Mateus 13
Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs ARIB
1 La mavakay uwatà Yesu asà à uda la kay, ŋgaha ahàd adzà madzay la gay dərəv kà matapla tatak à azladza.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Magol maham à ahəŋ dza ahàmal à adi. Masla ahàd à kəslah iyaw à afik, adzà madzay la afik, maham à ahəŋ dza babay tatsàzlla à gay dərəv.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Apə̀hàtàla azlatatak aŋuvaw la azlagay la gay la abà, ŋgaha agòɗ à atà:
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 La mok uwana aslək hi la guf aŋha la abà, azlafofulo anik tanis à tetəvi à ama, azlaɗiyaŋ tasa à waŋ tazuw à gay.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Azlaanik aya tanis à pala akur afik, bokuba uwana kutso la pala akur lakəl məŋga aw kà, hi as à uda katskats, kà uwana kutso aga la ahəŋ məŋga aw.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Ŋgaha uwana afats adàdzəka mavəɗay la ndzəɗa, agulla fofulo tsatsaɗeɗa ala, kà uwana aɓək slilih kà à pala akur à afik.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Bà gotənaŋ azlafofulo anik tanis à atàk à abà, uwana atàk azigənay, akəɗ mas uda aŋa fofulo à tsəh.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Bà gotənaŋ azlafofulo anik tanis à kutso delga gà à abà, ŋgaha tavà mayyay lela: Azlaanik tayya à adi zazuŋ səla, azlaanik aya zuŋ, ŋgaha azlaanik huməts.”
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Yesu azàtàlàŋ à gəl agòɗ: “Tsə̀ɓàwwal sləm lela à baŋa sləm aga à akul lakəl.”
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Kiya uwaga azlaməna matapla la slaka aŋha tazà vok à slaka aŋha: “Kà mana kapəhatàla gay la gay la abà ma?”, tagòɗal.
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Yesu agòɗ à atà: “Akul kà, kaɓəzaw masəl nasiri aŋa makoray Zəzagəla, ama atà kà taɓəzal aw.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Kà uwana dza uwana la tatak tadàvàlla à gəl aya, ŋgaha adàsəg gəl ala. Ama kà aŋa dza uwana la tatak ŋuv kà, kà tadàdəvalla à ahàl ala.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Kà uwaga à uwana gəpəhatàla gay la gay la abà, kà uwana tanəŋaŋ ama tanərəzaŋ ala aw, ŋgaha tatsənaŋ ama bokuba tatsəɓal sləm la matsənəŋ aw,
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 kà gay aŋa masla mapəhal gay à ahàl Yesayya aŋa magəɗ à afik:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Kà uwana tsəhay uwanay kà adàdzadza gəl aŋha ala,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Ama akul kà, marabay agay la akul, kà uwana yewdi aŋkul kà anə̀ŋla, ŋgaha sləm aŋkul atsənà tatak.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 La dziriga gəpəh à akul: Aŋuvaw azlaməna mapəh à atà gay à ahàl kà mapàhla à azladza, la azladza dziriga aŋa Zəzagəla, tayàh kà manəŋəŋ uwana kanəŋàwwàŋ, ama tanəŋàŋ aw, kà matsən uwana katsənàwwàŋ, ama tatsənàŋ aw.”
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 “Iyay, tsənàwwàŋ godega aŋa gay la gay la abà aŋa masla maslək tatak, uwana asal magoɗay zla.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Azlauwana tatsəna gay marabəŋ lakəl aŋa makoray Zəzagəla ŋgaha takəsaŋ aw, atà kà kalkal la gay tetəvi uwana azlafofulo tanis ala à ama: Ŋgaha mawisiga atsa à waŋ, atsatsam uwana à uda tasləka à ləv aŋatà à tsəh.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Azlaanik kalkal la pala akur, uwana azlafofulo tanis à afik, tatsəɓ sləm à gay, takəs la marabay katskats,
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 ama tadala slilih la atà la abà aw. Takəs kà aŋa kaslà ŋuv pəra. Mok uwana matərəɓay, la mas ŋgərpa adàtsizlla ala kà gay Zəzagəla kà, katskats tasak madiŋal gəl à vok aŋatà la tsəh ala.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Azlaanik kalkal la gày atàk uwana azlafofulo tanis à abà: Tatsəna gay Zəzagəla, ama madzugway la adi aŋa gudəŋ à vok uwanay, la matsiɗay aŋha, la mapapatay aŋha lakəl aŋa ləmana asufa gay uwana ala la ləv aŋatà la tsəh, ŋgaha ahən aw.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Azlaanik kalkal la kutso delga uwana azlafofulo tanis à abà: Tatsəɓ sləm à gay, ŋgaha tatsənaŋ. Ŋgaha tahən lela, azlaanik tayya à adi zazuŋ səla, azlaanik zuŋ, azlaanik aya huməts.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik, agòɗ à atà: “Aganay tatak uwana məgagazləla la makoray Zəzagəla. Dza anik asləkà fofulo delga à guf aŋha à abà.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 La vəɗ la abà vərdi anik, à mok uwana azladza gesina la madzehal la abà, masla məzam aŋa dza uwatà asà à waŋ, akokos maŋaviya à guf hi uwatà à abà, ŋgaha adà aŋha.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Mok uwana hi adazigənay, adzəkà matsa à gəl ahənay kà, maŋaviya apàhla vok ala babay.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Azlamagamza aŋa dza aŋa guf tasà à waŋ tagòɗal: ‘Məŋga, kasləkà kà fofulo delga à guf aŋak à abà mi ya, maŋaviya uwanay ma asà à waŋ ma lala aya la?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Agòɗ à atà: ‘Uwaga kà masla məzam gulo la uwana aɗahà kiya uwaga’. Kiya uwaga azlamagamza tanàval, tagòɗal: ‘Lagwa ma, asa à ka məday mədàtsəɗ à ahəŋ ay?’
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 ‘Awaŋ’, agòɗ à atà: ‘Baŋa la katsəɗaw maŋaviya à ahəŋ kà, zlahaw kà, kadàtsəɗawla hi gà,
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 sàkàwwal, tahən la slaka gà tsəràh à matsəɗ tatak. La kaslà uwatà kà, gədàgoɗ à azlaməna matsəɗ tatak: Tsə̀ɗàw kà maŋaviya dadàŋ, wàɗàhàwàŋ təmtatəm kà matəl à gay, ŋgaha la lig la ahəŋ kà, dàwgəla hi gulo à mtəga, gədàgoɗ à azlaməna matsəɗ tatak’.”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik aya, agòɗ à atà: “Makoray Zəzagəla kà, məgagazləla kà la tsəhay hamadz uwana atsa à uda la lig gày aŋa dza.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Masla la uwana à tsəh azlatsəhay anik anik à tsəh gesina, ama baŋa adazigənay kà, masla la uwana aɗuwa azlaahàf anik, apak magol ahàf tsəràh à uwana azlaɗiyaŋ tasaha à waŋ kà maŋalàh gày aŋatà à afik.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik aya, agòɗ à atà: “La mana gəgagazləla makoray Zəzagəla ma? Makoray Zəzagəla kà kalkal la tatak maməsl tatak ala, uwana mis akotsiŋ à pə̀hàw dogum zlo à tsəh uwana aɗàh kilo dzik səla gəl aŋha səla, tsəràh à uwana aməsl magol pə̀hàw uwaga ala gesina.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Yesu apə̀h uwaga gesina à maham à ahəŋ dza kà la gay la gay la abà. Apə̀h à atà gay la kokuɗa la gay la gay la abà aw,
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 kà gay aŋa masla mapəhal gay à ahàl aŋa mapàhla à azladza aŋa magəɗ à afik:
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 La lig la ahəŋ Yesu asàk à maham à ahəŋ dza à ahəŋ, awùl à mtəga. Azlaməna matapla la slaka aŋha tazà vok à slaka aŋha kà manaval godega aŋa gay la gay la abà uwatà: “Pə̀hanula gay la gay la abà aŋa maŋaviya uwana la guf hi la abà!”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Yesu awùlla atà ala la kiya uwanay: “Iyay, dza uwana aslək fofulo delga kà, uwaga kà Kona aŋa dza,
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 guf kà, uwaga kà gudəŋ à vok, fofulo delga kà, azladza uwana azlaaŋa makoray Zəzagəla, ŋgaha maŋaviya bay kà, azlaaŋa masla mawisiga.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Masla məzam uwana akokos maŋaviya uwaga kà seteni; təla matsəɗ tatak uwaga, kà madəv à gay gudəŋ à vok, azlaməna matsəɗ tatak kà azlamalika.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Bokuba uwana tawàɗàh maŋaviya à akàl à gay kà, kiya uwaga adàpaka vok la madəv à gay gudəŋ à vok babay.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Kona aŋa dza adàsləl azlamalika aŋha à ahəŋ, ŋgaha tadàtsatsam à uda la makoray aŋha la abà azladza uwana tasokw dza à tsakana à abà gesina, la azladza uwana taɗàh mawisiga.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Tadàwuts atà à gudùh akàl uwana à abà, matuway la mapaɗ sliɗ la tsəh ala terawawa la abà.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ama azlauwana takə̀s gay aŋa Zəzagəla kà, atà kà tadàuɗay bokuba afats la makoray aŋa Baba Zəzagəla la abà. Tsə̀ɓàwwal sləm lela, à baŋa sləm aga akul lakəl.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 “Makoray Zəzagəla kà kalkal la ləmana uwana mahaɗəŋ à ahəŋ gà la guf la abà. Dza anik aɓəz à ləmana uwaga, ŋgaha ahaɗeŋ à ahəŋ aya. Masla arab, ahad madawla uwana akoray gesina, ŋgaha asukwla guf uwatà.”
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Makoray Zəzagəla kà, kalkal la masla matsakalay uwana ayàh azlatatak ɓə̀ɗà delga delga gà.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Mok uwana adaɓəz tatak ɓə̀ɗà uwana delga gà, tsakalay aŋha zlazlaɗa kà, aday, adawul tatak uwana akoray gesina, ŋgaha asukw la tatak ɓə̀ɗà uwatà.”
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 “Makoray Zəzagəla kà kalkal la dzarawa uwana aduway à iyaw à abà uwana ahəl tsəhay tatak anik anik gesina.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Mok uwana adahən ala, azlaməna makas kilfi tabiyaŋ à uda, ŋgaha tadzàh madzay kà makəs kilfi delga delga à takosà à abà, ama uwana delga aw kà, tafətukw ala.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Kiya uwanay à uwana adàpak à vok la makəɗ gəl à ahəŋ gudəŋ à vok: Azlamalika tadàsa à ahəŋ kà mavàh azlamawisiga ala la azladelga,
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 ŋgaha tadàfətukw azlamawisiga à gudùh akàl à abà. Tadàtaway la mapaɗàh sliɗ la tsəh ala, la abatà.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 “Katsenaw uwaga gesina nəma ay?”, Yesu agòɗ à atà. “Iyay”, tagòɗal.
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Ŋgaha agòɗ à atà: “Kiya uwanay zla, kəla masla mapàhla wakità mapəhay uwana ala apàk masla asik aŋa makoray Zəzagəla kà, masla kà bokuba zil gày uwana ahəl à uda la ləmana aŋha la abà azlatatak mawga la azlamaviyaga.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Mok uwana Yesu adadəv azlagay la gay la abà uwaga à gay kà, adà aŋha la abatà.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Ŋgaha awùl à gudəŋ uwana à abà azigə̀n la abà, adzəkà matapatàla azlatatak la gày madəv kuɗa anatà la aku, ŋgaha azladza gesina kà ləv avàlàh à atà à gay gesina, tagòɗ: “Haŋkəli uwanay ma aɓə̀zal ma lala? Kakay asla kà maɗehəŋ azlanadzipo uwanay ma?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Masla kà bəzi aŋa masla mapəɗ ahàf təga aw uwà? Mariyama la uwana iyà aŋha aw takay? Yakuba, Yusufu, Səmon, ŋgaha Yahuda la uwana azladeda aŋha təga aw takay?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Azladeda aŋha dəgam gà bay kà, atà la abanay kəla mavakay aw takay? Ŋgaha ma lala aɓə̀zal ndzəɗa uwaga zlam la?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Kà uwaga à uwana tadìŋ gəl à masla à vok aw. Ama Yesu agòɗ à atà: “Masla mapəhal gay à ahàl kà lala beyli kà takəs gay aŋha, ama la gudəŋ aŋha uwana tayyà à abà baŋaw la huɗ gày aŋha kà, takəs gay aŋha aw.”
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 La abatà kà Yesu aɗahà azlanadzipo ŋuv pəra kà uwana tadìŋ gəl à masla à vok aw.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.