1 Reis 20

mfo (MFO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Iwa Bẹn-Hadad, kw'ode ọvaarnọng kw'Aram otzobha arim-egbong pẹ biphyir. Avaarnọng ẹrọbh obhiri jobh obhiri afa, atzima nnyanyaang sabẹ ọmaana akpaar pa nnyanyaang, atza ọkhọri Samariya, orim-ẹ abẹ.
1 Ben-Hadad, rei da Síria, mobilizou todo o seu exército. Tinha com ele trinta e dois reis, cavalos e carros. Subiu, pôs o cerco diante de Samaria e atacou-a.
2 Ọtzọhm akkaabh-nkkaabha k'odedenmon bi, bẹ atza akhebha Ahab kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl,
2 Mandou mensageiros a Acab, rei de Israel, na cidade, com esta mensagem:
3 aben bi, “Ma wọ ode odik kwa Bẹn-Hadad ọgbaakhi: ‘Silva ọmaana gol, ọmaana panọng pọ p'ajibhi ọtzam akwu attara va pọ, ade paam.’ ”
3 Eis o que diz Ben-Hadad: Tua prata e teu ouro são meus. São minhas as tuas mulheres e os mais belos de teus filhos.
4 Ọvaarnọng kw'Israẹl obhina bi, “Tte ode mach'itta kwaam kw'ode ọvaarnọng, ọgbaakhi. Kaam ttara ọttọhk kpenamkpen fa kaam ngaam ode fọ.”
4 Como tu dizes, meu senhor e rei, respondeu Acab, eu sou teu com tudo o que me pertence.
5 Akkaabh-nkkaabha abira akwu, aben bi, “Ma wọ ode odik kwa Bẹn-Hadad ọgbaakhi bi, ‘Kaam ndọhmi ẹkkaabha bi, anang-m silva ọmaana gol ọmaana panọng pọ ttara va.
5 Mas os mensageiros voltaram e disseram: Isto diz Ben-Hadad: Mandou-te dizer: dá-me tua prata e teu ouro, tuas mulheres e teus filhos.
6 Yina, ophyini ogbe-dema nwa, kaam ndọhm akhaan-nọng paam akwu adim k'ẹvaar-ttọhmma chọ, ọmaana k'ihọhm s'akhaan-nọng pọ. Bẹ abọkh-ọ ekpo py'ẹbar-ọ odik biphyir ana, atzima afona.’ ”
6 Amanhã, pois, a esta mesma hora, mandarei os meus servos à tua casa; eles a revistarão, assim como as casas de teus servos; tomarão com as suas mãos tudo o que lhes aprouver.
7 Ọvaarnọng kw'Israẹl oyeri adedennọng biphyir p'ẹkhọma nda, oben bẹ bi, “Bọng kkeri odem kw'ojinọng nwa om-oror ẹkhọr o! Mada ọtzọhmi bi kaam nnang-ẹ panọng paam, ọmaana va paam, ọmaana asilva ttara gol paam, kaam kẹ pyẹ kinmumi.”
7 Então o rei de Israel convocou todos os anciãos da terra e disse-lhes: Considerai e vede que esse homem quer a nossa perda. Quando me mandou pedir minhas mulheres, meus filhos, minha prata e meu ouro, nada lhe recusei.
8 Adedennọng ọmaana anọng biphyir abhina bi, “Kẹ itzọhng kayonga, yina ira an-atza asi mach'obeni.”
8 Os anciãos e todo o povo disseram-lhe: Não lhe dês ouvidos, nem o atendas em nada.
9 Ofona mẹ, obhina atzọhmnọng pa Bẹn-Hadad bi, “Bọng gbaak itta ọvaarnọng kwaam bi, ‘Ọtzọhmnọng kwọ ósi odik kpenamkpen osi mach'ira achi eden aben. Onode nwa, kaam kinmfha nsi e.’ ” Bẹ afona, atza agbaak Bẹn-Hadad ebhina nda.
9 Acab respondeu aos mensageiros de Ben-Hadad: Dizei ao rei, meu senhor: estou pronto a fazer o que pediste ao teu servo da primeira vez; mas o que agora exiges, não o posso consentir. Os mensageiros foram-se e deram tal resposta ao rei.
10 Bẹn-Hadad ọtzọhm ẹkkaabha ẹdọdọk ochena Ahab, oben bi, “Ọkpọhm kw'ofhu ẹbọkpattem orikhi ka Samariya kw'obenga ajinọng paam ekkema, tte akha mba asi-m mach'ọdaakhi bẹ.”
10 Ben-Hadad mandou dizer a Acab: Que os deuses me tratem com o mais extremo rigor, se o pó da Samaria bastar para encher o côncavo da mão dos guerreiros que me seguem!
11 Ọvaarnọng kw'Israẹl obhina bi, “Bọng gbaakh-ẹ bi, ‘Ọnọng kw'ọfọr egbongkpo ọfọra, ẹmma komosi mach'ọnọng kw'ọm-ọwọr-ọwọra e.’ ”
11 O rei de Israel, respondendo, disse: Dizei-lhe que aquele que põe o seu cinturão não deve gloriar-se como aquele que o tira.
12 Wa Bẹn-Hadad ọbhaang ẹkkaabha nda, k'ogbe kwa kẹ ọmaana ayokh-avaar am-agwo atzuk k'ihọhm sabẹ: ọnang ajinọng ẹfa bi, “Bọng do for atza arima bẹ abẹ.” Mando kwa bẹ ado for bi, atza arima odedenmon abẹ.
12 Recebendo esta resposta, Ben-Hadad, que estava bebendo nas suas tendas com os reis, disse à sua gente: Aos vossos postos! E eles ordenaram as tropas para o ataque à cidade.
13 Iwa ọsẹjaakhi okwu okhebha Ahab, kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl, osi ẹjaakhi, oben bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi, oben bi, ‘Bọng akk'odem ara kw'arim-egbong mba ahaabh o? Kaam ńdọkha bẹ ńge bọng ka mbọhk mayina. Ofona mẹ, bọng árọnga bi, kaam wọ nde Ọvaar Ibinọkpaabyi.’ ”
13 Nesse momento, um profeta aproximou-se de Acab, rei de Israel, e disse-lhe: Eis o que diz o Senhor: Vês esta imensa multidão? Pois declaro-te que hoje te entrego nas mãos, para que saibas que eu sou o Senhor.
14 Ahab ọbọbh bi, “Anyi wọ ósi odik nwa o?”
14 Acab perguntou: Por quem será ela entregue? O profeta respondeu: Assim fala o Senhor: Por meio dos servos dos chefes de províncias. Quem começará o combate? Tu mesmo.
15 Mẹ wọ, Ahab oyeri arim-egbong arọbh jobh obhiri wani obhiri jobh abhiri afa, p'ade adikkobh p'awobh k'irekh-irek kw'adenho pa ngọma. Yina on-oyeri anọng mbonggo p'Israẹl biphyir otzobha. Biphyir-phyir anọng nnọhna chi obhiri mfa obhiri arọbh jobh.
15 Acab passou em revista os servos dos chefes de províncias, e encontrou duzentos e trinta e dois. Depois contou todo o povo dos israelitas, e viu que eram sete mil.
16 Bẹ abina k'ẹya, k'ogbe kwa Bẹn-Hadad ọmaana ayokh-avaar anọng ẹrọbh obhiri jobh obhiri afa, p'abẹ mbọhk ka nnam am-abuma k'ihọhm sabẹ.
16 Saíram ao meio-dia, quando Ben-Hadad bebia e se embriagava nas tendas com os trinta e dois reis, seus auxiliares.
17 Arim-egbong p'ade adikkobh p'awobh k'irekh-irek kw'adenho pa ngọma, achi eden ofona.
17 Os servos dos chefes de províncias tinham saído em primeiro lugar. Ben-Hadad mandou ver o que se passava. Disseram-lhe: São alguns homens que saem de Samaria.
18 Oben bi, “Idikha bẹ akwu k'ẹmẹm, bọng bọkha bẹ ekhekhebhi; abẹ akwu erima, bọng bọkha bẹ ekhekhebhi.”
18 O rei disse: Venham eles para tratar de paz, ou venham para combater, capturai-os vivos.
19 Arim-egbong p'ade adikkobh p'awobh k'irekh-irek kw'adenho pa ngọma abina k'odedenmon, arim-egbong atzor bẹ nnam.
19 Os servos dos chefes de províncias saíram, pois, da cidade, seguidos do exército.
20 Ọnọng-ọnọng ofhu ọttattaanga-nọng kwẹ. Mando kw'anọng p'Aram arọbhi, anọng p'Israẹl akhubh bẹ. Yina, wa Bẹn-Hadad kw'ode ọvaarnọng kw'Aram ovura ẹnyanyaang, otzima ayaari-nnyanyaang bani pẹ, ọrọbh ọnaanga.
20 Cada um deles feriu o seu homem. Os sírios fugiram, perseguidos por Israel; Ben-Hadad, rei da Síria, fugiu a cavalo com alguns cavaleiros.
21 Wa ọvaarnọng kw'Israẹl orenga okwu orima ayaari-nnyanyaang ọmaana akpaar pa nnyanyaang mmindọr abẹ maa, okhema anọng mba p'Aram itzama-itzama.
21 Então o rei de Israel saiu e feriu cavalos e carros, causando uma grande ruína aos sírios.
22 Ayongi mẹ, ọsẹjaakhi okwu okhebha ọvaarnọng kw'Israẹl, oben bi, “Dibha for ahok, kkeri m'ope-yaabhagbe, ọvaarnọng kw'Aram okwuma okwu orim-ọ abẹ dọkh e.”
22 O profeta foi ter com o rei de Israel e disse-lhe: Vai, cobra ânimo e examina o que te é preciso fazer, porque no próximo ano voltará o rei da Síria para atacar-te.
23 Iwa akhaan-nọng p'ọvaarnọng kw'Aram atzọhn-ẹ atzim aben bi, “Akha pabẹ ade akha pa bẹ ahokhi ka mgbegbeho. Kẹ wọ osi, bẹ akhaama ẹfa cha bẹ akhem man. Yina, idikha morim bẹ abẹ ka nttẹri, k'odik-ọkka, mọna bẹ ẹfa ọna e.
23 Os servos do rei da Síria disseram ao seu soberano: O seu deus é um deus dos montes; por isso foram mais fortes do que nós. Se os atacarmos na planície, veremos se não somos os mais fortes.
24 Odik wani kw'ási ode bi, arọbha avaarnọng biphyir ka nwobha sabẹ, atzima adenho adọdọk atzera nho sabẹ.
24 Eis o que tens de fazer: Destitui todos os reis e substitui-os por governadores.
25 Kọ akhaambi abira atzobha arim-egbong-dema mbuma p'iwa adim-ọ. Tzima nnyanyaang atzera eho cha nnyanyaang, atzima ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr, atzera eho ch'ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr, ifha mọfha orima Israẹl abẹ ka nttẹri, k'odik-ọkka, mọna bẹ ẹfa ọna e.” Wa okhera ttara bẹ, osi macha bẹ atzọn-ẹ.
25 Levanta um exército semelhante ao que perdeste, uma cavalaria equivalente e outro tanto de carros. Combateremos na planície e com toda a certeza seremos mais fortes do que eles. O rei ouviu e seguiu o seu conselho.
26 M'ope-yaabhagbe kw'ojem mẹ, Bẹn-Hadad otzobha anọng p'Aram, bẹ afona achina k'Aphẹk atza arima anọng p'Israẹl abẹ.
26 No ano seguinte, Ben-Hadad, depois de ter passado em revista os sírios, avançou até Afec para combater Israel.
27 Bẹ atzobha anọng p'Israẹl abira adibha bẹ. Bẹ arenga atza akhebha bẹ. Wa anọng p'Israẹl p'akheri akhakhaana afa p'avu, awobha k'ibhingabe akkeri bẹ itzitzikha, k'ogbe kwa anọng p'Aram anyaami afhu ẹkhọma nduma bi pyẹẹr.
27 Os israelitas recenseados e providos de víveres foram contra os sírios e acamparam diante deles. Eram como dois pequenos rebanhos de cabras, enquanto os sírios cobriam toda a terra.
28 Ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi okwu ọgbaak ọvaarnọng kw'Israẹl bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi: ‘Kaam ńdọkha arim-egbong-haabha mba ngọ-ọ ka mbọhk, okhuri da anọng p'Aram achibhi bi Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọkhaam ẹfa ka mgbegbeho sẹ-sẹ, ka nttẹri kọkhaam, ifha átzima mẹ aronga bi, kaam wọ nde Ọvaar Ibinọkpaabyi.’ ”
28 Então o homem de Deus aproximou-se do rei de Israel e disse-lhe: Isto diz o Senhor: Porque os sírios disseram: O Senhor é um deus dos montes e não das planícies - vou entregar-te nas mãos essa imensa multidão, a fim de que saibas que eu sou o Senhor.
29 Iwa bẹ abhing k'obhingabe akkeri ayok itzitzikha, k'iwu izenamfa. Ottong iwu izenamfa, egbong ẹttẹwọr. Anọng p'Israẹl atzima ewu dani afhu arim-egbong p'Aram, nnọhna arọbh jobh obhiri afa obhiri azen.
29 Durante sete dias ficaram acampados um em face do outro. No sétimo dia deu-se a batalha; os israelitas mataram num só dia cem mil sírios.
30 Anọng p'arikhi arọbh achina k'odedenmon kw'Aphẹk, kẹ da echumi etto ẹkpẹkhi anọng nnọhna arọbh attaan obhiri azenamfa obhiri arọbh jobh. Bẹn-Hadad ọrọbh ochina k'odedenmon, ọtza ochubha k'ẹmaanggọ dani.
30 O resto fugiu para a cidade de Afec, mas as muralhas caíram sobre os vinte e sete mil sobreviventes. Ben-Hadad, que se refugiara na cidade, escondia-se de quarto em quarto.
31 Akhaan-nọng pẹ aben-ẹ bi, “Mọkk'ọbhaanga bi, avaarnọng p'Israẹl akhaam inọngkwo. Tte mọkpa abara-bina ka nnin, mobiro ọkpa ndik ka nho, asi mẹ, ọvaarnọng kw'Israẹl ọttọ-ọ ọbọhk otte, áruk akpen.”
31 Seus servos disseram-lhe: Ouve: nós temos ouvido dizer que os reis de Israel são clementes. Ponhamos sacos sobre nossos rins e cordas ao nosso pescoço, e vamos ter com o rei de Israel; talvez ele te poupe a vida.
32 Iwa bẹ akpa abara-bina ka nnin, ọmaana ndik ka nho, afona achina k'ọvaarnọng kw'Israẹl, aben bi, “Ọtzọhmnọng kwọ Bẹn-Hadad obeni bi, ‘Tzotzokhaan tte-m ọbọhk nnuk akpen.’ ”
32 Cingiram-se, pois, com sacos pelos rins, puseram cordas em volta do pescoço, e apresentaram-se ao rei de Israel, dizendo: Teu servo Ben-Hadad roga-te: Concede-me a vida! Ele está ainda vivo?, perguntou Acab; mas ele é meu irmão!
33 Ajinọng mba ogbe kàkhibhi, bẹ atzọkha atzim mba mach'ẹkhọhkha ẹkkakka. Bẹ atzor m'atzim pẹ, aben bi, “Oo, Bẹn-Hadad kw'ode mach'ọgbaanakka e!”
33 Tomando bom augúrio dessas palavras, os sírios tomaram logo a palavra de sua boca e disseram-lhe: Ben-Hadad é teu irmão! Trazei-mo, disse o rei. Veio Ben-Hadad à presença de Acab, e este mandou-o subir ao seu carro.
34 Bẹn-Hadad oben bi, “Kaam ḿkpa nnam nnang-ọ idedenmon, s'iwa otte kwaam ọbọk atte ọna. Kọ afha asi ọphyabe fọ ka Damaskọs, mach'iwa otte kwaam osi, ka Samariya.”
34 Vou restituir-te, disse Ben-Hadad, as cidades que meu pai tomou do teu. Terás um quarteirão em Damasco, como meu pai o tinha em Samaria. Eu, disse Acab, feita esta aliança, te deixarei partir. Acab fez um tratado com Ben-Hadad e deixou-o ir livre.
35 Oreng k'atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọsẹjaakhi wani k'ottem kw'asẹjaakhi, oben oyokh-ẹkhaan bi, “Tzima ogbong-ttọhk fọ mum-m ọttọhk.” Yina, oyok obhum.
35 Então um dos filhos dos profetas disse ao seu companheiro, por ordem do Senhor: Fere-me. Mas o outro recusou.
36 Mẹ wọ, ọsẹjaakhi nwa, oben bi, “Abin aji-m ma bi kpaar, ekye ẹ́fhọ-ọ ofhu, okhuri bi, kọ eho k'ahak anang Ọvaar Ibinọkpaabyi. Mando kwa ojinọng nwa obin ofona, ekye ẹrẹ-ẹ k'eden, ẹbọkh-ẹ efhu.”
36 Porque não ouviste a voz do Senhor, disse-lhe o primeiro, logo que me tiveres deixado, serás morto por um leão. Mal se havia afastado, um leão o encontrou e o matou.
37 Ọsẹjaakhi nwa, obiro ore ojinọng ọdọdọk, oben bi, “Tzotzokhaan mum-m ọttọhk.” Ojinọng nwa obun-ẹ, omum-ẹ ọttọhk.
37 O profeta, encontrando depois outro homem, disse-lhe: Fere-me. Este homem lançou-se contra ele e o feriu.
38 Ọsẹjaakhi nwa ofona ọtza obe k'eden otzik ọvaarnọng. Obhona mkpa, ọkpa ẹbarakpa ch'eho maa, obubha chen.
38 Então postou-se o profeta no caminho por onde devia passar o rei, pondo nos olhos uma faixa que o tornava irreconhecível.
39 Mada ọvaarnọng oreng bi ọkwọbha, ọsẹjaakhi nwa oyer-ẹ, oben bi, “Kaam ọtzọhmnọng kwọ nchin k'ottem kw'egbong ẹgaang-ọgaangi, ọnọng wani otzima ọnọng kwa bẹ abọk k'ẹmmọri okwu, oben bi, ‘Kkeri ojinọng nwa. Idikha odimi, motzima akpen pọ otzera pẹ, oni mando ode, kọ atzuk talẹn wani kwa silva.’
39 Tendo o rei passado, ele pôs-se a gritar-lhe: Teu servo estava em pleno combate, quando alguém lhe trouxe um homem, dizendo: Guarda este homem! Se ele desaparecer, a tua vida responderá pela sua, ou então pagarás um talento de prata.
40 Mada ọm-ọyaak kaam ọtzọhmnọng kwọ, nchina ka nchina ka, ojinọng nwuma ọrọbh.”
40 Mas andando o teu servo ocupado daqui e dali, o prisioneiro desapareceu. O rei de Israel disse-lhe: Esta é a tua sentença; tu mesmo a pronunciaste.
41 Mando kw'ọsẹjaakhi nwa ọwọr ẹbarakpa nda ch'eho ka chen pẹ, ọvaarnọng kw'Israẹl otzin-ẹ, mach'ọsẹjaakhi wani k'ottem kw'asẹjaakhi.
41 Então o outro tirou subitamente a faixa que lhe cobria os olhos, e o rei viu que ele era um dos profetas.
42 Oben ọvaarnọng bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi, oben bi, ‘Kọ akk'ojinọng kwa kaam ngami bi, ope, ọbọhk atta oruk akpen. Mẹ wọ, kọ atzima akpen pọ atzera pẹ, atzima arim-egbong pọ atzera pẹ.’ ”
42 Ele disse ao rei: Eis o que diz o Senhor: Pois que deixaste escapar de tuas mãos o homem que eu tinha votado ao interdito, tua vida responderá pela sua, e teu povo pelo seu povo.
43 Wa ọvaarnọng kw'Israẹl otzima ofor-dọhbha ọmaana idọdọhkhi ọbhana k'ẹvaar-ttọhmma chẹ, ka Samariya.
43 O rei de Israel voltou para a sua casa sombrio e irritado, e chegou a Samaria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.