2 Samuel 13
mfo (MFO) vs NVI
1 Iwa Absalọm kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Devid ọkhaam ọgbaanọkka kw'ikwanọng kw'ojobh-ojibh kw'okpen Tama. Wa k'ogbe wani, Amnọn kw'ode nnwa kwa Devid okwu ọkhaama idadaakha ttara Tamar.
1 Depois de algum tempo, Amnom, filho de Davi, apaixonou-se por Tamar; ela era muito bonita e era irmã de Absalão, outro filho de Davi.
2 Iwa Amnọn otto ọkhọhmana okhuri da okhe ettem chẹ k'ọgbaanotte Tama. Wa Tama ojinọng otzim oronga, kw'osi Amnọn ore kwẹ bi, ode odik kw'ọgaang-ẹ ọgaangi bi, oyim-ẹ abẹ.
2 Amnom ficou angustiado a ponto de adoecer por causa de sua meio-irmã Tamar, pois ela era virgem, e parecia-lhe impossível aproximar-se dela.
3 Yina, wa Amnọn ọkhaam oyokh-odikkobh kw'okpen Jonadab, kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Shimeyi, kw'ode ọgbaanọtte kwa Devid. Jonadab kẹ wa ode ojinọng kw'odongi-odongi.
3 Amnom tinha um amigo muito astuto chamado Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi.
4 Ọbọbh Amnọn bi, “Ode yan kwa kọ nnwa kw'ọvaarnọng, am-akkeri idọdọkhi-idọdọkhi ekpebha kpenamkpen manda o? Gbaak-m odik.”
4 Ele perguntou a Amnom: "Filho do rei, por que todo dia você está abatido? Quer me contar o que se passa? " Amnom lhe disse: "Estou apaixonado por Tamar, irmã de meu irmão Absalão".
5 Jonadab oben bi, “Rọhng atza ayima k'ebin asi nkkari bi, ọmmọ-ọ ọmma. Mada isa atte okwu bi ọrọ-ọ ben-ẹ bi, ‘Kaam ira ọdaakh-m bi ọgbaanotte kwaam Tama okwu osi ọchattọhk ọnang-m e. Tte owobha m'itzitzikha saam osi ọchattọhk mva, ifha nnẹ-ẹ mbiri nchi fẹ ma mbọhk sẹ.’ ”
5 Então disse Jonadabe: "Vá para a cama e finja estar doente". "Quando seu pai vier visitá-lo, diga-lhe: Permite que minha irmã Tamar venha dar-me de comer. Gostaria que ela preparasse a comida aqui mesmo e me servisse. Assim poderei vê-la. "
6 Mẹ wọ, Amnọn osi nkkari otza oyima mach'ọmmẹ-ẹ ọmma. Mada ọvaar Devid okwu bi ọrẹ-ẹ, Amnọn oben-ẹ bi, “Kaam ira ọdaakh-m bi, ọgbaanotte kwaam Tama okwu osi ọchattọhk f'ọm-ọdaakh-m m'itzitzikha ọnang-m, ifha oreng-mmo ọyọkh-m fẹ.”
6 Amnom atendeu e deitou-se na cama, fingindo-se doente. Quando o rei foi visitá-lo, Amnom lhe disse: "Eu gostaria que minha irmã Tamar viesse e preparasse dois bolos aqui mesmo e me servisse".
7 Iwa Devid ọtzọhm bẹ ayeri Tama k'ẹvaar-ttọhmma, oben-ẹ bi, “Rọhng k'ọhọhm kw'agbaanatte Amnọn, atza asi ọchattọhk anang-ẹ.”
7 Davi mandou dizer a Tamar no palácio: "Vá à casa de seu irmão Amnom e prepare algo para ele comer".
8 Mando kwa Tama obin ochina k'ọhọhm kw'ọgbaanotte Amnọn, kw'okhebh da oyim k'ebin. Tama ọtzọkha abubuma ọbhakhi otzima osi brẹd m'itzitzikha sẹ.
8 Assim, Tamar foi à casa de seu irmão, que estava deitado. Ela amassou a farinha, preparou os bolos na presença dele e os assou.
9 Ọtzọkha brẹd nwa okhe k'ikkoriya otza ober-ẹ, yina, obhum ochichi.
9 Depois pegou a assadeira e lhe serviu os bolos, mas ele não quis comer. Então Amnom deu ordem para que todos saíssem; depois que todos saíram,
10 Amnọn e oben Tama bi, “Tzini ọchattọhk mvuma achen-m k'ẹmaanggọ chaam, ifha areng-mmo ọyọkh-m fẹ.” Tama otzini brẹd nwa kw'ọkk'ọsa otzima odim k'ẹmaanggọ ch'ọgbaanotte, Amnọn.
10 Amnom disse a Tamar: "Traga os bolos e sirva-me aqui no meu quarto". Tamar levou os bolos que havia preparado ao quarto de seu irmão.
11 Yina, mada otzini ochattọhk mvuma ochen-ẹ bi ochi, ọkhaabh-ẹ, oben bi, “Ọgbaanotte kwaam, vura k'ebin, akwu mọtzọn oyima.”
11 Mas quando ela se aproximou para servi-lo, ele a agarrou e disse: "Deite-se comigo, minha irmã".
12 Oben-ẹ bi, “Mma e, ọgbaanotte kwaam! Kaam k'ẹfa kàbọkha ayima abẹ! Anọng odik-dema nwa k'Israẹl atzima abhaanga o! Odik-ttama-dema nwa kàsi.
12 Mas ela lhe disse: "Não, meu irmão! Não me faça essa violência. Não se faz uma coisa dessas em Israel! Não cometa essa loucura.
13 Kaam ọmaana kọ móruk yan ttara ọgbasa-dik nwa o? Kọ an-ade mach'odidingi-nọng wani m'Israẹl e. Tzotzokhaan, gbaak ọvaarnọng, kẹ kọ eden kọkpa bi, atzọkh-m k'ọbada.”
13 O que seria de mim? Como eu poderia livrar-me da minha desonra? E o que seria de você? Você cairia em desgraça em Israel. Fale com o rei; ele deixará que eu me case com você".
14 Kaambi mẹ wọ, itzọhng koyong ọnang-ẹ, ọbọkh-ẹ oyima abẹ k'ẹfa, okhuri da ọkhaam ẹfa ọyọhng-ẹ.
14 Mas Amnom não quis ouvir e, sendo mais forte que ela, violentou-a.
15 Mẹ wọ, Amnọn ọn-ọttaang-ẹ itzam-itzama. K'odik-ọkka, wa ọn-ọttaang-ẹ maa ọyọhnga eden ch'iwa ọdaakh-ẹ. Amnọn on-oben-ẹ bi, “Bina ayin k'iyaan afona!”
15 Logo depois Amnom sentiu uma forte aversão por ela, mais forte que a paixão que sentira. E disse a ela: "Levante-se e saia! "
16 Tamar oben-ẹ bi, “Mma e! Akhubh-m okhubh, mẹ wọ on-opyibhi ọtzam ọyọhnga odik kw'akk'aam atzama asa e.”
16 Mas ela lhe disse: "Não, meu irmão, mandar-me embora seria pior do que o mal que você já me fez". Ele, porém, não quis ouvi-la,
17 On-oyeri ọtzọhmnọng kwẹ oben bi, “Tzima kwanọng nwa ayin k'iyaan, agbakh-ẹ ọmma!”
17 e chamando seu servo, disse-lhe: "Ponha esta mulher para fora daqui e tranque a porta".
18 Mando kw'ọtzọhmnọng kwẹ ọbhar-ẹ k'iyaan, ọgbakh-ẹ ọmma. Wa Tamar ọfọr owura-baba kw'ọgaangi ẹphya, kw'ode owura-baba kw'iwa aminava p'ọvaarnọng p'ani ojinọng atzim aronga am-afọra.
18 Então o servo a pôs para fora e trancou a porta. Ela estava vestindo uma túnica longa, pois esse era o tipo de roupa que as filhas virgens do rei usavam desde a puberdade.
19 Tama ọtza okpokhi itzọtzọhng obum-ẹ k'eho, ọbọkha owura-baba kw'ọfọr ka for ọjaakhi. Otzini mbọhk ọtzọhkha k'eho, obhom k'ẹrọng ofona.
19 Tamar pôs cinza na cabeça, rasgou a túnica longa que estava usando e se pôs a caminho, com as mãos sobre a cabeça e chorando em alta voz.
20 Ọgbaanọkka Absalọm ọbọbh-ẹ bi, “Agbaanatte Amnọn, ọkk'ọ abẹ oyima? Ọgbaanọkka kwaam, dọk kàbhom; kẹ ode ọgbaanotte kwọ e. Odik nwa k'ettem kàkhe.” Tama on-oruk ttara nkwu-osisi k'ọhọhm kw'ọgbaanọkka, Absalọm.
20 Absalão, seu irmão, lhe perguntou: "Seu irmão, Amnom, lhe fez algum mal? Agora, acalme-se, minha irmã; ele é seu irmão! Não se deixe dominar pela angústia". E Tamar, muito triste, ficou na casa de seu irmão Absalão.
21 Mada ọvaar Devid ọbhaang idik nna, ettem epyibh-ẹ.
21 Ao saber de tudo isso, o rei Davi ficou furioso.
22 Absalọm odik manda wani kw'ojibh-ojibh obiro opyibh-opyibh kw'okhuri odik nwa, kọgbaakhi ọnang Amnọn. Yina, ọttaanga Amnọn k'ọgbarsadik kw'ọkk'ọsa ọnang ọgbaanọkka, Tama.
22 E Absalão não falou nada com Amnom, nem bem, nem mal, embora o odiasse por ter violentado sua irmã Tamar.
23 Mada cho afa akk'akwọbha, k'ogbe kw'atzọhmnọng p'Absalọm p'am-aphyiri arukhimaan ophyubha awobh ka Baal-Hazọr, kẹ ọbaanga Ephraim, wa Absalọm obher va p'ijinọng biphyir p'ọvaarnọng m'ẹrọm nduma.
23 Dois anos depois, quando os tosquiadores de ovelhas de Absalão estavam em Baal-Hazor, perto da fronteira de Efraim, Absalão convidou todos os filhos do rei para se reunirem com ele.
24 Mẹ wọ, Absalọm ofona ọtza okhebha ọvaarnọng oben bi, “Atzọhmnọng paam am-aphyiri arukhimaan ophyubha. Tzotzokhaan, tte ọvaarnọng ọmaana akhaan-nọng pẹ akwu awobha ttar-m!”
24 Absalão foi ao rei e lhe disse: "Eu, teu servo, estou tosquiando as ovelhas e gostaria que o rei e os seus conselheiros estivessem comigo".
25 Ọvaarnọng oben bi, “Mma e, nnwa kwaam, tte man biphyir oningi ọtza e. Kwẹ ọdọhbh-ọ kpọng e.” Chibhi da Absalọm ọgban-ẹ, kokher bi ọtza, yina, okhinggẹ ọsẹ-ẹ ittabọhng.
25 Respondeu o rei: "Não, meu filho. Não iremos todos, pois isso seria um peso para você". Embora Absalão insistisse, ele se recusou a ir, mas o abençoou.
26 Mẹ wọ, Absalọm oben bi, “Idikha an-afha akwu, tzotzokhaan, tte ọgbaanotte kwaam Amnọn ọbọhk ọtzọn man abẹ.”
26 Então Absalão lhe disse: "Se não queres ir, permite, por favor, que o meu irmão Amnom vá conosco". O rei perguntou: "Mas, por que ele iria com você? "
27 Yina, Absalọm ochina ororo ọgban-ẹ maa, ọvaarnọng otte Amnọn ọmaana va mbonggo p'ijinọng ọbọhk, bẹ atzọn Absalọm abẹ, afona.
27 Mas Absalão insistiu tanto que o rei acabou deixando que Amnom e os seus outros filhos fossem com ele.
28 Mada bẹ apyiri kẹ, Absalọm oben atzọhmnọng pẹ bi, “Bọng yonga itzọhng! Mada isa atzuk asi ettem ẹdaam Amnọn, mbeni bọng bi, ‘Bọng fhu Amnọn,’ bọng afhẹ-ẹ, oningi bọng ojor. Kaam wọ nnangi bọng ẹfa. Bọng bar ettem asi ejinọng.”
28 Absalão ordenou aos seus homens: "Ouçam! Quando Amnom estiver embriagado de vinho e eu disser: ‘Matem Amnom! ’, vocês o matarão. Não tenham medo; eu assumo a responsabilidade. Sejam fortes e corajosos! "
29 Wa atzọhmnọng p'Absalọm asi Amnọn mach'okk'bẹ ẹfa ọnanga. Mẹ wọ e, va p'ijinọng biphyir p'ọvaarnọng abina atza avura nnyanyaang sabẹ arọbh afona.
29 Assim os homens de Absalão mataram Amnom, obedecendo às suas ordens. Então todos os filhos do rei montaram em suas mulas e fugiram.
30 Mada bẹ am-arenga k'eden, ẹkkaabha epyiri Devid bi, “Absalọm okk'va p'ijinọng biphyir p'ọvaarnọng ọfha, ọnọng manda wani korikhi.”
30 Estando eles ainda a caminho, chegou a seguinte notícia ao rei: "Absalão matou todos os teus filhos; nenhum deles escapou".
31 Ọvaarnọng obina obe, ọjaakhi ẹnya ch'ọfọr obiro oyima k'irerek; akhaan-nọng pẹ biphyir ajaakhi nnya sa bẹ fọr abira awobha mẹ ttar-ẹ.
31 O rei levantou-se, rasgou as suas vestes, prostrou-se, e todos os conselheiros que estavam com ele também rasgaram as vestes.
32 Yina, Jonadab kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Shimeyi, kw'ode ọgbaanotte kwa Devid oben bi, “Itta kwaam oningi ọtzọk bi, bẹ afhu avaar-va p'ijinọng biphyir; Amnọn kẹ-khẹ wọ ope e. Ode ochibhi kw'Absalọm ọkk'ọtzam ọkhaama, ttẹwọr k'ewu ch'Amnọn oyim ọgbaanọkka Tama abẹ k'ẹfa e.
32 Mas, Jonadabe, filho de Siméia, irmão de Davi, disse: "Não pense o meu senhor que mataram todos os teus filhos. Somente Amnom foi morto. Essa era a intenção de Absalão desde o dia em que Amnom violentou Tamar, irmã dele.
33 Itta ọvaarnọng kwaam, ettem ening-ọ atzim ẹyakhi k'ẹkkaabha ch'epyir-ọ bi, avaar-va p'ijinọng biphyir akk'apa e. Amnọn kẹ-khẹ wọ ope.”
33 O rei, meu senhor, não deve acreditar que todos os seus filhos estão mortos. Apenas Amnom morreu".
34 Ayongi mẹ, Absalọm ọkk'ọrọbha.
34 Enquanto isso, Absalão fugiu. Nesse meio tempo o sentinela viu muita gente que vinha pela estrada de Horonaim, descendo pela encosta da colina, e disse ao rei: "Vejo homens vindo pela estrada de Horonaim, na encosta da colina".
35 Jonadab oben ọvaarnọng bi, “Kker e, va p'ijinọng p'ọvaarnọng akk'akwa e; kwẹ ọkk'ọda macha kaam ọtzọhmnọng kwọ, mbeni.”
35 E Jonadabe disse ao rei: "São os filhos do rei! Aconteceu como o teu servo disse".
36 Okyer atzim ọgbagbaak mẹ, va p'ijinọng p'ọvaarnọng apyiri ttara obhoma k'ẹrọng. Wa ọvaarnọng ọmaana akhaan-nọng pẹ biphyir abira abhom k'idọdọhkhi.
36 Acabando de falar, os filhos do rei chegaram, chorando em alta voz. Também o rei e todos os seus conselheiros choraram muito.
37 Wa Absalọm ọrọbhi ochina ka Talmayi kw'ode nnwa kw'ijinọng kw'Amihud, kw'ode ọvaarnọng kwa Geshur. Yina, wa ọvaar Devid owobha ka nkwu-osisi s'obo kwa nnwa kwẹ Amnọn, k'ewu kpenamkpen.
37 Absalão fugiu para o território de Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E o rei Davi pranteava por seu filho todos os dias.
38 Mada Absalọm ọrọbhi ochina ka Geshur, wa owobh kẹ ka cho attaan.
38 Depois que Absalão fugiu para Gesur, e lá permaneceu três anos,
39 Wa ọvaar Devid odini for sẹ nttem k'obo kw'Amnọn, obiro ọdaakh-ẹ bi, ira ore Absalọm.
39 a ira do rei contra Absalão cessou, pois ele se sentia consolado da morte de Amnom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.