Juízes 9

mfo (MFO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Iwa Abimẹlẹk kw'ode nnwa kwa Jerub-Baal ofon ọtza okhebha vọkka p'ọkka ka Shẹkẹm, ọmaana ochi f'ọkka biphyir, oben bẹ bi,
1 Abimeleque, filho de Jerubaal, foi-se a Siquém, aos irmãos de sua mãe, e falou-lhes e a toda a geração da casa do pai de sua mãe, dizendo:
2 “Bọbh ammaana pa Shẹkẹm biphyir bi, ‘Yan wọ ojibh bọng abẹ: bi va arọbh attaan obhiri jobh biphyir pa Jerub-Baal adabh bọng, ọmaana bi, oyok wani kẹ-kẹ ọdabh bọng?’ Bọng jima bi, kaam wọ nde izi sabọng.”
2 Falai, peço-vos, aos ouvidos de todos os cidadãos de Siquém: Que vos parece melhor: que setenta homens, todos os filhos de Jerubaal, dominem sobre vós ou que apenas um domine sobre vós? Lembrai-vos também de que sou osso vosso e carne vossa.
3 Mada vọkka atzọk idik nna biphyir agbaak anọng pa Shẹkẹm, anọng mba akhera bi, bẹ atzọn Abimẹlẹk abẹ, aben bi, “Kẹ wọ ode ọgbaanọkka kwaman e.”
3 Então, os irmãos de sua mãe falaram a todos os cidadãos de Siquém todas aquelas palavras; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque, porque disseram: É nosso irmão.
4 Bẹ atzọkha ashẹkẹl pa silva arọbh attaan obhiri jobh k'ọhọhm kwa Baal-Bẹrit anang-ẹ, Abimẹlẹk otzima bẹ ọtzọkha akparaari-nọng bani bi, bẹ ade akhaan-nọng pẹ.
4 E deram-lhe setenta peças de prata, da casa de Baal-Berite, com as quais alugou Abimeleque uns homens levianos e atrevidos, que o seguiram.
5 Ofona ochina k'ọhọhm kw'otte k'Ọphra, ọtza obe k'itzakpa rani ofhu votte pẹ anọng arọbh attaan obhiri jobh, p'ade va pa Jerub-Baal. Yina, wa Jotam kw'ode okponga-nnam-nwa kwa Jerub-Baal, ọrọbh ọtza ochubha.
5 Foi à casa de seu pai, a Ofra, e matou seus irmãos, os filhos de Jerubaal, setenta homens, sobre uma pedra. Porém Jotão, filho menor de Jerubaal, ficou, porque se escondera.
6 Mando kw'anọng pa Shẹkẹm biphyir, ọmaana anọng pa Bet-Milo atza atzobha abaanga echi ch'ideden cha oak, k'ọtza kwa bẹ afhu ebebe ka Shẹkẹm, ifha bẹ asi Abimẹlẹk ọvaarnọng.
6 Então, se ajuntaram todos os cidadãos de Siquém e toda Bete-Milo; e foram e proclamaram Abimeleque rei, junto ao carvalho memorial que está perto de Siquém.
7 Mada bẹ agbaakhi Jotam odik nwa, ovura k'egbegbeho cha Gerizim ebir-ebir, ogwon bẹ, oben bi, “Bọng yong-m itzọhng, bọbọng anọng pa Shẹkẹm, ifha Ibinọkpaabyi oyonga bọng itzọhng.
7 Avisado disto, Jotão foi, e se pôs no cimo do monte Gerizim, e em alta voz clamou, e disse-lhes: Ouvi-me, cidadãos de Siquém, e Deus vos ouvirá a vós outros.
8 Wa ewu dani, nchi mfon bi, nda ndekha ọvaarnọng kwabẹ. Sẹ mfona nda mben echi ch'oliv bi, ‘De ọvaarnọng kwaman.’
8 Foram, certa vez, as árvores ungir para si um rei e disseram à oliveira: Reina sobre nós.
9 “Yina, echi ch'oliv ebhina bi, ‘Ma, kaam nkwọhbha ana paam oyiyin pa bẹ am-atzima anang ikha, ọmaana anọngẹya ikpokpobha, ifha nda ndabh ẹvaar cha nchi o?’
9 Porém a oliveira lhes respondeu: Deixaria eu o meu óleo, que Deus e os homens em mim prezam, e iria pairar sobre as árvores?
10 “Ayongi mẹ, nchi nna nda mben echi cha fig bi, ‘Kwu de man ọvaarnọng.’
10 Então, disseram as árvores à figueira: Vem tu e reina sobre nós.
11 “Yina, echi cha fig ebhina bi, ‘Ma kaam ntte achiduk paam p'ajibh-ojibh abira adaam-ọdaam ọbọhk, nkwu ndabh ẹvaar cha nchi o?’
11 Porém a figueira lhes respondeu: Deixaria eu a minha doçura, o meu bom fruto e iria pairar sobre as árvores?
12 “Mando kwa nchi nna mbeni echi cha grep bi, ‘Kwu de ọvaarnọng kwaman.’
12 Então, disseram as árvores à videira: Vem tu e reina sobre nós.
13 “Yina, echi cha grep ebhina bi, ‘Ma, kaam nkwọbha atzuk daaman-daam paam, p'am-anang ikha ọmaana anọngeya ọdadaami oyiyin, nkwu ndabh ẹvaar cha nchi o?’
13 Porém a videira lhes respondeu: Deixaria eu o meu vinho, que agrada a Deus e aos homens, e iria pairar sobre as árvores?
14 “K'ekponga-nnam, nchi nna biphyir nda mben ọkkaangi bi, ‘Kwu de man ọvaarnọng.’
14 Então, todas as árvores disseram ao espinheiro: Vem tu e reina sobre nós.
15 “Ọkkaangi oben nchi bi, ‘Idikha k'odik-ọkka bọng arori bi, abyeng-m ana k'eho asi-m ọvaarnọng kwabọng, bọng kwu kwokha ọwọhng k'odiriji kwaam. Yina, oni mando ode, tte ekpon eyin k'ọkkaangi ẹkwọmi ọbhọmi-mancheni kwa Lebanọn!’
15 Respondeu o espinheiro às árvores: Se, deveras, me ungis rei sobre vós, vinde e refugiai-vos debaixo de minha sombra; mas, se não, saia do espinheiro fogo que consuma os cedros do Líbano.
16 “Bọng akk'abarada atzọkha, abira asi odik kw'ojibh-ojibh bi, bọng asi Abimẹlẹk ọvaarnọng o? Bọng akk'ejibha asa anang Jerub-Baal ọmaana ẹhọhmmọr chẹ ẹ? Bọng akk'asa anang-ẹ mach'ọban bi, ira bọng aso o?
16 Agora, pois, se, deveras e sinceramente, procedestes, proclamando rei Abimeleque, e se bem vos portastes para com Jerubaal e para com a sua casa, e se com ele agistes segundo o merecimento dos seus feitos
17 Bọng jima bi, iwa otte kwaam orim erima kabọng ka nho, okhe akpen pẹ ka dama-dama, ifha ọrọbha bọng k'ihem s'anọng p'ẹkhọma cha Midiyan.
17 (porque meu pai pelejou por vós e, arriscando a vida, vos livrou das mãos dos midianitas;
18 Yina, k'ewu cha mayina, bọng akk'abhakhi arima ẹhọhmmọr ch'otte kwaam abẹ. Bọng akk'va pẹ p'ijinọng anọng arọbh attaan obhiri jobh afha k'itzakpa rani. Bọng asi Abimẹlẹk kw'ode nnwa kw'obira kwanọng kwẹ ọvaarnọng kw'anọng pa Shẹkẹm, okhuri da ode ọgbaanọkka kwabọng.
18 porém vós, hoje, vos levantastes contra a casa de meu pai e matastes seus filhos, setenta homens, sobre uma pedra; e a Abimeleque, filho de sua serva, fizestes reinar sobre os cidadãos de Siquém, porque é vosso irmão),
19 Mẹ wọ, bọng akk'abarada ọtzọkha, abira asi odik kw'ojibh-ojibh bi, bọng asi Abimẹlẹk ọvaarnọng o? Bọng akk'ejibha asa anang Jerub-Baal ọmaana ẹhọhmmọr chẹ mayina, tte Abimẹlẹk ode ottem-daamiji kwabọng, bọbọng abira ade ottem-daamiji kwẹ!
19 se, deveras e sinceramente, procedestes, hoje, com Jerubaal e com a sua casa, alegrai-vos com Abimeleque, e também ele se alegre convosco.
20 Yina, bọng ani mando atzima asi, tte ekpon ch'efon k'Abimẹlẹk echi bọng anọng pa Shẹkẹm, ọmaana anọng pa Bet-Milo. Tte ekpon efona ka bọbọng anọng pa Shẹkẹm ọmaana Bet-Milo, echi Abimẹlẹk!”
20 Mas, se não, saia fogo de Abimeleque e consuma os cidadãos de Siquém e Bete-Milo; e saia fogo dos cidadãos de Siquém e de Bete-Milo, que consuma a Abimeleque.
21 Mando kwa Jotam ọrọbhi ochina k'obhon kwa Beer, ọtza oruk kẹ okhuri ojora f'ọgbaanotte, Abimẹlẹk.
21 Fugiu logo Jotão, e foi-se para Beer, e ali habitou por temer seu irmão Abimeleque.
22 Mada Abimẹlẹk okk'Israẹl ọdabha ka cho attaan,
22 Havendo, pois, Abimeleque dominado três anos sobre Israel,
23 Ibinọkpaabyi otte egwugwuma-tzama ọbọhk ẹnwa Abimẹlẹk ọmaana ammaana pa Shẹkẹm, kw'osi bẹ an-agaangi eho anang Abimẹlẹk.
23 suscitou Deus um espírito de aversão entre Abimeleque e os cidadãos de Siquém; e estes se houveram aleivosamente contra Abimeleque,
24 Wa Ibinọkpaabyi osi kwẹ mando, ifha otzima otzukha odik kwa Abimẹlẹk ọmaana ammaana pa Shẹkẹm asi, p'atzor-ẹ afhu va p'ijinọng arọbh attaan obhiri jobh pa Jerub-Baal, abira abyengi izi sabẹ.
24 para que a vingança da violência praticada contra os setenta filhos de Jerubaal viesse, e o seu sangue caísse sobre Abimeleque, seu irmão, que os matara, e sobre os cidadãos de Siquém, que contribuíram para que ele matasse seus próprios irmãos.
25 Wa anọng pa Shẹkẹm an-abhakh-ẹ abẹ, bẹ atzọhm ajinọng p'afon atza achubha k'akkadeden pa mgbegbeho am-abọkha anọng p'areng mẹ ekpo ana. Wa bẹ atzọkha odik nwa agbaak Abimẹlẹk.
25 Os cidadãos de Siquém puseram contra ele homens de emboscada sobre os cimos dos montes; e todo aquele que passava pelo caminho junto a eles, eles o assaltavam; e isto se contou a Abimeleque.
26 M'ogbe nwa wa Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed otzima ẹnọmma chẹ obina ochina ka Shẹkẹm. Wa ammaana p'ẹnọmma nda akhaam ekhera ka Gaal.
26 Veio também Gaal, filho de Ebede, com seus irmãos, e se estabeleceram em Siquém; e os cidadãos de Siquém confiaram nele,
27 Mada bẹ akk'afona ayin k'iwoni atza apha grep atzima asi atzuk, bẹ an-asi ọdadaami k'ọkhapa kw'ọkha fabẹ. Bẹ am-achi abira agwo, am-asaakhi Abimẹlẹk.
27 e saíram ao campo, e vindimaram as suas vinhas, e pisaram as uvas, e fizeram festas, e foram à casa de seu deus, e comeram, e beberam, e amaldiçoaram Abimeleque.
28 Mẹ wọ ofon Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed oben bi, “Anyi wọ ode Abimẹlẹk, kw'ira maman anọng pa Shẹkẹm on-owobha irekhirek kwẹ o? Kẹ arang ode nnwa kwa Jerub-Baal, kwa Zebul ojem mbọhk ka nnam o? On-orenga yan mowobha k'irekhirek kw'Abimẹlẹk? Bọng mọhakha eho ọnang itta Hamọr, kw'ode otte kwa Shẹkẹm.
28 Disse Gaal, filho de Ebede: Quem é Abimeleque, e quem somos nós de Siquém, para que o sirvamos? Não é, porventura, filho de Jerubaal? E não é Zebul o seu oficial? Servi, antes, aos homens de Hamor, pai de Siquém. Mas nós, por que serviremos a ele?
29 Ira anọng mba awobh k'irekhirek kwaam! Ira kaam ndim-ẹ. Ira mben Abimẹlẹk bi, ‘Tzima arim-egbong pọ biphyir ayin ka!’ ”
29 Quem dera estivesse este povo sob a minha mão, e eu expulsaria Abimeleque e lhe diria: Multiplica o teu exército e sai.
30 Mada Zebul kw'ode ọdabh-ẹkhọma ch'odedenmon, ọbhaang odik kwa Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed ọgbaakhi, ettem epyibh-ẹ itzama-itzama.
30 Ouvindo Zebul, governador da cidade, as palavras de Gaal, filho de Ebede, se acendeu em ira;
31 Orenga ka ndubhama ọtzọhm akkaabh-nkkaabha ochena Abimẹlẹk, oben bi, “Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed ọmaana vọkka pẹ akk'akwa ka Shẹkẹm, akwu achọhma ẹkhọhr k'odedenmon atzima atzor-ọ.
31 e enviou, astutamente, mensageiros a Abimeleque, dizendo: Eis que Gaal, filho de Ebede, e seus irmãos vieram a Siquém e alvoroçaram a cidade contra ti.
32 Mẹ wọ, kọ bina m'erungi ttara ajinọng pọ, bọng akwu ayima atzik bẹ k'iwoni.
32 Levanta-te, pois, de noite, tu e o povo que tiveres contigo, e ponde-vos de emboscada no campo.
33 K'ekpebha mada ewuchen eyin, bọng bina atza arima odedenmon nwa abẹ. K'ogbe kwa Gaal ọmaana ajinọng pẹ ayin ka bi, bẹ akwu arima bọng abẹ, bọng dima ọphaangi nwuma arima bẹ abẹ.”
33 Levanta-te pela manhã, ao sair o sol, e dá de golpe sobre a cidade; saindo contra ti Gaal com a sua gente, procede com ele como puderes.
34 Mando kw'Abimẹlẹk, ọmaana arim-egbong pẹ biphyir abin orenga m'erungi, bẹ abhaangi for sabẹ ka ngaan nna afona atza achubha k'obe-k'obe abaanga Shẹkẹm.
34 Levantou-se, pois, de noite, Abimeleque e todo o povo que com ele estava, e se puseram de emboscada contra Siquém, em quatro grupos.
35 Mando kwa Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed okk'ofona ọtza obe k'ẹbaakhamma ch'odedenmon otzik, otzor m'ogbe kw'Abimẹlẹk ọmaana arim-egbong pẹ afon k'ibe sa bẹ achubh, ayin ka.
35 Gaal, filho de Ebede, saiu e pôs-se à entrada da porta da cidade; com isto Abimeleque e todo o povo que com ele estava se levantaram das emboscadas.
36 Mada Gaal ore bẹ, oben Zebul bi, “Kkeri anọng kana, p'am-afona ka mgbegbeho ahakha e!”
36 Vendo Gaal aquele povo, disse a Zebul: Eis que desce gente dos cimos dos montes. Zebul, ao contrário, lhe disse: As sombras dos montes vês por homens.
37 Yina, Gaal obiro oben bi, “Kkere anọng kana am-afona k'egbegbeho ebira ahakha e, ẹkhaan dani ebire ekwuma kana ọkkadeden kw'echi ch'abọhnganọng e.”
37 Porém Gaal tornou ainda a falar e disse: Eis ali desce gente defronte de nós, e uma tropa vem do caminho do carvalho dos Adivinhadores.
38 Mẹ wọ ofon, Zebul oben-ẹ bi, “Ẹmma ma dọk kaben o, kọ arang ewu nda abeni bi, ‘Anyi wọ ode Abimẹlẹk kwa maman on-owobha irekhirek kwẹ ẹ?’ Ajinọng mba arang p'ewu nda am-alukh o? Yin k'iyaan atza arima bẹ abẹ!”
38 Então, lhe disse Zebul: Onde está, agora, a tua boca, com a qual dizias: Quem é Abimeleque, para que o sirvamos? Não é este, porventura, o povo que desprezaste? Sai, pois, e peleja contra ele.
39 Mando kwa Gaal otzim ammaana pa Shẹkẹm eden, ọtza orima Abimẹlẹk abẹ.
39 Saiu Gaal adiante dos cidadãos de Siquém e pelejou contra Abimeleque.
40 Abimẹlẹk okhubh-ẹ maa, opyiri k'ẹbaakhamma ch'odedenmon, bẹ afhu anọng haabhada mada bẹ am-arọbh.
40 Abimeleque o perseguiu; Gaal fugiu de diante dele, e muitos feridos caíram até a entrada da porta da cidade.
41 Wa Abimẹlẹk ọtza owobha k'obhon kw'Aruma. Zebul e, okhubh Gaal ọmaana ẹnọmma chẹ ka Shẹkẹm.
41 Abimeleque ficou em Arumá. E Zebul expulsou a Gaal e seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
42 Ewu ehobh mẹ, anọng pa Shẹkẹm afona ayin k'iwoni sabẹ, bẹ atzọkha odik nwa agbaak Abimẹlẹk.
42 No dia seguinte, saiu o povo ao campo; disto foi avisado Abimeleque,
43 Mando kw'ọtzọk ajinọng pẹ ọbhaangi ka ngaan nttaan bẹ afona atza achubha k'iwoni, atzik. Mada ore da anọng mba am-afona k'odedenmon ayin ka, obina ọtza orima bẹ abẹ.
43 que tomou os seus homens, e os repartiu em três grupos, e os pôs de emboscada no campo. Olhando, viu que o povo saía da cidade; então, se levantou contra eles e os feriu.
44 Mando kw'Abimẹlẹk ọmaana ngaan nna sa nwobh ttar-ẹ, arọbhi achina itzitzikha-itzitzikha atza abe k'ẹbaakhamma ch'adimi k'odedenmon. Ngaan mfa ngwubh ayok p'awobh k'iwoni, afhu bẹ.
44 Abimeleque e o grupo que com ele estava romperam de improviso e tomaram posição à porta da cidade, enquanto os dois outros grupos deram de golpe sobre todos quantos estavam no campo e os destroçaram.
45 M'ewu nduma biphyir Abimẹlẹk ochina ororo orima odedenmon abẹ maa, ọbọkh-ẹ, obiro ofhu anọng p'obhon nwa. Mando kwa okhibhi odedenmon nwa yina ọn-ọtzọk onung ọnyaani m'akhọra obhon nwa.
45 Todo aquele dia pelejou Abimeleque contra a cidade e a tomou. Matou o povo que nela havia, assolou-a e a semeou de sal.
46 Mada ammaana p'akkeribe sa Shẹkẹm abhaang odik nwa, bẹ arọbh achina k'ichubhabe s'ọhọhm kw'Ẹl-Bẹrit.
46 Tendo ouvido isto todos os cidadãos da Torre de Siquém, entraram na fortaleza subterrânea, no templo de El-Berite.
47 K'ogbe kw'Abimẹlẹk ọbhaang bi, bẹ akk'atzobha kẹ,
47 Contou-se a Abimeleque que todos os cidadãos da Torre de Siquém se haviam congregado.
48 kẹ ọmaana ajinọng pẹ biphyir avura achina k'egbegbeho cha Zalmọn. Abimẹlẹk ọtzọkha ẹbar ọkpaara abọhnga bani p'echi, p'otzini ọnana k'ẹbabaang. Ọnang ajinọng p'awobh ttar-ẹ ẹfa bi, “Ẹbhar-ẹbhar! Bọng si macha bọng are-m da nsi ma!”
48 Então, subiu ele ao monte Salmom, ele e todo o seu povo; Abimeleque tomou de um machado, e cortou uma ramada de árvore, e a levantou, e pô-la ao ombro, e disse ao povo que com ele estava: O que me vistes fazer, fazei-o também vós, depressa.
49 Mando kw'ajinọng mba biphyir abira akpaara achi-bọhnga, atzima atzọn Abimẹlẹk abẹ. Bẹ atzọkha sẹ atzobha k'ichubhabe, bẹ atzọkha ekpon akhe akpori anọng p'awobh k'ichubhabe nna ẹtzaanga. Mẹ wọ ofon, anọng biphyir p'awobh k'ibe s'akkeribe sa Shẹkẹm, ajinọng ọmaana panọng p'apyiri nnọhna mfa obhiri arọbh jobh, abira ape.
49 Assim, cada um de todo o povo cortou a sua ramada, e seguiram Abimeleque, e as puseram em cima da fortaleza subterrânea, e queimaram sobre todos os da Torre de Siquém, de maneira que morreram todos, uns mil homens e mulheres.
50 Abimẹlẹk obina mẹ ọtza ọkhọri obhon kwa Tẹbẹz okhe k'ottem ọbọkh-ẹ.
50 Então, se foi Abimeleque a Tebes, e a sitiou, e a tomou.
51 Wa k'odedenmon ẹtzaanga, ọkhaam ibe s'akkeribe sa bẹ abaabh-ọbhaabh s'ajinọng ọmaana panọng akwu attara k'anọng p'odedenmon biphyir akk'arọbha atza achubha. Bẹ agbak akpori for sabẹ k'ẹtzaanga, avura atza abe k'ẹyọhng ch'ibe nna.
51 Havia, porém, no meio da cidade, uma torre forte; e todos os homens e mulheres, todos os moradores da cidade, se acolheram a ela, e fecharam após si as portas da torre, e subiram ao seu eirado.
52 Abimẹlẹk ofona ochina k'ibe s'akkeribe bi, ọtza orima anọng mba abẹ. Yina, mada opyiri k'ẹbaakhamma ch'ibe nna bi okhe sẹ ekpon,
52 Abimeleque veio até à torre, pelejou contra ela e se chegou até à sua porta para a incendiar.
53 mando kwa kwanọng wani otte ẹtzakpa dani ọbọhk k'ẹrọng, ettem-ẹ m'eho ẹbhaakha Abimẹlẹk eho.
53 Porém certa mulher lançou uma pedra superior de moinho sobre a cabeça de Abimeleque e lhe quebrou o crânio.
54 Oyeri otzim-egbongkpo kwẹ m'ẹbhar-ẹbhar, oben-ẹ bi, “Tzọr ọkkangkkaang kwọ afhu-m, ifha bẹ aningi abeni bi, ‘Kwanọng wọ ọfhu-m’ ” Mando kw'ọtzọhmnọng kwẹ ọtzọri ọkkangkkaang okhum-ẹ, ope.
54 Então, chamou logo ao moço, seu escudeiro, e lhe disse: Desembainha a tua espada e mata-me, para que não se diga de mim: Mulher o matou. O moço o atravessou, e ele morreu.
55 Mada anọng p'Israẹl are bi, Abimẹlẹk ọkk'ọpa, bẹ akpa nnam abhana.
55 Vendo, pois, os homens de Israel que Abimeleque já estava morto, foram-se, cada um para sua casa.
56 Mando wọ kw'Ibinọkpaabyi oreng otzukha itzama s'Abimẹlẹk ọkk'ọsa ọnang otte kwẹ, da ofhu votte pẹ anọng arọbh attaan obhiri jobh.
56 Assim, Deus fez tornar sobre Abimeleque o mal que fizera a seu pai, por ter aquele matado os seus setenta irmãos.
57 Wa Ibinọkpaabyi obiro osi ajinọng pa Shẹkẹm ape k'itzama sa bẹ asi biphyir. Wa ẹmma cha Jotam kw'ode nnwa kwa Jerub-Baal ẹbọkha bẹ.
57 De igual modo, todo o mal dos homens de Siquém Deus fez cair sobre a cabeça deles. Assim, veio sobre eles a maldição de Jotão, filho de Jerubaal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.