2 Coríntios 12

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ɨnhondeeye kʉjendeelela kʉyɨbaada, she poope te khinza. Ishi ɨntɨlonje ku zyi njozi na kugubulilwa vwe ʉMwene uYeesu andolesiizye.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Imumanyile umuntu weeka umulandati wa Kilisiti, we amanha ishumi na gani ge gashilile, umuntu wʉnʉʉyo akhanyamvʉlwa paka ɨmwanya ɨya kutali nhaani. We akʉnyamvʉlwa, intamanyile kʉtɨ áamɨle ɨshɨmʉbhɨlɨ, awe atáamɨle ɨshɨmʉbhɨlɨ, lyoli ʉMʉlʉngʉ we amanyile.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Ishi ɨntɨyɨbaade kʉ zya muntu wʉnʉʉyo, ɨleelo ɨntangayɨbaada nʉneene, lyoli ɨnkʉyɨbaada kʉ zya wʉtolwe waanɨ.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Poope ɨnga nanzaga kʉyɨbaada, ɨntaamɨle ɨmbe ne mʉlema, kʉnongwa ye we ɨnkʉlonga zya nalyoli. Ɨleelo inkuyidinda kʉyɨbaada, ɨnga umuntu wowonti aleshe kʉndola ɨne kʉtɨ ɨnhondeeye nhaani kʉshɨla zye akʉzɨlola na kʉzyɨmvwa kufuma kʉkwanɨ.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Ɨleelo nábhishiilwe akhantʉ mʉ mʉbhɨlɨ waanɨ khe khakumpa amavune anza aga kʉlaswa ni lyimvwa, ɨnga ɨntayɨbaadaje nhaani ku winji ʉwa ziila zye ʉMwene uYeesu andolesiizye. Akhantʉ khanaakho ngatɨ mubhombi wa Seetani, we asonteleziizwe kʉnhoma na kundinda ɨntakhayɨbaade nhaani.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Kʉnongwa ɨya khantʉ khanaakho, námulambile ʉMwene khatatʉ kʉtɨ khaneepe.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Ɨleelo ʉweene akhambʉʉzya akhatɨ, “Uwiila waanɨ wʉkʉkwɨlɨɨye, kʉnongwa ye amakha gaanɨ gakʉlolekha mʉ wʉtolwe.” Pe shɨnɨɨsho, ɨntɨyɨbadɨlaje ʉwʉtolwe waanɨ kʉ lʉseshelo ʉlʉpɨtɨ, ɨnga amakha ga Kilisiti galoleshe mʉmwanɨ.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Shɨnɨɨsho, ɨnkʉwʉseshela ʉwʉtolwe, kuligwa, kʉlabha na kʉyɨmba, na kweleela kʉnongwa ya Kilisiti. Kʉnongwa ye we ɨndɨ mʉ wʉtolwe pe ɨnkʉbha na makha.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Nabha ngatɨ ne mʉlema, ɨleelo ɨmwe mwe mumbijiiye kʉbha anza shiniishi. Kʉnongwa ye naakhondeeye kʉpaalwa nɨɨmwe, she poope ɨnkʉlolekha ɨntakhondeeye, ɨne te ne munsi kʉshɨla “abhasundikwa abhapɨtɨ.”
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 We náamɨle kukwinyu, ku wujimbiilizu ʉwʉpɨtɨ nhaani nábhombile ɨvɨlolesyo, amayele, nɨ vwa kuswijizya ivwinji pɨlongolela yiinyu vwe vɨkhalolesyaga kʉtɨ ɨne ne musundikwa ʉwa nalyoli.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Bhʉlɨ, mubhuliliilwe akhooni kʉshɨla ɨvɨbhanza ivinji, lyoli ɨne intábhayimvwizye kʉtɨ mʉnaavwe vwe nábhuliliilwe? Ɨnga wʉnʉʉwo we wubhiibhi waanɨ, mʉntʉʉyɨle!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Ishi injilinganyiinye kwɨnza kukwinyu akha wʉtatʉ, ɨleelo te ɨmbe ne lizigo kukwinyu. Kwe kʉtɨ khe ɨnkwanza te shʉʉma shiinyu, lyoli ɨnkʉbhanza ɨmwe. Wiila bhʉʉlo abhapaafi bhe bhakubhasengulila abhaana, te bhaana bhe bhakubhasengulila abhapaafi bhaabho.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Pe shɨnɨɨsho, ɨntɨseshele kufumwa ivintu vwonti vwe ɨndɨ navwo kʉnongwa yiinyu, khabhɨlɨ na kuyifumwa ɨne nʉneene. Ɨleelo ishi yɨkʉlolekha kʉtɨ we ɨnkwonjela kʉbhagana, ɨmwe pe ʉlʉgano lwinyu kʉkwanɨ lʉkwʉnda.
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Poope ɨnga mʉkwɨtɨkha kʉtɨ ɨntáamɨle ne lizigo kukwinyu, ɨleelo pamu umuntu uwunji angatɨ, “ɄPaʉlo pe mushevu, abhakhopeeye.”
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Bhʉlɨ, kʉlɨ nu muntu wowonti we námusonteleziizye kukwinyu we abhafwʉlɨɨye? Atalɨɨpo ngaweeka!
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Námulambile uTiito peeka nʉ nholo wɨɨtʉ ʉwamwabho ɨnhabhasonteelezya kukwinyu. Bhʉlɨ, uTiito ábhasomvwizye khokhonti? Bhʉlɨ, mutamanyile kʉtɨ ɨtwe tʉlɨ nʉ mwoyo weeka, khabhɨlɨ poope ɨnjendo yɨɨtʉ yɨlɨ yeeka!
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Lumo mʉkʉsɨɨbha kʉtɨ akhabhalɨlo khonti ɨkha, tʉkʉlamba kukwinyu! Ndaali, tʉkʉlonga ganaaga pamiiso ga Mʉlʉngʉ, kʉnongwa ye tupatinhiine nu Kilisiti. Bhaganwa bhaanɨ, ganaaga gonti tʉkʉbhomba kʉbhazenga ɨmwe mʉ lwɨtɨkho.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Ishi ɨnkwogopa kʉtɨ, we nɨnza kukwinyu ɨnhayɨbhaaga nɨ njendo zye intaziganile, nɨɨmwe mʉkhanaaje ɨndɨ she mʉtakwanza. Ɨnkwogopa kʉtɨ kʉngabha ni bho, ʉmwone, kulumana, uwulyovi, amasenha, uwulumaluma, amabaado, nu wuyanzi mʉneemwe na mʉneemwe.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Khabhɨlɨ ɨnkwogopa kʉtɨ we nɨnza winza kukwinyu, ʉMʉlʉngʉ akhayɨmbɨɨkha ɨnsʉʉpɨle pɨlongolela yiinyu. Ɨnhayɨlɨla kʉlola abhantʉ abhinji bhe bhábhombile imbiibhi, ɨleelo bhatalaatile uwukhandamanu. Bhalɨ she bhakʉjendeelela nɨ nsʉngʉkho zyabho imbiibhi nu wubhembu we bhábhombile.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.