2 Samuel 13

mfo (MFO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Iwa Absalọm kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Devid ọkhaam ọgbaanọkka kw'ikwanọng kw'ojobh-ojibh kw'okpen Tama. Wa k'ogbe wani, Amnọn kw'ode nnwa kwa Devid okwu ọkhaama idadaakha ttara Tamar.
1 E sucedeu depois disso, que Absalão, o filho de Davi, tinha uma irmã formosa, cujo nome era Tamar; e Amnon, o filho de Davi, a amava.
2 Iwa Amnọn otto ọkhọhmana okhuri da okhe ettem chẹ k'ọgbaanotte Tama. Wa Tama ojinọng otzim oronga, kw'osi Amnọn ore kwẹ bi, ode odik kw'ọgaang-ẹ ọgaangi bi, oyim-ẹ abẹ.
2 E Amnom ficou tão atormentado que caiu enfermo por causa da sua irmã Tamar; porquanto ela era virgem; e Amnom considerava difícil para ele fazer algo a ela.
3 Yina, wa Amnọn ọkhaam oyokh-odikkobh kw'okpen Jonadab, kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Shimeyi, kw'ode ọgbaanọtte kwa Devid. Jonadab kẹ wa ode ojinọng kw'odongi-odongi.
3 Amnom, porém, tinha um amigo, cujo nome era Jonadabe, o filho de Simeia, irmão de Davi; e Jonadabe era um homem mui sutil.
4 Ọbọbh Amnọn bi, “Ode yan kwa kọ nnwa kw'ọvaarnọng, am-akkeri idọdọkhi-idọdọkhi ekpebha kpenamkpen manda o? Gbaak-m odik.”
4 E ele lhe disse: Por que estás tu, sendo o filho do rei, magro dia após dia? Não me contarás? E Amnon disse a ele: Eu amo Tamar, a irmã do meu irmão Absalão.
5 Jonadab oben bi, “Rọhng atza ayima k'ebin asi nkkari bi, ọmmọ-ọ ọmma. Mada isa atte okwu bi ọrọ-ọ ben-ẹ bi, ‘Kaam ira ọdaakh-m bi ọgbaanotte kwaam Tama okwu osi ọchattọhk ọnang-m e. Tte owobha m'itzitzikha saam osi ọchattọhk mva, ifha nnẹ-ẹ mbiri nchi fẹ ma mbọhk sẹ.’ ”
5 E Jonadabe disse a ele: Deita-te na tua cama, e faz-te de enfermo; e quando o teu pai vier para te ver, diz a ele: Rogo-te que deixes Tamar, a minha irmã, vir e me dar alimento, e preparar a carne à minha vista, para que eu possa vê-la, e comer da sua mão.
6 Mẹ wọ, Amnọn osi nkkari otza oyima mach'ọmmẹ-ẹ ọmma. Mada ọvaar Devid okwu bi ọrẹ-ẹ, Amnọn oben-ẹ bi, “Kaam ira ọdaakh-m bi, ọgbaanotte kwaam Tama okwu osi ọchattọhk f'ọm-ọdaakh-m m'itzitzikha ọnang-m, ifha oreng-mmo ọyọkh-m fẹ.”
6 Assim, Amnom se deitou, e se fez de enfermo; e quando o rei veio para o ver, Amnom disse ao rei: Rogo-te que deixes Tamar, minha irmã, vir fazer dois bolos à minha vista, para que eu possa comer da sua mão.
7 Iwa Devid ọtzọhm bẹ ayeri Tama k'ẹvaar-ttọhmma, oben-ẹ bi, “Rọhng k'ọhọhm kw'agbaanatte Amnọn, atza asi ọchattọhk anang-ẹ.”
7 Então, Davi enviou à casa, a Tamar, dizendo: Vai agora até a casa do teu irmão Amnom e prepara alimento para ele.
8 Mando kwa Tama obin ochina k'ọhọhm kw'ọgbaanotte Amnọn, kw'okhebh da oyim k'ebin. Tama ọtzọkha abubuma ọbhakhi otzima osi brẹd m'itzitzikha sẹ.
8 Assim, Tamar foi à casa do seu irmão Amnom; e ele estava deitado. E ela tomou farinha, e a amassou, e fez bolos à vista dele, e assou os bolos.
9 Ọtzọkha brẹd nwa okhe k'ikkoriya otza ober-ẹ, yina, obhum ochichi.
9 E ela pegou uma panela, e os colocou diante dele; mas ele se recusou a comê-los. E Amnon disse: Retirai de mim todos os homens. E se retiraram todos os homens de diante dele.
10 Amnọn e oben Tama bi, “Tzini ọchattọhk mvuma achen-m k'ẹmaanggọ chaam, ifha areng-mmo ọyọkh-m fẹ.” Tama otzini brẹd nwa kw'ọkk'ọsa otzima odim k'ẹmaanggọ ch'ọgbaanotte, Amnọn.
10 E Amnom disse a Tamar: Trazei o alimento à câmara, para que eu possa comer da tua mão. E Tamar tomou os bolos que ela havia feito, e os trouxe à câmara para Amnom, o seu irmão.
11 Yina, mada otzini ochattọhk mvuma ochen-ẹ bi ochi, ọkhaabh-ẹ, oben bi, “Ọgbaanotte kwaam, vura k'ebin, akwu mọtzọn oyima.”
11 E, quando ela os trouxe para ele comer, ele a agarrou e disse a ela: Vem te deitar comigo, minha irmã.
12 Oben-ẹ bi, “Mma e, ọgbaanotte kwaam! Kaam k'ẹfa kàbọkha ayima abẹ! Anọng odik-dema nwa k'Israẹl atzima abhaanga o! Odik-ttama-dema nwa kàsi.
12 E ela respondeu: Não, meu irmão, não me forces; porque tal coisa não deve ser feita em Israel; não faças esta loucura.
13 Kaam ọmaana kọ móruk yan ttara ọgbasa-dik nwa o? Kọ an-ade mach'odidingi-nọng wani m'Israẹl e. Tzotzokhaan, gbaak ọvaarnọng, kẹ kọ eden kọkpa bi, atzọkh-m k'ọbada.”
13 E eu, para onde farei ir a minha vergonha? E, quanto a ti? Serás como um dos loucos de Israel. Agora, portanto, rogo-te, fala com o rei; porque ele não me negará a ti.
14 Kaambi mẹ wọ, itzọhng koyong ọnang-ẹ, ọbọkh-ẹ oyima abẹ k'ẹfa, okhuri da ọkhaam ẹfa ọyọhng-ẹ.
14 Todavia, ele não quis atentar à sua voz; mas, sendo mais forte do que ela, forçou-a, e se deitou com ela.
15 Mẹ wọ, Amnọn ọn-ọttaang-ẹ itzam-itzama. K'odik-ọkka, wa ọn-ọttaang-ẹ maa ọyọhnga eden ch'iwa ọdaakh-ẹ. Amnọn on-oben-ẹ bi, “Bina ayin k'iyaan afona!”
15 Então, Amnom odiou-a sobremaneira; de tal forma que o ódio com o qual a odiou foi maior do que o amor com que a amou. E Amnom disse a ela: Levanta-te e vai-te.
16 Tamar oben-ẹ bi, “Mma e! Akhubh-m okhubh, mẹ wọ on-opyibhi ọtzam ọyọhnga odik kw'akk'aam atzama asa e.”
16 E ela disse a ele: Não há motivo; este mal de me despedires é maior do que o outro que me fizeste. Ele, porém, não quis atentar a ela.
17 On-oyeri ọtzọhmnọng kwẹ oben bi, “Tzima kwanọng nwa ayin k'iyaan, agbakh-ẹ ọmma!”
17 Então, ele chamou o seu servo que lhe servia, e disse: Retira, agora, esta mulher da minha presença, e tranca a porta após ela.
18 Mando kw'ọtzọhmnọng kwẹ ọbhar-ẹ k'iyaan, ọgbakh-ẹ ọmma. Wa Tamar ọfọr owura-baba kw'ọgaangi ẹphya, kw'ode owura-baba kw'iwa aminava p'ọvaarnọng p'ani ojinọng atzim aronga am-afọra.
18 E ela trazia uma vestimenta de diversas cores sobre si; porque com tais túnicas eram vestidas as filhas do rei que eram virgens. Então, o seu servo a trouxe para fora, e trancou a porta após ela.
19 Tama ọtza okpokhi itzọtzọhng obum-ẹ k'eho, ọbọkha owura-baba kw'ọfọr ka for ọjaakhi. Otzini mbọhk ọtzọhkha k'eho, obhom k'ẹrọng ofona.
19 E Tamar pôs cinzas sobre a sua cabeça, e rasgou a sua vestimenta de diversas cores que estava vestindo, e pôs sua mão sobre a cabeça, e seguiu chorando.
20 Ọgbaanọkka Absalọm ọbọbh-ẹ bi, “Agbaanatte Amnọn, ọkk'ọ abẹ oyima? Ọgbaanọkka kwaam, dọk kàbhom; kẹ ode ọgbaanotte kwọ e. Odik nwa k'ettem kàkhe.” Tama on-oruk ttara nkwu-osisi k'ọhọhm kw'ọgbaanọkka, Absalọm.
20 E Absalão, seu irmão, disse a ela: Amnom, teu irmão, esteve contigo? Mas segura, agora, a tua paz, minha irmã; ele é teu irmão; não te turbes com esta coisa. Assim, Tamar permaneceu desolada na casa do seu irmão Absalão.
21 Mada ọvaar Devid ọbhaang idik nna, ettem epyibh-ẹ.
21 Mas quando o rei Davi ouviu todas estas coisas, ficou mui irado.
22 Absalọm odik manda wani kw'ojibh-ojibh obiro opyibh-opyibh kw'okhuri odik nwa, kọgbaakhi ọnang Amnọn. Yina, ọttaanga Amnọn k'ọgbarsadik kw'ọkk'ọsa ọnang ọgbaanọkka, Tama.
22 E Absalão não falou nem bem, nem mal com o seu irmão Amnom; porque Absalão odiou Amnom, porquanto ele havia forçado sua irmã Tamar.
23 Mada cho afa akk'akwọbha, k'ogbe kw'atzọhmnọng p'Absalọm p'am-aphyiri arukhimaan ophyubha awobh ka Baal-Hazọr, kẹ ọbaanga Ephraim, wa Absalọm obher va p'ijinọng biphyir p'ọvaarnọng m'ẹrọm nduma.
23 E sucedeu, depois de dois anos completos, que Absalão tinha tosquiadores de ovelhas em Baal-Hazor, que fica ao lado de Efraim; e Absalão convidou todos os filhos do rei.
24 Mẹ wọ, Absalọm ofona ọtza okhebha ọvaarnọng oben bi, “Atzọhmnọng paam am-aphyiri arukhimaan ophyubha. Tzotzokhaan, tte ọvaarnọng ọmaana akhaan-nọng pẹ akwu awobha ttar-m!”
24 E Absalão veio até o rei, e disse: Agora que o teu servo tem tosquiadores de ovelhas; suplico-te que o rei e os seus servos venham com o teu servo.
25 Ọvaarnọng oben bi, “Mma e, nnwa kwaam, tte man biphyir oningi ọtza e. Kwẹ ọdọhbh-ọ kpọng e.” Chibhi da Absalọm ọgban-ẹ, kokher bi ọtza, yina, okhinggẹ ọsẹ-ẹ ittabọhng.
25 E o rei disse a Absalão: Não, filho meu, não iremos todos de uma vez, para que não te sejamos por peso. E ele insistiu. Todavia, ele não quis ir, mas o abençoou.
26 Mẹ wọ, Absalọm oben bi, “Idikha an-afha akwu, tzotzokhaan, tte ọgbaanotte kwaam Amnọn ọbọhk ọtzọn man abẹ.”
26 Então, disse Absalão: Se não, rogo-te, deixa que o meu irmão Amnom venha conosco. E o rei disse a ele: Por que ele deveria ir contigo?
27 Yina, Absalọm ochina ororo ọgban-ẹ maa, ọvaarnọng otte Amnọn ọmaana va mbonggo p'ijinọng ọbọhk, bẹ atzọn Absalọm abẹ, afona.
27 Absalão, porém, insistiu com ele para que deixasse Amnom e todos os filhos do rei irem com ele.
28 Mada bẹ apyiri kẹ, Absalọm oben atzọhmnọng pẹ bi, “Bọng yonga itzọhng! Mada isa atzuk asi ettem ẹdaam Amnọn, mbeni bọng bi, ‘Bọng fhu Amnọn,’ bọng afhẹ-ẹ, oningi bọng ojor. Kaam wọ nnangi bọng ẹfa. Bọng bar ettem asi ejinọng.”
28 Ora, Absalão havia ordenado aos seus servos, dizendo: Marcai, pois, quando o coração de Amnom estiver alegre com vinho, e quando eu vos disser: Feri Amnom; então matai-o, não temais; não vo-lo ordenei eu? Sede corajosos e sede valentes.
29 Wa atzọhmnọng p'Absalọm asi Amnọn mach'okk'bẹ ẹfa ọnanga. Mẹ wọ e, va p'ijinọng biphyir p'ọvaarnọng abina atza avura nnyanyaang sabẹ arọbh afona.
29 E os servos de Absalão fizeram a Amnom segundo Absalão havia ordenado. Então, todos os filhos do rei se levantaram, e cada qual subiu sobre sua mula, e fugiu.
30 Mada bẹ am-arenga k'eden, ẹkkaabha epyiri Devid bi, “Absalọm okk'va p'ijinọng biphyir p'ọvaarnọng ọfha, ọnọng manda wani korikhi.”
30 E sucedeu, enquanto eles estavam no caminho, que chegaram novas a Davi, dizendo: Absalão matou todos os filhos do rei, e nenhum deles restou.
31 Ọvaarnọng obina obe, ọjaakhi ẹnya ch'ọfọr obiro oyima k'irerek; akhaan-nọng pẹ biphyir ajaakhi nnya sa bẹ fọr abira awobha mẹ ttar-ẹ.
31 Então, o rei se levantou, e rasgou as suas vestes, e deitou-se sobre a terra; e todos os seus servos permaneceram junto com suas vestes rasgadas.
32 Yina, Jonadab kw'ode nnwa kw'ijinọng kwa Shimeyi, kw'ode ọgbaanotte kwa Devid oben bi, “Itta kwaam oningi ọtzọk bi, bẹ afhu avaar-va p'ijinọng biphyir; Amnọn kẹ-khẹ wọ ope e. Ode ochibhi kw'Absalọm ọkk'ọtzam ọkhaama, ttẹwọr k'ewu ch'Amnọn oyim ọgbaanọkka Tama abẹ k'ẹfa e.
32 E Jonadabe, o filho de Simeia, irmão de Davi, respondeu e disse: Não suponha o meu senhor que mataram todos os moços filhos do rei; porque somente Amnom está morto; porquanto, por convocação de Absalão, foi isto determinado desde o dia em que ele forçou sua irmã Tamar.
33 Itta ọvaarnọng kwaam, ettem ening-ọ atzim ẹyakhi k'ẹkkaabha ch'epyir-ọ bi, avaar-va p'ijinọng biphyir akk'apa e. Amnọn kẹ-khẹ wọ ope.”
33 Agora, portanto, não leve, o meu senhor, esta coisa ao seu coração, o pensar que todos os filhos do rei estão mortos; porque somente Amnom está morto.
34 Ayongi mẹ, Absalọm ọkk'ọrọbha.
34 Mas Absalão fugiu. E o moço que mantinha a guarda levantou os seus olhos, e viu, e eis que vinham muitas pessoas pelo caminho da encosta à sua retaguarda.
35 Jonadab oben ọvaarnọng bi, “Kker e, va p'ijinọng p'ọvaarnọng akk'akwa e; kwẹ ọkk'ọda macha kaam ọtzọhmnọng kwọ, mbeni.”
35 E Jonadabe disse ao rei: Eis que vêm os filhos do rei; como disse o teu servo, assim o é.
36 Okyer atzim ọgbagbaak mẹ, va p'ijinọng p'ọvaarnọng apyiri ttara obhoma k'ẹrọng. Wa ọvaarnọng ọmaana akhaan-nọng pẹ biphyir abira abhom k'idọdọhkhi.
36 E sucedeu, tão logo ele terminou de falar, que chegaram os filhos do rei, e ergueram a sua voz e choraram; e também o rei e todos os seus servos choraram mui amargamente.
37 Wa Absalọm ọrọbhi ochina ka Talmayi kw'ode nnwa kw'ijinọng kw'Amihud, kw'ode ọvaarnọng kwa Geshur. Yina, wa ọvaar Devid owobha ka nkwu-osisi s'obo kwa nnwa kwẹ Amnọn, k'ewu kpenamkpen.
37 Então Absalão fugiu, e foi até Talmai, filho de Amiúde, rei de Gesur. E Davi se lamentava pelo seu filho todos os dias.
38 Mada Absalọm ọrọbhi ochina ka Geshur, wa owobh kẹ ka cho attaan.
38 Então Absalão fugiu, e foi até Gesur, e ali permaneceu três anos.
39 Wa ọvaar Devid odini for sẹ nttem k'obo kw'Amnọn, obiro ọdaakh-ẹ bi, ira ore Absalọm.
39 E a alma do rei Davi ansiava em ir até Absalão; porque ele estava consolado acerca de Amnom, sabendo que ele estava morto.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.