2 Coríntios 12
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs BKJ
1 Ɨnhondeeye kʉjendeelela kʉyɨbaada, she poope te khinza. Ishi ɨntɨlonje ku zyi njozi na kugubulilwa vwe ʉMwene uYeesu andolesiizye.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Imumanyile umuntu weeka umulandati wa Kilisiti, we amanha ishumi na gani ge gashilile, umuntu wʉnʉʉyo akhanyamvʉlwa paka ɨmwanya ɨya kutali nhaani. We akʉnyamvʉlwa, intamanyile kʉtɨ áamɨle ɨshɨmʉbhɨlɨ, awe atáamɨle ɨshɨmʉbhɨlɨ, lyoli ʉMʉlʉngʉ we amanyile.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 — ausente —
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Ishi ɨntɨyɨbaade kʉ zya muntu wʉnʉʉyo, ɨleelo ɨntangayɨbaada nʉneene, lyoli ɨnkʉyɨbaada kʉ zya wʉtolwe waanɨ.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Poope ɨnga nanzaga kʉyɨbaada, ɨntaamɨle ɨmbe ne mʉlema, kʉnongwa ye we ɨnkʉlonga zya nalyoli. Ɨleelo inkuyidinda kʉyɨbaada, ɨnga umuntu wowonti aleshe kʉndola ɨne kʉtɨ ɨnhondeeye nhaani kʉshɨla zye akʉzɨlola na kʉzyɨmvwa kufuma kʉkwanɨ.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Ɨleelo nábhishiilwe akhantʉ mʉ mʉbhɨlɨ waanɨ khe khakumpa amavune anza aga kʉlaswa ni lyimvwa, ɨnga ɨntayɨbaadaje nhaani ku winji ʉwa ziila zye ʉMwene uYeesu andolesiizye. Akhantʉ khanaakho ngatɨ mubhombi wa Seetani, we asonteleziizwe kʉnhoma na kundinda ɨntakhayɨbaade nhaani.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Kʉnongwa ɨya khantʉ khanaakho, námulambile ʉMwene khatatʉ kʉtɨ khaneepe.
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Ɨleelo ʉweene akhambʉʉzya akhatɨ, “Uwiila waanɨ wʉkʉkwɨlɨɨye, kʉnongwa ye amakha gaanɨ gakʉlolekha mʉ wʉtolwe.” Pe shɨnɨɨsho, ɨntɨyɨbadɨlaje ʉwʉtolwe waanɨ kʉ lʉseshelo ʉlʉpɨtɨ, ɨnga amakha ga Kilisiti galoleshe mʉmwanɨ.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Shɨnɨɨsho, ɨnkʉwʉseshela ʉwʉtolwe, kuligwa, kʉlabha na kʉyɨmba, na kweleela kʉnongwa ya Kilisiti. Kʉnongwa ye we ɨndɨ mʉ wʉtolwe pe ɨnkʉbha na makha.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Nabha ngatɨ ne mʉlema, ɨleelo ɨmwe mwe mumbijiiye kʉbha anza shiniishi. Kʉnongwa ye naakhondeeye kʉpaalwa nɨɨmwe, she poope ɨnkʉlolekha ɨntakhondeeye, ɨne te ne munsi kʉshɨla “abhasundikwa abhapɨtɨ.”
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 We náamɨle kukwinyu, ku wujimbiilizu ʉwʉpɨtɨ nhaani nábhombile ɨvɨlolesyo, amayele, nɨ vwa kuswijizya ivwinji pɨlongolela yiinyu vwe vɨkhalolesyaga kʉtɨ ɨne ne musundikwa ʉwa nalyoli.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Bhʉlɨ, mubhuliliilwe akhooni kʉshɨla ɨvɨbhanza ivinji, lyoli ɨne intábhayimvwizye kʉtɨ mʉnaavwe vwe nábhuliliilwe? Ɨnga wʉnʉʉwo we wubhiibhi waanɨ, mʉntʉʉyɨle!
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Ishi injilinganyiinye kwɨnza kukwinyu akha wʉtatʉ, ɨleelo te ɨmbe ne lizigo kukwinyu. Kwe kʉtɨ khe ɨnkwanza te shʉʉma shiinyu, lyoli ɨnkʉbhanza ɨmwe. Wiila bhʉʉlo abhapaafi bhe bhakubhasengulila abhaana, te bhaana bhe bhakubhasengulila abhapaafi bhaabho.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Pe shɨnɨɨsho, ɨntɨseshele kufumwa ivintu vwonti vwe ɨndɨ navwo kʉnongwa yiinyu, khabhɨlɨ na kuyifumwa ɨne nʉneene. Ɨleelo ishi yɨkʉlolekha kʉtɨ we ɨnkwonjela kʉbhagana, ɨmwe pe ʉlʉgano lwinyu kʉkwanɨ lʉkwʉnda.
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Poope ɨnga mʉkwɨtɨkha kʉtɨ ɨntáamɨle ne lizigo kukwinyu, ɨleelo pamu umuntu uwunji angatɨ, “ɄPaʉlo pe mushevu, abhakhopeeye.”
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 Bhʉlɨ, kʉlɨ nu muntu wowonti we námusonteleziizye kukwinyu we abhafwʉlɨɨye? Atalɨɨpo ngaweeka!
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Námulambile uTiito peeka nʉ nholo wɨɨtʉ ʉwamwabho ɨnhabhasonteelezya kukwinyu. Bhʉlɨ, uTiito ábhasomvwizye khokhonti? Bhʉlɨ, mutamanyile kʉtɨ ɨtwe tʉlɨ nʉ mwoyo weeka, khabhɨlɨ poope ɨnjendo yɨɨtʉ yɨlɨ yeeka!
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Lumo mʉkʉsɨɨbha kʉtɨ akhabhalɨlo khonti ɨkha, tʉkʉlamba kukwinyu! Ndaali, tʉkʉlonga ganaaga pamiiso ga Mʉlʉngʉ, kʉnongwa ye tupatinhiine nu Kilisiti. Bhaganwa bhaanɨ, ganaaga gonti tʉkʉbhomba kʉbhazenga ɨmwe mʉ lwɨtɨkho.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Ishi ɨnkwogopa kʉtɨ, we nɨnza kukwinyu ɨnhayɨbhaaga nɨ njendo zye intaziganile, nɨɨmwe mʉkhanaaje ɨndɨ she mʉtakwanza. Ɨnkwogopa kʉtɨ kʉngabha ni bho, ʉmwone, kulumana, uwulyovi, amasenha, uwulumaluma, amabaado, nu wuyanzi mʉneemwe na mʉneemwe.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Khabhɨlɨ ɨnkwogopa kʉtɨ we nɨnza winza kukwinyu, ʉMʉlʉngʉ akhayɨmbɨɨkha ɨnsʉʉpɨle pɨlongolela yiinyu. Ɨnhayɨlɨla kʉlola abhantʉ abhinji bhe bhábhombile imbiibhi, ɨleelo bhatalaatile uwukhandamanu. Bhalɨ she bhakʉjendeelela nɨ nsʉngʉkho zyabho imbiibhi nu wubhembu we bhábhombile.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.