2 Samuel 16

mfo (MFO) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Mada Devid okk'orenga ọkwọbha egbegbeho nduma ibebaa, on-ore Ziba kw'ode ọtzọhmnọng kwa Mẹphiboshẹt. Wa ọdabh nwọr-wobha ka nnyanyaang, obiro ọtzọkha brẹd-duk arọbh jobh, ọmaana attukha-pyi arọbh azen p'agrep p'agwu-ogwu, ọmaana attukha-pyi arọbh azen pa fig, okwu ọttara k'atzuk pa bẹ akhe k'ẹkpa cha bẹ atzim etzenkpa asi, otzima otzik Devid.
1 E passando Davi um pouco mais adiante do cume, eis que Ziba, o servo de Mefibosete, veio encontrar-se com ele, com um par de jumentos albardados, e sobre eles duzentos pães, com cem cachos de passas, e cem de frutas de verão e um odre de vinho.
2 Iwa ọvaarnọng ọbọbh Ziba bi, “Atzim ekpo mbya akwu mbọng o?”
2 E disse o rei a Ziba: Que pretendes com isto? E disse Ziba: Os jumentos são para a casa do rei, para se montarem neles; e o pão e as frutas de verão para comerem os moços; e o vinho para beberem os cansados no deserto.
3 Ọvaarnọng ọn-ọbọbh bi, “Nnwa-mmona kw'itta kwọ kho?”
3 Então disse o rei: Ora, onde está o filho de teu senhor? E disse Ziba ao rei: Eis que ficou em Jerusalém; porque disse: Hoje me restituirá a casa de Israel o reino de meu pai.
4 Mẹ wọ, ọvaarnọng oben Ziba bi, “Ọttọhk kpenamkpen fa Mẹphiboshẹt ọkhaam on-ode fọ.”
4 Então disse o rei a Ziba: Eis que teu é tudo quanto tem Mefibosete. E disse Ziba: Eu me inclino, que eu ache graça em teus olhos, ó rei meu senhor.
5 Mada ọvaar Devid opyiri k'obhon kwa Bahurim, ojinọng wani kw'ofon k'ẹnọmma dani ttara ẹhọhmmọr cha Saul oyin ka, ọttẹwọr ọm-ọgbaak olukhi. Ojinọng nwa okpen Shimeyi, kw'ode nnwa kwa Gẹra.
5 E, chegando o rei Davi a Baurim, eis que dali saiu um homem da linhagem da casa de Saul, cujo nome era Simei, filho de Gera, e, saindo, ia amaldiçoando.
6 Wa ọm-ọbhari Devid ọmaana akhaan-nọng p'ọvaarnọng biphyir atza. Iwa agbong-nọng biphyir ọmaana abaabhi awobh Devid k'odimbọhk ọmaana ka kwabọhk.
6 E atirava pedras contra Davi, e contra todos os servos do rei Davi; ainda que todo o povo e todos os valentes iam à sua direita e à sua esquerda.
7 Wa Shimeyi om-olukhi Devid, oben bi, “Bina ma, rọhng afona! Ọnọng-dama mach-ọ, ọfhu-anọng macha kọ!
7 E, amaldiçoando-o Simei, assim dizia: Sai, sai, homem de sangue, e homem de Belial.
8 Ọvaar Ibinọkpaabyi ọkk'ọ ọmmamma ọnanga k'anọng p'afhu k'ẹhọhmmọr cha Saul, kw'atzọk ẹvaar ka mbọhk sẹ adabh. Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'ọvaarbhon nwa ọtzọkha ka mbọhk sọ, ọnang nnwa kwọ Absalọm. Kọ an-awobh k'ihem, okhuri bi, ade ọfhu-anọng!”
8 O Senhor te deu agora a paga de todo o sangue da casa de Saul, em cujo lugar tens reinado; já deu o Senhor o reino na mão de Absalão teu filho; e eis-te agora na tua desgraça, porque és um homem de sangue.
9 Mẹ wọ, Abishayi kw'ode nnwa kwa Zeruya, oben ọvaarnọng bi, “Okhuri yan kw'ọpfa-bukhi nwa om-olukhi, itta ọvaarnọng kwaam o? Tte nda mkpaar-ẹ eho.”
9 Então disse Abisai, filho de Zeruia, ao rei: Por que amaldiçoaria este cão morto ao rei meu senhor? Deixa-me passar, e lhe tirarei a cabeça.
10 Iwa ọvaarnọng oben bi, “Odik nwa on-oreng yan ọkpakha bọbọng va pa Zeruya o? Idikha ode Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ oben-ẹ bi, ‘Lukhi Devid,’ anyi wọ ọfha ọbọbh bi, ‘Okhuri yan kw'am-asi odik nwa o?’ ”
10 Disse, porém, o rei: Que tenho eu convosco, filhos de Zeruia? Ora deixai-o amaldiçoar; pois o Senhor lhe disse: Amaldiçoa a Davi; quem pois diria: Por que assim fizeste?
11 Mando kwa Devid obeni Abishayi ọmaana atzọhmnọng pẹ biphyir bi, “Ojemi nnwa kwa kaam ọkhaam, om-oror nden s'ofhu-m, ọn-ọyọhng oBẹnjamin-nọng nwa o! Bọng ttẹ-ẹ ọbọhk, olukh-m e; Ọvaar Ibinọkpaabyi wọ ọkk'ẹ obena bi, osi mando.
11 Disse mais Davi a Abisai, e a todos os seus servos: Eis que meu filho, que saiu das minhas entranhas, procura a minha morte; quanto mais ainda este benjamita? Deixai-o, que amaldiçoe; porque o Senhor lho disse.
12 Asi mẹ, Ọvaar Ibinọkpaabyi ọfha ore ọmmamma kwaam, on-otzera ilulukhi sa Shimeyi mayina, ttara ẹdaa ch'echekhi chẹ.”
12 Porventura o Senhor olhará para a minha miséria; e o Senhor me pagará com bem a sua maldição deste dia.
13 Iwa Devid ọmaana atzọhmnọng pẹ, achina ororo am-arenga k'ọkkadeden k'ogbe kwa Shimeyi, obiro orenga k'okhubha kw'egbegbeho kw'okker-ẹ itzitzikha. Om-olukhi Devid, ọbhar-ẹ atza, obiro obhon-ẹ ọkpọhm.
13 Prosseguiram, pois, o seu caminho, Davi e os seus homens; e também Simei ia ao longo do monte, defronte dele, caminhando e amaldiçoando, e atirava pedras contra ele, e levantava poeira.
14 Wa ọvaarnọng ọmaana anọng p'atzọn-ẹ abẹ biphyir, apyiri k'ibe sa bẹ akhami k'ọkhọkhọhni. Mẹ wọ kw'iwa Devid okwok ọwọhng.
14 E o rei e todo o povo que ia com ele chegaram cansados, e refrescaram-se ali.
15 Iwa Absalọm ọmaana ajinọng p'Israẹl biphyir akk'apyiri ka Jẹrusalẹm. Wa Ahitophẹl obiro ọtzọn-ẹ abẹ okwu.
15 Absalão, pois, e todo o povo, os homens de Israel, vieram a Jerusalém; e Aitofel com ele.
16 Oyok-odikkobh kwa Devid kw'okpen Hushayi kw'ofon Ark, ọtza okhebha Absalọm, oben-ẹ bi, “Tte ọvaarnọng oruk akpen p'adum-odum! Tte ọvaarnọng oruk akpen p'adum-odum!”
16 E sucedeu que, chegando Husai, o arquita, amigo de Davi, a Absalão, disse Husai a Absalão: Viva o rei, viva o rei!
17 Absalọm ọbọbh Hushayi bi, “Ma wọ ode idadaakha s'afha akhọhkha oyokh-odikkobh o? Bọng areng iyok, osi yan kw'anẹ-ẹ abẹ atzọni afona?”
17 Porém Absalão disse a Husai: É esta a tua beneficência para com o teu amigo? Por que não foste com o teu amigo?
18 Hushayi oben Absalọm bi, “Mma e, kaam nwobha ttara ọnọng kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi okk'otzekha. Kẹ wọ ode ọnọng kw'anọng mba ọmaana ajinọng p'Israẹl biphyir akk'atzekha e.
18 E disse Husai a Absalão: Não, porém daquele que eleger o Senhor, e todo este povo, e todos os homens de Israel, dele serei e com ele ficarei.
19 Ọttara bi, anyi kwa kaam nsi ọtzọhm nnang o? Kaam nsi ọtzọhm nnang nnwa kwẹ. Odem nwa kw'iwa nsi nnang atte, mando kwa kaam nsi ọtzọhm nnang-ọ.”
19 E, demais disto, a quem serviria eu? Porventura não seria diante de seu filho? Como servi diante de teu pai, assim serei diante de ti.
20 Absalọm oben Ahitophẹl bi, “Nang man ndọhna sọ. Mosi yan?”
20 Então disse Absalão a Aitofel: Dai conselho entre vós sobre o que devemos fazer.
21 Ahitophẹl obhina Absalọm bi, “Yima akkọra-panọng p'atte abẹ p'okhokhi bi, bẹ akkeri ẹvaar-ttọhmma. Mẹ wọ osi, anọng p'Israẹl biphyir ábhaanga bi, akk'atte idik akpukhi. Anọng p'atzum-ọ mbọhk ka nnam án-abira ado ẹfa akhaama.”
21 E disse Aitofel a Absalão: Possue as concubinas de teu pai, que deixou para guardarem a casa; e assim todo o Israel ouvirá que te fizeste aborrecível para com teu pai; e se fortalecerão as mãos de todos os que estão contigo.
22 Mando kwa bẹ asi ikhira k'ọhohm ebir-ebir, s'Absalọm owobh oyima akkọra-panọng p'otte abẹ, k'itzitzikha s'anọng p'Israẹl biphyir.
22 Estenderam, pois, para Absalão uma tenda no terraço; e Absalão possuiu as concubinas de seu pai, perante os olhos de todo o Israel.
23 K'ogbe nwuma, iwa ndọhna s'Ahitophẹl nde mach'ọnọng ọdọhni Ibinọkpaabyi. Mando kw'iwa Devid ọmaana Absalọm am-atzọkha ndọhna kpenamkpen s'Ahitophẹl.
23 E era o conselho de Aitofel, que aconselhava naqueles dias, como se a palavra de Deus se consultara; tal era todo o conselho de Aitofel, assim para com Davi como para com Absalão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.