Juízes 9
mfo (MFO) vs BKJ
1 Iwa Abimẹlẹk kw'ode nnwa kwa Jerub-Baal ofon ọtza okhebha vọkka p'ọkka ka Shẹkẹm, ọmaana ochi f'ọkka biphyir, oben bẹ bi,
1 E Abimeleque, o filho de Jerubaal, foi a Siquém, até os irmãos da sua mãe e conversou com eles, e com toda a família da casa do pai da sua mãe, dizendo:
2 “Bọbh ammaana pa Shẹkẹm biphyir bi, ‘Yan wọ ojibh bọng abẹ: bi va arọbh attaan obhiri jobh biphyir pa Jerub-Baal adabh bọng, ọmaana bi, oyok wani kẹ-kẹ ọdabh bọng?’ Bọng jima bi, kaam wọ nde izi sabọng.”
2 Falai, rogo-vos, aos ouvidos de todos os homens de Siquém: O que é melhor para vós: que todos os filhos de Jerubaal, que são setenta pessoas, reinem sobre vós, ou que reine um sobre vós? Lembrai também que eu sou vosso osso e vossa carne.
3 Mada vọkka atzọk idik nna biphyir agbaak anọng pa Shẹkẹm, anọng mba akhera bi, bẹ atzọn Abimẹlẹk abẹ, aben bi, “Kẹ wọ ode ọgbaanọkka kwaman e.”
3 E os irmãos da sua mãe falaram todas estas suas palavras aos ouvidos de todos os homens de Siquém; e o coração deles se inclinou a seguir Abimeleque; pois disseram: Ele é nosso irmão.
4 Bẹ atzọkha ashẹkẹl pa silva arọbh attaan obhiri jobh k'ọhọhm kwa Baal-Bẹrit anang-ẹ, Abimẹlẹk otzima bẹ ọtzọkha akparaari-nọng bani bi, bẹ ade akhaan-nọng pẹ.
4 E eles lhe deram setenta peças de prata da casa de Baal-Berite, com as quais Abimeleque contratou pessoas vãs e levianas, que o seguiram.
5 Ofona ochina k'ọhọhm kw'otte k'Ọphra, ọtza obe k'itzakpa rani ofhu votte pẹ anọng arọbh attaan obhiri jobh, p'ade va pa Jerub-Baal. Yina, wa Jotam kw'ode okponga-nnam-nwa kwa Jerub-Baal, ọrọbh ọtza ochubha.
5 E ele foi até a casa do seu pai em Ofra, e matou os seus irmãos, os filhos de Jerubaal, sendo setenta pessoas, sobre uma pedra; porém Jotão, o filho mais moço de Jerubaal, foi deixado, pois ele se escondeu.
6 Mando kw'anọng pa Shẹkẹm biphyir, ọmaana anọng pa Bet-Milo atza atzobha abaanga echi ch'ideden cha oak, k'ọtza kwa bẹ afhu ebebe ka Shẹkẹm, ifha bẹ asi Abimẹlẹk ọvaarnọng.
6 E todos os homens de Siquém se reuniram, e toda a casa de Milo, e foram e fizeram de Abimeleque rei, junto à planície da coluna que estava em Siquém.
7 Mada bẹ agbaakhi Jotam odik nwa, ovura k'egbegbeho cha Gerizim ebir-ebir, ogwon bẹ, oben bi, “Bọng yong-m itzọhng, bọbọng anọng pa Shẹkẹm, ifha Ibinọkpaabyi oyonga bọng itzọhng.
7 E quando contaram a Jotão, ele foi e se pôs de pé no cume do monte Gerizim, e ergueu a sua voz, e gritou, e lhes disse: Atentai-me, vós homens de Siquém, para que Deus possa atentar a vós.
8 Wa ewu dani, nchi mfon bi, nda ndekha ọvaarnọng kwabẹ. Sẹ mfona nda mben echi ch'oliv bi, ‘De ọvaarnọng kwaman.’
8 As árvores foram, certa vez, ungir um rei sobre elas; e disseram à oliveira: Reina tu sobre nós.
9 “Yina, echi ch'oliv ebhina bi, ‘Ma, kaam nkwọhbha ana paam oyiyin pa bẹ am-atzima anang ikha, ọmaana anọngẹya ikpokpobha, ifha nda ndabh ẹvaar cha nchi o?’
9 Porém, a oliveira disse a elas: Deveria eu deixar a minha gordura, com a qual, por mim, honra a Deus e aos homens, para ser promovida acima das árvores?
10 “Ayongi mẹ, nchi nna nda mben echi cha fig bi, ‘Kwu de man ọvaarnọng.’
10 E as árvores disseram à figueira: Vem tu e reina sobre nós.
11 “Yina, echi cha fig ebhina bi, ‘Ma kaam ntte achiduk paam p'ajibh-ojibh abira adaam-ọdaam ọbọhk, nkwu ndabh ẹvaar cha nchi o?’
11 Porém, a figueira disse a elas: Deveria eu abandonar a minha doçura, e o meu bom fruto, para ser promovida acima das árvores?
12 “Mando kwa nchi nna mbeni echi cha grep bi, ‘Kwu de ọvaarnọng kwaman.’
12 Então, disseram as árvores à videira: Vem tu e reina sobre nós.
13 “Yina, echi cha grep ebhina bi, ‘Ma, kaam nkwọbha atzuk daaman-daam paam, p'am-anang ikha ọmaana anọngeya ọdadaami oyiyin, nkwu ndabh ẹvaar cha nchi o?’
13 E a videira lhes disse: Deveria eu deixar o meu vinho, que alegra Deus e os homens, para ser promovida acima das árvores?
14 “K'ekponga-nnam, nchi nna biphyir nda mben ọkkaangi bi, ‘Kwu de man ọvaarnọng.’
14 Então, disseram todas as árvores ao espinheiro: Vem tu e reina sobre nós.
15 “Ọkkaangi oben nchi bi, ‘Idikha k'odik-ọkka bọng arori bi, abyeng-m ana k'eho asi-m ọvaarnọng kwabọng, bọng kwu kwokha ọwọhng k'odiriji kwaam. Yina, oni mando ode, tte ekpon eyin k'ọkkaangi ẹkwọmi ọbhọmi-mancheni kwa Lebanọn!’
15 E o espinheiro disse às árvores: Se, verdadeiramente, ungires-me rei sobre vós, então, vinde e ponde a vossa confiança na minha sombra; e se não, que o fogo saia da silveira e devore os cedros do Líbano.
16 “Bọng akk'abarada atzọkha, abira asi odik kw'ojibh-ojibh bi, bọng asi Abimẹlẹk ọvaarnọng o? Bọng akk'ejibha asa anang Jerub-Baal ọmaana ẹhọhmmọr chẹ ẹ? Bọng akk'asa anang-ẹ mach'ọban bi, ira bọng aso o?
16 Agora, portanto, se agistes verdadeira e sinceramente ao constituírem Abimeleque rei, e se tratastes bem a Jerubaal e à sua casa, e lhe fizestes segundo o merecimento das suas mãos;
17 Bọng jima bi, iwa otte kwaam orim erima kabọng ka nho, okhe akpen pẹ ka dama-dama, ifha ọrọbha bọng k'ihem s'anọng p'ẹkhọma cha Midiyan.
17 (pois o meu pai lutou por vós, e longe arriscou a sua vida, e vos livrou da mão de Midiã;
18 Yina, k'ewu cha mayina, bọng akk'abhakhi arima ẹhọhmmọr ch'otte kwaam abẹ. Bọng akk'va pẹ p'ijinọng anọng arọbh attaan obhiri jobh afha k'itzakpa rani. Bọng asi Abimẹlẹk kw'ode nnwa kw'obira kwanọng kwẹ ọvaarnọng kw'anọng pa Shẹkẹm, okhuri da ode ọgbaanọkka kwabọng.
18 e vós vos levantastes contra a casa do meu pai neste dia, e assassinastes os seus filhos, setenta pessoas, sobre uma pedra, e fizestes de Abimeleque, o filho da sua serva, rei sobre os homens de Siquém, porque ele é vosso irmão).
19 Mẹ wọ, bọng akk'abarada ọtzọkha, abira asi odik kw'ojibh-ojibh bi, bọng asi Abimẹlẹk ọvaarnọng o? Bọng akk'ejibha asa anang Jerub-Baal ọmaana ẹhọhmmọr chẹ mayina, tte Abimẹlẹk ode ottem-daamiji kwabọng, bọbọng abira ade ottem-daamiji kwẹ!
19 Se vós, então, tratastes verdadeira e sinceramente para com Jerubaal e a sua casa neste dia, então regozijai-vos em Abimeleque, e deixai-o também regozijar-se em vós;
20 Yina, bọng ani mando atzima asi, tte ekpon ch'efon k'Abimẹlẹk echi bọng anọng pa Shẹkẹm, ọmaana anọng pa Bet-Milo. Tte ekpon efona ka bọbọng anọng pa Shẹkẹm ọmaana Bet-Milo, echi Abimẹlẹk!”
20 mas se não, que o fogo saia de Abimeleque e devore os homens de Siquém, e a casa de Milo; e que o fogo saia dos homens de Siquém, e da casa de Milo, e devore Abimeleque.
21 Mando kwa Jotam ọrọbhi ochina k'obhon kwa Beer, ọtza oruk kẹ okhuri ojora f'ọgbaanotte, Abimẹlẹk.
21 E Jotão correu para longe, e fugiu, e foi até Beer, e lá habitou, por temer Abimeleque, seu irmão.
22 Mada Abimẹlẹk okk'Israẹl ọdabha ka cho attaan,
22 Quando Abimeleque havia reinado três anos sobre Israel,
23 Ibinọkpaabyi otte egwugwuma-tzama ọbọhk ẹnwa Abimẹlẹk ọmaana ammaana pa Shẹkẹm, kw'osi bẹ an-agaangi eho anang Abimẹlẹk.
23 Deus, então, enviou um espírito maligno entre Abimeleque e os homens de Siquém; e os homens de Siquém trataram Abimeleque traiçoeiramente;
24 Wa Ibinọkpaabyi osi kwẹ mando, ifha otzima otzukha odik kwa Abimẹlẹk ọmaana ammaana pa Shẹkẹm asi, p'atzor-ẹ afhu va p'ijinọng arọbh attaan obhiri jobh pa Jerub-Baal, abira abyengi izi sabẹ.
24 para que a crueldade feita aos setenta filhos de Jerubaal pudesse vir, e o seu sangue fosse colocado sobre o irmão deles, Abimeleque, que os matou, e sobre os homens de Siquém, que o ajudaram na matança dos seus irmãos.
25 Wa anọng pa Shẹkẹm an-abhakh-ẹ abẹ, bẹ atzọhm ajinọng p'afon atza achubha k'akkadeden pa mgbegbeho am-abọkha anọng p'areng mẹ ekpo ana. Wa bẹ atzọkha odik nwa agbaak Abimẹlẹk.
25 E os homens de Siquém colocaram à sua espera, no cume dos montes, homens deitados; e eles roubavam todos os que passavam por eles naquele caminho; e isto foi dito a Abimeleque.
26 M'ogbe nwa wa Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed otzima ẹnọmma chẹ obina ochina ka Shẹkẹm. Wa ammaana p'ẹnọmma nda akhaam ekhera ka Gaal.
26 E Gaal, o filho de Ebede, veio com os seus irmãos, e atravessou para Siquém; e os homens de Siquém depositaram nele a sua confiança.
27 Mada bẹ akk'afona ayin k'iwoni atza apha grep atzima asi atzuk, bẹ an-asi ọdadaami k'ọkhapa kw'ọkha fabẹ. Bẹ am-achi abira agwo, am-asaakhi Abimẹlẹk.
27 E eles saíram para os campos, e colheram dos seus vinhedos, e pisotearam as uvas, e se alegraram, e entraram na casa do seu deus, e comeram e beberam, e amaldiçoaram Abimeleque.
28 Mẹ wọ ofon Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed oben bi, “Anyi wọ ode Abimẹlẹk, kw'ira maman anọng pa Shẹkẹm on-owobha irekhirek kwẹ o? Kẹ arang ode nnwa kwa Jerub-Baal, kwa Zebul ojem mbọhk ka nnam o? On-orenga yan mowobha k'irekhirek kw'Abimẹlẹk? Bọng mọhakha eho ọnang itta Hamọr, kw'ode otte kwa Shẹkẹm.
28 E Gaal, o filho de Ebede, disse: Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que nós o sirvamos? Não é ele o filho de Jerubaal? E Zebul o seu oficial? Servi aos homens de Hamor, o pai de Siquém; afinal, porque nós deveríamos servi-lo?
29 Ira anọng mba awobh k'irekhirek kwaam! Ira kaam ndim-ẹ. Ira mben Abimẹlẹk bi, ‘Tzima arim-egbong pọ biphyir ayin ka!’ ”
29 E, quisera Deus, este povo estivesse debaixo da minha mão! Eu, então, removeria Abimeleque. E ele disse a Abimeleque: Aumenta o teu exército, e sai.
30 Mada Zebul kw'ode ọdabh-ẹkhọma ch'odedenmon, ọbhaang odik kwa Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed ọgbaakhi, ettem epyibh-ẹ itzama-itzama.
30 E quando Zebul, o regente da cidade, ouviu as palavras de Gaal, o filho de Ebede, sua ira se acendeu.
31 Orenga ka ndubhama ọtzọhm akkaabh-nkkaabha ochena Abimẹlẹk, oben bi, “Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed ọmaana vọkka pẹ akk'akwa ka Shẹkẹm, akwu achọhma ẹkhọhr k'odedenmon atzima atzor-ọ.
31 E ele enviou mensageiros até Abimeleque secretamente, dizendo: Eis que Gaal, filho de Ebede, e os seus irmãos vieram até Siquém; e eis que eles fortificam a cidade contra ti.
32 Mẹ wọ, kọ bina m'erungi ttara ajinọng pọ, bọng akwu ayima atzik bẹ k'iwoni.
32 Agora, portanto, levante-te à noite, tu e o povo que está contigo, e deitai-vos em espera no campo;
33 K'ekpebha mada ewuchen eyin, bọng bina atza arima odedenmon nwa abẹ. K'ogbe kwa Gaal ọmaana ajinọng pẹ ayin ka bi, bẹ akwu arima bọng abẹ, bọng dima ọphaangi nwuma arima bẹ abẹ.”
33 e será que, pela manhã, tão logo o sol se levante, tu te levantarás cedo, e te posicionarás sobre a cidade; e, eis que quando ele e o povo que está com ele saírem contra ti, poderás fazer a eles como achares ocasião.
34 Mando kw'Abimẹlẹk, ọmaana arim-egbong pẹ biphyir abin orenga m'erungi, bẹ abhaangi for sabẹ ka ngaan nna afona atza achubha k'obe-k'obe abaanga Shẹkẹm.
34 E Abimeleque se levantou, e todo o povo que estava com ele, à noite, e eles lançaram-se em espera contra Siquém em quatro companhias.
35 Mando kwa Gaal kw'ode nnwa kw'Ebed okk'ofona ọtza obe k'ẹbaakhamma ch'odedenmon otzik, otzor m'ogbe kw'Abimẹlẹk ọmaana arim-egbong pẹ afon k'ibe sa bẹ achubh, ayin ka.
35 E Gaal, o filho de Ebede, saiu, e se pôs de pé na entrada do portão da cidade; e Abimeleque e o povo que estava com ele se levantaram da posição deitada, em espera.
36 Mada Gaal ore bẹ, oben Zebul bi, “Kkeri anọng kana, p'am-afona ka mgbegbeho ahakha e!”
36 E quando Gaal viu o povo, disse a Zebul: Eis que descem pessoas do cume dos montes. E Zebul lhe disse: Tu vês a sombra dos montes como se fossem homens.
37 Yina, Gaal obiro oben bi, “Kkere anọng kana am-afona k'egbegbeho ebira ahakha e, ẹkhaan dani ebire ekwuma kana ọkkadeden kw'echi ch'abọhnganọng e.”
37 E Gaal falou novamente e disse: Vê, de lá descem pessoas pelo meio da terra, e uma outra companhia vem chegando pela planície de Meonenim.
38 Mẹ wọ ofon, Zebul oben-ẹ bi, “Ẹmma ma dọk kaben o, kọ arang ewu nda abeni bi, ‘Anyi wọ ode Abimẹlẹk kwa maman on-owobha irekhirek kwẹ ẹ?’ Ajinọng mba arang p'ewu nda am-alukh o? Yin k'iyaan atza arima bẹ abẹ!”
38 Então, disse-lhe Zebul: Onde está agora a tua boca, com a qual disseste: Quem é Abimeleque, para que devamos servi-lo? Não é este o povo que tu desprezaste? Sai, rogo-te agora, e luta contra eles.
39 Mando kwa Gaal otzim ammaana pa Shẹkẹm eden, ọtza orima Abimẹlẹk abẹ.
39 E Gaal saiu diante dos homens de Siquém, e lutou contra Abimeleque.
40 Abimẹlẹk okhubh-ẹ maa, opyiri k'ẹbaakhamma ch'odedenmon, bẹ afhu anọng haabhada mada bẹ am-arọbh.
40 E Abimeleque o perseguiu, e ele fugiu de diante dele, e muitos foram derrubados e feridos até a entrada do portão.
41 Wa Abimẹlẹk ọtza owobha k'obhon kw'Aruma. Zebul e, okhubh Gaal ọmaana ẹnọmma chẹ ka Shẹkẹm.
41 E Abimeleque habitou em Arumá; e Zebul expulsou Gaal e os seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
42 Ewu ehobh mẹ, anọng pa Shẹkẹm afona ayin k'iwoni sabẹ, bẹ atzọkha odik nwa agbaak Abimẹlẹk.
42 E sucedeu que, pela manhã, o povo saiu para o campo; e Abimeleque foi informado.
43 Mando kw'ọtzọk ajinọng pẹ ọbhaangi ka ngaan nttaan bẹ afona atza achubha k'iwoni, atzik. Mada ore da anọng mba am-afona k'odedenmon ayin ka, obina ọtza orima bẹ abẹ.
43 E ele tomou o povo, e o dividiu em três companhias, e deitaram em espera no campo, e observou, e eis que o povo havia saído da cidade; e ele se levantou contra eles, e os feriu.
44 Mando kw'Abimẹlẹk ọmaana ngaan nna sa nwobh ttar-ẹ, arọbhi achina itzitzikha-itzitzikha atza abe k'ẹbaakhamma ch'adimi k'odedenmon. Ngaan mfa ngwubh ayok p'awobh k'iwoni, afhu bẹ.
44 E Abimeleque, e a companhia que estava com ele, precipitou-se para a frente, e se pôs de pé na entrada do portão da cidade; e as duas outras companhias avançaram sobre todo o povo que estava nos campos, e os matou.
45 M'ewu nduma biphyir Abimẹlẹk ochina ororo orima odedenmon abẹ maa, ọbọkh-ẹ, obiro ofhu anọng p'obhon nwa. Mando kwa okhibhi odedenmon nwa yina ọn-ọtzọk onung ọnyaani m'akhọra obhon nwa.
45 E Abimeleque lutou contra a cidade durante aquele dia inteiro; e ele tomou a cidade, e matou o povo que nela estava, e demoliu a cidade, e a semeou com sal.
46 Mada ammaana p'akkeribe sa Shẹkẹm abhaang odik nwa, bẹ arọbh achina k'ichubhabe s'ọhọhm kw'Ẹl-Bẹrit.
46 E quando todos os homens da torre de Siquém ouviram aquilo, eles entraram em um porão da casa do deus Berite.
47 K'ogbe kw'Abimẹlẹk ọbhaang bi, bẹ akk'atzobha kẹ,
47 E foi dito a Abimeleque que todos os homens da torre de Siquém estavam reunidos.
48 kẹ ọmaana ajinọng pẹ biphyir avura achina k'egbegbeho cha Zalmọn. Abimẹlẹk ọtzọkha ẹbar ọkpaara abọhnga bani p'echi, p'otzini ọnana k'ẹbabaang. Ọnang ajinọng p'awobh ttar-ẹ ẹfa bi, “Ẹbhar-ẹbhar! Bọng si macha bọng are-m da nsi ma!”
48 E Abimeleque subiu o monte Salmom, ele e todo o povo que estava com ele; e Abimeleque pegou um machado na sua mão, e cortou um galho das árvores, e o pegou, e o colocou sobre o seu ombro, e disse ao povo que estava com ele: O que me vistes fazer, apressai-vos, e fazei tal como fiz.
49 Mando kw'ajinọng mba biphyir abira akpaara achi-bọhnga, atzima atzọn Abimẹlẹk abẹ. Bẹ atzọkha sẹ atzobha k'ichubhabe, bẹ atzọkha ekpon akhe akpori anọng p'awobh k'ichubhabe nna ẹtzaanga. Mẹ wọ ofon, anọng biphyir p'awobh k'ibe s'akkeribe sa Shẹkẹm, ajinọng ọmaana panọng p'apyiri nnọhna mfa obhiri arọbh jobh, abira ape.
49 E, de modo semelhante, todo o povo, cada qual, cortou o seu galho, e seguiu Abimeleque, e os colocaram no porão, e atearam fogo sobre eles no porão; de modo que todos os homens da torre de Siquém também morreram, cerca de mil homens e mulheres.
50 Abimẹlẹk obina mẹ ọtza ọkhọri obhon kwa Tẹbẹz okhe k'ottem ọbọkh-ẹ.
50 Então Abimeleque foi a Tebes, e acampou contra Tebes, e a tomou.
51 Wa k'odedenmon ẹtzaanga, ọkhaam ibe s'akkeribe sa bẹ abaabh-ọbhaabh s'ajinọng ọmaana panọng akwu attara k'anọng p'odedenmon biphyir akk'arọbha atza achubha. Bẹ agbak akpori for sabẹ k'ẹtzaanga, avura atza abe k'ẹyọhng ch'ibe nna.
51 Havia, porém, uma torre forte dentro da cidade, e para lá fugiram todos os homens e mulheres, e todos os da cidade, e a trancaram para eles, e os fizeram subir até o topo da torre.
52 Abimẹlẹk ofona ochina k'ibe s'akkeribe bi, ọtza orima anọng mba abẹ. Yina, mada opyiri k'ẹbaakhamma ch'ibe nna bi okhe sẹ ekpon,
52 E Abimeleque veio até a torre, e lutou contra ela, e investiu fortemente contra a porta da torre para incendiá-la com fogo.
53 mando kwa kwanọng wani otte ẹtzakpa dani ọbọhk k'ẹrọng, ettem-ẹ m'eho ẹbhaakha Abimẹlẹk eho.
53 E uma certa mulher atirou um pedaço de mó sobre a cabeça de Abimeleque, e o seu crânio se quebrou.
54 Oyeri otzim-egbongkpo kwẹ m'ẹbhar-ẹbhar, oben-ẹ bi, “Tzọr ọkkangkkaang kwọ afhu-m, ifha bẹ aningi abeni bi, ‘Kwanọng wọ ọfhu-m’ ” Mando kw'ọtzọhmnọng kwẹ ọtzọri ọkkangkkaang okhum-ẹ, ope.
54 Então, ele chamou apressadamente o seu moço, o escudeiro, e lhe disse: Desembainha a tua espada, e me mata, para que os homens não o digam: Uma mulher o matou. E o seu moço o atravessou, e ele morreu.
55 Mada anọng p'Israẹl are bi, Abimẹlẹk ọkk'ọpa, bẹ akpa nnam abhana.
55 E quando os homens de Israel viram que Abimeleque estava morto, partiram, cada qual, para o seu lugar.
56 Mando wọ kw'Ibinọkpaabyi oreng otzukha itzama s'Abimẹlẹk ọkk'ọsa ọnang otte kwẹ, da ofhu votte pẹ anọng arọbh attaan obhiri jobh.
56 Assim Deus retribuiu a impiedade de Abimeleque, a qual ele fez ao seu pai, ao matar os seus setenta irmãos;
57 Wa Ibinọkpaabyi obiro osi ajinọng pa Shẹkẹm ape k'itzama sa bẹ asi biphyir. Wa ẹmma cha Jotam kw'ode nnwa kwa Jerub-Baal ẹbọkha bẹ.
57 e todo o mal dos homens de Siquém Deus retribuiu sobre as suas cabeças; e sobre eles veio a maldição de Jotão, o filho de Jerubaal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.