Juízes 9
mfo (MFO) vs NVT
1 Iwa Abimẹlẹk kw'ode nnwa kwa Jerub-Baal ofon ọtza okhebha vọkka p'ọkka ka Shẹkẹm, ọmaana ochi f'ọkka biphyir, oben bẹ bi,
1 Certo dia, Abimeleque, filho de Gideão, foi a Siquém visitar os irmãos de sua mãe e disse a eles e aos demais membros do seu clã materno:
2 “Bọbh ammaana pa Shẹkẹm biphyir bi, ‘Yan wọ ojibh bọng abẹ: bi va arọbh attaan obhiri jobh biphyir pa Jerub-Baal adabh bọng, ọmaana bi, oyok wani kẹ-kẹ ọdabh bọng?’ Bọng jima bi, kaam wọ nde izi sabọng.”
2 “Perguntem aos líderes de Siquém se preferem ser governados por todos os setenta filhos de Gideão ou por um só homem. E lembrem-se de que eu sou da mesma carne e do mesmo sangue de vocês!”.
3 Mada vọkka atzọk idik nna biphyir agbaak anọng pa Shẹkẹm, anọng mba akhera bi, bẹ atzọn Abimẹlẹk abẹ, aben bi, “Kẹ wọ ode ọgbaanọkka kwaman e.”
3 Então os tios de Abimeleque transmitiram sua mensagem a todos os líderes de Siquém, que, depois de ouvirem a proposta, decidiram em favor de Abimeleque, pois era parente deles.
4 Bẹ atzọkha ashẹkẹl pa silva arọbh attaan obhiri jobh k'ọhọhm kwa Baal-Bẹrit anang-ẹ, Abimẹlẹk otzima bẹ ọtzọkha akparaari-nọng bani bi, bẹ ade akhaan-nọng pẹ.
4 Deram-lhe setenta moedas de prata do templo de Baal-Berite, que ele usou para contratar indivíduos desocupados e desordeiros que concordaram em segui-lo.
5 Ofona ochina k'ọhọhm kw'otte k'Ọphra, ọtza obe k'itzakpa rani ofhu votte pẹ anọng arọbh attaan obhiri jobh, p'ade va pa Jerub-Baal. Yina, wa Jotam kw'ode okponga-nnam-nwa kwa Jerub-Baal, ọrọbh ọtza ochubha.
5 Ele foi à casa de seu pai em Ofra e ali, sobre uma pedra, matou todos os seus setenta meios-irmãos, os filhos de Gideão, exceto Jotão, o filho mais novo, que fugiu e se escondeu.
6 Mando kw'anọng pa Shẹkẹm biphyir, ọmaana anọng pa Bet-Milo atza atzobha abaanga echi ch'ideden cha oak, k'ọtza kwa bẹ afhu ebebe ka Shẹkẹm, ifha bẹ asi Abimẹlẹk ọvaarnọng.
6 Então os líderes de Siquém e Bete-Milo convocaram uma reunião debaixo do carvalho perto da coluna em Siquém e proclamaram Abimeleque rei.
7 Mada bẹ agbaakhi Jotam odik nwa, ovura k'egbegbeho cha Gerizim ebir-ebir, ogwon bẹ, oben bi, “Bọng yong-m itzọhng, bọbọng anọng pa Shẹkẹm, ifha Ibinọkpaabyi oyonga bọng itzọhng.
7 Quando Jotão soube disso, subiu ao topo do monte Gerizim e gritou: “Ouçam-me, cidadãos de Siquém! Ouçam-me se querem que Deus os ouça!
8 Wa ewu dani, nchi mfon bi, nda ndekha ọvaarnọng kwabẹ. Sẹ mfona nda mben echi ch'oliv bi, ‘De ọvaarnọng kwaman.’
8 Certa vez as árvores resolveram ungir um rei. Primeiro disseram à oliveira: ‘Seja nosso rei!’.
9 “Yina, echi ch'oliv ebhina bi, ‘Ma, kaam nkwọhbha ana paam oyiyin pa bẹ am-atzima anang ikha, ọmaana anọngẹya ikpokpobha, ifha nda ndabh ẹvaar cha nchi o?’
9 Mas a oliveira se recusou e disse: ‘Devo deixar de produzir o óleo que agrada a Deus e às pessoas, só para ser a mais alta das árvores que o vento agita?’.
10 “Ayongi mẹ, nchi nna nda mben echi cha fig bi, ‘Kwu de man ọvaarnọng.’
10 “Então disseram à figueira: ‘Seja nosso rei!’.
11 “Yina, echi cha fig ebhina bi, ‘Ma kaam ntte achiduk paam p'ajibh-ojibh abira adaam-ọdaam ọbọhk, nkwu ndabh ẹvaar cha nchi o?’
11 Mas a figueira também se recusou e disse: ‘Devo deixar de produzir meus frutos doces e deliciosos, só para ser a mais alta das árvores que o vento agita?’.
12 “Mando kwa nchi nna mbeni echi cha grep bi, ‘Kwu de ọvaarnọng kwaman.’
12 “Então disseram à videira: ‘Seja nosso rei!’.
13 “Yina, echi cha grep ebhina bi, ‘Ma, kaam nkwọbha atzuk daaman-daam paam, p'am-anang ikha ọmaana anọngeya ọdadaami oyiyin, nkwu ndabh ẹvaar cha nchi o?’
13 Mas a videira também se recusou e disse: ‘Devo deixar de produzir o vinho que alegra a Deus e às pessoas, só para ser a mais alta das árvores que o vento agita?’.
14 “K'ekponga-nnam, nchi nna biphyir nda mben ọkkaangi bi, ‘Kwu de man ọvaarnọng.’
14 “Por fim, todas as árvores se voltaram para o espinheiro e disseram: ‘Seja nosso rei!’.
15 “Ọkkaangi oben nchi bi, ‘Idikha k'odik-ọkka bọng arori bi, abyeng-m ana k'eho asi-m ọvaarnọng kwabọng, bọng kwu kwokha ọwọhng k'odiriji kwaam. Yina, oni mando ode, tte ekpon eyin k'ọkkaangi ẹkwọmi ọbhọmi-mancheni kwa Lebanọn!’
15 E o espinheiro respondeu às árvores: ‘Se querem mesmo ungir-me seu rei, venham abrigar-se à minha sombra. Se não, que saia fogo de mim e queime os cedros do Líbano’”.
16 “Bọng akk'abarada atzọkha, abira asi odik kw'ojibh-ojibh bi, bọng asi Abimẹlẹk ọvaarnọng o? Bọng akk'ejibha asa anang Jerub-Baal ọmaana ẹhọhmmọr chẹ ẹ? Bọng akk'asa anang-ẹ mach'ọban bi, ira bọng aso o?
16 Jotão prosseguiu: “Será que vocês de fato agiram de forma honrada e íntegra ao proclamar Abimeleque seu rei? Será que foram justos com Gideão e seus descendentes? Vocês o trataram como ele merece, tendo em vista tudo que realizou?
17 Bọng jima bi, iwa otte kwaam orim erima kabọng ka nho, okhe akpen pẹ ka dama-dama, ifha ọrọbha bọng k'ihem s'anọng p'ẹkhọma cha Midiyan.
17 Meu pai lutou por vocês e arriscou a vida para libertá-los dos midianitas.
18 Yina, k'ewu cha mayina, bọng akk'abhakhi arima ẹhọhmmọr ch'otte kwaam abẹ. Bọng akk'va pẹ p'ijinọng anọng arọbh attaan obhiri jobh afha k'itzakpa rani. Bọng asi Abimẹlẹk kw'ode nnwa kw'obira kwanọng kwẹ ọvaarnọng kw'anọng pa Shẹkẹm, okhuri da ode ọgbaanọkka kwabọng.
18 Mas hoje vocês se rebelaram contra ele e seus descendentes e mataram seus setenta filhos sobre uma pedra. Escolheram Abimeleque, filho da escrava dele, para ser rei só porque ele é seu parente.
19 Mẹ wọ, bọng akk'abarada ọtzọkha, abira asi odik kw'ojibh-ojibh bi, bọng asi Abimẹlẹk ọvaarnọng o? Bọng akk'ejibha asa anang Jerub-Baal ọmaana ẹhọhmmọr chẹ mayina, tte Abimẹlẹk ode ottem-daamiji kwabọng, bọbọng abira ade ottem-daamiji kwẹ!
19 “Se hoje agiram de forma honrada e íntegra com Gideão e seus descendentes, então que sejam felizes com Abimeleque, e ele seja feliz com vocês.
20 Yina, bọng ani mando atzima asi, tte ekpon ch'efon k'Abimẹlẹk echi bọng anọng pa Shẹkẹm, ọmaana anọng pa Bet-Milo. Tte ekpon efona ka bọbọng anọng pa Shẹkẹm ọmaana Bet-Milo, echi Abimẹlẹk!”
20 Mas, se não o fizeram, então que saia fogo de Abimeleque e queime os líderes de Siquém e Bete-Milo, e saia fogo dos líderes de Siquém e Bete-Milo e queime Abimeleque!”.
21 Mando kwa Jotam ọrọbhi ochina k'obhon kwa Beer, ọtza oruk kẹ okhuri ojora f'ọgbaanotte, Abimẹlẹk.
21 Então Jotão fugiu e foi morar em Beer, pois tinha medo de seu irmão Abimeleque.
22 Mada Abimẹlẹk okk'Israẹl ọdabha ka cho attaan,
22 Depois que Abimeleque havia governado Israel por três anos,
23 Ibinọkpaabyi otte egwugwuma-tzama ọbọhk ẹnwa Abimẹlẹk ọmaana ammaana pa Shẹkẹm, kw'osi bẹ an-agaangi eho anang Abimẹlẹk.
23 Deus enviou um espírito que gerou discórdia entre Abimeleque e os líderes de Siquém, que se rebelaram.
24 Wa Ibinọkpaabyi osi kwẹ mando, ifha otzima otzukha odik kwa Abimẹlẹk ọmaana ammaana pa Shẹkẹm asi, p'atzor-ẹ afhu va p'ijinọng arọbh attaan obhiri jobh pa Jerub-Baal, abira abyengi izi sabẹ.
24 Foi um castigo para Abimeleque por ele ter assassinado os setenta filhos de Gideão e para os líderes de Siquém por terem apoiado Abimeleque no assassinato de seus irmãos.
25 Wa anọng pa Shẹkẹm an-abhakh-ẹ abẹ, bẹ atzọhm ajinọng p'afon atza achubha k'akkadeden pa mgbegbeho am-abọkha anọng p'areng mẹ ekpo ana. Wa bẹ atzọkha odik nwa agbaak Abimẹlẹk.
25 Os líderes de Siquém prepararam uma emboscada para Abimeleque no alto dos montes e assaltavam todos os que passavam por ali. Contudo, alguém alertou Abimeleque sobre essa conspiração.
26 M'ogbe nwa wa Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed otzima ẹnọmma chẹ obina ochina ka Shẹkẹm. Wa ammaana p'ẹnọmma nda akhaam ekhera ka Gaal.
26 Nessa época, Gaal, filho de Ebede, se mudou para Siquém com seus irmãos e ganhou a confiança dos líderes da cidade.
27 Mada bẹ akk'afona ayin k'iwoni atza apha grep atzima asi atzuk, bẹ an-asi ọdadaami k'ọkhapa kw'ọkha fabẹ. Bẹ am-achi abira agwo, am-asaakhi Abimẹlẹk.
27 Depois de irem ao campo, colherem as uvas e pisarem nelas, realizaram uma festa da colheita, no templo do deus local. Foi servido vinho à vontade, e todos começaram a amaldiçoar Abimeleque.
28 Mẹ wọ ofon Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed oben bi, “Anyi wọ ode Abimẹlẹk, kw'ira maman anọng pa Shẹkẹm on-owobha irekhirek kwẹ o? Kẹ arang ode nnwa kwa Jerub-Baal, kwa Zebul ojem mbọhk ka nnam o? On-orenga yan mowobha k'irekhirek kw'Abimẹlẹk? Bọng mọhakha eho ọnang itta Hamọr, kw'ode otte kwa Shẹkẹm.
28 “Quem é Abimeleque?”, disse em alta voz Gaal, filho de Ebede. “Se não é um verdadeiro filho de Siquém, por que devemos servi-lo? É apenas filho de Gideão, e esse Zebul é apenas seu ajudante. Sirvam aos verdadeiros filhos de Hamor, o fundador de Siquém! Por que devemos servir a Abimeleque?
29 Ira anọng mba awobh k'irekhirek kwaam! Ira kaam ndim-ẹ. Ira mben Abimẹlẹk bi, ‘Tzima arim-egbong pọ biphyir ayin ka!’ ”
29 Se eu estivesse no comando, me livraria de Abimeleque. Diria a ele: ‘Convoque seus soldados e venha lutar!’.”
30 Mada Zebul kw'ode ọdabh-ẹkhọma ch'odedenmon, ọbhaang odik kwa Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed ọgbaakhi, ettem epyibh-ẹ itzama-itzama.
30 Mas, quando Zebul, que governava a cidade, tomou conhecimento das palavras de Gaal, ficou furioso.
31 Orenga ka ndubhama ọtzọhm akkaabh-nkkaabha ochena Abimẹlẹk, oben bi, “Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed ọmaana vọkka pẹ akk'akwa ka Shẹkẹm, akwu achọhma ẹkhọhr k'odedenmon atzima atzor-ọ.
31 Enviou mensageiros a Abimeleque em Arumá para lhe dizer: “Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos se mudaram para Siquém e estão instigando a cidade a se rebelar contra você.
32 Mẹ wọ, kọ bina m'erungi ttara ajinọng pọ, bọng akwu ayima atzik bẹ k'iwoni.
32 Venha de noite com seu exército e esconda-se nos campos.
33 K'ekpebha mada ewuchen eyin, bọng bina atza arima odedenmon nwa abẹ. K'ogbe kwa Gaal ọmaana ajinọng pẹ ayin ka bi, bẹ akwu arima bọng abẹ, bọng dima ọphaangi nwuma arima bẹ abẹ.”
33 Pela manhã, assim que o sol nascer, ataque a cidade. Quando Gaal e aqueles que o acompanham saírem para lutar contra você, faça com eles o que desejar”.
34 Mando kw'Abimẹlẹk, ọmaana arim-egbong pẹ biphyir abin orenga m'erungi, bẹ abhaangi for sabẹ ka ngaan nna afona atza achubha k'obe-k'obe abaanga Shẹkẹm.
34 Então Abimeleque e todos os seus homens saíram de noite, dividiram-se em quatro grupos e armaram uma emboscada ao redor de Siquém.
35 Mando kwa Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed okk'ofona ọtza obe k'ẹbaakhamma ch'odedenmon otzik, otzor m'ogbe kw'Abimẹlẹk ọmaana arim-egbong pẹ afon k'ibe sa bẹ achubh, ayin ka.
35 Gaal, filho de Ebede, estava à porta da cidade quando Abimeleque e seu exército saíram de seus esconderijos.
36 Mada Gaal ore bẹ, oben Zebul bi, “Kkeri anọng kana, p'am-afona ka mgbegbeho ahakha e!”
36 Quando Gaal os viu, disse a Zebul: “Olhe, há pessoas descendo do alto das colinas!”. Zebul respondeu: “São apenas as sombras dos montes que se parecem com homens”.
37 Yina, Gaal obiro oben bi, “Kkere anọng kana am-afona k'egbegbeho ebira ahakha e, ẹkhaan dani ebire ekwuma kana ọkkadeden kw'echi ch'abọhnganọng e.”
37 Mas Gaal insistiu: “Não! São pessoas descendo das colinas. E outro grupo vem pela estrada que passa pelo Carvalho dos Adivinhos”.
38 Mẹ wọ ofon, Zebul oben-ẹ bi, “Ẹmma ma dọk kaben o, kọ arang ewu nda abeni bi, ‘Anyi wọ ode Abimẹlẹk kwa maman on-owobha irekhirek kwẹ ẹ?’ Ajinọng mba arang p'ewu nda am-alukh o? Yin k'iyaan atza arima bẹ abẹ!”
38 Zebul se voltou para ele e perguntou: “Onde foi parar toda a sua conversa? Não foi você que disse: ‘Quem é Abimeleque e por que deveríamos servi-lo?’. Os homens dos quais você zombou estão logo ali do lado de fora da cidade! Saia e lute contra eles!”.
39 Mando kwa Gaal otzim ammaana pa Shẹkẹm eden, ọtza orima Abimẹlẹk abẹ.
39 Então Gaal marchou à frente dos líderes de Siquém para a batalha contra Abimeleque.
40 Abimẹlẹk okhubh-ẹ maa, opyiri k'ẹbaakhamma ch'odedenmon, bẹ afhu anọng haabhada mada bẹ am-arọbh.
40 Abimeleque perseguiu Gaal, e muitos homens de Siquém foram feridos e caíram pelo caminho enquanto recuavam até o portão da cidade.
41 Wa Abimẹlẹk ọtza owobha k'obhon kw'Aruma. Zebul e, okhubh Gaal ọmaana ẹnọmma chẹ ka Shẹkẹm.
41 Abimeleque voltou a Arumá, e Zebul expulsou Gaal e seus irmãos de Siquém.
42 Ewu ehobh mẹ, anọng pa Shẹkẹm afona ayin k'iwoni sabẹ, bẹ atzọkha odik nwa agbaak Abimẹlẹk.
42 No dia seguinte, o povo de Siquém saiu para guerrear nos campos. Abimeleque soube disso,
43 Mando kw'ọtzọk ajinọng pẹ ọbhaangi ka ngaan nttaan bẹ afona atza achubha k'iwoni, atzik. Mada ore da anọng mba am-afona k'odedenmon ayin ka, obina ọtza orima bẹ abẹ.
43 dividiu seus homens em três grupos e armou emboscadas nos campos. Quando Abimeleque viu o povo sair da cidade, ele e seus homens saíram de seus esconderijos e atacaram.
44 Mando kw'Abimẹlẹk ọmaana ngaan nna sa nwobh ttar-ẹ, arọbhi achina itzitzikha-itzitzikha atza abe k'ẹbaakhamma ch'adimi k'odedenmon. Ngaan mfa ngwubh ayok p'awobh k'iwoni, afhu bẹ.
44 Abimeleque e seu grupo tomaram de assalto o portão da cidade para impedir que os homens de Siquém voltassem para dentro. Enquanto isso, os outros dois grupos atacaram e mataram aqueles que estavam nos campos.
45 M'ewu nduma biphyir Abimẹlẹk ochina ororo orima odedenmon abẹ maa, ọbọkh-ẹ, obiro ofhu anọng p'obhon nwa. Mando kwa okhibhi odedenmon nwa yina ọn-ọtzọk onung ọnyaani m'akhọra obhon nwa.
45 A batalha durou o dia inteiro. Por fim, Abimeleque tomou Siquém e matou seus habitantes. Depois, destruiu a cidade e espalhou sal em todo o solo.
46 Mada ammaana p'akkeribe sa Shẹkẹm abhaang odik nwa, bẹ arọbh achina k'ichubhabe s'ọhọhm kw'Ẹl-Bẹrit.
46 Ao tomarem conhecimento do que havia acontecido, os líderes que viviam na torre de Siquém correram e se esconderam na fortaleza do templo de Baal-Berite.
47 K'ogbe kw'Abimẹlẹk ọbhaang bi, bẹ akk'atzobha kẹ,
47 Quando alguém informou Abimeleque de que esses habitantes estavam reunidos ali,
48 kẹ ọmaana ajinọng pẹ biphyir avura achina k'egbegbeho cha Zalmọn. Abimẹlẹk ọtzọkha ẹbar ọkpaara abọhnga bani p'echi, p'otzini ọnana k'ẹbabaang. Ọnang ajinọng p'awobh ttar-ẹ ẹfa bi, “Ẹbhar-ẹbhar! Bọng si macha bọng are-m da nsi ma!”
48 ele levou seu exército ao monte Zalmom. Pegou um machado, cortou alguns galhos de uma árvore e os pôs sobre os ombros. “Rápido! Façam como eu!”, disse a seus homens.
49 Mando kw'ajinọng mba biphyir abira akpaara achi-bọhnga, atzima atzọn Abimẹlẹk abẹ. Bẹ atzọkha sẹ atzobha k'ichubhabe, bẹ atzọkha ekpon akhe akpori anọng p'awobh k'ichubhabe nna ẹtzaanga. Mẹ wọ ofon, anọng biphyir p'awobh k'ibe s'akkeribe sa Shẹkẹm, ajinọng ọmaana panọng p'apyiri nnọhna mfa obhiri arọbh jobh, abira ape.
49 Assim, cada um cortou alguns galhos e fez como Abimeleque. Então amontoaram os galhos junto às paredes do templo e puseram fogo. Todos que viviam na torre de Siquém morreram, cerca de mil homens e mulheres.
50 Abimẹlẹk obina mẹ ọtza ọkhọri obhon kwa Tẹbẹz okhe k'ottem ọbọkh-ẹ.
50 Em seguida, Abimeleque atacou a cidade de Tebes e a conquistou.
51 Wa k'odedenmon ẹtzaanga, ọkhaam ibe s'akkeribe sa bẹ abaabh-ọbhaabh s'ajinọng ọmaana panọng akwu attara k'anọng p'odedenmon biphyir akk'arọbha atza achubha. Bẹ agbak akpori for sabẹ k'ẹtzaanga, avura atza abe k'ẹyọhng ch'ibe nna.
51 No meio da cidade, porém, havia uma torre forte, e toda a população, homens e mulheres, fugiu para lá. Trancaram-se por dentro e subiram até o terraço.
52 Abimẹlẹk ofona ochina k'ibe s'akkeribe bi, ọtza orima anọng mba abẹ. Yina, mada opyiri k'ẹbaakhamma ch'ibe nna bi okhe sẹ ekpon,
52 Abimeleque foi até a torre e a atacou. Mas, quando se preparava para incendiar a entrada da torre,
53 mando kwa kwanọng wani otte ẹtzakpa dani ọbọhk k'ẹrọng, ettem-ẹ m'eho ẹbhaakha Abimẹlẹk eho.
53 uma mulher que estava no terraço jogou na cabeça de Abimeleque uma pedra de moinho, que rachou seu crânio.
54 Oyeri otzim-egbongkpo kwẹ m'ẹbhar-ẹbhar, oben-ẹ bi, “Tzọr ọkkangkkaang kwọ afhu-m, ifha bẹ aningi abeni bi, ‘Kwanọng wọ ọfhu-m’ ” Mando kw'ọtzọhmnọng kwẹ ọtzọri ọkkangkkaang okhum-ẹ, ope.
54 Sem demora, ele disse a seu jovem escudeiro: “Tire a espada e mate-me! Assim ninguém dirá que uma mulher matou Abimeleque!”. O jovem o atravessou com sua espada, e ele morreu.
55 Mada anọng p'Israẹl are bi, Abimẹlẹk ọkk'ọpa, bẹ akpa nnam abhana.
55 Quando os israelitas viram que Abimeleque estava morto, debandaram e voltaram para casa.
56 Mando wọ kw'Ibinọkpaabyi oreng otzukha itzama s'Abimẹlẹk ọkk'ọsa ọnang otte kwẹ, da ofhu votte pẹ anọng arọbh attaan obhiri jobh.
56 Desse modo, Deus castigou Abimeleque pelo mal que ele havia feito a seu pai, matando os setenta irmãos.
57 Wa Ibinọkpaabyi obiro osi ajinọng pa Shẹkẹm ape k'itzama sa bẹ asi biphyir. Wa ẹmma cha Jotam kw'ode nnwa kwa Jerub-Baal ẹbọkha bẹ.
57 Deus também castigou os homens de Siquém por toda a sua maldade. Assim cumpriu-se a maldição de Jotão, filho de Gideão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.