos deles creram, bem como bom número de mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 Ɨleelo aBhayahuudi abha mu Tesalonike, we bhaamanya kʉtɨ ʉPaʉlo akʉlʉmbɨɨlɨla izwi lya Mʉlʉngʉ na kʉ Belooya, kwope bhakhabhala, bhakhapela ibho ɨpɨtɨ na kʉsonganya ɨmpʉga ya bhantʉ.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que também em Beréia era anunciada por Paulo a palavra de Deus, foram lá agitar e sublevar as multidões.
14 Bhe bhitishile pa Belooya bhakhamʉloleela ʉPaʉlo, bhakhamʉtwala nalʉbhɨlo kʉmbalɨ kwa sʉmbɨ, ɨleelo ʉSɨɨla nu Tiimoti abheene bhakhasyala mʉ Belooya.
14 Imediatamente os irmãos fizeram sair a Paulo para que fosse até o mar; mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Bhaala bhe bhámʉloleleeye ʉPaʉlo bhakhamufisya mʉ nhaaya ɨya mʉ Aseene. We bhakʉgalʉkha, ʉPaʉlo akhabhasonteelezya nɨ ndajɨlo ɨzya kʉbhatwalɨla uTiimoti nʉ Sɨɨla kʉtɨ bhatakhaabhaje, bhamʉlandate nalʉbhɨlo.
15 E os que acompanhavam a Paulo levaram-no até Atenas e, tendo recebido ordem para Silas e Timóteo a fim de que estes fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 We ʉPaʉlo akʉbhagʉʉlɨla uTiimoti nʉ Sɨɨla mʉ Aseene, ʉmwoyo waakwe wʉkhakhatampaga nhaani we aalola kʉtɨ ɨnhaaya yiila yonti yizuuye ivifwani ɨvwa bhamʉlʉngʉ.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, revoltava-se nele o seu espírito, vendo a cidade cheia de ídolos.
17 Pe akhanda kwinjila mwi sinagoogi, akhazabhanaga na Bhayahuudi na Bhayunaani bhe bhakhɨtɨkhaga ulupuuto ʉlwa Shiyahuudi. Khabhɨlɨ insiku zyonti, akhazabhanaga apazelu na bhantʉ bhe akhakhomaanaga nabho mʉ manaalo.
17 Argumentava, portanto, na sinagoga com os judeus e os gregos devotos, e na praça todos os dias com os que se encontravam ali.
18 Abhamanyi bhamu bhe bhakhatɨnjɨ aBhaepikuleeyo na Bhasitoiki bhakhɨnza kʉdalɨnhana nʉ Paʉlo. Bhamu bhakhatɨ, “Akwanza kʉlonga zyoni umulabhanjishi ʉnʉ?” Bhamu bhakhatɨ, “Yɨkʉlolekha kʉtɨ akʉlonga zya bhamʉlʉngʉ bhaakwe abhɨ nsɨ izinji.” Bhálonjile shɨnɨɨsho, kʉnongwa ye ʉPaʉlo akhabhalʉmbɨlɨlaga iNtumi iNyinza ɨzya Yeesu, nɨ zya kʉzyʉkha kwakwe.
18 Ora, alguns filósofos epicureus e estóicos disputavam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece ser pregador de deuses estranhos; pois anunciava a boa nova de Jesus e a ressurreição.
19 Pe abhamanyi bhaala bhakhamʉtwala ʉPaʉlo pɨ balaaza ɨlya bhamanyi lye bhakhatɨnjɨ Aleopago. Abhapɨtɨ abhɨ balaaza bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “Ɨmanyɨzyo impwa zɨnɨɨzyo zye ʉkʉbhabhʉʉzya abhantʉ, tʉbhʉʉzye nɨɨtwe.
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 Tuzyimvwizye kʉtɨ zya shɨkholo ishinji, tuyiganile kʉtɨ utwilulile zyenezyo.”
20 Pois tu nos trazes aos ouvidos coisas estranhas; portanto queremos saber o que vem a ser isto.
21 Bhálonjile shɨnɨɨsho, kʉnongwa ye abhantʉ abha kʉ Aseene, peeka na bhajeni abha kutali bhe bhakhɨkhalaga kʉnʉʉkwo, bhakhayɨganaga kʉtejeelezya bhʉʉlo ɨnongwa impwa, na kʉzɨlonga.
21 Ora, todos os atenienses, como também os estrangeiros que ali residiam, de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de contar ou de ouvir a última novidade.
22 Pe ʉPaʉlo akhɨmɨɨlɨla mwɨ balaaza liila ɨlya Aleopago, akhatɨ, “Mʉbhasakhaala ɨmwe mʉbha mʉ Aseene! Ɨnkʉlola kʉtɨ mʉlemeleeye nhaani ɨnongwa zyonti ɨzya lupuuto.
22 Então Paulo, estando de pé no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vejo que sois excepcionalmente religiosos;
23 We ɨnkʉshɨla mʉ nhaaya yɨnɨɨnɨ, nálolile she mukupuuta abhamʉlʉngʉ. Naashilolile nɨ shɨgemo ɨsha kufumwizya imfinjile she shisimbiilwe amazwi ge gakʉtɨ: KWA MɄLɄNGɄ WE ATAKɄMANYƗKHA. Wʉnʉʉyo ʉMʉlʉngʉ we mukupuuta sita kʉmʉmanya, we ɨne ɨnkwanza kʉbhalʉmbɨɨlɨla.
23 porque, passando eu e observando os objetos do vosso culto, encontrei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais sem o conhecer, é o que vos anuncio.
24 “ɄMʉlʉngʉ wʉ Mwene ʉwa kʉmwanya na paasɨ, we ápelile ɨnsɨ, na vwonti vwe vɨlɨ mʉmwo. Ʉweene atakwɨkhala mu nyumba ɨzya kupuutila zye zɨkʉzengwa nɨ nyoobhe zya bhantʉ.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 Atakʉbhombelwa na bhantʉ ngatɨ akwanza khamu kʉkwabho. Ʉweene we akʉʉbhapa abhantʉ bhonti uwuumi na kʉtɨ bhafuutaje, khabhɨlɨ we akʉʉbhapa vwonti.
25 nem tampouco é servido por mãos humanas, como se necessitasse de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Kufumilana nu muntu weeka ápelile ɨvɨkholo vwonti ɨvwa bhantʉ, kʉtɨ bhasaate mʉ nsɨ zyonti. Akhabhabhɨɨshɨla akhabhalɨlo kufuma khalɨ, liino na pooshi pe bhatɨyɨkhalaje.
26 e de um só fez todas as raças dos homens, para habitarem sobre toda a face da terra, determinando-lhes os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação;
27 ɄMʉlʉngʉ akhabhomba ganaago gonti, ɨnga abhantʉ bhamwanze, lumo bhangamufishila kwɨ dala ɨlya kʉpalamansya. Poope shɨnɨɨsho, atalɨ ukutali na wowonti.
27 para que buscassem a Deus, se porventura, tateando, o pudessem achar, o qual, todavia, não está longe de cada um de nós;
28 ‘Kʉnongwa ye mʉmwakwe mwe tʉkwɨkhala na kʉjendeelela kʉbha twe bhuumi.’ Anza she bhamu mu bhasimbi bhiinyu abhɨ nyɨmbo bhátɨlɨ, ‘Ɨtwe twe bhaana bhaakwe.’
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois dele também somos geração.
29 “Kʉnongwa ye ɨtwe twe bhaana bha Mʉlʉngʉ, tʉtakwanzɨwa kukwina kʉtɨ ʉwʉmʉlʉngʉ waakwe wukholiine ni shifwani she bhagombile kʉ mbana iyi zahaabu, awe ɨyɨ nhela, awe ɨya mawe. Vɨnɨɨvwo ivifwani vɨkʉgombwa ku wumanyi wa bhantʉ bhʉʉlo.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida pela arte e imaginação do homem.
30 Palʉsalo, mʉ khabhalɨlo khe abhantʉ bhakhabhombaga zɨnɨɨzyo mʉ wʉlema, ʉMʉlʉngʉ áyibhiishile ngatɨ atakʉlola. Ɨleelo ishi akʉbhalajɨzya abhantʉ bhonti abha poponti paala kʉtɨ bhalaate.
30 Mas Deus, não levando em conta os tempos da ignorância, manda agora que todos os homens em todo lugar se arrependam;
31 Kʉnongwa ye abhiishile isiku lye akhayɨbhalonga abhantʉ bhonti mu wugolosu, kwɨ dala ɨlya muntu we amʉsabhʉʉye. ɄMʉlʉngʉ abhasimishiziizye bhonti zɨnɨɨzyo, kwɨ dala ɨlya kʉmʉzyʉsya wʉnʉʉyo umuntu mʉ bhafwe.”
31 porquanto determinou um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que para isso ordenou; e disso tem dado certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Abhapɨtɨ bhaala, we bhɨmvwa kʉtɨ ʉPaʉlo akʉlonga ɨzya kʉzyʉkha kʉ bhafwe, bhamu bhakhamʉshoolanya. Ɨleelo bhamu bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “Tʉkwanza kʉkʉtejeelezya winza kʉnongwa zɨnɨɨzyo.”
32 Mas quando ouviram falar em ressurreição de mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos ainda outra vez.
33 Pe ʉPaʉlo akhafuma mwɨ balaaza akhabhalekha.
33 Assim Paulo saiu do meio deles.
34 Abhantʉ bhamu bhakhamwɨtɨkha uYeesu, bhakhanda kʉmʉlandata ʉPaʉlo. Mʉ bhanaabho álɨɨpo uDionisiyo, ʉwa mwɨ balaaza ɨlya Aleopago, nʉ mwantanda weeka, ɨtaawa lyakwe wu Damali, peeka na bhantʉ abhanjɨ.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele, e creram, entre os quais Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.