1 Reis 20

mfo (MFO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Iwa Bẹn-Hadad, kw'ode ọvaarnọng kw'Aram otzobha arim-egbong pẹ biphyir. Avaarnọng ẹrọbh obhiri jobh obhiri afa, atzima nnyanyaang sabẹ ọmaana akpaar pa nnyanyaang, atza ọkhọri Samariya, orim-ẹ abẹ.
1 E Ben-Hadade, o rei da Síria, reuniu todo o seu exército; e havia trinta e dois reis com ele, e cavalos, e carruagens; e ele subiu e sitiou Samaria, e guerreou contra ela.
2 Ọtzọhm akkaabh-nkkaabha k'odedenmon bi, bẹ atza akhebha Ahab kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl,
2 E ele enviou mensageiros a Acabe, rei de Israel, para dentro da cidade, e disse-lhe: Assim diz Ben-Hadade:
3 aben bi, “Ma wọ ode odik kwa Bẹn-Hadad ọgbaakhi: ‘Silva ọmaana gol, ọmaana panọng pọ p'ajibhi ọtzam akwu attara va pọ, ade paam.’ ”
3 A tua prata e o teu ouro são meus; as tuas esposas também e os melhores de teus filhos são meus.
4 Ọvaarnọng kw'Israẹl obhina bi, “Tte ode mach'itta kwaam kw'ode ọvaarnọng, ọgbaakhi. Kaam ttara ọttọhk kpenamkpen fa kaam ngaam ode fọ.”
4 E o rei de Israel respondeu, e disse: Ó rei meu senhor de acordo com o teu dizer, eu sou teu, e tudo o que tenho.
5 Akkaabh-nkkaabha abira akwu, aben bi, “Ma wọ ode odik kwa Bẹn-Hadad ọgbaakhi bi, ‘Kaam ndọhmi ẹkkaabha bi, anang-m silva ọmaana gol ọmaana panọng pọ ttara va.
5 E os mensageiros retornaram, e disseram: Assim falou Ben-Hadade, dizendo: Embora eu tenha mandado a ti, dizendo: Tu me entregarás a tua prata, e o teu ouro, e as tuas esposas, e os teus filhos;
6 Yina, ophyini ogbe-dema nwa, kaam ndọhm akhaan-nọng paam akwu adim k'ẹvaar-ttọhmma chọ, ọmaana k'ihọhm s'akhaan-nọng pọ. Bẹ abọkh-ọ ekpo py'ẹbar-ọ odik biphyir ana, atzima afona.’ ”
6 mesmo assim enviarei os meus servos a ti amanhã por volta desta hora, e eles procurarão na tua casa, e nas casas dos teus servos; e será que tudo o que for agradável aos seus olhos, eles porão em suas mãos, e retirarão.
7 Ọvaarnọng kw'Israẹl oyeri adedennọng biphyir p'ẹkhọma nda, oben bẹ bi, “Bọng kkeri odem kw'ojinọng nwa om-oror ẹkhọr o! Mada ọtzọhmi bi kaam nnang-ẹ panọng paam, ọmaana va paam, ọmaana asilva ttara gol paam, kaam kẹ pyẹ kinmumi.”
7 Então, o rei de Israel chamou todos os anciãos da terra, e disse: Notem, rogo-vos, e vede como este homem procura o mal; porque enviou-me pelas minhas esposas e meus filhos, e pela minha prata, e pelo meu ouro; e eu não lhos neguei.
8 Adedennọng ọmaana anọng biphyir abhina bi, “Kẹ itzọhng kayonga, yina ira an-atza asi mach'obeni.”
8 E todos os anciãos e todo o povo disseram a ele: Não atentes a ele, tampouco consintas.
9 Ofona mẹ, obhina atzọhmnọng pa Bẹn-Hadad bi, “Bọng gbaak itta ọvaarnọng kwaam bi, ‘Ọtzọhmnọng kwọ ósi odik kpenamkpen osi mach'ira achi eden aben. Onode nwa, kaam kinmfha nsi e.’ ” Bẹ afona, atza agbaak Bẹn-Hadad ebhina nda.
9 Porquanto disse aos mensageiros de Ben-Hadade: Dizei ao meu senhor, o rei: Tudo o que mandaste ao teu servo na primeira vez, fá-lo-ei; mas isto não posso fazer. E os mensageiros partiram, e lhe trouxeram novamente palavra.
10 Bẹn-Hadad ọtzọhm ẹkkaabha ẹdọdọk ochena Ahab, oben bi, “Ọkpọhm kw'ofhu ẹbọkpattem orikhi ka Samariya kw'obenga ajinọng paam ekkema, tte akha mba asi-m mach'ọdaakhi bẹ.”
10 E Ben-Hadade mandou dizer a ele: Os deuses assim me façam, e ainda mais, se o pó de Samaria, em punhados, for suficiente para todo o povo que me segue.
11 Ọvaarnọng kw'Israẹl obhina bi, “Bọng gbaakh-ẹ bi, ‘Ọnọng kw'ọfọr egbongkpo ọfọra, ẹmma komosi mach'ọnọng kw'ọm-ọwọr-ọwọra e.’ ”
11 E o rei de Israel respondeu e disse: Dizei-lhe: Que aquele que se cinge das armas não se glorie como aquele que se solta.
12 Wa Bẹn-Hadad ọbhaang ẹkkaabha nda, k'ogbe kwa kẹ ọmaana ayokh-avaar am-agwo atzuk k'ihọhm sabẹ: ọnang ajinọng ẹfa bi, “Bọng do for atza arima bẹ abẹ.” Mando kwa bẹ ado for bi, atza arima odedenmon abẹ.
12 E sucedeu, quando Ben-Hadade ouviu esta mensagem, enquanto ele e o rei estavam bebendo nos pavilhões, disse aos seus servos: Ponde-vos em formação. E eles se puseram em formação contra a cidade.
13 Iwa ọsẹjaakhi okwu okhebha Ahab, kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl, osi ẹjaakhi, oben bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi, oben bi, ‘Bọng akk'odem ara kw'arim-egbong mba ahaabh o? Kaam ńdọkha bẹ ńge bọng ka mbọhk mayina. Ofona mẹ, bọng árọnga bi, kaam wọ nde Ọvaar Ibinọkpaabyi.’ ”
13 E, eis que veio ali um profeta até Acabe, rei de Israel, dizendo: Assim diz o SENHOR: Tens tu visto toda esta grande multidão? Eis que a entregarei à tua mão neste dia; e tu saberás que eu sou o SENHOR.
14 Ahab ọbọbh bi, “Anyi wọ ósi odik nwa o?”
14 E Acabe disse: Por quem? E ele disse: Assim diz o SENHOR: Justamente pelos moços dos príncipes das províncias. Então, ele disse: Quem ordenará a batalha? E ele respondeu: Tu.
15 Mẹ wọ, Ahab oyeri arim-egbong arọbh jobh obhiri wani obhiri jobh abhiri afa, p'ade adikkobh p'awobh k'irekh-irek kw'adenho pa ngọma. Yina on-oyeri anọng mbonggo p'Israẹl biphyir otzobha. Biphyir-phyir anọng nnọhna chi obhiri mfa obhiri arọbh jobh.
15 Então, ele enumerou os moços dos príncipes das províncias, e eles eram duzentos e trinta e dois; e, depois deles, ele enumerou todo o povo, todos os filhos de Israel, sendo sete mil.
16 Bẹ abina k'ẹya, k'ogbe kwa Bẹn-Hadad ọmaana ayokh-avaar anọng ẹrọbh obhiri jobh obhiri afa, p'abẹ mbọhk ka nnam am-abuma k'ihọhm sabẹ.
16 E eles saíram ao meio-dia. Ben-Hadade, no entanto, estava se embriagando nos pavilhões, ele e os reis, os trinta e dois reis que o ajudaram.
17 Arim-egbong p'ade adikkobh p'awobh k'irekh-irek kw'adenho pa ngọma, achi eden ofona.
17 E os moços dos príncipes das províncias saíram primeiro; e Ben-Hadade mandou verificar, e eles lhe contaram, dizendo: Há homens vindos de Samaria.
18 Oben bi, “Idikha bẹ akwu k'ẹmẹm, bọng bọkha bẹ ekhekhebhi; abẹ akwu erima, bọng bọkha bẹ ekhekhebhi.”
18 E ele disse: Se eles saíram em paz, trazei-mos vivos; ou se saíram em guerra, trazei-mos vivos.
19 Arim-egbong p'ade adikkobh p'awobh k'irekh-irek kw'adenho pa ngọma abina k'odedenmon, arim-egbong atzor bẹ nnam.
19 Assim, estes jovens dos príncipes das províncias saíram da cidade, e o exército que os seguia.
20 Ọnọng-ọnọng ofhu ọttattaanga-nọng kwẹ. Mando kw'anọng p'Aram arọbhi, anọng p'Israẹl akhubh bẹ. Yina, wa Bẹn-Hadad kw'ode ọvaarnọng kw'Aram ovura ẹnyanyaang, otzima ayaari-nnyanyaang bani pẹ, ọrọbh ọnaanga.
20 E eles mataram, cada qual, o seu homem; e os sírios fugiram; e Israel os perseguiu; e Ben-Hadade, o rei da Síria, escapou em cima de um cavalo, com os cavaleiros.
21 Wa ọvaarnọng kw'Israẹl orenga okwu orima ayaari-nnyanyaang ọmaana akpaar pa nnyanyaang mmindọr abẹ maa, okhema anọng mba p'Aram itzama-itzama.
21 E o rei de Israel saiu, e feriu os cavalos e carruagens, e matou os sírios com um grande massacre.
22 Ayongi mẹ, ọsẹjaakhi okwu okhebha ọvaarnọng kw'Israẹl, oben bi, “Dibha for ahok, kkeri m'ope-yaabhagbe, ọvaarnọng kw'Aram okwuma okwu orim-ọ abẹ dọkh e.”
22 E o profeta veio até o rei de Israel, e disse a ele: Vai, fortalece-te e atenta, e vê o que fazes; pois ao retorno do ano, o rei da Síria subirá contra ti.
23 Iwa akhaan-nọng p'ọvaarnọng kw'Aram atzọhn-ẹ atzim aben bi, “Akha pabẹ ade akha pa bẹ ahokhi ka mgbegbeho. Kẹ wọ osi, bẹ akhaama ẹfa cha bẹ akhem man. Yina, idikha morim bẹ abẹ ka nttẹri, k'odik-ọkka, mọna bẹ ẹfa ọna e.
23 E os servos do rei da Síria disseram a ele: Os seus deuses são deuses dos outeiros; por isso, eles foram mais fortes do que nós; mas lutemos contra eles na planície, e seguramente seremos mais fortes do que eles.
24 Odik wani kw'ási ode bi, arọbha avaarnọng biphyir ka nwobha sabẹ, atzima adenho adọdọk atzera nho sabẹ.
24 E faze isto: Retira os reis, cada qual do seu lugar, e põe capitães no lugar deles;
25 Kọ akhaambi abira atzobha arim-egbong-dema mbuma p'iwa adim-ọ. Tzima nnyanyaang atzera eho cha nnyanyaang, atzima ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr, atzera eho ch'ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr, ifha mọfha orima Israẹl abẹ ka nttẹri, k'odik-ọkka, mọna bẹ ẹfa ọna e.” Wa okhera ttara bẹ, osi macha bẹ atzọn-ẹ.
25 e enumera para ti um exército, semelhante ao exército que perdeste, cavalo por cavalo, e carruagem por carruagem; e lutaremos contra eles na planície, e, seguramente, seremos mais fortes do que eles. E ele deu ouvidos à sua voz, e assim o fez.
26 M'ope-yaabhagbe kw'ojem mẹ, Bẹn-Hadad otzobha anọng p'Aram, bẹ afona achina k'Aphẹk atza arima anọng p'Israẹl abẹ.
26 E sucedeu, ao retorno do ano, que Ben-Hadade enumerou os sírios, e subiu até Afeque, para lutar contra Israel.
27 Bẹ atzobha anọng p'Israẹl abira adibha bẹ. Bẹ arenga atza akhebha bẹ. Wa anọng p'Israẹl p'akheri akhakhaana afa p'avu, awobha k'ibhingabe akkeri bẹ itzitzikha, k'ogbe kwa anọng p'Aram anyaami afhu ẹkhọma nduma bi pyẹẹr.
27 E os filhos de Israel foram enumerados, e estavam todos presentes, e foram contra eles; e os filhos de Israel se acamparam diante deles como dois pequenos rebanhos de cabritos; mas os sírios enchiam a terra.
28 Ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi okwu ọgbaak ọvaarnọng kw'Israẹl bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi: ‘Kaam ńdọkha arim-egbong-haabha mba ngọ-ọ ka mbọhk, okhuri da anọng p'Aram achibhi bi Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọkhaam ẹfa ka mgbegbeho sẹ-sẹ, ka nttẹri kọkhaam, ifha átzima mẹ aronga bi, kaam wọ nde Ọvaar Ibinọkpaabyi.’ ”
28 E veio ali um homem de Deus, e falou ao rei de Israel, e disse: Assim diz o SENHOR: Como os sírios disseram: O SENHOR é Deus dos outeiros, mas não é Deus dos vales, por isso, entregarei toda esta grande multidão na tua mão, e saberás que eu sou o SENHOR.
29 Iwa bẹ abhing k'obhingabe akkeri ayok itzitzikha, k'iwu izenamfa. Ottong iwu izenamfa, egbong ẹttẹwọr. Anọng p'Israẹl atzima ewu dani afhu arim-egbong p'Aram, nnọhna arọbh jobh obhiri afa obhiri azen.
29 E eles acamparam um diante do outro por sete dias. E assim foi, que no sétimo dia a batalha foi travada; e os filhos de Israel mataram, dos sírios, cem mil homens de pé, em um dia.
30 Anọng p'arikhi arọbh achina k'odedenmon kw'Aphẹk, kẹ da echumi etto ẹkpẹkhi anọng nnọhna arọbh attaan obhiri azenamfa obhiri arọbh jobh. Bẹn-Hadad ọrọbh ochina k'odedenmon, ọtza ochubha k'ẹmaanggọ dani.
30 O restante, porém, fugiu para Afeque, para dentro da cidade; e ali uma muralha caiu sobre vinte e sete mil dos homens que restaram. E Ben-Hadade fugiu, e entrou na cidade, dentro de uma câmara interna.
31 Akhaan-nọng pẹ aben-ẹ bi, “Mọkk'ọbhaanga bi, avaarnọng p'Israẹl akhaam inọngkwo. Tte mọkpa abara-bina ka nnin, mobiro ọkpa ndik ka nho, asi mẹ, ọvaarnọng kw'Israẹl ọttọ-ọ ọbọhk otte, áruk akpen.”
31 E os seus servos disseram a ele: Eis que, agora, ouvimos que os reis da casa de Israel são reis misericordiosos; rogo-te que ponhamos panos de saco sobre os nossos lombos, e cordas sobre as nossas cabeças, e saiamos ao rei de Israel; porventura ele salve a tua vida.
32 Iwa bẹ akpa abara-bina ka nnin, ọmaana ndik ka nho, afona achina k'ọvaarnọng kw'Israẹl, aben bi, “Ọtzọhmnọng kwọ Bẹn-Hadad obeni bi, ‘Tzotzokhaan tte-m ọbọhk nnuk akpen.’ ”
32 Assim, eles cingiram os lombos de panos de saco, e puseram cordas sobre as suas cabeças, e vieram até o rei de Israel, e disseram: O teu servo, Ben-Hadade, diz: Suplico-te que me deixes viver. E ele disse: Ele ainda está vivo? Ele é meu irmão.
33 Ajinọng mba ogbe kàkhibhi, bẹ atzọkha atzim mba mach'ẹkhọhkha ẹkkakka. Bẹ atzor m'atzim pẹ, aben bi, “Oo, Bẹn-Hadad kw'ode mach'ọgbaanakka e!”
33 Ora, os homens observaram diligentemente se qualquer coisa viria da parte dele, e, rapidamente a apreendiam; e disseram: O teu irmão, Ben-Hadade. Então, ele disse: Ide e trazei-mo. Então, Ben-Hadade veio até ele; e fez com que ele subisse na carruagem.
34 Bẹn-Hadad oben bi, “Kaam ḿkpa nnam nnang-ọ idedenmon, s'iwa otte kwaam ọbọk atte ọna. Kọ afha asi ọphyabe fọ ka Damaskọs, mach'iwa otte kwaam osi, ka Samariya.”
34 E Ben-Hadade lhe disse: As cidades que o meu pai tomou do teu pai, restituí-las-ei; e farás ruas para ti em Damasco, como o meu pai fez em Samaria. Então, disse Acabe: Despedir-te-ei com este pacto. Assim, ele fez um pacto com ele, e o despediu.
35 Oreng k'atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọsẹjaakhi wani k'ottem kw'asẹjaakhi, oben oyokh-ẹkhaan bi, “Tzima ogbong-ttọhk fọ mum-m ọttọhk.” Yina, oyok obhum.
35 E um certo homem dos filhos dos profetas disse ao seu próximo, pela palavra do SENHOR: Fere-me, rogo-te. E o homem se recusou a feri-lo.
36 Mẹ wọ, ọsẹjaakhi nwa, oben bi, “Abin aji-m ma bi kpaar, ekye ẹ́fhọ-ọ ofhu, okhuri bi, kọ eho k'ahak anang Ọvaar Ibinọkpaabyi. Mando kwa ojinọng nwa obin ofona, ekye ẹrẹ-ẹ k'eden, ẹbọkh-ẹ efhu.”
36 Então, ele disse ao homem: Como não obedeceste à voz do SENHOR, eis que tão logo partires de mim, um leão te matará. E, assim que ele partiu, um leão o encontrou, e o matou.
37 Ọsẹjaakhi nwa, obiro ore ojinọng ọdọdọk, oben bi, “Tzotzokhaan mum-m ọttọhk.” Ojinọng nwa obun-ẹ, omum-ẹ ọttọhk.
37 Depois, ele encontrou um outro homem e lhe disse: Fere-me, rogo-te. E o homem o feriu, de modo que ao ferir-lhe, ele o machucou.
38 Ọsẹjaakhi nwa ofona ọtza obe k'eden otzik ọvaarnọng. Obhona mkpa, ọkpa ẹbarakpa ch'eho maa, obubha chen.
38 Assim, o profeta partiu, e esperou o rei junto ao caminho, e disfarçou-se com cinzas sobre a face.
39 Mada ọvaarnọng oreng bi ọkwọbha, ọsẹjaakhi nwa oyer-ẹ, oben bi, “Kaam ọtzọhmnọng kwọ nchin k'ottem kw'egbong ẹgaang-ọgaangi, ọnọng wani otzima ọnọng kwa bẹ abọk k'ẹmmọri okwu, oben bi, ‘Kkeri ojinọng nwa. Idikha odimi, motzima akpen pọ otzera pẹ, oni mando ode, kọ atzuk talẹn wani kwa silva.’
39 E, quando o rei por ali passava, ele gritou ao rei, e disse: O teu servo saiu para o meio da batalha; e, eis que, um homem se virou para o lado, e me trouxe um homem, e disse: Cuida deste homem; se, de algum modo, ele vier a faltar, a tua vida será pela vida dele, ou, de outro modo, pagarás um talento de prata.
40 Mada ọm-ọyaak kaam ọtzọhmnọng kwọ, nchina ka nchina ka, ojinọng nwuma ọrọbh.”
40 E, enquanto o teu servo esteve ocupado, aqui e acolá, ele se foi. E o rei de Israel disse a ele: Assim há de ser o teu juízo; tu mesmo o decidiste.
41 Mando kw'ọsẹjaakhi nwa ọwọr ẹbarakpa nda ch'eho ka chen pẹ, ọvaarnọng kw'Israẹl otzin-ẹ, mach'ọsẹjaakhi wani k'ottem kw'asẹjaakhi.
41 E ele se apressou, e removeu as cinzas da face; e o rei de Israel reconheceu que ele era dos profetas.
42 Oben ọvaarnọng bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi, oben bi, ‘Kọ akk'ojinọng kwa kaam ngami bi, ope, ọbọhk atta oruk akpen. Mẹ wọ, kọ atzima akpen pọ atzera pẹ, atzima arim-egbong pọ atzera pẹ.’ ”
42 E ele lhe disse: Assim diz o SENHOR: Porque deixaste escapar da tua mão um homem ao qual indiquei para a total destruição, por isso, a tua vida irá pela vida dele, e o teu povo pelo povo dele.
43 Wa ọvaarnọng kw'Israẹl otzima ofor-dọhbha ọmaana idọdọhkhi ọbhana k'ẹvaar-ttọhmma chẹ, ka Samariya.
43 E o rei de Israel foi para a sua casa revoltado e aborrecido, e veio até Samaria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.