2 Samuel 16

mfo (MFO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Mada Devid okk'orenga ọkwọbha egbegbeho nduma ibebaa, on-ore Ziba kw'ode ọtzọhmnọng kwa Mẹphiboshẹt. Wa ọdabh nwọr-wobha ka nnyanyaang, obiro ọtzọkha brẹd-duk arọbh jobh, ọmaana attukha-pyi arọbh azen p'agrep p'agwu-ogwu, ọmaana attukha-pyi arọbh azen pa fig, okwu ọttara k'atzuk pa bẹ akhe k'ẹkpa cha bẹ atzim etzenkpa asi, otzima otzik Devid.
1 Tendo Davi passado um pouco além do cume, eis que Ziba, o moço de Mefibosete, veio encontrar-se com ele, com um par de jumentos albardados, e sobre eles duzentos pães, cem cachos de passas, e cem de frutas de verão e um odre de vinho.
2 Iwa ọvaarnọng ọbọbh Ziba bi, “Atzim ekpo mbya akwu mbọng o?”
2 Perguntou, pois, o rei a Ziba: Que pretendes com isso? Respondeu Ziba: Os jumentos são para a casa do rei, para se montarem neles; e o pão e as frutas de verão para os moços comerem; e o vinho para os cansados no deserto beberem.
3 Ọvaarnọng ọn-ọbọbh bi, “Nnwa-mmona kw'itta kwọ kho?”
3 Perguntou ainda o rei: E onde está o filho de teu senhor? Respondeu Ziba ao rei: Eis que permanece em Jerusalém, pois disse: Hoje a casa de Israel me restituirá o reino de meu pai.
4 Mẹ wọ, ọvaarnọng oben Ziba bi, “Ọttọhk kpenamkpen fa Mẹphiboshẹt ọkhaam on-ode fọ.”
4 Então disse o rei a Ziba: Eis que tudo quanto pertencia a Mefibosete é teu. Ao que Ziba, inclinando-se, disse: Que eu ache graça aos teus olhos, ó rei meu senhor.
5 Mada ọvaar Devid opyiri k'obhon kwa Bahurim, ojinọng wani kw'ofon k'ẹnọmma dani ttara ẹhọhmmọr cha Saul oyin ka, ọttẹwọr ọm-ọgbaak olukhi. Ojinọng nwa okpen Shimeyi, kw'ode nnwa kwa Gẹra.
5 Tendo o rei Davi chegado a Baurim, veio saindo dali um homem da linhagem da casa de Saul, cujo nome era Simei, filho de Gêra; e, adiantando-se, proferia maldições.
6 Wa ọm-ọbhari Devid ọmaana akhaan-nọng p'ọvaarnọng biphyir atza. Iwa agbong-nọng biphyir ọmaana abaabhi awobh Devid k'odimbọhk ọmaana ka kwabọhk.
6 Também atirava pedras contra Davi e todos os seus servos, ainda que todo o povo e todos os valorosos iam à direita e à esquerda do rei.
7 Wa Shimeyi om-olukhi Devid, oben bi, “Bina ma, rọhng afona! Ọnọng-dama mach-ọ, ọfhu-anọng macha kọ!
7 E, amaldiçoando-o Simei, assim dizia: Sai, sai, homem sanguinário, homem de Belial!
8 Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọ ọmmamma ọnanga k'anọng p'afhu k'ẹhọhmmọr cha Saul, kw'atzọk ẹvaar ka mbọhk sẹ adabh. Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'ọvaarbhon nwa ọtzọkha ka mbọhk sọ, ọnang nnwa kwọ Absalọm. Kọ an-awobh k'ihem, okhuri bi, ade ọfhu-anọng!”
8 O Senhor te deu agora a paga de todo o sangue da casa de Saul, em cujo lugar tens reinado; já entregou o Senhor o reino na mão de Absalão, teu filho; e eis-te agora na desgraça, pois és um homem sanguinário.
9 Mẹ wọ, Abishayi kw'ode nnwa kwa Zeruya, oben ọvaarnọng bi, “Okhuri yan kw'ọpfa-bukhi nwa om-olukhi, itta ọvaarnọng kwaam o? Tte nda mkpaar-ẹ eho.”
9 Então Abisai, filho de Zeruia, disse ao rei: Por que esse cão morto amaldiçoaria ao rei meu senhor? Deixa-me passar e tirar-lhe a cabeça.
10 Iwa ọvaarnọng oben bi, “Odik nwa on-oreng yan ọkpakha bọbọng va pa Zeruya o? Idikha ode Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ oben-ẹ bi, ‘Lukhi Devid,’ anyi wọ ọfha ọbọbh bi, ‘Okhuri yan kw'am-asi odik nwa o?’ ”
10 Disse, porém, o rei: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia? Por ele amaldiçoar e por lhe ter dito o Senhor: Amaldiçoa a Davi; quem dirá: Por que assim fizeste?
11 Mando kwa Devid obeni Abishayi ọmaana atzọhmnọng pẹ biphyir bi, “Ojemi nnwa kwa kaam ọkhaam, om-oror nden s'ofhu-m, ọn-ọyọhng oBẹnjamin-nọng nwa o! Bọng ttẹ-ẹ ọbọhk, olukh-m e; Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ọkk'ẹ obena bi, osi mando.
11 Disse mais Davi a Abisai, e a todos os seus servos: Eis que meu filho, que saiu das minhas entranhas, procura tirar-me a vida; quanto mais ainda esse benjamita? Deixai-o; deixai que amaldiçoe, porque o Senhor lho ordenou.
12 Asi mẹ, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọfha ore ọmmamma kwaam, on-otzera ilulukhi sa Shimeyi mayina, ttara ẹdaa ch'echekhi chẹ.”
12 Porventura o Senhor olhará para a minha aflição, e me pagará com bem a maldição deste dia.
13 Iwa Devid ọmaana atzọhmnọng pẹ, achina ororo am-arenga k'ọkkadeden k'ogbe kwa Shimeyi, obiro orenga k'okhubha kw'egbegbeho kw'okker-ẹ itzitzikha. Om-olukhi Devid, ọbhar-ẹ atza, obiro obhon-ẹ ọkpọhm.
13 Prosseguiam, pois, o seu caminho, Davi e os seus homens, enquanto Simei ia pela encosta do monte, defronte dele, caminhando e amaldiçoando, e atirava pedras contra ele, e levantava poeira.
14 Wa ọvaarnọng ọmaana anọng p'atzọn-ẹ abẹ biphyir, apyiri k'ibe sa bẹ akhami k'ọkhọkhọhni. Mẹ wọ kw'iwa Devid okwok ọwọhng.
14 E o rei e todo o povo que ia com ele chegaram cansados ao Jordão; e ali descansaram.
15 Iwa Absalọm ọmaana ajinọng p'Israẹl biphyir akk'apyiri ka Jẹrusalẹm. Wa Ahitophẹl obiro ọtzọn-ẹ abẹ okwu.
15 Absalão e todo o povo, os homens de Israel, vieram a Jerusalém; e Aitofel estava com ele.
16 Oyok-odikkobh kwa Devid kw'okpen Hushayi kw'ofon Ark, ọtza okhebha Absalọm, oben-ẹ bi, “Tte ọvaarnọng oruk akpen p'adum-odum! Tte ọvaarnọng oruk akpen p'adum-odum!”
16 E chegando Husai, o arquita, amigo de Davi, a Absalão, disse-lhe: Viva o rei, viva o rei!
17 Absalọm ọbọbh Hushayi bi, “Ma wọ ode idadaakha s'afha akhọhkha oyokh-odikkobh o? Bọng areng iyok, osi yan kw'anẹ-ẹ abẹ atzọni afona?”
17 Absalão, porém, perguntou a Husai: E esta a tua benevolência para com o teu amigo? Por que não foste com o teu amigo?
18 Hushayi oben Absalọm bi, “Mma e, kaam nwobha ttara ọnọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'otzekha. Kẹ wọ ode ọnọng kw'anọng mba ọmaana ajinọng p'Israẹl biphyir akk'atzekha e.
18 Respondeu-lhe Husai: Não; pois aquele a quem o Senhor, e este povo, e todos os homens de Israel têm escolhido, dele serei e com ele ficarei.
19 Ọttara bi, anyi kwa kaam nsi ọtzọhm nnang o? Kaam nsi ọtzọhm nnang nnwa kwẹ. Odem nwa kw'iwa nsi nnang atte, mando kwa kaam nsi ọtzọhm nnang-ọ.”
19 E, demais disto, a quem serviria eu? Porventura não seria a seu filho? como servi a teu pai, assim servirei a ti.
20 Absalọm oben Ahitophẹl bi, “Nang man ndọhna sọ. Mosi yan?”
20 Então disse Absalão a Aitofel: Dai o vosso conselho sobre o que devemos fazer.
21 Ahitophẹl obhina Absalọm bi, “Yima akkọra-panọng p'atte abẹ p'okhokhi bi, bẹ akkeri ẹvaar-ttọhmma. Mẹ wọ osi, anọng p'Israẹl biphyir ábhaanga bi, akk'atte idik akpukhi. Anọng p'atzum-ọ mbọhk ka nnam án-abira ado ẹfa akhaama.”
21 Respondeu Aitofel a Absalão: Entra às concubinas de teu pai, que ele deixou para guardarem a casa; e assim todo o Israel ouvirá que te fizeste aborrecível para com teu pai, e se fortalecerão as mãos de todos os que estão contigo.
22 Mando kwa bẹ asi ikhira k'ọhohm ebir-ebir, s'Absalọm owobh oyima akkọra-panọng p'otte abẹ, k'itzitzikha s'anọng p'Israẹl biphyir.
22 Estenderam, pois, para Absalão uma tenda no terraço; e entrou Absalão às concubinas de seu pai, à vista de todo o Israel.
23 K'ogbe nwuma, iwa ndọhna s'Ahitophẹl nde mach'ọnọng ọdọhni Ibinọkpaabyi. Mando kw'iwa Devid ọmaana Absalọm am-atzọkha ndọhna kpenamkpen s'Ahitophẹl.
23 E o conselho que Aitofel dava naqueles dias era como se o oráculo de Deus se consultara; tal era todo o conselho de Aitofel, tanto para com Davi como para Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.