1 Reis 20

mfo (MFO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Iwa Bẹn-Hadad, kw'ode ọvaarnọng kw'Aram otzobha arim-egbong pẹ biphyir. Avaarnọng ẹrọbh obhiri jobh obhiri afa, atzima nnyanyaang sabẹ ọmaana akpaar pa nnyanyaang, atza ọkhọri Samariya, orim-ẹ abẹ.
1 Ora, Ben-Hadade, rei da Síria, ajuntou todo o seu exército; e havia com ele trinta e dois reis, e cavalos e carros. Então subiu, cercou a Samária, e pelejou contra ela.
2 Ọtzọhm akkaabh-nkkaabha k'odedenmon bi, bẹ atza akhebha Ahab kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl,
2 E enviou à cidade mensageiros a Acabe, rei de Israel, a dizer-lhe: Assim diz: Ben-Hadade:
3 aben bi, “Ma wọ ode odik kwa Bẹn-Hadad ọgbaakhi: ‘Silva ọmaana gol, ọmaana panọng pọ p'ajibhi ọtzam akwu attara va pọ, ade paam.’ ”
3 A tua prata e o teu ouro são meus; e também, das tuas mulheres e dos teus filhos, os melhores são meus.
4 Ọvaarnọng kw'Israẹl obhina bi, “Tte ode mach'itta kwaam kw'ode ọvaarnọng, ọgbaakhi. Kaam ttara ọttọhk kpenamkpen fa kaam ngaam ode fọ.”
4 Ao que respondeu o rei de Israel, dizendo: Conforme a tua palavra, ó rei meu senhor, sou teu, com tudo quanto tenho.
5 Akkaabh-nkkaabha abira akwu, aben bi, “Ma wọ ode odik kwa Bẹn-Hadad ọgbaakhi bi, ‘Kaam ndọhmi ẹkkaabha bi, anang-m silva ọmaana gol ọmaana panọng pọ ttara va.
5 Tornaram a vir os mensageiros, e disseram: Assim fala Ben-Hadade, dizendo: Enviei-te, na verdade, mensageiros que dissessem: Tu me hás de entregar a tua prata e o teu ouro, as tuas mulheres e os teus filhos;
6 Yina, ophyini ogbe-dema nwa, kaam ndọhm akhaan-nọng paam akwu adim k'ẹvaar-ttọhmma chọ, ọmaana k'ihọhm s'akhaan-nọng pọ. Bẹ abọkh-ọ ekpo py'ẹbar-ọ odik biphyir ana, atzima afona.’ ”
6 todavia amanhã a estas horas te enviarei os meus servos, os quais esquadrinharão a tua casa, e as casas dos teus servos; e há de ser que tudo o que de precioso tiveres, eles tomarão consigo e o levarão.
7 Ọvaarnọng kw'Israẹl oyeri adedennọng biphyir p'ẹkhọma nda, oben bẹ bi, “Bọng kkeri odem kw'ojinọng nwa om-oror ẹkhọr o! Mada ọtzọhmi bi kaam nnang-ẹ panọng paam, ọmaana va paam, ọmaana asilva ttara gol paam, kaam kẹ pyẹ kinmumi.”
7 Então o rei de Israel chamou todos os anciãos da terra, e disse: Notai agora, e vede como esse homem procura o mal; pois mandou pedir-me as minhas mulheres, os meus filhos, a minha prata e o meu ouro, e não os neguei.
8 Adedennọng ọmaana anọng biphyir abhina bi, “Kẹ itzọhng kayonga, yina ira an-atza asi mach'obeni.”
8 Responderam-lhe todos os anciãos e todo o povo: Não lhe dês ouvidos, nem consintas.
9 Ofona mẹ, obhina atzọhmnọng pa Bẹn-Hadad bi, “Bọng gbaak itta ọvaarnọng kwaam bi, ‘Ọtzọhmnọng kwọ ósi odik kpenamkpen osi mach'ira achi eden aben. Onode nwa, kaam kinmfha nsi e.’ ” Bẹ afona, atza agbaak Bẹn-Hadad ebhina nda.
9 Pelo que disse aos mensageiros de Ben-Hadade: Dizei ao rei, meu senhor: Tudo o que a princípio mandaste pedir a teu servo, farei; porém isto não posso fazer. Voltaram os mensageiros, e lhe levaram a resposta.
10 Bẹn-Hadad ọtzọhm ẹkkaabha ẹdọdọk ochena Ahab, oben bi, “Ọkpọhm kw'ofhu ẹbọkpattem orikhi ka Samariya kw'obenga ajinọng paam ekkema, tte akha mba asi-m mach'ọdaakhi bẹ.”
10 Tornou Ben-Hadade a enviar-lhe mensageiros, e disse: Assim me façam os deuses, e outro tanto, se o pó de Samária bastar para encher as mãos de todo o povo que me segue.
11 Ọvaarnọng kw'Israẹl obhina bi, “Bọng gbaakh-ẹ bi, ‘Ọnọng kw'ọfọr egbongkpo ọfọra, ẹmma komosi mach'ọnọng kw'ọm-ọwọr-ọwọra e.’ ”
11 O rei de Israel, porém, respondeu: Dizei-lhe: Não se gabe quem se cinge das armas como aquele que as depõe.
12 Wa Bẹn-Hadad ọbhaang ẹkkaabha nda, k'ogbe kwa kẹ ọmaana ayokh-avaar am-agwo atzuk k'ihọhm sabẹ: ọnang ajinọng ẹfa bi, “Bọng do for atza arima bẹ abẹ.” Mando kwa bẹ ado for bi, atza arima odedenmon abẹ.
12 E sucedeu que, ouvindo ele esta palavra, estando a beber com os reis nas tendas, disse aos seus servos: Ponde-vos em ordem. E eles se puseram em ordem contra a cidade.
13 Iwa ọsẹjaakhi okwu okhebha Ahab, kw'ode ọvaarnọng kw'Israẹl, osi ẹjaakhi, oben bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi, oben bi, ‘Bọng akk'odem ara kw'arim-egbong mba ahaabh o? Kaam ńdọkha bẹ ńge bọng ka mbọhk mayina. Ofona mẹ, bọng árọnga bi, kaam wọ nde Ọvaar Ibinọkpaabyi.’ ”
13 E eis que um profeta, chegando-se a Acabe, rei de Israel, lhe disse: Assim diz o Senhor: Viste toda esta grande multidão eis que hoje te entregarei nas mãos, e saberás que eu sou o Senhor.
14 Ahab ọbọbh bi, “Anyi wọ ósi odik nwa o?”
14 Perguntou Acabe: Por quem? Respondeu ele: Assim diz o Senhor: Pelos moços dos chefes das províncias. Ainda perguntou Acabe: Quem começará a peleja? Respondeu ele: Tu.
15 Mẹ wọ, Ahab oyeri arim-egbong arọbh jobh obhiri wani obhiri jobh abhiri afa, p'ade adikkobh p'awobh k'irekh-irek kw'adenho pa ngọma. Yina on-oyeri anọng mbonggo p'Israẹl biphyir otzobha. Biphyir-phyir anọng nnọhna chi obhiri mfa obhiri arọbh jobh.
15 Então contou os moços dos chefes das províncias, e eram duzentos e trinta e dois; e depois deles contou todo o povo, a saber, todos os filhos de Israel, e eram sete mil.
16 Bẹ abina k'ẹya, k'ogbe kwa Bẹn-Hadad ọmaana ayokh-avaar anọng ẹrọbh obhiri jobh obhiri afa, p'abẹ mbọhk ka nnam am-abuma k'ihọhm sabẹ.
16 Saíram, pois, ao meio-dia. Ben-Hadade, porém, estava bebendo e se embriagando nas tendas, com os reis, os trinta e dois reis que o ajudavam.
17 Arim-egbong p'ade adikkobh p'awobh k'irekh-irek kw'adenho pa ngọma, achi eden ofona.
17 E os moços dos chefes das províncias saíram primeiro; e Ben-Hadade enviou espias, que lhe deram aviso, dizendo: Saíram de Samária uns homens.
18 Oben bi, “Idikha bẹ akwu k'ẹmẹm, bọng bọkha bẹ ekhekhebhi; abẹ akwu erima, bọng bọkha bẹ ekhekhebhi.”
18 Ao que ele disse: Quer venham eles tratar de paz, quer venham à peleja, tomai-os vivos.
19 Arim-egbong p'ade adikkobh p'awobh k'irekh-irek kw'adenho pa ngọma abina k'odedenmon, arim-egbong atzor bẹ nnam.
19 Saíram, pois, da cidade os moços dos chefes das províncias, e o exército que os seguia.
20 Ọnọng-ọnọng ofhu ọttattaanga-nọng kwẹ. Mando kw'anọng p'Aram arọbhi, anọng p'Israẹl akhubh bẹ. Yina, wa Bẹn-Hadad kw'ode ọvaarnọng kw'Aram ovura ẹnyanyaang, otzima ayaari-nnyanyaang bani pẹ, ọrọbh ọnaanga.
20 E eles mataram cada um o seu adversário. Então os sírios fugiram, e Israel os perseguiu; mas Ben-Hadade, rei da Síria, escapou a cavalo, com alguns cavaleiros.
21 Wa ọvaarnọng kw'Israẹl orenga okwu orima ayaari-nnyanyaang ọmaana akpaar pa nnyanyaang mmindọr abẹ maa, okhema anọng mba p'Aram itzama-itzama.
21 E saindo o rei de Israel, destruiu os cavalos e os carros, e infligiu aos sírios grande derrota.
22 Ayongi mẹ, ọsẹjaakhi okwu okhebha ọvaarnọng kw'Israẹl, oben bi, “Dibha for ahok, kkeri m'ope-yaabhagbe, ọvaarnọng kw'Aram okwuma okwu orim-ọ abẹ dọkh e.”
22 Então o profeta chegou-se ao rei de Israel e lhe disse: Vai, fortalece-te; atenta bem para o que hás de fazer; porque decorrido um ano, o rei da Síria subirá contra ti.
23 Iwa akhaan-nọng p'ọvaarnọng kw'Aram atzọhn-ẹ atzim aben bi, “Akha pabẹ ade akha pa bẹ ahokhi ka mgbegbeho. Kẹ wọ osi, bẹ akhaama ẹfa cha bẹ akhem man. Yina, idikha morim bẹ abẹ ka nttẹri, k'odik-ọkka, mọna bẹ ẹfa ọna e.
23 Os servos do rei da Síria lhe disseram: Seus deuses são deuses dos montes, por isso eles foram mais fortes do que nós; mas pelejemos com eles na planície, e por certo prevaleceremos contra eles.
24 Odik wani kw'ási ode bi, arọbha avaarnọng biphyir ka nwobha sabẹ, atzima adenho adọdọk atzera nho sabẹ.
24 Faze, pois, isto: tira os reis, cada um do seu lugar, e substitui-os por capitães;
25 Kọ akhaambi abira atzobha arim-egbong-dema mbuma p'iwa adim-ọ. Tzima nnyanyaang atzera eho cha nnyanyaang, atzima ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr, atzera eho ch'ọkpaar kwa nnyanyaang mmindọr, ifha mọfha orima Israẹl abẹ ka nttẹri, k'odik-ọkka, mọna bẹ ẹfa ọna e.” Wa okhera ttara bẹ, osi macha bẹ atzọn-ẹ.
25 arregimenta outro exército, igual ao exército que perdeste, cavalo por cavalo, e carro por carro; pelejemos com eles na planície, e por certo prevaleceremos contra eles. Ele deu ouvidos ao que disseram, e assim fez.
26 M'ope-yaabhagbe kw'ojem mẹ, Bẹn-Hadad otzobha anọng p'Aram, bẹ afona achina k'Aphẹk atza arima anọng p'Israẹl abẹ.
26 Passado um ano, Ben-Hadade arregimentou os sírios, e subiu a Afeque, para pelejar contra Israel.
27 Bẹ atzobha anọng p'Israẹl abira adibha bẹ. Bẹ arenga atza akhebha bẹ. Wa anọng p'Israẹl p'akheri akhakhaana afa p'avu, awobha k'ibhingabe akkeri bẹ itzitzikha, k'ogbe kwa anọng p'Aram anyaami afhu ẹkhọma nduma bi pyẹẹr.
27 Também os filhos de Israel foram arregimentados e, providos de víveres, marcharam contra eles. E os filhos de Israel acamparam-se defronte deles, como dois pequenos rebanhos de cabras; mas os sírios enchiam a terra.
28 Ọsẹjaakhi kw'Ibinọkpaabyi okwu ọgbaak ọvaarnọng kw'Israẹl bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi: ‘Kaam ńdọkha arim-egbong-haabha mba ngọ-ọ ka mbọhk, okhuri da anọng p'Aram achibhi bi Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọkhaam ẹfa ka mgbegbeho sẹ-sẹ, ka nttẹri kọkhaam, ifha átzima mẹ aronga bi, kaam wọ nde Ọvaar Ibinọkpaabyi.’ ”
28 Nisso chegou o homem de Deus, e disse ao rei de Israel: Assim diz o Senhor: Porquanto os sírios disseram: O Senhor é Deus dos montes, e não Deus dos vales, entregarei nas tuas mãos toda esta grande multidão, e saberás que eu sou o Senhor.
29 Iwa bẹ abhing k'obhingabe akkeri ayok itzitzikha, k'iwu izenamfa. Ottong iwu izenamfa, egbong ẹttẹwọr. Anọng p'Israẹl atzima ewu dani afhu arim-egbong p'Aram, nnọhna arọbh jobh obhiri afa obhiri azen.
29 Assim, pois, estiveram acampados sete dias, uns defronte dos outros. Ao sétimo dia a peleja começou, e num só dia os filhos de Israel mataram dos sírios cem mil homens da infantaria.
30 Anọng p'arikhi arọbh achina k'odedenmon kw'Aphẹk, kẹ da echumi etto ẹkpẹkhi anọng nnọhna arọbh attaan obhiri azenamfa obhiri arọbh jobh. Bẹn-Hadad ọrọbh ochina k'odedenmon, ọtza ochubha k'ẹmaanggọ dani.
30 E os restantes fugiram para Afeque, e entraram na cidade; e caiu o muro sobre vinte e sete mil homens que restavam. Ben-Hadade, porém, fugiu, e veio à cidade, onde se meteu numa câmara interior.
31 Akhaan-nọng pẹ aben-ẹ bi, “Mọkk'ọbhaanga bi, avaarnọng p'Israẹl akhaam inọngkwo. Tte mọkpa abara-bina ka nnin, mobiro ọkpa ndik ka nho, asi mẹ, ọvaarnọng kw'Israẹl ọttọ-ọ ọbọhk otte, áruk akpen.”
31 Disseram-lhe os seus servos: Eis que temos ouvido dizer que os reis da casa de Israel são reis clementes; ponhamos, pois, sacos aos lombos, e cordas aos pescoços, e saiamos ao rei de Israel; pode ser que ele te poupe a vida.
32 Iwa bẹ akpa abara-bina ka nnin, ọmaana ndik ka nho, afona achina k'ọvaarnọng kw'Israẹl, aben bi, “Ọtzọhmnọng kwọ Bẹn-Hadad obeni bi, ‘Tzotzokhaan tte-m ọbọhk nnuk akpen.’ ”
32 Então cingiram sacos aos lombos e cordas aos pescoços e, indo ter com o rei de Israel, disseram-lhe: Diz o teu servo Ben-Hadade: Deixa-me viver, rogo-te. Ao que disse Acabe: Pois ainda vive? É meu irmão.
33 Ajinọng mba ogbe kàkhibhi, bẹ atzọkha atzim mba mach'ẹkhọhkha ẹkkakka. Bẹ atzor m'atzim pẹ, aben bi, “Oo, Bẹn-Hadad kw'ode mach'ọgbaanakka e!”
33 Aqueles homens, tomando isto por bom presságio, apressaram-se em apanhar a sua palavra, e disseram: Ben-Hadade é teu irmão! Respondeu-lhes ele: Ide, trazei-me. Veio, pois, Ben-Hadade à presença de Acabe; e este o fez subir ao carro.
34 Bẹn-Hadad oben bi, “Kaam ḿkpa nnam nnang-ọ idedenmon, s'iwa otte kwaam ọbọk atte ọna. Kọ afha asi ọphyabe fọ ka Damaskọs, mach'iwa otte kwaam osi, ka Samariya.”
34 Então lhe disse Ben-Hadade: Eu te restituirei as cidades que meu pai tomou a teu pai; e farás para ti praças em Damasco, como meu pai as fez em Samária. E eu, respondeu Acabe, com esta aliança te deixarei ir. E fez com ele aliança e o deixou ir.
35 Oreng k'atzim p'Ọvaar Ibinọkpaabyi, ọsẹjaakhi wani k'ottem kw'asẹjaakhi, oben oyokh-ẹkhaan bi, “Tzima ogbong-ttọhk fọ mum-m ọttọhk.” Yina, oyok obhum.
35 Ora, certo homem dentre os filhos dos profetas disse ao seu companheiro, pela palavra do Senhor: Fere-me, peço-te. Mas o homem recusou feri-lo.
36 Mẹ wọ, ọsẹjaakhi nwa, oben bi, “Abin aji-m ma bi kpaar, ekye ẹ́fhọ-ọ ofhu, okhuri bi, kọ eho k'ahak anang Ọvaar Ibinọkpaabyi. Mando kwa ojinọng nwa obin ofona, ekye ẹrẹ-ẹ k'eden, ẹbọkh-ẹ efhu.”
36 Pelo que ele lhe disse: Porquanto não obedeceste à voz do Senhor, eis que, em te apartando de mim, um leão te matará. E logo que se apartou dele um leão o encontrou e o matou.
37 Ọsẹjaakhi nwa, obiro ore ojinọng ọdọdọk, oben bi, “Tzotzokhaan mum-m ọttọhk.” Ojinọng nwa obun-ẹ, omum-ẹ ọttọhk.
37 Depois o profeta encontrou outro homem, e disse-lhe: Fere-me, peço-te. E aquele homem deu nele e o feriu.
38 Ọsẹjaakhi nwa ofona ọtza obe k'eden otzik ọvaarnọng. Obhona mkpa, ọkpa ẹbarakpa ch'eho maa, obubha chen.
38 Então foi o profeta, pôs-se a esperar e rei no caminho, e disfarçou-se, cobrindo os olhos com o seu turbante.
39 Mada ọvaarnọng oreng bi ọkwọbha, ọsẹjaakhi nwa oyer-ẹ, oben bi, “Kaam ọtzọhmnọng kwọ nchin k'ottem kw'egbong ẹgaang-ọgaangi, ọnọng wani otzima ọnọng kwa bẹ abọk k'ẹmmọri okwu, oben bi, ‘Kkeri ojinọng nwa. Idikha odimi, motzima akpen pọ otzera pẹ, oni mando ode, kọ atzuk talẹn wani kwa silva.’
39 E passando o rei, clamou ele ao rei, dizendo: Teu servo estava no meio da peleja; e eis que um homem, voltando-se, me trouxe um outro, e disse: Guarda-me este homem; se ele de qualquer maneira vier a faltar, a tua vida responderá pela vida dele, ou então pagarás um talento de prata.
40 Mada ọm-ọyaak kaam ọtzọhmnọng kwọ, nchina ka nchina ka, ojinọng nwuma ọrọbh.”
40 E estando o teu servo ocupado de uma e de outra parte, eis que o homem desapareceu. Ao que lhe respondeu o rei de Israel: Esta é a tua sentença; tu mesmo a pronunciaste.
41 Mando kw'ọsẹjaakhi nwa ọwọr ẹbarakpa nda ch'eho ka chen pẹ, ọvaarnọng kw'Israẹl otzin-ẹ, mach'ọsẹjaakhi wani k'ottem kw'asẹjaakhi.
41 Então ele se apressou, e tirou o turbante de sobre os seus olhos; e o rei de Israel o reconheceu, que era um dos profetas.
42 Oben ọvaarnọng bi, “Ma wọ ode odik kw'Ọvaar Ibinọkpaabyi ọgbaakhi, oben bi, ‘Kọ akk'ojinọng kwa kaam ngami bi, ope, ọbọhk atta oruk akpen. Mẹ wọ, kọ atzima akpen pọ atzera pẹ, atzima arim-egbong pọ atzera pẹ.’ ”
42 E disse ele ao rei: Assim diz o Senhor: Porquanto deixaste escapar da mão o homem que eu havia posto para destruição, a tua vida responderá pela sua vida, e o teu povo pelo seu povo.
43 Wa ọvaarnọng kw'Israẹl otzima ofor-dọhbha ọmaana idọdọhkhi ọbhana k'ẹvaar-ttọhmma chẹ, ka Samariya.
43 E o rei de Israel seguiu para sua casa, desgostoso e indignado, e veio a Samária.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.