2 Samuel 16
mfo (MFO) vs BKJ
1 Mada Devid okk'orenga ọkwọbha egbegbeho nduma ibebaa, on-ore Ziba kw'ode ọtzọhmnọng kwa Mẹphiboshẹt. Wa ọdabh nwọr-wobha ka nnyanyaang, obiro ọtzọkha brẹd-duk arọbh jobh, ọmaana attukha-pyi arọbh azen p'agrep p'agwu-ogwu, ọmaana attukha-pyi arọbh azen pa fig, okwu ọttara k'atzuk pa bẹ akhe k'ẹkpa cha bẹ atzim etzenkpa asi, otzima otzik Devid.
1 E quando Davi havia passado um pouco do cume do monte, eis que Ziba, o servo de Mefibosete o encontrou, com uma junta de jumentos selados, e sobre eles duzentos bolos de pão, e cem cachos de uvas passas, e cem frutos de verão, e uma garrafa de vinho.
2 Iwa ọvaarnọng ọbọbh Ziba bi, “Atzim ekpo mbya akwu mbọng o?”
2 E o rei disse a Ziba: O que queres tu dizer com essas coisas? E Ziba disse: Os jumentos são para a montaria da casa do rei; e o pão e os frutos de verão para os moços comerem; e o vinho, para que os que estão exaustos no deserto possam beber.
3 Ọvaarnọng ọn-ọbọbh bi, “Nnwa-mmona kw'itta kwọ kho?”
3 E o rei disse: E onde está o filho do teu senhor? E Ziba disse ao rei: Eis que permanece em Jerusalém; porque disse: Hoje, a casa de Israel me restituirá o reino do meu pai.
4 Mẹ wọ, ọvaarnọng oben Ziba bi, “Ọttọhk kpenamkpen fa Mẹphiboshẹt ọkhaam on-ode fọ.”
4 Então o rei disse a Ziba: Eis que teu é tudo o que pertence a Mefibosete. E Ziba disse: Humildemente te suplico que eu possa achar graça à tua vista, meu senhor, ó rei.
5 Mada ọvaar Devid opyiri k'obhon kwa Bahurim, ojinọng wani kw'ofon k'ẹnọmma dani ttara ẹhọhmmọr cha Saul oyin ka, ọttẹwọr ọm-ọgbaak olukhi. Ojinọng nwa okpen Shimeyi, kw'ode nnwa kwa Gẹra.
5 E quando o rei Davi chegou a Baurim, eis que de lá saiu um homem da família da casa de Saul, cujo nome era Simei, o filho de Gera; ele saiu, e amaldiçoava ainda enquanto vinha.
6 Wa ọm-ọbhari Devid ọmaana akhaan-nọng p'ọvaarnọng biphyir atza. Iwa agbong-nọng biphyir ọmaana abaabhi awobh Devid k'odimbọhk ọmaana ka kwabọhk.
6 E ele atirou pedras em Davi, e em todos os servos do rei Davi; e todo o povo e todos os homens valentes estavam à sua direita e à sua esquerda.
7 Wa Shimeyi om-olukhi Devid, oben bi, “Bina ma, rọhng afona! Ọnọng-dama mach-ọ, ọfhu-anọng macha kọ!
7 E assim dizia Simei, enquanto amaldiçoava: Vem para fora, vem para fora tu, homem sanguinário, e tu, homem de Belial.
8 Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọ ọmmamma ọnanga k'anọng p'afhu k'ẹhọhmmọr cha Saul, kw'atzọk ẹvaar ka mbọhk sẹ adabh. Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'ọvaarbhon nwa ọtzọkha ka mbọhk sọ, ọnang nnwa kwọ Absalọm. Kọ an-awobh k'ihem, okhuri bi, ade ọfhu-anọng!”
8 O SENHOR retornou sobre ti todo o sangue da casa de Saul, em cujo lugar estás reinando; e o SENHOR entregou o reino na mão de Absalão, teu filho; e eis que tu foste pego na tua maldade, porque tu és um homem sanguinário.
9 Mẹ wọ, Abishayi kw'ode nnwa kwa Zeruya, oben ọvaarnọng bi, “Okhuri yan kw'ọpfa-bukhi nwa om-olukhi, itta ọvaarnọng kwaam o? Tte nda mkpaar-ẹ eho.”
9 Então, disse Abisai, o filho de Zeruia, ao rei: Por que deveria este cão morto amaldiçoar o meu senhor, o rei? Permita que eu me aproxime dele, rogo-te, e corte-lhe a cabeça.
10 Iwa ọvaarnọng oben bi, “Odik nwa on-oreng yan ọkpakha bọbọng va pa Zeruya o? Idikha ode Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ oben-ẹ bi, ‘Lukhi Devid,’ anyi wọ ọfha ọbọbh bi, ‘Okhuri yan kw'am-asi odik nwa o?’ ”
10 E o rei disse: O que tenho convosco, filhos de Zeruia? Portanto, que ele amaldiçoe, porque o SENHOR tem-lhe dito: Amaldiçoa Davi. Quem, então, dirá: Por que fizeste isso?
11 Mando kwa Devid obeni Abishayi ọmaana atzọhmnọng pẹ biphyir bi, “Ojemi nnwa kwa kaam ọkhaam, om-oror nden s'ofhu-m, ọn-ọyọhng oBẹnjamin-nọng nwa o! Bọng ttẹ-ẹ ọbọhk, olukh-m e; Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ọkk'ẹ obena bi, osi mando.
11 E Davi disse a Abisai e a todos os seus servos: Eis que o meu filho, o qual saiu das minhas entranhas, busca a minha vida; quanto mais, agora, poderá este benjamita fazê-lo? Deixem-no a sós, e deixem-no amaldiçoar; porque o SENHOR lhe ordenou.
12 Asi mẹ, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọfha ore ọmmamma kwaam, on-otzera ilulukhi sa Shimeyi mayina, ttara ẹdaa ch'echekhi chẹ.”
12 Pode ser que o SENHOR olhe para a minha aflição, e que o SENHOR me retribua o bem pela sua maldição neste dia.
13 Iwa Devid ọmaana atzọhmnọng pẹ, achina ororo am-arenga k'ọkkadeden k'ogbe kwa Shimeyi, obiro orenga k'okhubha kw'egbegbeho kw'okker-ẹ itzitzikha. Om-olukhi Devid, ọbhar-ẹ atza, obiro obhon-ẹ ọkpọhm.
13 E enquanto Davi e os seus homens seguiam pelo caminho, Simei seguia pela encosta contra ele, e o amaldiçoava enquanto seguia, e jogava pedras nele, e lançava pó.
14 Wa ọvaarnọng ọmaana anọng p'atzọn-ẹ abẹ biphyir, apyiri k'ibe sa bẹ akhami k'ọkhọkhọhni. Mẹ wọ kw'iwa Devid okwok ọwọhng.
14 E o rei, e todo o povo que estava com ele, ficou exausto, e ali se refrescaram.
15 Iwa Absalọm ọmaana ajinọng p'Israẹl biphyir akk'apyiri ka Jẹrusalẹm. Wa Ahitophẹl obiro ọtzọn-ẹ abẹ okwu.
15 E Absalão, e todo o povo, os homens de Israel, vieram até Jerusalém, e com ele Aitofel.
16 Oyok-odikkobh kwa Devid kw'okpen Hushayi kw'ofon Ark, ọtza okhebha Absalọm, oben-ẹ bi, “Tte ọvaarnọng oruk akpen p'adum-odum! Tte ọvaarnọng oruk akpen p'adum-odum!”
16 E sucedeu que, quando Husai, o arquita, amigo de Davi, chegou a Absalão, Husai disse a Absalão: Deus salve o rei, Deus salve o rei.
17 Absalọm ọbọbh Hushayi bi, “Ma wọ ode idadaakha s'afha akhọhkha oyokh-odikkobh o? Bọng areng iyok, osi yan kw'anẹ-ẹ abẹ atzọni afona?”
17 E Absalão disse a Husai: Esta é a tua bondade para com o teu amigo? Por que não foste com o teu amigo?
18 Hushayi oben Absalọm bi, “Mma e, kaam nwobha ttara ọnọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'otzekha. Kẹ wọ ode ọnọng kw'anọng mba ọmaana ajinọng p'Israẹl biphyir akk'atzekha e.
18 E Husai disse a Absalão: Não; mas a quem o SENHOR, e o seu povo, e todos os homens de Israel escolherem, dele serei eu, e com ele permanecerei.
19 Ọttara bi, anyi kwa kaam nsi ọtzọhm nnang o? Kaam nsi ọtzọhm nnang nnwa kwẹ. Odem nwa kw'iwa nsi nnang atte, mando kwa kaam nsi ọtzọhm nnang-ọ.”
19 E, mais uma vez, a quem devo eu servir? Não deveria eu servir na presença do seu filho? Como servi na presença do teu pai, da mesma forma estarei na tua presença?
20 Absalọm oben Ahitophẹl bi, “Nang man ndọhna sọ. Mosi yan?”
20 Então disse Absalão a Aitofel: Dá conselho entre vós sobre o que faremos.
21 Ahitophẹl obhina Absalọm bi, “Yima akkọra-panọng p'atte abẹ p'okhokhi bi, bẹ akkeri ẹvaar-ttọhmma. Mẹ wọ osi, anọng p'Israẹl biphyir ábhaanga bi, akk'atte idik akpukhi. Anọng p'atzum-ọ mbọhk ka nnam án-abira ado ẹfa akhaama.”
21 E Aitofel disse a Absalão: Entra às concubinas do teu pai, as quais ele deixou para cuidar da casa; e todo o Israel ouvirá que tu és odioso ao teu pai; então, as mãos de todos os que estão contigo serão fortes.
22 Mando kwa bẹ asi ikhira k'ọhohm ebir-ebir, s'Absalọm owobh oyima akkọra-panọng p'otte abẹ, k'itzitzikha s'anọng p'Israẹl biphyir.
22 Assim, eles armaram uma tenda para Absalão no topo da casa; e Absalão entrou às concubinas do seu pai à vista de todo o Israel.
23 K'ogbe nwuma, iwa ndọhna s'Ahitophẹl nde mach'ọnọng ọdọhni Ibinọkpaabyi. Mando kw'iwa Devid ọmaana Absalọm am-atzọkha ndọhna kpenamkpen s'Ahitophẹl.
23 E o conselho de Aitofel, o qual ele aconselhava naqueles dias, era como se um homem tivesse consultado um oráculo de Deus; assim era todo o conselho de Aitofel, tanto para Davi, como para Absalão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.