1 Reis 20

mfo (MFO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Iwa Bẹn-Hadad, kw'ode ọvaarnọng kw'Aram otzobha arim-egbong pẹ biphyir. Avaarnọng ẹrọbh obhiri jobh obhiri afa, atzima nnyanyaang sabẹ ọmaana akpaar pa nnyanyaang, atza ọkhọri Samariya, orim-ẹ abẹ.
1 Por esse tempo, Ben-Hadade, rei da Síria, mobilizou seu exército com o apoio de 32 reis aliados e seus carros de guerra e cavalos. Eles cercaram Samaria e a atacaram.
2 Ọtzọhm akkaabh-nkkaabha k'odedenmon bi, bẹ atza akhebha Ahab kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl,
2 Ben-Hadade enviou mensageiros à cidade para dizer a Acabe, rei de Israel: “Assim diz Ben-Hadade:
3 aben bi, “Ma wọ ode odik kwa Bẹn-Hadad ọgbaakhi: ‘Silva ọmaana gol, ọmaana panọng pọ p'ajibhi ọtzam akwu attara va pọ, ade paam.’ ”
3 ‘Sua prata e seu ouro são meus, bem como suas esposas e os melhores de seus filhos’”.
4 Ọvaarnọng kw'Israẹl obhina bi, “Tte ode mach'itta kwaam kw'ode ọvaarnọng, ọgbaakhi. Kaam ttara ọttọhk kpenamkpen fa kaam ngaam ode fọ.”
4 “Está bem, ó meu senhor, o rei”, respondeu o rei de Israel. “Tudo que tenho é seu.”
5 Akkaabh-nkkaabha abira akwu, aben bi, “Ma wọ ode odik kwa Bẹn-Hadad ọgbaakhi bi, ‘Kaam ndọhmi ẹkkaabha bi, anang-m silva ọmaana gol ọmaana panọng pọ ttara va.
5 Pouco depois, os mensageiros voltaram e disseram: “Assim diz Ben-Hadade: ‘Já exigi que entregasse sua prata, seu ouro, suas esposas e seus filhos.
6 Yina, ophyini ogbe-dema nwa, kaam ndọhm akhaan-nọng paam akwu adim k'ẹvaar-ttọhmma chọ, ọmaana k'ihọhm s'akhaan-nọng pọ. Bẹ abọkh-ọ ekpo py'ẹbar-ọ odik biphyir ana, atzima afona.’ ”
6 Mas amanhã, a esta hora, enviarei meus oficiais para vasculharem seu palácio e as casas de seus oficiais e tomarem tudo que considerarem de valor’”.
7 Ọvaarnọng kw'Israẹl oyeri adedennọng biphyir p'ẹkhọma nda, oben bẹ bi, “Bọng kkeri odem kw'ojinọng nwa om-oror ẹkhọr o! Mada ọtzọhmi bi kaam nnang-ẹ panọng paam, ọmaana va paam, ọmaana asilva ttara gol paam, kaam kẹ pyẹ kinmumi.”
7 Então Acabe convocou todas as autoridades de Israel e lhes disse: “Vejam como esse homem quer nossa desgraça! Já concordei em lhe entregar minhas esposas, meus filhos, minha prata e meu ouro!”.
8 Adedennọng ọmaana anọng biphyir abhina bi, “Kẹ itzọhng kayonga, yina ira an-atza asi mach'obeni.”
8 “Não ceda a nenhuma outra exigência!”, aconselharam as autoridades e o povo.
9 Ofona mẹ, obhina atzọhmnọng pa Bẹn-Hadad bi, “Bọng gbaak itta ọvaarnọng kwaam bi, ‘Ọtzọhmnọng kwọ ósi odik kpenamkpen osi mach'ira achi eden aben. Onode nwa, kaam kinmfha nsi e.’ ” Bẹ afona, atza agbaak Bẹn-Hadad ebhina nda.
9 Portanto, Acabe respondeu aos mensageiros de Ben-Hadade: “Digam ao meu senhor, o rei: ‘Eu lhe darei tudo que pediu da primeira vez, mas não posso aceitar sua última exigência’”. Os mensageiros voltaram a Ben-Hadade com essa resposta.
10 Bẹn-Hadad ọtzọhm ẹkkaabha ẹdọdọk ochena Ahab, oben bi, “Ọkpọhm kw'ofhu ẹbọkpattem orikhi ka Samariya kw'obenga ajinọng paam ekkema, tte akha mba asi-m mach'ọdaakhi bẹ.”
10 Então Ben-Hadade enviou a seguinte mensagem a Acabe: “Que os deuses me castiguem severamente se restar pó suficiente de Samaria para dar um punhado a cada um de meus soldados!”.
11 Ọvaarnọng kw'Israẹl obhina bi, “Bọng gbaakh-ẹ bi, ‘Ọnọng kw'ọfọr egbongkpo ọfọra, ẹmma komosi mach'ọnọng kw'ọm-ọwọr-ọwọra e.’ ”
11 O rei de Israel respondeu: “O guerreiro que se arma com sua espada para lutar não deve se vangloriar como o guerreiro que já venceu”.
12 Wa Bẹn-Hadad ọbhaang ẹkkaabha nda, k'ogbe kwa kẹ ọmaana ayokh-avaar am-agwo atzuk k'ihọhm sabẹ: ọnang ajinọng ẹfa bi, “Bọng do for atza arima bẹ abẹ.” Mando kwa bẹ ado for bi, atza arima odedenmon abẹ.
12 A resposta de Acabe chegou a Ben-Hadade e aos outros reis quando bebiam em suas tendas. “Preparem-se para atacar!”, ordenou Ben-Hadade a seus oficiais. E eles se prepararam para atacar a cidade.
13 Iwa ọsẹjaakhi okwu okhebha Ahab, kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl, osi ẹjaakhi, oben bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi, oben bi, ‘Bọng akk'odem ara kw'arim-egbong mba ahaabh o? Kaam ńdọkha bẹ ńge bọng ka mbọhk mayina. Ofona mẹ, bọng árọnga bi, kaam wọ nde Ọvaar Ibinọkpaabyi.’ ”
13 Enquanto isso, um profeta foi a Acabe, rei de Israel, e lhe disse: “Assim diz o S enhor : ‘Está vendo esse enorme exército inimigo? Hoje eu o entregarei em suas mãos. Com isso, você saberá que eu sou o S enhor ’”.
14 Ahab ọbọbh bi, “Anyi wọ ósi odik nwa o?”
14 Acabe perguntou: “Por meio de quem ele fará isso acontecer?”. O profeta respondeu: “Assim diz o S “Devemos atacar primeiro?”, perguntou Acabe. “Sim”, respondeu o profeta.
15 Mẹ wọ, Ahab oyeri arim-egbong arọbh jobh obhiri wani obhiri jobh abhiri afa, p'ade adikkobh p'awobh k'irekh-irek kw'adenho pa ngọma. Yina on-oyeri anọng mbonggo p'Israẹl biphyir otzobha. Biphyir-phyir anọng nnọhna chi obhiri mfa obhiri arọbh jobh.
15 Então Acabe convocou os 232 soldados dos comandantes das províncias. Em seguida, reuniu o restante do exército de Israel, cerca de sete mil homens.
16 Bẹ abina k'ẹya, k'ogbe kwa Bẹn-Hadad ọmaana ayokh-avaar anọng ẹrọbh obhiri jobh obhiri afa, p'abẹ mbọhk ka nnam am-abuma k'ihọhm sabẹ.
16 Por volta do meio-dia, quando Ben-Hadade e os 32 reis aliados ainda estavam em suas tendas, bebendo até ficarem bêbados,
17 Arim-egbong p'ade adikkobh p'awobh k'irekh-irek kw'adenho pa ngọma, achi eden ofona.
17 o primeiro contingente, formado pelos soldados dos comandantes das províncias, saiu da cidade. Quando eles se aproximavam, os espiões de Ben-Hadade o avisaram: “Há alguns soldados vindo de Samaria”.
18 Oben bi, “Idikha bẹ akwu k'ẹmẹm, bọng bọkha bẹ ekhekhebhi; abẹ akwu erima, bọng bọkha bẹ ekhekhebhi.”
18 Ele ordenou: “Quer tenham vindo em paz, quer para guerrear, tragam esses soldados com vida!”.
19 Arim-egbong p'ade adikkobh p'awobh k'irekh-irek kw'adenho pa ngọma abina k'odedenmon, arim-egbong atzor bẹ nnam.
19 Os soldados dos comandantes das províncias de Acabe e todo o exército haviam saído para lutar.
20 Ọnọng-ọnọng ofhu ọttattaanga-nọng kwẹ. Mando kw'anọng p'Aram arọbhi, anọng p'Israẹl akhubh bẹ. Yina, wa Bẹn-Hadad kw'ode ọvaarnọng kw'Aram ovura ẹnyanyaang, otzima ayaari-nnyanyaang bani pẹ, ọrọbh ọnaanga.
20 Cada soldado israelita matou seu adversário sírio e, de repente, todo o exército sírio fugiu. Os israelitas os perseguiram, mas o rei Ben-Hadade e alguns dos cavaleiros fugiram a cavalo.
21 Wa ọvaarnọng kw'Israẹl orenga okwu orima ayaari-nnyanyaang ọmaana akpaar pa nnyanyaang mmindọr abẹ maa, okhema anọng mba p'Aram itzama-itzama.
21 O rei de Israel destruiu os outros cavalos e carros de guerra e massacrou os sírios.
22 Ayongi mẹ, ọsẹjaakhi okwu okhebha ọvaarnọng kw'Israẹl, oben bi, “Dibha for ahok, kkeri m'ope-yaabhagbe, ọvaarnọng kw'Aram okwuma okwu orim-ọ abẹ dọkh e.”
22 Depois disso, o profeta disse ao rei Acabe: “Prepare-se para outro ataque. Comece a planejar desde já, pois o rei da Síria voltará na virada do ano”.
23 Iwa akhaan-nọng p'ọvaarnọng kw'Aram atzọhn-ẹ atzim aben bi, “Akha pabẹ ade akha pa bẹ ahokhi ka mgbegbeho. Kẹ wọ osi, bẹ akhaama ẹfa cha bẹ akhem man. Yina, idikha morim bẹ abẹ ka nttẹri, k'odik-ọkka, mọna bẹ ẹfa ọna e.
23 Depois da derrota, os oficiais de Ben-Hadade lhe disseram: “Os deuses israelitas são deuses dos montes; por isso venceram. Mas podemos derrotá-los com facilidade nas planícies.
24 Odik wani kw'ási ode bi, arọbha avaarnọng biphyir ka nwobha sabẹ, atzima adenho adọdọk atzera nho sabẹ.
24 Desta vez, porém, substitua os reis por outros comandantes.
25 Kọ akhaambi abira atzobha arim-egbong-dema mbuma p'iwa adim-ọ. Tzima nnyanyaang atzera eho cha nnyanyaang, atzima ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr, atzera eho ch'ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr, ifha mọfha orima Israẹl abẹ ka nttẹri, k'odik-ọkka, mọna bẹ ẹfa ọna e.” Wa okhera ttara bẹ, osi macha bẹ atzọn-ẹ.
25 Reúna outro exército como o que o senhor perdeu. Dê-nos o mesmo número de cavalos e carros de guerra, e lutaremos contra os israelitas nas planícies. Certamente os derrotaremos!”. O rei Ben-Hadade fez conforme aconselharam.
26 M'ope-yaabhagbe kw'ojem mẹ, Bẹn-Hadad otzobha anọng p'Aram, bẹ afona achina k'Aphẹk atza arima anọng p'Israẹl abẹ.
26 Na virada do ano, convocou o exército sírio e marchou novamente contra Israel, dessa vez em Afeque.
27 Bẹ atzobha anọng p'Israẹl abira adibha bẹ. Bẹ arenga atza akhebha bẹ. Wa anọng p'Israẹl p'akheri akhakhaana afa p'avu, awobha k'ibhingabe akkeri bẹ itzitzikha, k'ogbe kwa anọng p'Aram anyaami afhu ẹkhọma nduma bi pyẹẹr.
27 Israel reuniu seu exército, organizou linhas de abastecimento e saiu para lutar. Mas, em comparação com o enorme exército sírio que cobria todo o campo, os israelitas pareciam dois pequenos rebanhos de cabras.
28 Ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi okwu ọgbaak ọvaarnọng kw'Israẹl bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi: ‘Kaam ńdọkha arim-egbong-haabha mba ngọ-ọ ka mbọhk, okhuri da anọng p'Aram achibhi bi Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọkhaam ẹfa ka mgbegbeho sẹ-sẹ, ka nttẹri kọkhaam, ifha átzima mẹ aronga bi, kaam wọ nde Ọvaar Ibinọkpaabyi.’ ”
28 O homem de Deus foi ao rei de Israel e lhe disse: “Assim diz o S enhor : ‘Os sírios pensam que o S enhor é um deus dos montes, e não das planícies. Por isso, entregarei todo o enorme exército sírio em suas mãos. Então vocês saberão que eu sou o S enhor ’”.
29 Iwa bẹ abhing k'obhingabe akkeri ayok itzitzikha, k'iwu izenamfa. Ottong iwu izenamfa, egbong ẹttẹwọr. Anọng p'Israẹl atzima ewu dani afhu arim-egbong p'Aram, nnọhna arọbh jobh obhiri afa obhiri azen.
29 Os dois exércitos acamparam um de frente para o outro durante sete dias e, no sétimo dia, a batalha começou. Os israelitas mataram cem mil soldados de infantaria dos sírios em um só dia.
30 Anọng p'arikhi arọbh achina k'odedenmon kw'Aphẹk, kẹ da echumi etto ẹkpẹkhi anọng nnọhna arọbh attaan obhiri azenamfa obhiri arọbh jobh. Bẹn-Hadad ọrọbh ochina k'odedenmon, ọtza ochubha k'ẹmaanggọ dani.
30 O restante fugiu para a cidade de Afeque, mas o muro caiu sobre eles e matou mais 27 mil. Ben-Hadade fugiu para a cidade e se escondeu num quarto secreto.
31 Akhaan-nọng pẹ aben-ẹ bi, “Mọkk'ọbhaanga bi, avaarnọng p'Israẹl akhaam inọngkwo. Tte mọkpa abara-bina ka nnin, mobiro ọkpa ndik ka nho, asi mẹ, ọvaarnọng kw'Israẹl ọttọ-ọ ọbọhk otte, áruk akpen.”
31 Os oficiais de Ben-Hadade lhe disseram: “Senhor, ouvimos que os reis de Israel são misericordiosos. Vamos nos humilhar, usar panos de saco na cintura e cordas na cabeça e nos render ao rei de Israel. Talvez ele deixe o senhor viver”.
32 Iwa bẹ akpa abara-bina ka nnin, ọmaana ndik ka nho, afona achina k'ọvaarnọng kw'Israẹl, aben bi, “Ọtzọhmnọng kwọ Bẹn-Hadad obeni bi, ‘Tzotzokhaan tte-m ọbọhk nnuk akpen.’ ”
32 Então vestiram panos de saco e cordas, foram ao rei de Israel e suplicaram: “Seu servo Ben-Hadade diz: ‘Peço que me deixe viver!’”. O rei de Israel respondeu: “Ele ainda está vivo? Ele é meu irmão!”.
33 Ajinọng mba ogbe kàkhibhi, bẹ atzọkha atzim mba mach'ẹkhọhkha ẹkkakka. Bẹ atzor m'atzim pẹ, aben bi, “Oo, Bẹn-Hadad kw'ode mach'ọgbaanakka e!”
33 Os homens interpretaram isso como um bom sinal e, aproveitando essas palavras, responderam: “Sim, seu irmão Ben-Hadade!”. “Vão buscá-lo”, disse o rei de Israel. E, quando Ben-Hadade chegou, Acabe o convidou para subir em sua carruagem.
34 Bẹn-Hadad oben bi, “Kaam ḿkpa nnam nnang-ọ idedenmon, s'iwa otte kwaam ọbọk atte ọna. Kọ afha asi ọphyabe fọ ka Damaskọs, mach'iwa otte kwaam osi, ka Samariya.”
34 Ben-Hadade lhe disse: “Devolverei as cidades que meu pai tomou de seu pai, e você poderá estabelecer centros de comércio em Damasco, como meu pai fez em Samaria”. Acabe disse: “Sob essas condições, eu o libertarei”. Então os dois fizeram um acordo, e Ben-Hadade foi liberto.
35 Oreng k'atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọsẹjaakhi wani k'ottem kw'asẹjaakhi, oben oyokh-ẹkhaan bi, “Tzima ogbong-ttọhk fọ mum-m ọttọhk.” Yina, oyok obhum.
35 Enquanto isso, o S enhor instruiu um dos membros de um grupo de profetas a dizer a outro: “Dê um soco em mim!”, mas o homem se recusou a fazê-lo.
36 Mẹ wọ, ọsẹjaakhi nwa, oben bi, “Abin aji-m ma bi kpaar, ekye ẹ́fhọ-ọ ofhu, okhuri bi, kọ eho k'ahak anang Ọvaar Ibinọkpaabyi. Mando kwa ojinọng nwa obin ofona, ekye ẹrẹ-ẹ k'eden, ẹbọkh-ẹ efhu.”
36 Então o profeta lhe disse: “Como você não obedeceu à voz do S enhor , um leão o matará assim que você sair daqui”. E, quando ele partiu, um leão o atacou e o matou.
37 Ọsẹjaakhi nwa, obiro ore ojinọng ọdọdọk, oben bi, “Tzotzokhaan mum-m ọttọhk.” Ojinọng nwa obun-ẹ, omum-ẹ ọttọhk.
37 Em seguida, o profeta se dirigiu a outro homem e disse: “Dê um soco em mim!”. O homem deu um soco no profeta e o feriu.
38 Ọsẹjaakhi nwa ofona ọtza obe k'eden otzik ọvaarnọng. Obhona mkpa, ọkpa ẹbarakpa ch'eho maa, obubha chen.
38 O profeta colocou uma faixa de pano sobre os olhos para se disfarçar e esperou pelo rei junto à estrada.
39 Mada ọvaarnọng oreng bi ọkwọbha, ọsẹjaakhi nwa oyer-ẹ, oben bi, “Kaam ọtzọhmnọng kwọ nchin k'ottem kw'egbong ẹgaang-ọgaangi, ọnọng wani otzima ọnọng kwa bẹ abọk k'ẹmmọri okwu, oben bi, ‘Kkeri ojinọng nwa. Idikha odimi, motzima akpen pọ otzera pẹ, oni mando ode, kọ atzuk talẹn wani kwa silva.’
39 Quando o rei ia passando, o profeta gritou: “Eu, seu servo, estava no meio da batalha acirrada quando, de repente, alguém me trouxe um prisioneiro e disse: ‘Vigie este homem. Se ele escapar, você morrerá ou pagará uma multa de 35 quilos de prata!’.
40 Mada ọm-ọyaak kaam ọtzọhmnọng kwọ, nchina ka nchina ka, ojinọng nwuma ọrọbh.”
40 Contudo, enquanto eu estava ocupado fazendo outra coisa, o prisioneiro desapareceu”. “A culpa é sua”, respondeu o rei. “Você mesmo pronunciou sua condenação.”
41 Mando kw'ọsẹjaakhi nwa ọwọr ẹbarakpa nda ch'eho ka chen pẹ, ọvaarnọng kw'Israẹl otzin-ẹ, mach'ọsẹjaakhi wani k'ottem kw'asẹjaakhi.
41 Então, sem demora, o profeta tirou a faixa dos olhos, e o rei de Israel reconheceu que era um dos profetas.
42 Oben ọvaarnọng bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi, oben bi, ‘Kọ akk'ojinọng kwa kaam ngami bi, ope, ọbọhk atta oruk akpen. Mẹ wọ, kọ atzima akpen pọ atzera pẹ, atzima arim-egbong pọ atzera pẹ.’ ”
42 O profeta lhe disse: “Assim diz o S enhor : ‘Uma vez que você poupou o homem que eu havia ordenado que fosse destruído, você deve morrer em lugar dele, e seu povo, em lugar do povo dele’”.
43 Wa ọvaarnọng kw'Israẹl otzima ofor-dọhbha ọmaana idọdọhkhi ọbhana k'ẹvaar-ttọhmma chẹ, ka Samariya.
43 O rei de Israel foi para casa, em Samaria, indignado e aborrecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.