2 Samuel 16
mfo (MFO) vs NTLH
1 Mada Devid okk'orenga ọkwọbha egbegbeho nduma ibebaa, on-ore Ziba kw'ode ọtzọhmnọng kwa Mẹphiboshẹt. Wa ọdabh nwọr-wobha ka nnyanyaang, obiro ọtzọkha brẹd-duk arọbh jobh, ọmaana attukha-pyi arọbh azen p'agrep p'agwu-ogwu, ọmaana attukha-pyi arọbh azen pa fig, okwu ọttara k'atzuk pa bẹ akhe k'ẹkpa cha bẹ atzim etzenkpa asi, otzima otzik Devid.
1 Davi passou para o outro lado do monte das Oliveiras e ali se encontrou, de repente, com Ziba, o empregado de Mefibosete. Ele trazia dois jumentos carregados com duzentos pães, cem cachos de passas, cem cachos de frutas frescas e um odre cheio de vinho.
2 Iwa ọvaarnọng ọbọbh Ziba bi, “Atzim ekpo mbya akwu mbọng o?”
2 Então o rei Davi lhe perguntou: — O que você vai fazer com tudo isso? Ziba respondeu: — Os jumentos são para a família do rei montar; o pão e as frutas, para os homens comerem; e o vinho é para eles beberem quando ficarem cansados no deserto.
3 Ọvaarnọng ọn-ọbọbh bi, “Nnwa-mmona kw'itta kwọ kho?”
3 — Onde está Mefibosete, o neto do seu patrão Saul? — perguntou o rei. Ziba respondeu: — Ele ficou em Jerusalém porque está convencido de que agora os israelitas vão devolver a ele o reino do seu avô Saul.
4 Mẹ wọ, ọvaarnọng oben Ziba bi, “Ọttọhk kpenamkpen fa Mẹphiboshẹt ọkhaam on-ode fọ.”
4 O rei disse a Ziba: — Tudo o que era de Mefibosete é seu. Ziba respondeu: — Eu me curvo diante do meu rei e senhor e que eu sempre possa agradá-lo!
5 Mada ọvaar Devid opyiri k'obhon kwa Bahurim, ojinọng wani kw'ofon k'ẹnọmma dani ttara ẹhọhmmọr cha Saul oyin ka, ọttẹwọr ọm-ọgbaak olukhi. Ojinọng nwa okpen Shimeyi, kw'ode nnwa kwa Gẹra.
5 Quando o rei Davi chegou à cidade de Baurim, Simei, filho de Gera, um dos parentes de Saul, foi encontrar-se com ele e começou a amaldiçoá-lo.
6 Wa ọm-ọbhari Devid ọmaana akhaan-nọng p'ọvaarnọng biphyir atza. Iwa agbong-nọng biphyir ọmaana abaabhi awobh Devid k'odimbọhk ọmaana ka kwabọhk.
6 Simei começou também a jogar pedras em Davi e nos seus oficiais, apesar de o rei estar rodeado pelos seus homens e pelos guardas pessoais.
7 Wa Shimeyi om-olukhi Devid, oben bi, “Bina ma, rọhng afona! Ọnọng-dama mach-ọ, ọfhu-anọng macha kọ!
7 Ele amaldiçoou Davi e disse: — Fora daqui, assassino! Criminoso!
8 Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọ ọmmamma ọnanga k'anọng p'afhu k'ẹhọhmmọr cha Saul, kw'atzọk ẹvaar ka mbọhk sẹ adabh. Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'ọvaarbhon nwa ọtzọkha ka mbọhk sọ, ọnang nnwa kwọ Absalọm. Kọ an-awobh k'ihem, okhuri bi, ade ọfhu-anọng!”
8 Você tomou o reino de Saul. O Senhor Deus o está castigando por você ter matado tantas pessoas da família de Saul. Agora Deus entregou o reino ao seu filho Absalão, e você está arruinado, seu assassino!
9 Mẹ wọ, Abishayi kw'ode nnwa kwa Zeruya, oben ọvaarnọng bi, “Okhuri yan kw'ọpfa-bukhi nwa om-olukhi, itta ọvaarnọng kwaam o? Tte nda mkpaar-ẹ eho.”
9 Então Abisai, cuja mãe era Zeruia, disse ao rei: — Por que o senhor permite que este cachorro morto o amaldiçoe? Deixe que eu vá lá cortar a cabeça dele!
10 Iwa ọvaarnọng oben bi, “Odik nwa on-oreng yan ọkpakha bọbọng va pa Zeruya o? Idikha ode Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ oben-ẹ bi, ‘Lukhi Devid,’ anyi wọ ọfha ọbọbh bi, ‘Okhuri yan kw'am-asi odik nwa o?’ ”
10 — Vocês, filhos de Zeruia, não têm nada a ver com isso! — respondeu o rei a Abisai e ao seu irmão Joabe. — Se foi o Senhor Deus quem mandou que este homem me amaldiçoasse, quem tem o direito de perguntar por que é que ele está fazendo isso?
11 Mando kwa Devid obeni Abishayi ọmaana atzọhmnọng pẹ biphyir bi, “Ojemi nnwa kwa kaam ọkhaam, om-oror nden s'ofhu-m, ọn-ọyọhng oBẹnjamin-nọng nwa o! Bọng ttẹ-ẹ ọbọhk, olukh-m e; Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ọkk'ẹ obena bi, osi mando.
11 E Davi disse a Abisai e a todos os seus oficiais: — Se o meu próprio filho está tentando me matar, por que eu ficaria admirado se este membro da
12 Asi mẹ, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọfha ore ọmmamma kwaam, on-otzera ilulukhi sa Shimeyi mayina, ttara ẹdaa ch'echekhi chẹ.”
12 Pode ser que o Senhor olhe para a minha aflição e me dê algumas bênçãos em lugar destas maldições.
13 Iwa Devid ọmaana atzọhmnọng pẹ, achina ororo am-arenga k'ọkkadeden k'ogbe kwa Shimeyi, obiro orenga k'okhubha kw'egbegbeho kw'okker-ẹ itzitzikha. Om-olukhi Devid, ọbhar-ẹ atza, obiro obhon-ẹ ọkpọhm.
13 Então Davi e os seus homens continuaram o seu caminho. Simei também ia ao lado, caminhando pelo monte, amaldiçoando e jogando pedras e terra em Davi.
14 Wa ọvaarnọng ọmaana anọng p'atzọn-ẹ abẹ biphyir, apyiri k'ibe sa bẹ akhami k'ọkhọkhọhni. Mẹ wọ kw'iwa Devid okwok ọwọhng.
14 O rei e todos os seus homens chegaram muito cansados ao rio Jordão e descansaram ali.
15 Iwa Absalọm ọmaana ajinọng p'Israẹl biphyir akk'apyiri ka Jẹrusalẹm. Wa Ahitophẹl obiro ọtzọn-ẹ abẹ okwu.
15 Absalão e todos os israelitas entraram em Jerusalém, e Aitofel estava com eles.
16 Oyok-odikkobh kwa Devid kw'okpen Hushayi kw'ofon Ark, ọtza okhebha Absalọm, oben-ẹ bi, “Tte ọvaarnọng oruk akpen p'adum-odum! Tte ọvaarnọng oruk akpen p'adum-odum!”
16 Quando Husai, o conselheiro particular de Davi, encontrou Absalão, gritou: — Viva o rei! Viva o rei!
17 Absalọm ọbọbh Hushayi bi, “Ma wọ ode idadaakha s'afha akhọhkha oyokh-odikkobh o? Bọng areng iyok, osi yan kw'anẹ-ẹ abẹ atzọni afona?”
17 E Absalão perguntou: — Onde está a sua fidelidade ao seu amigo? Por que você não foi com ele?
18 Hushayi oben Absalọm bi, “Mma e, kaam nwobha ttara ọnọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'otzekha. Kẹ wọ ode ọnọng kw'anọng mba ọmaana ajinọng p'Israẹl biphyir akk'atzekha e.
18 Husai respondeu: — Como é que eu poderia fazer isso? Eu sou a favor daquele que foi escolhido por Deus, o
19 Ọttara bi, anyi kwa kaam nsi ọtzọhm nnang o? Kaam nsi ọtzọhm nnang nnwa kwẹ. Odem nwa kw'iwa nsi nnang atte, mando kwa kaam nsi ọtzọhm nnang-ọ.”
19 Afinal de contas, a quem eu deveria servir, a não ser o filho do meu chefe? Assim como servi o seu pai, eu agora o servirei.
20 Absalọm oben Ahitophẹl bi, “Nang man ndọhna sọ. Mosi yan?”
20 Aí Absalão disse a Aitofel: — Eu quero o seu conselho. O que devemos fazer?
21 Ahitophẹl obhina Absalọm bi, “Yima akkọra-panọng p'atte abẹ p'okhokhi bi, bẹ akkeri ẹvaar-ttọhmma. Mẹ wọ osi, anọng p'Israẹl biphyir ábhaanga bi, akk'atte idik akpukhi. Anọng p'atzum-ọ mbọhk ka nnam án-abira ado ẹfa akhaama.”
21 Aitofel respondeu: — Tenha relações com as
22 Mando kwa bẹ asi ikhira k'ọhohm ebir-ebir, s'Absalọm owobh oyima akkọra-panọng p'otte abẹ, k'itzitzikha s'anọng p'Israẹl biphyir.
22 Então armaram uma barraca para Absalão no terraço do palácio, e ali, na frente de todos, ele teve relações com as concubinas do seu pai.
23 K'ogbe nwuma, iwa ndọhna s'Ahitophẹl nde mach'ọnọng ọdọhni Ibinọkpaabyi. Mando kw'iwa Devid ọmaana Absalọm am-atzọkha ndọhna kpenamkpen s'Ahitophẹl.
23 Naquela época os conselhos que Aitofel dava eram seguidos como se fossem a própria palavra de Deus; tanto Davi como Absalão os seguiam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.