2 Samuel 16

mfo (MFO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mada Devid okk'orenga ọkwọbha egbegbeho nduma ibebaa, on-ore Ziba kw'ode ọtzọhmnọng kwa Mẹphiboshẹt. Wa ọdabh nwọr-wobha ka nnyanyaang, obiro ọtzọkha brẹd-duk arọbh jobh, ọmaana attukha-pyi arọbh azen p'agrep p'agwu-ogwu, ọmaana attukha-pyi arọbh azen pa fig, okwu ọttara k'atzuk pa bẹ akhe k'ẹkpa cha bẹ atzim etzenkpa asi, otzima otzik Devid.
1 Davi tinha acabado de passar o alto do monte das Oliveiras quando Ziba, servo de Mefibosete, veio ao encontro dele com dois jumentos encilhados, trazendo duzentos pães, cem cachos de passas, cem frutas de verão e um odre de vinho.
2 Iwa ọvaarnọng ọbọbh Ziba bi, “Atzim ekpo mbya akwu mbọng o?”
2 O rei perguntou a Ziba: — O que você pretende com isto? Ziba respondeu: — Os jumentos são para a casa do rei, para serem montados; o pão e as frutas de verão, para os moços comerem; o vinho, para os cansados no deserto beberem.
3 Ọvaarnọng ọn-ọbọbh bi, “Nnwa-mmona kw'itta kwọ kho?”
3 Então o rei perguntou: — Onde está o neto de seu senhor? Ziba respondeu: — Eis que ficou em Jerusalém, pois disse: “Hoje a casa de Israel me restituirá o reino de meu avô.”
4 Mẹ wọ, ọvaarnọng oben Ziba bi, “Ọttọhk kpenamkpen fa Mẹphiboshẹt ọkhaam on-ode fọ.”
4 Então o rei disse a Ziba: — Tudo o que pertence a Mefibosete é seu. Ziba respondeu: — Eu me inclino e que eu encontre favor diante do rei, meu senhor.
5 Mada ọvaar Devid opyiri k'obhon kwa Bahurim, ojinọng wani kw'ofon k'ẹnọmma dani ttara ẹhọhmmọr cha Saul oyin ka, ọttẹwọr ọm-ọgbaak olukhi. Ojinọng nwa okpen Shimeyi, kw'ode nnwa kwa Gẹra.
5 Quando o rei Davi chegou a Baurim, eis que dali saiu um homem da família da casa de Saul, cujo nome era Simei, filho de Gera; saiu e ia amaldiçoando.
6 Wa ọm-ọbhari Devid ọmaana akhaan-nọng p'ọvaarnọng biphyir atza. Iwa agbong-nọng biphyir ọmaana abaabhi awobh Devid k'odimbọhk ọmaana ka kwabọhk.
6 Atirava pedras contra Davi e contra todos os seus servos, embora todo o povo e todos os valentes estivessem à direita e à esquerda do rei.
7 Wa Shimeyi om-olukhi Devid, oben bi, “Bina ma, rọhng afona! Ọnọng-dama mach-ọ, ọfhu-anọng macha kọ!
7 Enquanto amaldiçoava, Simei dizia: — Fora daqui! Fora daqui, assassino! Homem maligno!
8 Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọ ọmmamma ọnanga k'anọng p'afhu k'ẹhọhmmọr cha Saul, kw'atzọk ẹvaar ka mbọhk sẹ adabh. Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'ọvaarbhon nwa ọtzọkha ka mbọhk sọ, ọnang nnwa kwọ Absalọm. Kọ an-awobh k'ihem, okhuri bi, ade ọfhu-anọng!”
8 O Senhor Deus o está castigando por todo o sangue derramado na casa de Saul, cujo reino você usurpou. O Senhor já entregou o reino nas mãos de seu filho Absalão. Agora você caiu em desgraça, porque é um assassino!
9 Mẹ wọ, Abishayi kw'ode nnwa kwa Zeruya, oben ọvaarnọng bi, “Okhuri yan kw'ọpfa-bukhi nwa om-olukhi, itta ọvaarnọng kwaam o? Tte nda mkpaar-ẹ eho.”
9 Então Abisai, filho de Zeruia, disse ao rei: — Por que este cão morto amaldiçoaria meu senhor, o rei? Deixe que vá até lá e corte a cabeça dele.
10 Iwa ọvaarnọng oben bi, “Odik nwa on-oreng yan ọkpakha bọbọng va pa Zeruya o? Idikha ode Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ oben-ẹ bi, ‘Lukhi Devid,’ anyi wọ ọfha ọbọbh bi, ‘Okhuri yan kw'am-asi odik nwa o?’ ”
10 Mas o rei disse: — Que tenho eu a ver com vocês, filhos de Zeruia? Deixem que amaldiçoe! Pois, se o
11 Mando kwa Devid obeni Abishayi ọmaana atzọhmnọng pẹ biphyir bi, “Ojemi nnwa kwa kaam ọkhaam, om-oror nden s'ofhu-m, ọn-ọyọhng oBẹnjamin-nọng nwa o! Bọng ttẹ-ẹ ọbọhk, olukh-m e; Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ọkk'ẹ obena bi, osi mando.
11 E Davi disse a Abisai e a todos os seus servos: — Se o meu próprio filho quer me matar, que dizer desse benjamita? Deixem-no em paz. Que amaldiçoe, pois o
12 Asi mẹ, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọfha ore ọmmamma kwaam, on-otzera ilulukhi sa Shimeyi mayina, ttara ẹdaa ch'echekhi chẹ.”
12 Talvez o Senhor olhe para a minha aflição e o Senhor reverta em bênção a maldição que ele está proferindo no dia de hoje.
13 Iwa Devid ọmaana atzọhmnọng pẹ, achina ororo am-arenga k'ọkkadeden k'ogbe kwa Shimeyi, obiro orenga k'okhubha kw'egbegbeho kw'okker-ẹ itzitzikha. Om-olukhi Devid, ọbhar-ẹ atza, obiro obhon-ẹ ọkpọhm.
13 E assim Davi e os seus homens prosseguiam o seu caminho. Também Simei ia pela encosta do monte, ao lado dele, caminhando e amaldiçoando, e atirava pedras e terra contra ele.
14 Wa ọvaarnọng ọmaana anọng p'atzọn-ẹ abẹ biphyir, apyiri k'ibe sa bẹ akhami k'ọkhọkhọhni. Mẹ wọ kw'iwa Devid okwok ọwọhng.
14 O rei e todo o povo que ia com ele chegaram exaustos ao Jordão e ali descansaram.
15 Iwa Absalọm ọmaana ajinọng p'Israẹl biphyir akk'apyiri ka Jẹrusalẹm. Wa Ahitophẹl obiro ọtzọn-ẹ abẹ okwu.
15 Absalão e todo o povo, homens de Israel, entraram em Jerusalém, e Aitofel estava com ele.
16 Oyok-odikkobh kwa Devid kw'okpen Hushayi kw'ofon Ark, ọtza okhebha Absalọm, oben-ẹ bi, “Tte ọvaarnọng oruk akpen p'adum-odum! Tte ọvaarnọng oruk akpen p'adum-odum!”
16 Quando Husai, o arquita, amigo de Davi, se apresentou a Absalão, disse a ele: — Viva o rei! Viva o rei!
17 Absalọm ọbọbh Hushayi bi, “Ma wọ ode idadaakha s'afha akhọhkha oyokh-odikkobh o? Bọng areng iyok, osi yan kw'anẹ-ẹ abẹ atzọni afona?”
17 Porém Absalão disse a Husai: — É esta a sua fidelidade para com o seu amigo Davi? Por que você não foi com o seu amigo?
18 Hushayi oben Absalọm bi, “Mma e, kaam nwobha ttara ọnọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'otzekha. Kẹ wọ ode ọnọng kw'anọng mba ọmaana ajinọng p'Israẹl biphyir akk'atzekha e.
18 Husai respondeu a Absalão: — Não! Aquele a quem o
19 Ọttara bi, anyi kwa kaam nsi ọtzọhm nnang o? Kaam nsi ọtzọhm nnang nnwa kwẹ. Odem nwa kw'iwa nsi nnang atte, mando kwa kaam nsi ọtzọhm nnang-ọ.”
19 Além disso, a quem serviria eu? Será que não seria ao filho do rei? Como servi ao seu pai, assim servirei a você.
20 Absalọm oben Ahitophẹl bi, “Nang man ndọhna sọ. Mosi yan?”
20 Então Absalão perguntou a Aitofel: — O que vocês aconselham que devemos fazer?
21 Ahitophẹl obhina Absalọm bi, “Yima akkọra-panọng p'atte abẹ p'okhokhi bi, bẹ akkeri ẹvaar-ttọhmma. Mẹ wọ osi, anọng p'Israẹl biphyir ábhaanga bi, akk'atte idik akpukhi. Anọng p'atzum-ọ mbọhk ka nnam án-abira ado ẹfa akhaama.”
21 Aitofel respondeu a Absalão: — Tenha relações com as concubinas de seu pai, que ele deixou para cuidar do palácio. Todo o Israel ficará sabendo que você se fez odioso para com o seu pai, e todos os que estão com você ficarão animados.
22 Mando kwa bẹ asi ikhira k'ọhohm ebir-ebir, s'Absalọm owobh oyima akkọra-panọng p'otte abẹ, k'itzitzikha s'anọng p'Israẹl biphyir.
22 Então armaram uma tenda para Absalão no terraço, e ali, à vista de todo o Israel, ele teve relações com as concubinas de seu pai.
23 K'ogbe nwuma, iwa ndọhna s'Ahitophẹl nde mach'ọnọng ọdọhni Ibinọkpaabyi. Mando kw'iwa Devid ọmaana Absalọm am-atzọkha ndọhna kpenamkpen s'Ahitophẹl.
23 O conselho que Aitofel dava, naqueles dias, era como resposta de Deus a uma consulta; tanto Davi como Absalão seguiam os conselhos de Aitofel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.