Mateus 13

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 La mavakay uwatà Yesu asà à uda la kay, ŋgaha ahàd adzà madzay la gay dərəv kà matapla tatak à azladza.
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 Magol maham à ahəŋ dza ahàmal à adi. Masla ahàd à kəslah iyaw à afik, adzà madzay la afik, maham à ahəŋ dza babay tatsàzlla à gay dərəv.
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Apə̀hàtàla azla­tatak aŋuvaw la azlagay la gay la abà, ŋgaha agòɗ à atà:
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 La mok uwana aslək hi la guf aŋha la abà, azla­fo­fulo anik tanis à tetəvi à ama, azla­ɗiyaŋ tasa à waŋ tazuw à gay.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Azlaanik aya tanis à pala akur afik, bokuba uwana kutso la pala akur lakəl məŋga aw kà, hi as à uda katskats, kà uwana kutso aga la ahəŋ məŋga aw.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ŋgaha uwana afats adàdzəka mavəɗay la ndzəɗa, agulla fofulo tsatsaɗeɗa ala, kà uwana aɓək slilih kà à pala akur à afik.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Bà gotənaŋ azla­fo­fulo anik tanis à atàk à abà, uwana atàk azigənay, akəɗ mas uda aŋa fofulo à tsəh.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Bà gotənaŋ azla­fo­fulo anik tanis à kutso delga gà à abà, ŋgaha tavà mayyay lela: Azlaanik tayya à adi zazuŋ səla, azlaanik aya zuŋ, ŋgaha azlaanik huməts.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Yesu azà­tàlàŋ à gəl agòɗ: “Tsə̀ɓàwwal sləm lela à baŋa sləm aga à akul lakəl.”
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 Kiya uwaga azlaməna matapla la slaka aŋha tazà vok à slaka aŋha: “Kà mana kapəhatàla gay la gay la abà ma?”, tagòɗal.
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 Yesu agòɗ à atà: “Akul kà, kaɓəzaw masəl nasiri aŋa makoray Zəzagəla, ama atà kà taɓəzal aw.
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 Kà uwana dza uwana la tatak tadà­vàlla à gəl aya, ŋgaha adàsəg gəl ala. Ama kà aŋa dza uwana la tatak ŋuv kà, kà tadà­dəvalla à ahàl ala.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Kà uwaga à uwana gəpəhatàla gay la gay la abà, kà uwana tanəŋaŋ ama tanərəzaŋ ala aw, ŋgaha tatsənaŋ ama bokuba tatsəɓal sləm la matsənəŋ aw,
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 kà gay aŋa masla mapəhal gay à ahàl Yesayya aŋa magəɗ à afik:
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Kà uwana tsəhay uwanay kà adà­dzadza gəl aŋha ala,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 Ama akul kà, marabay agay la akul, kà uwana yewdi aŋkul kà anə̀ŋla, ŋgaha sləm aŋkul atsənà tatak.
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 La dziriga gəpəh à akul: Aŋuvaw azlaməna mapəh à atà gay à ahàl kà mapàhla à azladza, la azladza dziriga aŋa Zəzagəla, tayàh kà manəŋəŋ uwana kanəŋàwwàŋ, ama tanəŋàŋ aw, kà matsən uwana katsənàwwàŋ, ama tatsənàŋ aw.”
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Iyay, tsənàwwàŋ godega aŋa gay la gay la abà aŋa masla maslək tatak, uwana asal magoɗay zla.
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Azla­uwana tatsəna gay marabəŋ lakəl aŋa makoray Zəzagəla ŋgaha takəsaŋ aw, atà kà kalkal la gay tetəvi uwana azla­fo­fulo tanis ala à ama: Ŋgaha mawi­siga atsa à waŋ, atsatsam uwana à uda tasləka à ləv aŋatà à tsəh.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Azlaanik kalkal la pala akur, uwana azla­fo­fulo tanis à afik, tatsəɓ sləm à gay, takəs la marabay katskats,
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 ama tadala slilih la atà la abà aw. Takəs kà aŋa kaslà ŋuv pəra. Mok uwana matərəɓay, la mas ŋgərpa adà­tsizlla ala kà gay Zəzagəla kà, katskats tasak madiŋal gəl à vok aŋatà la tsəh ala.
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Azlaanik kalkal la gày atàk uwana azla­fo­fulo tanis à abà: Tatsəna gay Zəzagəla, ama madzugway la adi aŋa gudəŋ à vok uwanay, la matsiɗay aŋha, la mapa­patay aŋha lakəl aŋa ləmana asufa gay uwana ala la ləv aŋatà la tsəh, ŋgaha ahən aw.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 Azlaanik kalkal la kutso delga uwana azla­fo­fulo tanis à abà: Tatsəɓ sləm à gay, ŋgaha tatsənaŋ. Ŋgaha tahən lela, azlaanik tayya à adi zazuŋ səla, azlaanik zuŋ, azlaanik aya huməts.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik, agòɗ à atà: “Aganay tatak uwana məga­gazləla la makoray Zəzagəla. Dza anik asləkà fofulo delga à guf aŋha à abà.
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 La vəɗ la abà vərdi anik, à mok uwana azladza gesina la madzehal la abà, masla məzam aŋa dza uwatà asà à waŋ, akokos maŋa­viya à guf hi uwatà à abà, ŋgaha adà aŋha.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 Mok uwana hi ada­zigənay, adzəkà matsa à gəl ahənay kà, maŋa­viya apàhla vok ala babay.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Azla­ma­gamza aŋa dza aŋa guf tasà à waŋ tagòɗal: ‘Məŋga, kasləkà kà fofulo delga à guf aŋak à abà mi ya, maŋa­viya uwanay ma asà à waŋ ma lala aya la?’
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 Agòɗ à atà: ‘Uwaga kà masla məzam gulo la uwana aɗahà kiya uwaga’. Kiya uwaga azla­ma­gamza tanàval, tagòɗal: ‘Lagwa ma, asa à ka məday mədà­tsəɗ à ahəŋ ay?’
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 ‘Awaŋ’, agòɗ à atà: ‘Baŋa la katsəɗaw maŋa­viya à ahəŋ kà, zlahaw kà, kadà­tsəɗawla hi gà,
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 sàkàwwal, tahən la slaka gà tsəràh à matsəɗ tatak. La kaslà uwatà kà, gədàgoɗ à azlaməna matsəɗ tatak: Tsə̀ɗàw kà maŋa­viya dadàŋ, wàɗà­hàwàŋ təmta­təm kà matəl à gay, ŋgaha la lig la ahəŋ kà, dàwgəla hi gulo à mtəga, gədàgoɗ à azlaməna matsəɗ tatak’.”
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik aya, agòɗ à atà: “Makoray Zəzagəla kà, məga­gazləla kà la tsəhay hamadz uwana atsa à uda la lig gày aŋa dza.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 Masla la uwana à tsəh azlatsəhay anik anik à tsəh gesina, ama baŋa ada­zigənay kà, masla la uwana aɗuwa azlaahàf anik, apak magol ahàf tsəràh à uwana azla­ɗiyaŋ tasaha à waŋ kà maŋalàh gày aŋatà à afik.”
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik aya, agòɗ à atà: “La mana gəga­gazləla makoray Zəzagəla ma? Makoray Zəzagəla kà kalkal la tatak maməsl tatak ala, uwana mis akotsiŋ à pə̀hàw dogum zlo à tsəh uwana aɗàh kilo dzik səla gəl aŋha səla, tsəràh à uwana aməsl magol pə̀hàw uwaga ala gesina.”
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Yesu apə̀h uwaga gesina à maham à ahəŋ dza kà la gay la gay la abà. Apə̀h à atà gay la kokuɗa la gay la gay la abà aw,
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 kà gay aŋa masla mapəhal gay à ahàl aŋa mapàhla à azladza aŋa magəɗ à afik:
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 La lig la ahəŋ Yesu asàk à maham à ahəŋ dza à ahəŋ, awùl à mtəga. Azlaməna matapla la slaka aŋha tazà vok à slaka aŋha kà manaval godega aŋa gay la gay la abà uwatà: “Pə̀hanula gay la gay la abà aŋa maŋa­viya uwana la guf hi la abà!”
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Yesu awùlla atà ala la kiya uwanay: “Iyay, dza uwana aslək fofulo delga kà, uwaga kà Kona aŋa dza,
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 guf kà, uwaga kà gudəŋ à vok, fofulo delga kà, azladza uwana azlaaŋa makoray Zəzagəla, ŋgaha maŋa­viya bay kà, azlaaŋa masla mawi­siga.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Masla məzam uwana akokos maŋa­viya uwaga kà seteni; təla matsəɗ tatak uwaga, kà madəv à gay gudəŋ à vok, azlaməna matsəɗ tatak kà azla­ma­lika.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 Bokuba uwana tawàɗàh maŋa­viya à akàl à gay kà, kiya uwaga adàpaka vok la madəv à gay gudəŋ à vok babay.
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 Kona aŋa dza adàsləl azla­ma­lika aŋha à ahəŋ, ŋgaha tadà­tsatsam à uda la makoray aŋha la abà azladza uwana tasokw dza à tsakana à abà gesina, la azladza uwana taɗàh mawi­siga.
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 Tadà­wuts atà à gudùh akàl uwana à abà, matuway la mapaɗ sliɗ la tsəh ala te­ra­wawa la abà.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ama azla­uwana takə̀s gay aŋa Zəzagəla kà, atà kà tadàuɗay bokuba afats la makoray aŋa Baba Zəzagəla la abà. Tsə̀ɓàwwal sləm lela, à baŋa sləm aga akul lakəl.”
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 “Makoray Zəzagəla kà kalkal la ləmana uwana mahaɗəŋ à ahəŋ gà la guf la abà. Dza anik aɓəz à ləmana uwaga, ŋgaha ahaɗeŋ à ahəŋ aya. Masla arab, ahad madawla uwana akoray gesina, ŋgaha asukwla guf uwatà.”
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “Makoray Zəzagəla kà, kalkal la masla matsa­kalay uwana ayàh azla­tatak ɓə̀ɗà delga delga gà.
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 Mok uwana adaɓəz tatak ɓə̀ɗà uwana delga gà, tsa­kalay aŋha zla­zlaɗa kà, aday, adawul tatak uwana akoray gesina, ŋgaha asukw la tatak ɓə̀ɗà uwatà.”
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 “Makoray Zəzagəla kà kalkal la dzarawa uwana aduway à iyaw à abà uwana ahəl tsəhay tatak anik anik gesina.
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Mok uwana adahən ala, azlaməna makas kilfi tabiyaŋ à uda, ŋgaha tadzàh madzay kà makəs kilfi delga delga à takosà à abà, ama uwana delga aw kà, tafətukw ala.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Kiya uwanay à uwana adàpak à vok la makəɗ gəl à ahəŋ gudəŋ à vok: Azla­ma­lika tadàsa à ahəŋ kà mavàh azla­ma­wi­siga ala la azla­delga,
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 ŋgaha tadàfətukw azla­ma­wi­siga à gudùh akàl à abà. Tadà­taway la mapaɗàh sliɗ la tsəh ala, la abatà.”
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 “Katsenaw uwaga gesina nəma ay?”, Yesu agòɗ à atà. “Iyay”, tagòɗal.
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 Ŋgaha agòɗ à atà: “Kiya uwanay zla, kəla masla mapàhla wakità mapəhay uwana ala apàk masla asik aŋa makoray Zəzagəla kà, masla kà bokuba zil gày uwana ahəl à uda la ləmana aŋha la abà azla­tatak mawga la azla­ma­vi­yaga.”
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 Mok uwana Yesu adadəv azlagay la gay la abà uwaga à gay kà, adà aŋha la abatà.
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 Ŋgaha awùl à gudəŋ uwana à abà azigə̀n la abà, adzəkà matapatàla azla­tatak la gày madəv kuɗa anatà la aku, ŋgaha azladza gesina kà ləv avàlàh à atà à gay gesina, tagòɗ: “Haŋkəli uwanay ma aɓə̀zal ma lala? Kakay asla kà maɗehəŋ azla­na­dzipo uwanay ma?
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 Masla kà bəzi aŋa masla mapəɗ ahàf təga aw uwà? Mari­yama la uwana iyà aŋha aw takay? Yakuba, Yusufu, Səmon, ŋgaha Yahuda la uwana azla­deda aŋha təga aw takay?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 Azla­deda aŋha dəgam gà bay kà, atà la abanay kəla mavakay aw takay? Ŋgaha ma lala aɓə̀zal ndzəɗa uwaga zlam la?”
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Kà uwaga à uwana tadìŋ gəl à masla à vok aw. Ama Yesu agòɗ à atà: “Masla mapəhal gay à ahàl kà lala beyli kà takəs gay aŋha, ama la gudəŋ aŋha uwana tayyà à abà baŋaw la huɗ gày aŋha kà, takəs gay aŋha aw.”
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 La abatà kà Yesu aɗahà azla­na­dzipo ŋuv pəra kà uwana tadìŋ gəl à masla à vok aw.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.