Mateus 13

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 La mavakay uwatà Yesu asà à uda la kay, ŋgaha ahàd adzà madzay la gay dərəv kà matapla tatak à azladza.
1 Tendo Jesus saído de casa, naquele dia, estava assentado junto ao mar;
2 Magol maham à ahəŋ dza ahàmal à adi. Masla ahàd à kəslah iyaw à afik, adzà madzay la afik, maham à ahəŋ dza babay tatsàzlla à gay dərəv.
2 E ajuntou-se muita gente ao pé dele, de sorte que, entrando num barco, se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Apə̀hàtàla azla­tatak aŋuvaw la azlagay la gay la abà, ŋgaha agòɗ à atà:
3 E falou-lhe de muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 La mok uwana aslək hi la guf aŋha la abà, azla­fo­fulo anik tanis à tetəvi à ama, azla­ɗiyaŋ tasa à waŋ tazuw à gay.
4 E, quando semeava, uma parte da semente caiu ao pé do caminho, e vieram as aves, e comeram-na;
5 Azlaanik aya tanis à pala akur afik, bokuba uwana kutso la pala akur lakəl məŋga aw kà, hi as à uda katskats, kà uwana kutso aga la ahəŋ məŋga aw.
5 E outra parte caiu em pedregais, onde não havia terra bastante, e logo nasceu, porque não tinha terra funda;
6 Ŋgaha uwana afats adàdzəka mavəɗay la ndzəɗa, agulla fofulo tsatsaɗeɗa ala, kà uwana aɓək slilih kà à pala akur à afik.
6 Mas, vindo o sol, queimou-se, e secou-se, porque não tinha raiz.
7 Bà gotənaŋ azla­fo­fulo anik tanis à atàk à abà, uwana atàk azigənay, akəɗ mas uda aŋa fofulo à tsəh.
7 E outra caiu entre espinhos, e os espinhos cresceram e sufocaram-na.
8 Bà gotənaŋ azla­fo­fulo anik tanis à kutso delga gà à abà, ŋgaha tavà mayyay lela: Azlaanik tayya à adi zazuŋ səla, azlaanik aya zuŋ, ŋgaha azlaanik huməts.”
8 E outra caiu em boa terra, e deu fruto: um a cem, outro a sessenta e outro a trinta.
9 Yesu azà­tàlàŋ à gəl agòɗ: “Tsə̀ɓàwwal sləm lela à baŋa sləm aga à akul lakəl.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Kiya uwaga azlaməna matapla la slaka aŋha tazà vok à slaka aŋha: “Kà mana kapəhatàla gay la gay la abà ma?”, tagòɗal.
10 E, acercando-se dele os discípulos, disseram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Yesu agòɗ à atà: “Akul kà, kaɓəzaw masəl nasiri aŋa makoray Zəzagəla, ama atà kà taɓəzal aw.
11 Ele, respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Kà uwana dza uwana la tatak tadà­vàlla à gəl aya, ŋgaha adàsəg gəl ala. Ama kà aŋa dza uwana la tatak ŋuv kà, kà tadà­dəvalla à ahàl ala.
12 Porque àquele que tem, se dará, e terá em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Kà uwaga à uwana gəpəhatàla gay la gay la abà, kà uwana tanəŋaŋ ama tanərəzaŋ ala aw, ŋgaha tatsənaŋ ama bokuba tatsəɓal sləm la matsənəŋ aw,
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e, ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 kà gay aŋa masla mapəhal gay à ahàl Yesayya aŋa magəɗ à afik:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz:Ouvindo, ouvireis, mas não compreendereis,e, vendo, vereis, mas não percebereis.
15 Kà uwana tsəhay uwanay kà adà­dzadza gəl aŋha ala,
15 Porque o coração deste povo está endurecido,E ouviram de mau grado com seus ouvidos,E fecharam seus olhos;Para que não vejam com os olhos,E ouçam com os ouvidos,e compreendam com o coração,e se convertam,e eu os cure.
16 Ama akul kà, marabay agay la akul, kà uwana yewdi aŋkul kà anə̀ŋla, ŋgaha sləm aŋkul atsənà tatak.
16 Mas, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 La dziriga gəpəh à akul: Aŋuvaw azlaməna mapəh à atà gay à ahàl kà mapàhla à azladza, la azladza dziriga aŋa Zəzagəla, tayàh kà manəŋəŋ uwana kanəŋàwwàŋ, ama tanəŋàŋ aw, kà matsən uwana katsənàwwàŋ, ama tatsənàŋ aw.”
17 Porque em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Iyay, tsənàwwàŋ godega aŋa gay la gay la abà aŋa masla maslək tatak, uwana asal magoɗay zla.
18 Escutai vós, pois, a parábola do semeador.
19 Azla­uwana tatsəna gay marabəŋ lakəl aŋa makoray Zəzagəla ŋgaha takəsaŋ aw, atà kà kalkal la gay tetəvi uwana azla­fo­fulo tanis ala à ama: Ŋgaha mawi­siga atsa à waŋ, atsatsam uwana à uda tasləka à ləv aŋatà à tsəh.
19 Ouvindo alguém a palavra do reino, e não a entendendo, vem o maligno, e arrebata o que foi semeado no seu coração; este é o que foi semeado ao pé do caminho.
20 Azlaanik kalkal la pala akur, uwana azla­fo­fulo tanis à afik, tatsəɓ sləm à gay, takəs la marabay katskats,
20 O que foi semeado em pedregais é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 ama tadala slilih la atà la abà aw. Takəs kà aŋa kaslà ŋuv pəra. Mok uwana matərəɓay, la mas ŋgərpa adà­tsizlla ala kà gay Zəzagəla kà, katskats tasak madiŋal gəl à vok aŋatà la tsəh ala.
21 Mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e, chegada a angústia e a perseguição, por causa da palavra, logo se ofende;
22 Azlaanik kalkal la gày atàk uwana azla­fo­fulo tanis à abà: Tatsəna gay Zəzagəla, ama madzugway la adi aŋa gudəŋ à vok uwanay, la matsiɗay aŋha, la mapa­patay aŋha lakəl aŋa ləmana asufa gay uwana ala la ləv aŋatà la tsəh, ŋgaha ahən aw.
22 E o que foi semeado entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo, e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera;
23 Azlaanik kalkal la kutso delga uwana azla­fo­fulo tanis à abà: Tatsəɓ sləm à gay, ŋgaha tatsənaŋ. Ŋgaha tahən lela, azlaanik tayya à adi zazuŋ səla, azlaanik zuŋ, azlaanik aya huməts.”
23 Mas, o que foi semeado em boa terra é o que ouve e compreende a palavra; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik, agòɗ à atà: “Aganay tatak uwana məga­gazləla la makoray Zəzagəla. Dza anik asləkà fofulo delga à guf aŋha à abà.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeia a boa semente no seu campo;
25 La vəɗ la abà vərdi anik, à mok uwana azladza gesina la madzehal la abà, masla məzam aŋa dza uwatà asà à waŋ, akokos maŋa­viya à guf hi uwatà à abà, ŋgaha adà aŋha.
25 Mas, dormindo os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Mok uwana hi ada­zigənay, adzəkà matsa à gəl ahənay kà, maŋa­viya apàhla vok ala babay.
26 E, quando a erva cresceu e frutificou, apareceu também o joio.
27 Azla­ma­gamza aŋa dza aŋa guf tasà à waŋ tagòɗal: ‘Məŋga, kasləkà kà fofulo delga à guf aŋak à abà mi ya, maŋa­viya uwanay ma asà à waŋ ma lala aya la?’
27 E os servos do pai de família, indo ter com ele, disseram-lhe: Senhor, não semeaste tu, no teu campo, boa semente? Por que tem, então, joio?
28 Agòɗ à atà: ‘Uwaga kà masla məzam gulo la uwana aɗahà kiya uwaga’. Kiya uwaga azla­ma­gamza tanàval, tagòɗal: ‘Lagwa ma, asa à ka məday mədà­tsəɗ à ahəŋ ay?’
28 E ele lhes disse: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres pois que vamos arrancá-lo?
29 ‘Awaŋ’, agòɗ à atà: ‘Baŋa la katsəɗaw maŋa­viya à ahəŋ kà, zlahaw kà, kadà­tsəɗawla hi gà,
29 Ele, porém, lhes disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 sàkàwwal, tahən la slaka gà tsəràh à matsəɗ tatak. La kaslà uwatà kà, gədàgoɗ à azlaməna matsəɗ tatak: Tsə̀ɗàw kà maŋa­viya dadàŋ, wàɗà­hàwàŋ təmta­təm kà matəl à gay, ŋgaha la lig la ahəŋ kà, dàwgəla hi gulo à mtəga, gədàgoɗ à azlaməna matsəɗ tatak’.”
30 Deixai crescer ambos juntos até à ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Colhei primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; mas, o trigo, ajuntai-o no meu celeiro.
31 Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik aya, agòɗ à atà: “Makoray Zəzagəla kà, məga­gazləla kà la tsəhay hamadz uwana atsa à uda la lig gày aŋa dza.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao grão de mostarda que o homem, pegando nele, semeou no seu campo;
32 Masla la uwana à tsəh azlatsəhay anik anik à tsəh gesina, ama baŋa ada­zigənay kà, masla la uwana aɗuwa azlaahàf anik, apak magol ahàf tsəràh à uwana azla­ɗiyaŋ tasaha à waŋ kà maŋalàh gày aŋatà à afik.”
32 O qual é, realmente, a menor de todas as sementes; mas, crescendo, é a maior das plantas, e faz-se uma árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik aya, agòɗ à atà: “La mana gəga­gazləla makoray Zəzagəla ma? Makoray Zəzagəla kà kalkal la tatak maməsl tatak ala, uwana mis akotsiŋ à pə̀hàw dogum zlo à tsəh uwana aɗàh kilo dzik səla gəl aŋha səla, tsəràh à uwana aməsl magol pə̀hàw uwaga ala gesina.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento, que uma mulher toma e introduz em três medidas de farinha, até que tudo esteja levedado.
34 Yesu apə̀h uwaga gesina à maham à ahəŋ dza kà la gay la gay la abà. Apə̀h à atà gay la kokuɗa la gay la gay la abà aw,
34 Tudo isto disse Jesus, por parábolas à multidão, e nada lhes falava sem parábolas;
35 kà gay aŋa masla mapəhal gay à ahàl aŋa mapàhla à azladza aŋa magəɗ à afik:
35 Para que se cumprisse o que fora dito pelo profeta, que disse: Abrirei em parábolas a minha boca; Publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 La lig la ahəŋ Yesu asàk à maham à ahəŋ dza à ahəŋ, awùl à mtəga. Azlaməna matapla la slaka aŋha tazà vok à slaka aŋha kà manaval godega aŋa gay la gay la abà uwatà: “Pə̀hanula gay la gay la abà aŋa maŋa­viya uwana la guf hi la abà!”
36 Então, tendo despedido a multidão, foi Jesus para casa. E chegaram ao pé dele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Yesu awùlla atà ala la kiya uwanay: “Iyay, dza uwana aslək fofulo delga kà, uwaga kà Kona aŋa dza,
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente, é o Filho do homem;
38 guf kà, uwaga kà gudəŋ à vok, fofulo delga kà, azladza uwana azlaaŋa makoray Zəzagəla, ŋgaha maŋa­viya bay kà, azlaaŋa masla mawi­siga.
38 O campo é o mundo; e a boa semente são os filhos do reino; e o joio são os filhos do maligno;
39 Masla məzam uwana akokos maŋa­viya uwaga kà seteni; təla matsəɗ tatak uwaga, kà madəv à gay gudəŋ à vok, azlaməna matsəɗ tatak kà azla­ma­lika.
39 O inimigo, que o semeou, é o diabo; e a ceifa é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Bokuba uwana tawàɗàh maŋa­viya à akàl à gay kà, kiya uwaga adàpaka vok la madəv à gay gudəŋ à vok babay.
40 Assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será na consumação deste mundo.
41 Kona aŋa dza adàsləl azla­ma­lika aŋha à ahəŋ, ŋgaha tadà­tsatsam à uda la makoray aŋha la abà azladza uwana tasokw dza à tsakana à abà gesina, la azladza uwana taɗàh mawi­siga.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo o que causa escândalo, e os que cometem iniqüidade.
42 Tadà­wuts atà à gudùh akàl uwana à abà, matuway la mapaɗ sliɗ la tsəh ala te­ra­wawa la abà.
42 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Ama azla­uwana takə̀s gay aŋa Zəzagəla kà, atà kà tadàuɗay bokuba afats la makoray aŋa Baba Zəzagəla la abà. Tsə̀ɓàwwal sləm lela, à baŋa sləm aga akul lakəl.”
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Makoray Zəzagəla kà kalkal la ləmana uwana mahaɗəŋ à ahəŋ gà la guf la abà. Dza anik aɓəz à ləmana uwaga, ŋgaha ahaɗeŋ à ahəŋ aya. Masla arab, ahad madawla uwana akoray gesina, ŋgaha asukwla guf uwatà.”
44 Também o reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido num campo, que um homem achou e escondeu; e, pelo gozo dele, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Makoray Zəzagəla kà, kalkal la masla matsa­kalay uwana ayàh azla­tatak ɓə̀ɗà delga delga gà.
45 Outrossim o reino dos céus é semelhante ao homem, negociante, que busca boas pérolas;
46 Mok uwana adaɓəz tatak ɓə̀ɗà uwana delga gà, tsa­kalay aŋha zla­zlaɗa kà, aday, adawul tatak uwana akoray gesina, ŋgaha asukw la tatak ɓə̀ɗà uwatà.”
46 E, encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Makoray Zəzagəla kà kalkal la dzarawa uwana aduway à iyaw à abà uwana ahəl tsəhay tatak anik anik gesina.
47 Igualmente o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanha toda a qualidade de peixes.
48 Mok uwana adahən ala, azlaməna makas kilfi tabiyaŋ à uda, ŋgaha tadzàh madzay kà makəs kilfi delga delga à takosà à abà, ama uwana delga aw kà, tafətukw ala.
48 E, estando cheia, a puxam para a praia; e, assentando-se, apanham para os cestos os bons; os ruins, porém, lançam fora.
49 Kiya uwanay à uwana adàpak à vok la makəɗ gəl à ahəŋ gudəŋ à vok: Azla­ma­lika tadàsa à ahəŋ kà mavàh azla­ma­wi­siga ala la azla­delga,
49 Assim será na consumação dos séculos: virão os anjos, e separarão os maus de entre os justos,
50 ŋgaha tadàfətukw azla­ma­wi­siga à gudùh akàl à abà. Tadà­taway la mapaɗàh sliɗ la tsəh ala, la abatà.”
50 E lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 “Katsenaw uwaga gesina nəma ay?”, Yesu agòɗ à atà. “Iyay”, tagòɗal.
51 E disse-lhes Jesus: Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Ŋgaha agòɗ à atà: “Kiya uwanay zla, kəla masla mapàhla wakità mapəhay uwana ala apàk masla asik aŋa makoray Zəzagəla kà, masla kà bokuba zil gày uwana ahəl à uda la ləmana aŋha la abà azla­tatak mawga la azla­ma­vi­yaga.”
52 E ele disse-lhes: Por isso, todo o escriba instruído acerca do reino dos céus é semelhante a um pai de família, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Mok uwana Yesu adadəv azlagay la gay la abà uwaga à gay kà, adà aŋha la abatà.
53 E aconteceu que Jesus, concluindo estas parábolas, se retirou dali.
54 Ŋgaha awùl à gudəŋ uwana à abà azigə̀n la abà, adzəkà matapatàla azla­tatak la gày madəv kuɗa anatà la aku, ŋgaha azladza gesina kà ləv avàlàh à atà à gay gesina, tagòɗ: “Haŋkəli uwanay ma aɓə̀zal ma lala? Kakay asla kà maɗehəŋ azla­na­dzipo uwanay ma?
54 E, chegando à sua pátria, ensinava-os na sinagoga deles, de sorte que se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este a sabedoria, e estas maravilhas?
55 Masla kà bəzi aŋa masla mapəɗ ahàf təga aw uwà? Mari­yama la uwana iyà aŋha aw takay? Yakuba, Yusufu, Səmon, ŋgaha Yahuda la uwana azla­deda aŋha təga aw takay?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Azla­deda aŋha dəgam gà bay kà, atà la abanay kəla mavakay aw takay? Ŋgaha ma lala aɓə̀zal ndzəɗa uwaga zlam la?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? De onde lhe veio, pois, tudo isto?
57 Kà uwaga à uwana tadìŋ gəl à masla à vok aw. Ama Yesu agòɗ à atà: “Masla mapəhal gay à ahàl kà lala beyli kà takəs gay aŋha, ama la gudəŋ aŋha uwana tayyà à abà baŋaw la huɗ gày aŋha kà, takəs gay aŋha aw.”
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua pátria e na sua casa.
58 La abatà kà Yesu aɗahà azla­na­dzipo ŋuv pəra kà uwana tadìŋ gəl à masla à vok aw.
58 E não fez ali muitas maravilhas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.