Mateus 13

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 La mavakay uwatà Yesu asà à uda la kay, ŋgaha ahàd adzà madzay la gay dərəv kà matapla tatak à azladza.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Magol maham à ahəŋ dza ahàmal à adi. Masla ahàd à kəslah iyaw à afik, adzà madzay la afik, maham à ahəŋ dza babay tatsàzlla à gay dərəv.
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 Apə̀hàtàla azla­tatak aŋuvaw la azlagay la gay la abà, ŋgaha agòɗ à atà:
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 La mok uwana aslək hi la guf aŋha la abà, azla­fo­fulo anik tanis à tetəvi à ama, azla­ɗiyaŋ tasa à waŋ tazuw à gay.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Azlaanik aya tanis à pala akur afik, bokuba uwana kutso la pala akur lakəl məŋga aw kà, hi as à uda katskats, kà uwana kutso aga la ahəŋ məŋga aw.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Ŋgaha uwana afats adàdzəka mavəɗay la ndzəɗa, agulla fofulo tsatsaɗeɗa ala, kà uwana aɓək slilih kà à pala akur à afik.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Bà gotənaŋ azla­fo­fulo anik tanis à atàk à abà, uwana atàk azigənay, akəɗ mas uda aŋa fofulo à tsəh.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Bà gotənaŋ azla­fo­fulo anik tanis à kutso delga gà à abà, ŋgaha tavà mayyay lela: Azlaanik tayya à adi zazuŋ səla, azlaanik aya zuŋ, ŋgaha azlaanik huməts.”
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 Yesu azà­tàlàŋ à gəl agòɗ: “Tsə̀ɓàwwal sləm lela à baŋa sləm aga à akul lakəl.”
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Kiya uwaga azlaməna matapla la slaka aŋha tazà vok à slaka aŋha: “Kà mana kapəhatàla gay la gay la abà ma?”, tagòɗal.
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Yesu agòɗ à atà: “Akul kà, kaɓəzaw masəl nasiri aŋa makoray Zəzagəla, ama atà kà taɓəzal aw.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Kà uwana dza uwana la tatak tadà­vàlla à gəl aya, ŋgaha adàsəg gəl ala. Ama kà aŋa dza uwana la tatak ŋuv kà, kà tadà­dəvalla à ahàl ala.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Kà uwaga à uwana gəpəhatàla gay la gay la abà, kà uwana tanəŋaŋ ama tanərəzaŋ ala aw, ŋgaha tatsənaŋ ama bokuba tatsəɓal sləm la matsənəŋ aw,
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 kà gay aŋa masla mapəhal gay à ahàl Yesayya aŋa magəɗ à afik:
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Kà uwana tsəhay uwanay kà adà­dzadza gəl aŋha ala,
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 Ama akul kà, marabay agay la akul, kà uwana yewdi aŋkul kà anə̀ŋla, ŋgaha sləm aŋkul atsənà tatak.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 La dziriga gəpəh à akul: Aŋuvaw azlaməna mapəh à atà gay à ahàl kà mapàhla à azladza, la azladza dziriga aŋa Zəzagəla, tayàh kà manəŋəŋ uwana kanəŋàwwàŋ, ama tanəŋàŋ aw, kà matsən uwana katsənàwwàŋ, ama tatsənàŋ aw.”
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Iyay, tsənàwwàŋ godega aŋa gay la gay la abà aŋa masla maslək tatak, uwana asal magoɗay zla.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Azla­uwana tatsəna gay marabəŋ lakəl aŋa makoray Zəzagəla ŋgaha takəsaŋ aw, atà kà kalkal la gay tetəvi uwana azla­fo­fulo tanis ala à ama: Ŋgaha mawi­siga atsa à waŋ, atsatsam uwana à uda tasləka à ləv aŋatà à tsəh.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Azlaanik kalkal la pala akur, uwana azla­fo­fulo tanis à afik, tatsəɓ sləm à gay, takəs la marabay katskats,
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 ama tadala slilih la atà la abà aw. Takəs kà aŋa kaslà ŋuv pəra. Mok uwana matərəɓay, la mas ŋgərpa adà­tsizlla ala kà gay Zəzagəla kà, katskats tasak madiŋal gəl à vok aŋatà la tsəh ala.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Azlaanik kalkal la gày atàk uwana azla­fo­fulo tanis à abà: Tatsəna gay Zəzagəla, ama madzugway la adi aŋa gudəŋ à vok uwanay, la matsiɗay aŋha, la mapa­patay aŋha lakəl aŋa ləmana asufa gay uwana ala la ləv aŋatà la tsəh, ŋgaha ahən aw.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Azlaanik kalkal la kutso delga uwana azla­fo­fulo tanis à abà: Tatsəɓ sləm à gay, ŋgaha tatsənaŋ. Ŋgaha tahən lela, azlaanik tayya à adi zazuŋ səla, azlaanik zuŋ, azlaanik aya huməts.”
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik, agòɗ à atà: “Aganay tatak uwana məga­gazləla la makoray Zəzagəla. Dza anik asləkà fofulo delga à guf aŋha à abà.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 La vəɗ la abà vərdi anik, à mok uwana azladza gesina la madzehal la abà, masla məzam aŋa dza uwatà asà à waŋ, akokos maŋa­viya à guf hi uwatà à abà, ŋgaha adà aŋha.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Mok uwana hi ada­zigənay, adzəkà matsa à gəl ahənay kà, maŋa­viya apàhla vok ala babay.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Azla­ma­gamza aŋa dza aŋa guf tasà à waŋ tagòɗal: ‘Məŋga, kasləkà kà fofulo delga à guf aŋak à abà mi ya, maŋa­viya uwanay ma asà à waŋ ma lala aya la?’
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Agòɗ à atà: ‘Uwaga kà masla məzam gulo la uwana aɗahà kiya uwaga’. Kiya uwaga azla­ma­gamza tanàval, tagòɗal: ‘Lagwa ma, asa à ka məday mədà­tsəɗ à ahəŋ ay?’
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 ‘Awaŋ’, agòɗ à atà: ‘Baŋa la katsəɗaw maŋa­viya à ahəŋ kà, zlahaw kà, kadà­tsəɗawla hi gà,
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 sàkàwwal, tahən la slaka gà tsəràh à matsəɗ tatak. La kaslà uwatà kà, gədàgoɗ à azlaməna matsəɗ tatak: Tsə̀ɗàw kà maŋa­viya dadàŋ, wàɗà­hàwàŋ təmta­təm kà matəl à gay, ŋgaha la lig la ahəŋ kà, dàwgəla hi gulo à mtəga, gədàgoɗ à azlaməna matsəɗ tatak’.”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik aya, agòɗ à atà: “Makoray Zəzagəla kà, məga­gazləla kà la tsəhay hamadz uwana atsa à uda la lig gày aŋa dza.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Masla la uwana à tsəh azlatsəhay anik anik à tsəh gesina, ama baŋa ada­zigənay kà, masla la uwana aɗuwa azlaahàf anik, apak magol ahàf tsəràh à uwana azla­ɗiyaŋ tasaha à waŋ kà maŋalàh gày aŋatà à afik.”
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik aya, agòɗ à atà: “La mana gəga­gazləla makoray Zəzagəla ma? Makoray Zəzagəla kà kalkal la tatak maməsl tatak ala, uwana mis akotsiŋ à pə̀hàw dogum zlo à tsəh uwana aɗàh kilo dzik səla gəl aŋha səla, tsəràh à uwana aməsl magol pə̀hàw uwaga ala gesina.”
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Yesu apə̀h uwaga gesina à maham à ahəŋ dza kà la gay la gay la abà. Apə̀h à atà gay la kokuɗa la gay la gay la abà aw,
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 kà gay aŋa masla mapəhal gay à ahàl aŋa mapàhla à azladza aŋa magəɗ à afik:
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 La lig la ahəŋ Yesu asàk à maham à ahəŋ dza à ahəŋ, awùl à mtəga. Azlaməna matapla la slaka aŋha tazà vok à slaka aŋha kà manaval godega aŋa gay la gay la abà uwatà: “Pə̀hanula gay la gay la abà aŋa maŋa­viya uwana la guf hi la abà!”
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Yesu awùlla atà ala la kiya uwanay: “Iyay, dza uwana aslək fofulo delga kà, uwaga kà Kona aŋa dza,
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 guf kà, uwaga kà gudəŋ à vok, fofulo delga kà, azladza uwana azlaaŋa makoray Zəzagəla, ŋgaha maŋa­viya bay kà, azlaaŋa masla mawi­siga.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Masla məzam uwana akokos maŋa­viya uwaga kà seteni; təla matsəɗ tatak uwaga, kà madəv à gay gudəŋ à vok, azlaməna matsəɗ tatak kà azla­ma­lika.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Bokuba uwana tawàɗàh maŋa­viya à akàl à gay kà, kiya uwaga adàpaka vok la madəv à gay gudəŋ à vok babay.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Kona aŋa dza adàsləl azla­ma­lika aŋha à ahəŋ, ŋgaha tadà­tsatsam à uda la makoray aŋha la abà azladza uwana tasokw dza à tsakana à abà gesina, la azladza uwana taɗàh mawi­siga.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Tadà­wuts atà à gudùh akàl uwana à abà, matuway la mapaɗ sliɗ la tsəh ala te­ra­wawa la abà.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Ama azla­uwana takə̀s gay aŋa Zəzagəla kà, atà kà tadàuɗay bokuba afats la makoray aŋa Baba Zəzagəla la abà. Tsə̀ɓàwwal sləm lela, à baŋa sləm aga akul lakəl.”
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 “Makoray Zəzagəla kà kalkal la ləmana uwana mahaɗəŋ à ahəŋ gà la guf la abà. Dza anik aɓəz à ləmana uwaga, ŋgaha ahaɗeŋ à ahəŋ aya. Masla arab, ahad madawla uwana akoray gesina, ŋgaha asukwla guf uwatà.”
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 “Makoray Zəzagəla kà, kalkal la masla matsa­kalay uwana ayàh azla­tatak ɓə̀ɗà delga delga gà.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Mok uwana adaɓəz tatak ɓə̀ɗà uwana delga gà, tsa­kalay aŋha zla­zlaɗa kà, aday, adawul tatak uwana akoray gesina, ŋgaha asukw la tatak ɓə̀ɗà uwatà.”
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 “Makoray Zəzagəla kà kalkal la dzarawa uwana aduway à iyaw à abà uwana ahəl tsəhay tatak anik anik gesina.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Mok uwana adahən ala, azlaməna makas kilfi tabiyaŋ à uda, ŋgaha tadzàh madzay kà makəs kilfi delga delga à takosà à abà, ama uwana delga aw kà, tafətukw ala.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Kiya uwanay à uwana adàpak à vok la makəɗ gəl à ahəŋ gudəŋ à vok: Azla­ma­lika tadàsa à ahəŋ kà mavàh azla­ma­wi­siga ala la azla­delga,
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 ŋgaha tadàfətukw azla­ma­wi­siga à gudùh akàl à abà. Tadà­taway la mapaɗàh sliɗ la tsəh ala, la abatà.”
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 “Katsenaw uwaga gesina nəma ay?”, Yesu agòɗ à atà. “Iyay”, tagòɗal.
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Ŋgaha agòɗ à atà: “Kiya uwanay zla, kəla masla mapàhla wakità mapəhay uwana ala apàk masla asik aŋa makoray Zəzagəla kà, masla kà bokuba zil gày uwana ahəl à uda la ləmana aŋha la abà azla­tatak mawga la azla­ma­vi­yaga.”
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Mok uwana Yesu adadəv azlagay la gay la abà uwaga à gay kà, adà aŋha la abatà.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 Ŋgaha awùl à gudəŋ uwana à abà azigə̀n la abà, adzəkà matapatàla azla­tatak la gày madəv kuɗa anatà la aku, ŋgaha azladza gesina kà ləv avàlàh à atà à gay gesina, tagòɗ: “Haŋkəli uwanay ma aɓə̀zal ma lala? Kakay asla kà maɗehəŋ azla­na­dzipo uwanay ma?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 Masla kà bəzi aŋa masla mapəɗ ahàf təga aw uwà? Mari­yama la uwana iyà aŋha aw takay? Yakuba, Yusufu, Səmon, ŋgaha Yahuda la uwana azla­deda aŋha təga aw takay?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 Azla­deda aŋha dəgam gà bay kà, atà la abanay kəla mavakay aw takay? Ŋgaha ma lala aɓə̀zal ndzəɗa uwaga zlam la?”
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Kà uwaga à uwana tadìŋ gəl à masla à vok aw. Ama Yesu agòɗ à atà: “Masla mapəhal gay à ahàl kà lala beyli kà takəs gay aŋha, ama la gudəŋ aŋha uwana tayyà à abà baŋaw la huɗ gày aŋha kà, takəs gay aŋha aw.”
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 La abatà kà Yesu aɗahà azla­na­dzipo ŋuv pəra kà uwana tadìŋ gəl à masla à vok aw.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.