Juízes 9

mfo (MFO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Iwa Abimẹlẹk kw'ode nnwa kwa Jerub-Baal ofon ọtza okhebha vọkka p'ọkka ka Shẹkẹm, ọmaana ochi f'ọkka biphyir, oben bẹ bi,
1 E Abimeleque, filho de Jerubaal, foi-se a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes e a toda a geração da casa do pai de sua mãe, dizendo:
2 “Bọbh ammaana pa Shẹkẹm biphyir bi, ‘Yan wọ ojibh bọng abẹ: bi va arọbh attaan obhiri jobh biphyir pa Jerub-Baal adabh bọng, ọmaana bi, oyok wani kẹ-kẹ ọdabh bọng?’ Bọng jima bi, kaam wọ nde izi sabọng.”
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Qual é melhor para vós: que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós ou que um homem sobre vós domine? Lembrai-vos também de que sou osso vosso e carne vossa.
3 Mada vọkka atzọk idik nna biphyir agbaak anọng pa Shẹkẹm, anọng mba akhera bi, bẹ atzọn Abimẹlẹk abẹ, aben bi, “Kẹ wọ ode ọgbaanọkka kwaman e.”
3 Então, os irmãos de sua mãe falaram acerca dele perante os ouvidos de todos os cidadãos de Siquém todas aquelas palavras; e o coração deles se inclinou para Abimeleque, porque disseram: É nosso irmão.
4 Bẹ atzọkha ashẹkẹl pa silva arọbh attaan obhiri jobh k'ọhọhm kwa Baal-Bẹrit anang-ẹ, Abimẹlẹk otzima bẹ ọtzọkha akparaari-nọng bani bi, bẹ ade akhaan-nọng pẹ.
4 E deram-lhe setenta peças de prata, da casa de Baal-Berite; e com elas alugou Abimeleque uns homens ociosos e levianos, que o seguiram.
5 Ofona ochina k'ọhọhm kw'otte k'Ọphra, ọtza obe k'itzakpa rani ofhu votte pẹ anọng arọbh attaan obhiri jobh, p'ade va pa Jerub-Baal. Yina, wa Jotam kw'ode okponga-nnam-nwa kwa Jerub-Baal, ọrọbh ọtza ochubha.
5 E veio à casa de seu pai, a Ofra, e matou os seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma pedra. Porém Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porque se tinha escondido.
6 Mando kw'anọng pa Shẹkẹm biphyir, ọmaana anọng pa Bet-Milo atza atzobha abaanga echi ch'ideden cha oak, k'ọtza kwa bẹ afhu ebebe ka Shẹkẹm, ifha bẹ asi Abimẹlẹk ọvaarnọng.
6 Então, se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém e toda Bete-Milo; e foram e levantaram a Abimeleque como rei, junto ao carvalho alto que está perto de Siquém.
7 Mada bẹ agbaakhi Jotam odik nwa, ovura k'egbegbeho cha Gerizim ebir-ebir, ogwon bẹ, oben bi, “Bọng yong-m itzọhng, bọbọng anọng pa Shẹkẹm, ifha Ibinọkpaabyi oyonga bọng itzọhng.
7 E, dizendo-o a Jotão, foi este, e pôs-se no cume do monte de Gerizim, e levantou a sua voz, e clamou, e disse-lhes: Ouvi-me a mim, cidadãos de Siquém, e Deus vos ouvirá a vós.
8 Wa ewu dani, nchi mfon bi, nda ndekha ọvaarnọng kwabẹ. Sẹ mfona nda mben echi ch'oliv bi, ‘De ọvaarnọng kwaman.’
8 Foram uma vez as árvores a ungir para si um rei e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 “Yina, echi ch'oliv ebhina bi, ‘Ma, kaam nkwọhbha ana paam oyiyin pa bẹ am-atzima anang ikha, ọmaana anọngẹya ikpokpobha, ifha nda ndabh ẹvaar cha nchi o?’
9 Porém a oliveira lhes disse: Deixaria eu a minha gordura, que Deus e os homens em mim prezam, e iria a labutar sobre as árvores?
10 “Ayongi mẹ, nchi nna nda mben echi cha fig bi, ‘Kwu de man ọvaarnọng.’
10 Então, disseram as árvores à figueira: Vem tu e reina sobre nós.
11 “Yina, echi cha fig ebhina bi, ‘Ma kaam ntte achiduk paam p'ajibh-ojibh abira adaam-ọdaam ọbọhk, nkwu ndabh ẹvaar cha nchi o?’
11 Porém a figueira lhes disse: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto e iria labutar sobre as árvores?
12 “Mando kwa nchi nna mbeni echi cha grep bi, ‘Kwu de ọvaarnọng kwaman.’
12 Então, disseram as árvores à videira: Vem tu e reina sobre nós.
13 “Yina, echi cha grep ebhina bi, ‘Ma, kaam nkwọbha atzuk daaman-daam paam, p'am-anang ikha ọmaana anọngeya ọdadaami oyiyin, nkwu ndabh ẹvaar cha nchi o?’
13 Porém a videira lhes disse: Deixaria eu o meu mosto, que alegra a Deus e aos homens, e iria labutar sobre as árvores?
14 “K'ekponga-nnam, nchi nna biphyir nda mben ọkkaangi bi, ‘Kwu de man ọvaarnọng.’
14 Então, todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu e reina sobre nós.
15 “Ọkkaangi oben nchi bi, ‘Idikha k'odik-ọkka bọng arori bi, abyeng-m ana k'eho asi-m ọvaarnọng kwabọng, bọng kwu kwokha ọwọhng k'odiriji kwaam. Yina, oni mando ode, tte ekpon eyin k'ọkkaangi ẹkwọmi ọbhọmi-mancheni kwa Lebanọn!’
15 E disse o espinheiro às árvores: Se, na verdade, me ungis rei sobre vós, vinde e confiai-vos debaixo da minha sombra; mas, se não, saia fogo do espinheiro que consuma os cedros do Líbano.
16 “Bọng akk'abarada atzọkha, abira asi odik kw'ojibh-ojibh bi, bọng asi Abimẹlẹk ọvaarnọng o? Bọng akk'ejibha asa anang Jerub-Baal ọmaana ẹhọhmmọr chẹ ẹ? Bọng akk'asa anang-ẹ mach'ọban bi, ira bọng aso o?
16 Agora, pois, se é que em verdade e sinceridade procedestes, fazendo rei a Abimeleque, e se bem fizestes para com Jerubaal e para com a sua casa e se com ele usastes conforme o merecimento das suas mãos
17 Bọng jima bi, iwa otte kwaam orim erima kabọng ka nho, okhe akpen pẹ ka dama-dama, ifha ọrọbha bọng k'ihem s'anọng p'ẹkhọma cha Midiyan.
17 (porque meu pai pelejou por vós, e desprezou a sua vida, e vos livrou da mão dos midianitas;
18 Yina, k'ewu cha mayina, bọng akk'abhakhi arima ẹhọhmmọr ch'otte kwaam abẹ. Bọng akk'va pẹ p'ijinọng anọng arọbh attaan obhiri jobh afha k'itzakpa rani. Bọng asi Abimẹlẹk kw'ode nnwa kw'obira kwanọng kwẹ ọvaarnọng kw'anọng pa Shẹkẹm, okhuri da ode ọgbaanọkka kwabọng.
18 porém vós hoje vos levantastes contra a casa de meu pai, e matastes a seus filhos, setenta homens, sobre uma pedra, e a Abimeleque, filho da sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão);
19 Mẹ wọ, bọng akk'abarada ọtzọkha, abira asi odik kw'ojibh-ojibh bi, bọng asi Abimẹlẹk ọvaarnọng o? Bọng akk'ejibha asa anang Jerub-Baal ọmaana ẹhọhmmọr chẹ mayina, tte Abimẹlẹk ode ottem-daamiji kwabọng, bọbọng abira ade ottem-daamiji kwẹ!
19 se em verdade e sinceridade usastes com Jerubaal e com a sua casa hoje, alegrai-vos com Abimeleque, e também ele se alegre convosco.
20 Yina, bọng ani mando atzima asi, tte ekpon ch'efon k'Abimẹlẹk echi bọng anọng pa Shẹkẹm, ọmaana anọng pa Bet-Milo. Tte ekpon efona ka bọbọng anọng pa Shẹkẹm ọmaana Bet-Milo, echi Abimẹlẹk!”
20 Mas, se não, saia fogo de Abimeleque e consuma os cidadãos de Siquém e Bete-Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, que consuma a Abimeleque.
21 Mando kwa Jotam ọrọbhi ochina k'obhon kwa Beer, ọtza oruk kẹ okhuri ojora f'ọgbaanotte, Abimẹlẹk.
21 Então, partiu Jotão, e fugiu, e foi-se a Beer; e ali habitou por medo de Abimeleque, seu irmão.
22 Mada Abimẹlẹk okk'Israẹl ọdabha ka cho attaan,
22 Havendo, pois, Abimeleque dominado três anos sobre Israel,
23 Ibinọkpaabyi otte egwugwuma-tzama ọbọhk ẹnwa Abimẹlẹk ọmaana ammaana pa Shẹkẹm, kw'osi bẹ an-agaangi eho anang Abimẹlẹk.
23 enviou Deus um mau espírito entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e os cidadãos de Siquém se houveram aleivosamente contra Abimeleque;
24 Wa Ibinọkpaabyi osi kwẹ mando, ifha otzima otzukha odik kwa Abimẹlẹk ọmaana ammaana pa Shẹkẹm asi, p'atzor-ẹ afhu va p'ijinọng arọbh attaan obhiri jobh pa Jerub-Baal, abira abyengi izi sabẹ.
24 para que a violência feita aos setenta filhos de Jerubaal viesse, e o seu sangue caísse sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que lhe corroboraram as mãos, para matar os seus irmãos.
25 Wa anọng pa Shẹkẹm an-abhakh-ẹ abẹ, bẹ atzọhm ajinọng p'afon atza achubha k'akkadeden pa mgbegbeho am-abọkha anọng p'areng mẹ ekpo ana. Wa bẹ atzọkha odik nwa agbaak Abimẹlẹk.
25 E os cidadãos de Siquém puseram contra ele quem lhe armasse emboscadas sobre os cumes dos montes; e a todo aquele que passava pelo caminho junto a eles o assaltavam; e contou-se a Abimeleque.
26 M'ogbe nwa wa Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed otzima ẹnọmma chẹ obina ochina ka Shẹkẹm. Wa ammaana p'ẹnọmma nda akhaam ekhera ka Gaal.
26 Veio também Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e passaram para dentro de Siquém; e os cidadãos de Siquém se fiaram nele.
27 Mada bẹ akk'afona ayin k'iwoni atza apha grep atzima asi atzuk, bẹ an-asi ọdadaami k'ọkhapa kw'ọkha fabẹ. Bẹ am-achi abira agwo, am-asaakhi Abimẹlẹk.
27 E saíram ao campo, e vindimaram as suas vinhas, e pisaram as uvas, e fizeram canções de louvor; e foram à casa de seu Deus, e comeram, e beberam, e amaldiçoaram a Abimeleque.
28 Mẹ wọ ofon Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed oben bi, “Anyi wọ ode Abimẹlẹk, kw'ira maman anọng pa Shẹkẹm on-owobha irekhirek kwẹ o? Kẹ arang ode nnwa kwa Jerub-Baal, kwa Zebul ojem mbọhk ka nnam o? On-orenga yan mowobha k'irekhirek kw'Abimẹlẹk? Bọng mọhakha eho ọnang itta Hamọr, kw'ode otte kwa Shẹkẹm.
28 E disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que o servíssemos? Não é, porventura, filho de Jerubaal? E não é Zebul o seu mordomo? servi, antes, aos homens de Hamor, pai de Siquém; pois por que razão nós o serviríamos a ele?
29 Ira anọng mba awobh k'irekhirek kwaam! Ira kaam ndim-ẹ. Ira mben Abimẹlẹk bi, ‘Tzima arim-egbong pọ biphyir ayin ka!’ ”
29 Ah! Se este povo estivera na minha mão, eu expeliria a Abimeleque. E a Abimeleque se disse: Multiplica o teu exército e sai.
30 Mada Zebul kw'ode ọdabh-ẹkhọma ch'odedenmon, ọbhaang odik kwa Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed ọgbaakhi, ettem epyibh-ẹ itzama-itzama.
30 E, ouvindo Zebul, o maioral da cidade, as palavras de Gaal, filho de Ebede, se acendeu a sua ira.
31 Orenga ka ndubhama ọtzọhm akkaabh-nkkaabha ochena Abimẹlẹk, oben bi, “Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed ọmaana vọkka pẹ akk'akwa ka Shẹkẹm, akwu achọhma ẹkhọhr k'odedenmon atzima atzor-ọ.
31 E enviou astutamente mensageiros a Abimeleque, dizendo: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém, e eis que eles fortificam esta cidade contra ti.
32 Mẹ wọ, kọ bina m'erungi ttara ajinọng pọ, bọng akwu ayima atzik bẹ k'iwoni.
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e põe emboscadas no campo.
33 K'ekpebha mada ewuchen eyin, bọng bina atza arima odedenmon nwa abẹ. K'ogbe kwa Gaal ọmaana ajinọng pẹ ayin ka bi, bẹ akwu arima bọng abẹ, bọng dima ọphaangi nwuma arima bẹ abẹ.”
33 E levanta-te pela manhã, ao sair o sol, e dá de golpe sobre a cidade; e eis que, saindo ele e o povo que tiver com ele contra ti, faze-lhe como alcançar a tua mão.
34 Mando kw'Abimẹlẹk, ọmaana arim-egbong pẹ biphyir abin orenga m'erungi, bẹ abhaangi for sabẹ ka ngaan nna afona atza achubha k'obe-k'obe abaanga Shẹkẹm.
34 Levantou-se, pois, Abimeleque e todo o povo que com ele havia, de noite, e puseram emboscadas contra Siquém, em quatro bandos.
35 Mando kwa Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed okk'ofona ọtza obe k'ẹbaakhamma ch'odedenmon otzik, otzor m'ogbe kw'Abimẹlẹk ọmaana arim-egbong pẹ afon k'ibe sa bẹ achubh, ayin ka.
35 E Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada da porta da cidade; e Abimeleque e todo o povo que com ele havia se levantaram das emboscadas.
36 Mada Gaal ore bẹ, oben Zebul bi, “Kkeri anọng kana, p'am-afona ka mgbegbeho ahakha e!”
36 E, vendo Gaal aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cumes dos montes. Zebul, ao contrário, lhe disse: As sombras dos montes vês por homens.
37 Yina, Gaal obiro oben bi, “Kkere anọng kana am-afona k'egbegbeho ebira ahakha e, ẹkhaan dani ebire ekwuma kana ọkkadeden kw'echi ch'abọhnganọng e.”
37 Porém Gaal ainda tornou a falar e disse: Eis ali desce gente do meio da terra, e uma tropa vem do caminho do carvalho de Meonenim.
38 Mẹ wọ ofon, Zebul oben-ẹ bi, “Ẹmma ma dọk kaben o, kọ arang ewu nda abeni bi, ‘Anyi wọ ode Abimẹlẹk kwa maman on-owobha irekhirek kwẹ ẹ?’ Ajinọng mba arang p'ewu nda am-alukh o? Yin k'iyaan atza arima bẹ abẹ!”
38 Então, lhe disse Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o servíssemos? Não é este, porventura, o povo que desprezaste? Sai, pois, peço-te, e peleja contra ele.
39 Mando kwa Gaal otzim ammaana pa Shẹkẹm eden, ọtza orima Abimẹlẹk abẹ.
39 E saiu Gaal à vista dos cidadãos de Siquém e pelejou contra Abimeleque.
40 Abimẹlẹk okhubh-ẹ maa, opyiri k'ẹbaakhamma ch'odedenmon, bẹ afhu anọng haabhada mada bẹ am-arọbh.
40 E Abimeleque o perseguiu, porquanto fugiu de diante dele; e muitos feridos caíram até à entrada da porta da cidade.
41 Wa Abimẹlẹk ọtza owobha k'obhon kw'Aruma. Zebul e, okhubh Gaal ọmaana ẹnọmma chẹ ka Shẹkẹm.
41 E Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expeliu a Gaal e a seus irmãos, para que não pudessem habitar em Siquém.
42 Ewu ehobh mẹ, anọng pa Shẹkẹm afona ayin k'iwoni sabẹ, bẹ atzọkha odik nwa agbaak Abimẹlẹk.
42 E sucedeu, no dia seguinte, que o povo saiu ao campo, e o disseram a Abimeleque.
43 Mando kw'ọtzọk ajinọng pẹ ọbhaangi ka ngaan nttaan bẹ afona atza achubha k'iwoni, atzik. Mada ore da anọng mba am-afona k'odedenmon ayin ka, obina ọtza orima bẹ abẹ.
43 Então, tomou o povo, e o repartiu em três bandos, e pôs emboscadas no campo; e olhou, e eis que o povo saía da cidade, e levantou-se contra eles e os feriu.
44 Mando kw'Abimẹlẹk ọmaana ngaan nna sa nwobh ttar-ẹ, arọbhi achina itzitzikha-itzitzikha atza abe k'ẹbaakhamma ch'adimi k'odedenmon. Ngaan mfa ngwubh ayok p'awobh k'iwoni, afhu bẹ.
44 Porque Abimeleque e as tropas que com ele havia deram neles de improviso e pararam à entrada da porta da cidade; e as outras tropas deram de improviso sobre todos quantos estavam no campo e os feriram.
45 M'ewu nduma biphyir Abimẹlẹk ochina ororo orima odedenmon abẹ maa, ọbọkh-ẹ, obiro ofhu anọng p'obhon nwa. Mando kwa okhibhi odedenmon nwa yina ọn-ọtzọk onung ọnyaani m'akhọra obhon nwa.
45 E Abimeleque pelejou contra a cidade todo aquele dia e tomou a cidade; e matou o povo que nela havia, e assolou a cidade, e a semeou de sal.
46 Mada ammaana p'akkeribe sa Shẹkẹm abhaang odik nwa, bẹ arọbh achina k'ichubhabe s'ọhọhm kw'Ẹl-Bẹrit.
46 O que, ouvindo todos os cidadãos da torre de Siquém, entraram na fortaleza, em casa do deus Berite.
47 K'ogbe kw'Abimẹlẹk ọbhaang bi, bẹ akk'atzobha kẹ,
47 E contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos da torre de Siquém se haviam congregado.
48 kẹ ọmaana ajinọng pẹ biphyir avura achina k'egbegbeho cha Zalmọn. Abimẹlẹk ọtzọkha ẹbar ọkpaara abọhnga bani p'echi, p'otzini ọnana k'ẹbabaang. Ọnang ajinọng p'awobh ttar-ẹ ẹfa bi, “Ẹbhar-ẹbhar! Bọng si macha bọng are-m da nsi ma!”
48 Subiu, pois, Abimeleque ao monte de Salmom, ele e todo o povo que com ele havia; e Abimeleque tomou na sua mão machados, e cortou um ramo das árvores, e o levantou, e pô-lo ao seu ombro, e disse ao povo que com ele havia: O que me vistes fazer, apressai-vos a fazê-lo assim como eu.
49 Mando kw'ajinọng mba biphyir abira akpaara achi-bọhnga, atzima atzọn Abimẹlẹk abẹ. Bẹ atzọkha sẹ atzobha k'ichubhabe, bẹ atzọkha ekpon akhe akpori anọng p'awobh k'ichubhabe nna ẹtzaanga. Mẹ wọ ofon, anọng biphyir p'awobh k'ibe s'akkeribe sa Shẹkẹm, ajinọng ọmaana panọng p'apyiri nnọhna mfa obhiri arọbh jobh, abira ape.
49 Assim, pois, também todo o povo, cada um cortou o seu ramo, e seguiram a Abimeleque, e os puseram junto da fortaleza, e queimaram a fogo a fortaleza com eles; de maneira que todos os da torre de Siquém morreram, uns mil homens e mulheres.
50 Abimẹlẹk obina mẹ ọtza ọkhọri obhon kwa Tẹbẹz okhe k'ottem ọbọkh-ẹ.
50 Então, Abimeleque foi-se a Tebes, e a sitiou, e a tomou.
51 Wa k'odedenmon ẹtzaanga, ọkhaam ibe s'akkeribe sa bẹ abaabh-ọbhaabh s'ajinọng ọmaana panọng akwu attara k'anọng p'odedenmon biphyir akk'arọbha atza achubha. Bẹ agbak akpori for sabẹ k'ẹtzaanga, avura atza abe k'ẹyọhng ch'ibe nna.
51 Havia, porém, no meio da cidade uma torre forte; e todos os homens e mulheres e todos os cidadãos da cidade se acolheram a ela, e fecharam após si as portas, e subiram ao telhado da torre.
52 Abimẹlẹk ofona ochina k'ibe s'akkeribe bi, ọtza orima anọng mba abẹ. Yina, mada opyiri k'ẹbaakhamma ch'ibe nna bi okhe sẹ ekpon,
52 E Abimeleque veio até à torre, e a combateu, e chegou-se até à porta da torre, para a queimar.
53 mando kwa kwanọng wani otte ẹtzakpa dani ọbọhk k'ẹrọng, ettem-ẹ m'eho ẹbhaakha Abimẹlẹk eho.
53 Porém uma mulher lançou um pedaço de uma mó sobre a cabeça de Abimeleque e quebrou-lhe o crânio.
54 Oyeri otzim-egbongkpo kwẹ m'ẹbhar-ẹbhar, oben-ẹ bi, “Tzọr ọkkangkkaang kwọ afhu-m, ifha bẹ aningi abeni bi, ‘Kwanọng wọ ọfhu-m’ ” Mando kw'ọtzọhmnọng kwẹ ọtzọri ọkkangkkaang okhum-ẹ, ope.
54 Então, chamou logo ao moço que levava as suas armas e disse-lhe: Desembainha a tua espada e mata-me; para que se não diga de mim: Uma mulher o matou. E seu moço o atravessou, e ele morreu.
55 Mada anọng p'Israẹl are bi, Abimẹlẹk ọkk'ọpa, bẹ akpa nnam abhana.
55 Vendo, pois, os homens de Israel que já Abimeleque era morto, foram-se, cada um para o seu lugar.
56 Mando wọ kw'Ibinọkpaabyi oreng otzukha itzama s'Abimẹlẹk ọkk'ọsa ọnang otte kwẹ, da ofhu votte pẹ anọng arọbh attaan obhiri jobh.
56 Assim, Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que tinha feito a seu pai, matando os seus setenta irmãos.
57 Wa Ibinọkpaabyi obiro osi ajinọng pa Shẹkẹm ape k'itzama sa bẹ asi biphyir. Wa ẹmma cha Jotam kw'ode nnwa kwa Jerub-Baal ẹbọkha bẹ.
57 Como também todo o mal dos homens de Siquém fez tornar sobre a cabeça deles; e a maldição de Jotão, filho de Jerubaal, veio sobre eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.