Gênesis 37

mfo (MFO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Wa Jekọb orukhi k'obhon kw'otte okk'orurukha, kw'ode irek sa Kenaan.
1 Jacó habitava na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Ma wọ ode odem kw'ẹhọhmmọr cha Jekọb.
2 Estas são as gerações de Jacó. José, aos dezessete anos de idade, estava com seus irmãos apascentando os rebanhos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia a seu pai más notícias a respeito deles.
3 K'ottem kwa va pa Jekọb biphyir, Josẹph wọ iwa ọdaakhi otte ọtzam ọyọhnga va mbonggo, okhuri da iwa obhon-ẹ k'atzam. Mẹ wọ, okhum ọnọhma-baba kw'ọkkẹri adem ọnang-ẹ.
3 Israel amava mais a José do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Mada votte are bi, Josẹph ọdaakhi otte kwabẹ idik ọyọhnga bẹ, bẹ an-attaang-ẹ maa, bẹ atzim p'amọm-ọmọm dọk kakhaam pa bẹ agbaakhi anang-ẹ.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiavam-no, e não lhe podiam falar pacificamente.
5 Wa Josẹph okwu ọttaara idachen, mada ọgbaakhi votte pẹ idachen nna, bẹ an-adẹ-ẹ attaanga-ọttaanga.
5 José teve um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 Oben bẹ bi, “Tzotzokhaan, bọng yonga itzọhng abhaanga idachen sa kaam nttaar e.
6 Pois ele lhes disse: Ouvi, peço-vos, este sonho que tive:
7 K'idachen, kaam nttaar da mowobh k'owoni ọm-ọdabh abarli-khe, nna ngen-okheni nne da ekhe chaam en-ebe idumsẹ, egori ẹyọhnga akhe pabọng. Akhe pabọng an-akhọri chaam akhe k'ottem, bẹ abira arakha nho anang ekhe chaam k'ikpokpobha.”
7 Estávamos nós atando molhos no campo, e eis que o meu molho, levantando-se, ficou em pé; e os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Votte pẹ abhin-ẹ bi, “Ode bi kọ am-achibhi bi, maman owobha k'irekh-irek kwọ o? Kọ achibhi k'odik ọkkakka bi, kọ wọ áde man ọvaarnọng o?” Mẹ wọ, bẹ an-adẹ-ẹ attaanga-ọttaanga, okhuri idachen sẹ ọmaana idik s'okk'bẹ ọgbaakha.
8 Responderam-lhe seus irmãos: Tu pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por causa dos seus sonhos e das suas palavras.
9 Wa Josẹph obiro okwu ọttaara idachen idọdọk, ọtzọkha sẹ ọgbaak votte pẹ, oben bi, “Bọng yong-m itzọhng, kaam nkk'idachen idọdọk mbiri nttaara e. Nttaar da ewuchen, ọmaana ophe, ttara ndodori jobh obhiri wani nchung nnang-m ikpokpobha.”
9 Teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, dizendo: Tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam perante mim.
10 Mada Josẹph obiro ọgbaak otte idachen s'ọttaar, otte ọkpẹ-ẹ eden bi, tte oningi odik-dema nwa dọk ọgbaakhi, oben bi, “Bọng idachen-dema s'attaar mẹ? Ode bi kọ ahokhi k'odik ọkkakka bi, kaam ọmaana akka, ttara votte pọ mochunga nho k'irerek ọnang-ọ ikpokpobha o?”
10 Quando o contou a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é esse que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos com o rosto em terra diante de ti?
11 Mẹ wọ, wa votte pa Josẹph an-akhaama ottemmama ttar-ẹ. Yina, Jekọb kw'ode otte kwẹ on-okhe idik nna k'ettem.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; mas seu pai guardava o caso no seu coração.
12 Wa ewu dani votte pa Josẹph an-atzima etzirakpo py'otte kwabẹ, atza anang ọchattọhk kẹ ọbaanga Shẹkẹm.
12 Ora, foram seus irmãos apascentar o rebanho de seu pai, em Siquém.
13 Iwa Jekọb oben Josẹph bi, “Kọ arong kẹ bi votte pọ awobh kẹ da bẹ anangi etzirakpo ọchattọhk kẹ ọbaanga Shẹkẹm. Kaam nna ndọhm-ọ kẹ da bẹ awobh.”
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam teus irmãos o rebanho em Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. Respondeu-lhe José: Eis-me aqui.
14 Iwa Israẹl ttara Josẹph awobh k'Ẹttẹri cha Hẹbrọn, mẹ wọ, Israẹl ọtzọhm Josẹph bi, ọtza oror votte pẹ ọmaana etzirakpo, kẹ da bẹ awobh abaanga Shẹkẹm.
14 Disse-lhe Israel: Vai, vê se vão bem teus irmãos, e o rebanho; e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom; e José foi a Siquém.
15 ojinọng wani ọrẹ-ẹ kẹ da om-ottena k'iwoni, ọbọbh-ẹ bi, “Mbọng f'am-aror o?”
15 E um homem encontrou a José, que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe: Que procuras?
16 Josẹph obhin-ẹ bi, “Kaam mminnor votte paam e, tzotzokhaan na afha agbaakh-m ibe sa bẹ am-anang etzirakpo ọchattọhk o?”
16 Respondeu ele: Estou procurando meus irmãos; dize-me, peço-te, onde apascentam eles o rebanho.
17 Ojinọng nwa obhina bi, “Bẹ akk'abina manya e. Kaam mmaang da bẹ abeni ayok bi, ‘Tte mochina ka Dọtan.’ ”
17 Disse o homem: Foram-se daqui; pois ouvi-lhes dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu seus irmãos, e os achou em Dotã.
18 Yina, bẹ arẹ-ẹ da om-orenga okwu k'odenmir. Yina ọbaanga kẹ da bẹ awobh, bẹ akk'nttọhna akyera sa bẹ afhẹ-ẹ.
18 Eles o viram de longe e, antes que chegasse aonde estavam, conspiraram contra ele, para o matarem,
19 Wa bẹ aben ayok bi, “Bọng kker e, ọttaar-ọdachen nwuma wọ om-okwu kana e.
19 dizendo uns aos outros: Eis que lá vem o sonhador!
20 Bọng kwu, tte mọfhẹ-ẹ ọbhari k'ipekhuma rani mẹ, ifha mọkk'ọbhana, mọtza ọgbaak otte kwaman bi, etzen ch'ẹtzam dani dọ ẹfhẹ-ẹ, ifha mowobha ma ore, odem kw'ọdachen mvuma fẹ obiro okwu ode mach'ochibhi.”
20 Vinde pois agora, matemo-lo e lancemo-lo numa das covas; e diremos: uma besta-fera o devorou. Veremos, então, o que será dos seus sonhos.
21 Yina, mada Reubẹn ọbhaang odik nwa, okhonga bi, ọkkaan-ẹ ka mbọhk sa bẹ, oben bẹ bi, “Tte moning-ẹ ofhufhu-ofhu e.
21 Mas Rúben, ouvindo isso, livrou-o das mãos deles, dizendo: Não lhe tiremos a vida.
22 Tte mokhinggẹ ọbhar-ẹ m'ipekhuma nna s'ebherede. Bọng ọnọng kàfhu.” Iwa Reubẹn ọgbaakhi odik nwa ifha ọkkaana akpen pa Josẹph, ifha obiro otzim-ẹ ochena otte kwabẹ.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mão nele. Disse isto para livrá-lo das mãos deles, a fim de restituí-lo a seu pai.
23 Mada Josẹph opyiri kẹ da votte awobh, bẹ abọkh-ẹ awọra ọnọhma-baba jibh-anjibh kw'ọfọr ka for.
23 Logo que José chegou a seus irmãos, estes o despiram da sua túnica, a túnica de várias cores, que ele trazia;
24 Bẹ atzọkh-ẹ abhari k'ipekhuma s'asi anade.
24 e tomando-o, lançaram-no na cova; mas a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Mada bẹ an-awobh ẹwọr bi bẹ achi ọchattọhk, bẹ atzini chen akkeri k'ororo, are da ẹkhaan ch'aphyaphyaa p'Ishimayẹl p'am-atza orenga, am-afona k'obhon kwa Gilead ahakha, ttara akamẹl pabẹ p'atzọhk ekpo py'ẹdaami eruk, ọmaana ana p'adaami eruk k'adem-k'adem, pa bẹ atzim am-ahakha achina k'Ijip.
25 Depois sentaram-se para comer; e, levantando os olhos, viram uma caravana de ismaelitas que vinha de Gileade; nos seus camelos traziam tragacanto, bálsamo e mirra, que iam levar ao Egito.
26 Mẹ wọ, Juda ọbọbh votte pẹ bi, “Mbọng vọ óde iru saman idikha mofhu ọgbaanotte kwaman modubha obo kwẹ o?
26 Disse Judá a seus irmãos: De que nos aproveita matar nosso irmão e encobrir o seu sangue?
27 Tte mọkpẹ-ẹ ọnang anọng mba p'Ishimayẹl. Tte mọning-ẹ ofhu, mgba kẹ ode ọgbaanotte kwaman kwa mofon k'izi rani.” Mẹ wọ, bẹ biphyir akhera odik kwa Juda ọgbaakhi.
27 Vinde, vendamo-lo a esses ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque é nosso irmão, nossa carne. E escutaram-no seus irmãos.
28 Mada aphyaphyaa mba p'Ishimayẹl p'abira ade anọng pa Midiyan abembi akwọbha, votte pa Josẹph arọbh-ẹ k'ipekhuma sa bẹ akk'ẹ abhari. Bẹ akpẹ-ẹ anang aphyaphyaa mba k'ashẹkẹl p'asilva ẹrọbh, bẹ atzima Josẹph afona k'Ijip.
28 Ao passarem os negociantes midianitas, tiraram José, alçando-o da cova, e venderam-no por vinte siclos de prata aos ismaelitas, os quais o levaram para o Egito.
29 Mada Reubẹn ọkpa nnam k'ipekhuma nnuma s'ira abẹ abhari Josẹph, ore bi kẹ dọk kode, ọjaakhi ọbara f'ọfọr.
29 Ora, Rúben voltou à cova, e eis que José não estava na cova; pelo que rasgou as suas vestes
30 Ofona otza okhebha votte kẹ da bẹ awobh, ọgbaak bẹ bi, “Nnwa nwuma kẹ dọk kode! Ma kaam nna nsi yan ma o?”
30 e, tornando a seus irmãos, disse: O menino não aparece; e eu, aonde irei?
31 Mẹ wọ, bẹ atzọkha evu dani afhu, bẹ atzọkha ọnọhma kwa Josẹph arana k'izi s'evu cha bẹ afhu.
31 Tomaram, então, a túnica de José, mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Bẹ atzima ọnọhma-baba nwuma abhana atza akhọhkha otte kwabẹ, agbaakh-ẹ bi, “Itta, kkeri ọnọhma-baba kw'am-ore. Kwa nnwa kwọ wọ o?”
32 Enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai e dizer-lhe: Achamos esta túnica; vê se é a túnica de teu filho, ou não.
33 Otte otzin ọnọhma nwa, oben bi, “Ọnọhma kwa nnwa kwaam wọ ma e! Etzen ch'etzam dani ẹkk'ẹfha, k'odik ọkkakka bẹ akk'Josẹph achikhi k'abir-ibiri.”
33 Ele a reconheceu e exclamou: A túnica de meu filho! uma besta-fera o devorou; certamente José foi despedaçado.
34 Mẹ wọ, Jekọb ọjaakhi ọbara f'ọfọr ka for, ọtzọkha abara-bina ọfọra, on-owobha ka nkwu-osisi sa nnwa kwẹ k'iwu haabhada.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, e pôs saco sobre os seus lombos e lamentou seu filho por muitos dias.
35 Va pẹ p'ijinọng ọmaana p'ipanọng biphyir akwu adema ttar-ẹ, ifha bẹ adin-ẹ nttem. Yina, Jekọb kokher bi va ndin-ẹ nttem, on-oben bi, “Mma e, kaam nwobha ka nkwu-osisi sa nnwa kwaam maa, mpe ndor-ẹ.” Mẹ wọ, otte obhom!
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; ele, porém, recusou ser consolado, e disse: Na verdade, com choro hei de descer para meu filho até o Seol. Assim o chorou seu pai.
36 Ayongi mẹ, anọng mba pa Midiyan akk'Josẹph akpa k'Ijip anang Pọtipha, kw'ode ọkhaan-nọng wani kwa Phero, obiro ode oho kw'anọng p'am-abaabh-ẹ.
36 Os midianitas venderam José no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.