Gênesis 37
mfo (MFO) vs VC
1 Wa Jekọb orukhi k'obhon kw'otte okk'orurukha, kw'ode irek sa Kenaan.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 Ma wọ ode odem kw'ẹhọhmmọr cha Jekọb.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 K'ottem kwa va pa Jekọb biphyir, Josẹph wọ iwa ọdaakhi otte ọtzam ọyọhnga va mbonggo, okhuri da iwa obhon-ẹ k'atzam. Mẹ wọ, okhum ọnọhma-baba kw'ọkkẹri adem ọnang-ẹ.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Mada votte are bi, Josẹph ọdaakhi otte kwabẹ idik ọyọhnga bẹ, bẹ an-attaang-ẹ maa, bẹ atzim p'amọm-ọmọm dọk kakhaam pa bẹ agbaakhi anang-ẹ.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 Wa Josẹph okwu ọttaara idachen, mada ọgbaakhi votte pẹ idachen nna, bẹ an-adẹ-ẹ attaanga-ọttaanga.
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 Oben bẹ bi, “Tzotzokhaan, bọng yonga itzọhng abhaanga idachen sa kaam nttaar e.
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 K'idachen, kaam nttaar da mowobh k'owoni ọm-ọdabh abarli-khe, nna ngen-okheni nne da ekhe chaam en-ebe idumsẹ, egori ẹyọhnga akhe pabọng. Akhe pabọng an-akhọri chaam akhe k'ottem, bẹ abira arakha nho anang ekhe chaam k'ikpokpobha.”
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 Votte pẹ abhin-ẹ bi, “Ode bi kọ am-achibhi bi, maman owobha k'irekh-irek kwọ o? Kọ achibhi k'odik ọkkakka bi, kọ wọ áde man ọvaarnọng o?” Mẹ wọ, bẹ an-adẹ-ẹ attaanga-ọttaanga, okhuri idachen sẹ ọmaana idik s'okk'bẹ ọgbaakha.
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 Wa Josẹph obiro okwu ọttaara idachen idọdọk, ọtzọkha sẹ ọgbaak votte pẹ, oben bi, “Bọng yong-m itzọhng, kaam nkk'idachen idọdọk mbiri nttaara e. Nttaar da ewuchen, ọmaana ophe, ttara ndodori jobh obhiri wani nchung nnang-m ikpokpobha.”
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 Mada Josẹph obiro ọgbaak otte idachen s'ọttaar, otte ọkpẹ-ẹ eden bi, tte oningi odik-dema nwa dọk ọgbaakhi, oben bi, “Bọng idachen-dema s'attaar mẹ? Ode bi kọ ahokhi k'odik ọkkakka bi, kaam ọmaana akka, ttara votte pọ mochunga nho k'irerek ọnang-ọ ikpokpobha o?”
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 Mẹ wọ, wa votte pa Josẹph an-akhaama ottemmama ttar-ẹ. Yina, Jekọb kw'ode otte kwẹ on-okhe idik nna k'ettem.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Wa ewu dani votte pa Josẹph an-atzima etzirakpo py'otte kwabẹ, atza anang ọchattọhk kẹ ọbaanga Shẹkẹm.
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 Iwa Jekọb oben Josẹph bi, “Kọ arong kẹ bi votte pọ awobh kẹ da bẹ anangi etzirakpo ọchattọhk kẹ ọbaanga Shẹkẹm. Kaam nna ndọhm-ọ kẹ da bẹ awobh.”
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 Iwa Israẹl ttara Josẹph awobh k'Ẹttẹri cha Hẹbrọn, mẹ wọ, Israẹl ọtzọhm Josẹph bi, ọtza oror votte pẹ ọmaana etzirakpo, kẹ da bẹ awobh abaanga Shẹkẹm.
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 ojinọng wani ọrẹ-ẹ kẹ da om-ottena k'iwoni, ọbọbh-ẹ bi, “Mbọng f'am-aror o?”
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 Josẹph obhin-ẹ bi, “Kaam mminnor votte paam e, tzotzokhaan na afha agbaakh-m ibe sa bẹ am-anang etzirakpo ọchattọhk o?”
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 Ojinọng nwa obhina bi, “Bẹ akk'abina manya e. Kaam mmaang da bẹ abeni ayok bi, ‘Tte mochina ka Dọtan.’ ”
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Yina, bẹ arẹ-ẹ da om-orenga okwu k'odenmir. Yina ọbaanga kẹ da bẹ awobh, bẹ akk'nttọhna akyera sa bẹ afhẹ-ẹ.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 Wa bẹ aben ayok bi, “Bọng kker e, ọttaar-ọdachen nwuma wọ om-okwu kana e.
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 Bọng kwu, tte mọfhẹ-ẹ ọbhari k'ipekhuma rani mẹ, ifha mọkk'ọbhana, mọtza ọgbaak otte kwaman bi, etzen ch'ẹtzam dani dọ ẹfhẹ-ẹ, ifha mowobha ma ore, odem kw'ọdachen mvuma fẹ obiro okwu ode mach'ochibhi.”
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 Yina, mada Reubẹn ọbhaang odik nwa, okhonga bi, ọkkaan-ẹ ka mbọhk sa bẹ, oben bẹ bi, “Tte moning-ẹ ofhufhu-ofhu e.
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 Tte mokhinggẹ ọbhar-ẹ m'ipekhuma nna s'ebherede. Bọng ọnọng kàfhu.” Iwa Reubẹn ọgbaakhi odik nwa ifha ọkkaana akpen pa Josẹph, ifha obiro otzim-ẹ ochena otte kwabẹ.
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Mada Josẹph opyiri kẹ da votte awobh, bẹ abọkh-ẹ awọra ọnọhma-baba jibh-anjibh kw'ọfọr ka for.
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 Bẹ atzọkh-ẹ abhari k'ipekhuma s'asi anade.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Mada bẹ an-awobh ẹwọr bi bẹ achi ọchattọhk, bẹ atzini chen akkeri k'ororo, are da ẹkhaan ch'aphyaphyaa p'Ishimayẹl p'am-atza orenga, am-afona k'obhon kwa Gilead ahakha, ttara akamẹl pabẹ p'atzọhk ekpo py'ẹdaami eruk, ọmaana ana p'adaami eruk k'adem-k'adem, pa bẹ atzim am-ahakha achina k'Ijip.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 Mẹ wọ, Juda ọbọbh votte pẹ bi, “Mbọng vọ óde iru saman idikha mofhu ọgbaanotte kwaman modubha obo kwẹ o?
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Tte mọkpẹ-ẹ ọnang anọng mba p'Ishimayẹl. Tte mọning-ẹ ofhu, mgba kẹ ode ọgbaanotte kwaman kwa mofon k'izi rani.” Mẹ wọ, bẹ biphyir akhera odik kwa Juda ọgbaakhi.
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Mada aphyaphyaa mba p'Ishimayẹl p'abira ade anọng pa Midiyan abembi akwọbha, votte pa Josẹph arọbh-ẹ k'ipekhuma sa bẹ akk'ẹ abhari. Bẹ akpẹ-ẹ anang aphyaphyaa mba k'ashẹkẹl p'asilva ẹrọbh, bẹ atzima Josẹph afona k'Ijip.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Mada Reubẹn ọkpa nnam k'ipekhuma nnuma s'ira abẹ abhari Josẹph, ore bi kẹ dọk kode, ọjaakhi ọbara f'ọfọr.
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 Ofona otza okhebha votte kẹ da bẹ awobh, ọgbaak bẹ bi, “Nnwa nwuma kẹ dọk kode! Ma kaam nna nsi yan ma o?”
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 Mẹ wọ, bẹ atzọkha evu dani afhu, bẹ atzọkha ọnọhma kwa Josẹph arana k'izi s'evu cha bẹ afhu.
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 Bẹ atzima ọnọhma-baba nwuma abhana atza akhọhkha otte kwabẹ, agbaakh-ẹ bi, “Itta, kkeri ọnọhma-baba kw'am-ore. Kwa nnwa kwọ wọ o?”
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Otte otzin ọnọhma nwa, oben bi, “Ọnọhma kwa nnwa kwaam wọ ma e! Etzen ch'etzam dani ẹkk'ẹfha, k'odik ọkkakka bẹ akk'Josẹph achikhi k'abir-ibiri.”
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 Mẹ wọ, Jekọb ọjaakhi ọbara f'ọfọr ka for, ọtzọkha abara-bina ọfọra, on-owobha ka nkwu-osisi sa nnwa kwẹ k'iwu haabhada.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Va pẹ p'ijinọng ọmaana p'ipanọng biphyir akwu adema ttar-ẹ, ifha bẹ adin-ẹ nttem. Yina, Jekọb kokher bi va ndin-ẹ nttem, on-oben bi, “Mma e, kaam nwobha ka nkwu-osisi sa nnwa kwaam maa, mpe ndor-ẹ.” Mẹ wọ, otte obhom!
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Ayongi mẹ, anọng mba pa Midiyan akk'Josẹph akpa k'Ijip anang Pọtipha, kw'ode ọkhaan-nọng wani kwa Phero, obiro ode oho kw'anọng p'am-abaabh-ẹ.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.