Juízes 9
mfo (MFO) vs ARIB
1 Iwa Abimẹlẹk kw'ode nnwa kwa Jerub-Baal ofon ọtza okhebha vọkka p'ọkka ka Shẹkẹm, ọmaana ochi f'ọkka biphyir, oben bẹ bi,
1 Abimeleque, filho de Jerubaal, foi a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes, e a toda a parentela da casa de pai de sua mãe, dizendo:
2 “Bọbh ammaana pa Shẹkẹm biphyir bi, ‘Yan wọ ojibh bọng abẹ: bi va arọbh attaan obhiri jobh biphyir pa Jerub-Baal adabh bọng, ọmaana bi, oyok wani kẹ-kẹ ọdabh bọng?’ Bọng jima bi, kaam wọ nde izi sabọng.”
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Que é melhor para vós? que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós, ou que um só domine sobre vós? Lembrai-vos também de que sou vosso osso e vossa carne.
3 Mada vọkka atzọk idik nna biphyir agbaak anọng pa Shẹkẹm, anọng mba akhera bi, bẹ atzọn Abimẹlẹk abẹ, aben bi, “Kẹ wọ ode ọgbaanọkka kwaman e.”
3 Então os irmãos de sua mãe falaram todas essas palavras a respeito dele aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque; pois disseram: E nosso irmão.
4 Bẹ atzọkha ashẹkẹl pa silva arọbh attaan obhiri jobh k'ọhọhm kwa Baal-Bẹrit anang-ẹ, Abimẹlẹk otzima bẹ ọtzọkha akparaari-nọng bani bi, bẹ ade akhaan-nọng pẹ.
4 E deram-lhe setenta siclos de prata, da casa de Baal-Berite, com os quais alugou Abimeleque alguns homens ociosos e levianas, que o seguiram;
5 Ofona ochina k'ọhọhm kw'otte k'Ọphra, ọtza obe k'itzakpa rani ofhu votte pẹ anọng arọbh attaan obhiri jobh, p'ade va pa Jerub-Baal. Yina, wa Jotam kw'ode okponga-nnam-nwa kwa Jerub-Baal, ọrọbh ọtza ochubha.
5 e foi à casa de seu pai, a Ofra, e matou a seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma só pedra. Mas Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porquanto se tinha escondido.
6 Mando kw'anọng pa Shẹkẹm biphyir, ọmaana anọng pa Bet-Milo atza atzobha abaanga echi ch'ideden cha oak, k'ọtza kwa bẹ afhu ebebe ka Shẹkẹm, ifha bẹ asi Abimẹlẹk ọvaarnọng.
6 Então se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém e toda a Bete-Milo, e foram, e constituíram rei a Abimeleque, junto ao carvalho da coluna que havia em Siquém.
7 Mada bẹ agbaakhi Jotam odik nwa, ovura k'egbegbeho cha Gerizim ebir-ebir, ogwon bẹ, oben bi, “Bọng yong-m itzọhng, bọbọng anọng pa Shẹkẹm, ifha Ibinọkpaabyi oyonga bọng itzọhng.
7 Jotão, tendo sido avisado disso, foi e, pondo-se no cume do monte Gerizim, levantou a voz e clamou, dizendo: Ouvi-me a mim, cidadãos de Siquém, para que Deus: vos ouça a vos.
8 Wa ewu dani, nchi mfon bi, nda ndekha ọvaarnọng kwabẹ. Sẹ mfona nda mben echi ch'oliv bi, ‘De ọvaarnọng kwaman.’
8 Foram uma vez as árvores a ungir para si um rei; e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 “Yina, echi ch'oliv ebhina bi, ‘Ma, kaam nkwọhbha ana paam oyiyin pa bẹ am-atzima anang ikha, ọmaana anọngẹya ikpokpobha, ifha nda ndabh ẹvaar cha nchi o?’
9 Mas a oliveira lhes respondeu: Deixaria eu a minha gordura, que Deus e os homens em mim prezam, para ir balouçar sobre as árvores?
10 “Ayongi mẹ, nchi nna nda mben echi cha fig bi, ‘Kwu de man ọvaarnọng.’
10 Então disseram as árvores à figueira: Vem tu, e reina sobre nós.
11 “Yina, echi cha fig ebhina bi, ‘Ma kaam ntte achiduk paam p'ajibh-ojibh abira adaam-ọdaam ọbọhk, nkwu ndabh ẹvaar cha nchi o?’
11 Mas a figueira lhes respondeu: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto, para ir balouçar sobre as árvores?
12 “Mando kwa nchi nna mbeni echi cha grep bi, ‘Kwu de ọvaarnọng kwaman.’
12 Disseram então as árvores à videira: Vem tu, e reina sobre nós.
13 “Yina, echi cha grep ebhina bi, ‘Ma, kaam nkwọbha atzuk daaman-daam paam, p'am-anang ikha ọmaana anọngeya ọdadaami oyiyin, nkwu ndabh ẹvaar cha nchi o?’
13 Mas a videira lhes respondeu: Deixaria eu o meu mosto, que alegra a Deus e aos homens, para ir balouçar sobre as árvores?
14 “K'ekponga-nnam, nchi nna biphyir nda mben ọkkaangi bi, ‘Kwu de man ọvaarnọng.’
14 Então todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu, e reina sobre nós.
15 “Ọkkaangi oben nchi bi, ‘Idikha k'odik-ọkka bọng arori bi, abyeng-m ana k'eho asi-m ọvaarnọng kwabọng, bọng kwu kwokha ọwọhng k'odiriji kwaam. Yina, oni mando ode, tte ekpon eyin k'ọkkaangi ẹkwọmi ọbhọmi-mancheni kwa Lebanọn!’
15 O espinheiro, porém, respondeu às árvores: Se de boa fé me ungis por vosso rei, vinde refugiar-vos debaixo da minha sombra; mas, se não, saia fogo do espinheiro, e devore os cedros do Líbano.
16 “Bọng akk'abarada atzọkha, abira asi odik kw'ojibh-ojibh bi, bọng asi Abimẹlẹk ọvaarnọng o? Bọng akk'ejibha asa anang Jerub-Baal ọmaana ẹhọhmmọr chẹ ẹ? Bọng akk'asa anang-ẹ mach'ọban bi, ira bọng aso o?
16 Agora, pois, se de boa fé e com retidão procedestes, constituindo rei a Abimeleque, e se bem fizestes para com Jerubaal e para com a sua casa, e se com ele usastes conforme o merecimento das suas mãos
17 Bọng jima bi, iwa otte kwaam orim erima kabọng ka nho, okhe akpen pẹ ka dama-dama, ifha ọrọbha bọng k'ihem s'anọng p'ẹkhọma cha Midiyan.
17 {porque meu pai pelejou por vós, desprezando a própria vida, e vos livrou da mão de Midiã;
18 Yina, k'ewu cha mayina, bọng akk'abhakhi arima ẹhọhmmọr ch'otte kwaam abẹ. Bọng akk'va pẹ p'ijinọng anọng arọbh attaan obhiri jobh afha k'itzakpa rani. Bọng asi Abimẹlẹk kw'ode nnwa kw'obira kwanọng kwẹ ọvaarnọng kw'anọng pa Shẹkẹm, okhuri da ode ọgbaanọkka kwabọng.
18 porém vós hoje vos levantastes contra a casa de meu pai, e matastes a seus filhos, setenta homens, sobre uma só pedra; e a Abimeleque, filho da sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão};
19 Mẹ wọ, bọng akk'abarada ọtzọkha, abira asi odik kw'ojibh-ojibh bi, bọng asi Abimẹlẹk ọvaarnọng o? Bọng akk'ejibha asa anang Jerub-Baal ọmaana ẹhọhmmọr chẹ mayina, tte Abimẹlẹk ode ottem-daamiji kwabọng, bọbọng abira ade ottem-daamiji kwẹ!
19 se de boa fé e com retidão procedestes hoje para com Jerubaal e para com a sua casa, alegrai-vos em Abimeleque, e também ele se alegre em vós;
20 Yina, bọng ani mando atzima asi, tte ekpon ch'efon k'Abimẹlẹk echi bọng anọng pa Shẹkẹm, ọmaana anọng pa Bet-Milo. Tte ekpon efona ka bọbọng anọng pa Shẹkẹm ọmaana Bet-Milo, echi Abimẹlẹk!”
20 mas se não, saia fogo de Abimeleque, e devore os cidadãos de Siquém, e a Bete-Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, e devore Abimeleque.
21 Mando kwa Jotam ọrọbhi ochina k'obhon kwa Beer, ọtza oruk kẹ okhuri ojora f'ọgbaanotte, Abimẹlẹk.
21 E partindo Jotão, fugiu e foi para Beer, e ali habitou, por medo de Abimeleque, seu irmão.
22 Mada Abimẹlẹk okk'Israẹl ọdabha ka cho attaan,
22 Havendo Abimeleque reinado três anos sobre Israel,
23 Ibinọkpaabyi otte egwugwuma-tzama ọbọhk ẹnwa Abimẹlẹk ọmaana ammaana pa Shẹkẹm, kw'osi bẹ an-agaangi eho anang Abimẹlẹk.
23 Deus suscitou um espírito mau entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e estes procederam aleivosamente para com Abimeleque;
24 Wa Ibinọkpaabyi osi kwẹ mando, ifha otzima otzukha odik kwa Abimẹlẹk ọmaana ammaana pa Shẹkẹm asi, p'atzor-ẹ afhu va p'ijinọng arọbh attaan obhiri jobh pa Jerub-Baal, abira abyengi izi sabẹ.
24 para que a violência praticada contra os setenta filhos de Jerubaal, como também o sangue deles, recaíssem sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que fortaleceram as mãos dele para matar a seus irmãos.
25 Wa anọng pa Shẹkẹm an-abhakh-ẹ abẹ, bẹ atzọhm ajinọng p'afon atza achubha k'akkadeden pa mgbegbeho am-abọkha anọng p'areng mẹ ekpo ana. Wa bẹ atzọkha odik nwa agbaak Abimẹlẹk.
25 E os cidadãos de Siquém puseram de emboscada contra ele, sobre os cumes dos montes, homens que roubavam a todo aquele que passava por eles no caminho. E contou-se isto a Abimeleque.
26 M'ogbe nwa wa Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed otzima ẹnọmma chẹ obina ochina ka Shẹkẹm. Wa ammaana p'ẹnọmma nda akhaam ekhera ka Gaal.
26 Também veio Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e estabeleceu-se em Siquém; e confiaram nele os cidadãos de Siquém.
27 Mada bẹ akk'afona ayin k'iwoni atza apha grep atzima asi atzuk, bẹ an-asi ọdadaami k'ọkhapa kw'ọkha fabẹ. Bẹ am-achi abira agwo, am-asaakhi Abimẹlẹk.
27 Saindo ao campo, vindimaram as suas vinhas, pisaram as uvas e fizeram uma festa; e, entrando na casa de seu deus, comeram e beberam, e amaldiçoaram a Abimeleque.
28 Mẹ wọ ofon Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed oben bi, “Anyi wọ ode Abimẹlẹk, kw'ira maman anọng pa Shẹkẹm on-owobha irekhirek kwẹ o? Kẹ arang ode nnwa kwa Jerub-Baal, kwa Zebul ojem mbọhk ka nnam o? On-orenga yan mowobha k'irekhirek kw'Abimẹlẹk? Bọng mọhakha eho ọnang itta Hamọr, kw'ode otte kwa Shẹkẹm.
28 E disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que sirvamos a Abimeleque? não é, porventura, filho de Jerubaal? e não é Zebul o seu mordomo? Servi antes aos homens de Hamor, pai de Siquém; pois, por que razão serviríamos nós a Abimeleque?
29 Ira anọng mba awobh k'irekhirek kwaam! Ira kaam ndim-ẹ. Ira mben Abimẹlẹk bi, ‘Tzima arim-egbong pọ biphyir ayin ka!’ ”
29 Ah! se este povo estivesse sob a minha mão, eu transtornaria a Abimeleque. Eu lhe diria: Multiplica o teu exército, e vem.
30 Mada Zebul kw'ode ọdabh-ẹkhọma ch'odedenmon, ọbhaang odik kwa Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed ọgbaakhi, ettem epyibh-ẹ itzama-itzama.
30 Quando Zebul, o governador da cidade, ouviu as palavras de Gaal, filho de Ebede, acendeu-se em ira.
31 Orenga ka ndubhama ọtzọhm akkaabh-nkkaabha ochena Abimẹlẹk, oben bi, “Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed ọmaana vọkka pẹ akk'akwa ka Shẹkẹm, akwu achọhma ẹkhọhr k'odedenmon atzima atzor-ọ.
31 E enviou secretamente mensageiros a Abimeleque, para lhe dizerem: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém, e estão sublevando a cidade contra ti.
32 Mẹ wọ, kọ bina m'erungi ttara ajinọng pọ, bọng akwu ayima atzik bẹ k'iwoni.
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e põe-te de emboscada no campo.
33 K'ekpebha mada ewuchen eyin, bọng bina atza arima odedenmon nwa abẹ. K'ogbe kwa Gaal ọmaana ajinọng pẹ ayin ka bi, bẹ akwu arima bọng abẹ, bọng dima ọphaangi nwuma arima bẹ abẹ.”
33 E pela manhã, ao nascer do sol, levanta-te, e dá de golpe sobre a cidade; e, saindo contra ti Gaal e o povo que tiver com ele, faze-lhe como te permitirem as circunstâncias.
34 Mando kw'Abimẹlẹk, ọmaana arim-egbong pẹ biphyir abin orenga m'erungi, bẹ abhaangi for sabẹ ka ngaan nna afona atza achubha k'obe-k'obe abaanga Shẹkẹm.
34 Levantou-se, pois, de noite Abimeleque, e todo o povo que com ele havia, e puseram emboscadas a Siquém, em quatro bandos.
35 Mando kwa Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed okk'ofona ọtza obe k'ẹbaakhamma ch'odedenmon otzik, otzor m'ogbe kw'Abimẹlẹk ọmaana arim-egbong pẹ afon k'ibe sa bẹ achubh, ayin ka.
35 E Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada da porta da cidade; e das emboscadas se levantou Abimeleque, e todo o povo que estava com ele.
36 Mada Gaal ore bẹ, oben Zebul bi, “Kkeri anọng kana, p'am-afona ka mgbegbeho ahakha e!”
36 Quando Gaal viu aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cumes dos montes. Respondeu-lhe Zebul: Tu vês as sombras dos montes como se fossem homens.
37 Yina, Gaal obiro oben bi, “Kkere anọng kana am-afona k'egbegbeho ebira ahakha e, ẹkhaan dani ebire ekwuma kana ọkkadeden kw'echi ch'abọhnganọng e.”
37 Gaal, porém, tornou a falar, e disse: Eis que desce gente do meio da terra; também vem uma tropa do caminho do carvalho de Meonenim.
38 Mẹ wọ ofon, Zebul oben-ẹ bi, “Ẹmma ma dọk kaben o, kọ arang ewu nda abeni bi, ‘Anyi wọ ode Abimẹlẹk kwa maman on-owobha irekhirek kwẹ ẹ?’ Ajinọng mba arang p'ewu nda am-alukh o? Yin k'iyaan atza arima bẹ abẹ!”
38 Então lhe disse Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o sirvamos? Não é esse, porventura, o povo que desprezaste. Sai agora e peleja contra ele!
39 Mando kwa Gaal otzim ammaana pa Shẹkẹm eden, ọtza orima Abimẹlẹk abẹ.
39 Assim saiu Gaal, à frente dos cidadãos de Siquém, e pelejou contra Abimeleque.
40 Abimẹlẹk okhubh-ẹ maa, opyiri k'ẹbaakhamma ch'odedenmon, bẹ afhu anọng haabhada mada bẹ am-arọbh.
40 Mas Abimeleque o perseguiu, pois Gaal fugiu diante dele, e muitos caíram feridos até a entrada da porta.
41 Wa Abimẹlẹk ọtza owobha k'obhon kw'Aruma. Zebul e, okhubh Gaal ọmaana ẹnọmma chẹ ka Shẹkẹm.
41 Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expulsou Gaal e seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
42 Ewu ehobh mẹ, anọng pa Shẹkẹm afona ayin k'iwoni sabẹ, bẹ atzọkha odik nwa agbaak Abimẹlẹk.
42 No dia seguinte sucedeu que o povo saiu ao campo; disto foi avisado Abimeleque,
43 Mando kw'ọtzọk ajinọng pẹ ọbhaangi ka ngaan nttaan bẹ afona atza achubha k'iwoni, atzik. Mada ore da anọng mba am-afona k'odedenmon ayin ka, obina ọtza orima bẹ abẹ.
43 o qual, tomando o seu povo, dividiu-o em três bandos, que pôs de emboscada no campo. Quando viu que o povo saía da cidade, levantou-se contra ele e o feriu.
44 Mando kw'Abimẹlẹk ọmaana ngaan nna sa nwobh ttar-ẹ, arọbhi achina itzitzikha-itzitzikha atza abe k'ẹbaakhamma ch'adimi k'odedenmon. Ngaan mfa ngwubh ayok p'awobh k'iwoni, afhu bẹ.
44 Abimeleque e os que estavam com ele correram e se puseram à porta da cidade; e os outros dois bandos deram de improviso sobre todos quantos estavam no campo, e os feriram.
45 M'ewu nduma biphyir Abimẹlẹk ochina ororo orima odedenmon abẹ maa, ọbọkh-ẹ, obiro ofhu anọng p'obhon nwa. Mando kwa okhibhi odedenmon nwa yina ọn-ọtzọk onung ọnyaani m'akhọra obhon nwa.
45 Abimeleque pelejou contra a cidade todo aquele dia, tomou-a e matou o povo que nela se achava; e, assolando-a, a semeou de sal.
46 Mada ammaana p'akkeribe sa Shẹkẹm abhaang odik nwa, bẹ arọbh achina k'ichubhabe s'ọhọhm kw'Ẹl-Bẹrit.
46 Tendo ouvido isso todos os cidadãos de Migdol-Siquém, entraram na fortaleza, na casa de El-Berite.
47 K'ogbe kw'Abimẹlẹk ọbhaang bi, bẹ akk'atzobha kẹ,
47 E contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos de Migdol-Siquém se haviam congregado.
48 kẹ ọmaana ajinọng pẹ biphyir avura achina k'egbegbeho cha Zalmọn. Abimẹlẹk ọtzọkha ẹbar ọkpaara abọhnga bani p'echi, p'otzini ọnana k'ẹbabaang. Ọnang ajinọng p'awobh ttar-ẹ ẹfa bi, “Ẹbhar-ẹbhar! Bọng si macha bọng are-m da nsi ma!”
48 Então Abimeleque subiu ao monte Zalmom, ele e todo o povo que com ele havia; e, tomando na mão um machado, cortou um ramo de árvore e, levantando-o, pô-lo ao seu ombro, e disse ao povo que estava com ele: O que me vistes fazer, apressai-vos a fazê-lo também.
49 Mando kw'ajinọng mba biphyir abira akpaara achi-bọhnga, atzima atzọn Abimẹlẹk abẹ. Bẹ atzọkha sẹ atzobha k'ichubhabe, bẹ atzọkha ekpon akhe akpori anọng p'awobh k'ichubhabe nna ẹtzaanga. Mẹ wọ ofon, anọng biphyir p'awobh k'ibe s'akkeribe sa Shẹkẹm, ajinọng ọmaana panọng p'apyiri nnọhna mfa obhiri arọbh jobh, abira ape.
49 Tendo, pois, cada um cortado o seu ramo, seguiram a Abimeleque; e, pondo os ramos junto da fortaleza, queimaram-na a fogo com os que nela estavam; de modo que morreram também todos os de Migdol-Siquém, cerca de mil homens e mulheres.
50 Abimẹlẹk obina mẹ ọtza ọkhọri obhon kwa Tẹbẹz okhe k'ottem ọbọkh-ẹ.
50 Então Abimeleque foi a Tebez, e a sitiou e tomou.
51 Wa k'odedenmon ẹtzaanga, ọkhaam ibe s'akkeribe sa bẹ abaabh-ọbhaabh s'ajinọng ọmaana panọng akwu attara k'anọng p'odedenmon biphyir akk'arọbha atza achubha. Bẹ agbak akpori for sabẹ k'ẹtzaanga, avura atza abe k'ẹyọhng ch'ibe nna.
51 Havia, porém, no meio da cidade uma torre forte, na qual se refugiaram todos os habitantes da cidade, homens e mulheres; e fechando após si as portas, subiram ao eirado da torre.
52 Abimẹlẹk ofona ochina k'ibe s'akkeribe bi, ọtza orima anọng mba abẹ. Yina, mada opyiri k'ẹbaakhamma ch'ibe nna bi okhe sẹ ekpon,
52 E Abimeleque, tendo chegado até a torre, atacou-a, e chegou-se à porta da torre, para lhe meter fogo.
53 mando kwa kwanọng wani otte ẹtzakpa dani ọbọhk k'ẹrọng, ettem-ẹ m'eho ẹbhaakha Abimẹlẹk eho.
53 Nisso uma mulher lançou a pedra superior de um moinho sobre a cabeça de Abimeleque, e quebrou-lhe o crânio.
54 Oyeri otzim-egbongkpo kwẹ m'ẹbhar-ẹbhar, oben-ẹ bi, “Tzọr ọkkangkkaang kwọ afhu-m, ifha bẹ aningi abeni bi, ‘Kwanọng wọ ọfhu-m’ ” Mando kw'ọtzọhmnọng kwẹ ọtzọri ọkkangkkaang okhum-ẹ, ope.
54 Então ele chamou depressa o moço, seu escudeiro, e disse-lhe: Desembainha a tua espada e mata-me, para que não se diga de mim: uma mulher o matou. E o moço o traspassou e ele morreu.
55 Mada anọng p'Israẹl are bi, Abimẹlẹk ọkk'ọpa, bẹ akpa nnam abhana.
55 Vendo, pois, os homens de Israel que Abimeleque já era morto, foram-se cada um para o seu lugar.
56 Mando wọ kw'Ibinọkpaabyi oreng otzukha itzama s'Abimẹlẹk ọkk'ọsa ọnang otte kwẹ, da ofhu votte pẹ anọng arọbh attaan obhiri jobh.
56 Assim Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que tinha feito a seu pai, matando seus setenta irmãos;
57 Wa Ibinọkpaabyi obiro osi ajinọng pa Shẹkẹm ape k'itzama sa bẹ asi biphyir. Wa ẹmma cha Jotam kw'ode nnwa kwa Jerub-Baal ẹbọkha bẹ.
57 como também fez tornar sobre a cabeça dos homens de Siquém todo o mal que fizeram; e veio sobre eles a maldição de Jotão, filho de Jerubaal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.