Mateus 13

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs BKJ

Sair da comparação
1 La mavakay uwatà Yesu asà à uda la kay, ŋgaha ahàd adzà madzay la gay dərəv kà matapla tatak à azladza.
1 No mesmo dia, saindo Jesus de casa, sentou-se junto ao mar.
2 Magol maham à ahəŋ dza ahàmal à adi. Masla ahàd à kəslah iyaw à afik, adzà madzay la afik, maham à ahəŋ dza babay tatsàzlla à gay dərəv.
2 E grandes multidões se reuniram a ele, de modo que, entrando ele em um barco, assentou-se, e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Apə̀hàtàla azla­tatak aŋuvaw la azlagay la gay la abà, ŋgaha agòɗ à atà:
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que um semeador saiu a semear;
4 La mok uwana aslək hi la guf aŋha la abà, azla­fo­fulo anik tanis à tetəvi à ama, azla­ɗiyaŋ tasa à waŋ tazuw à gay.
4 e quando ele semeava, algumas sementes caíram junto ao caminho, e vieram as aves e as devoraram.
5 Azlaanik aya tanis à pala akur afik, bokuba uwana kutso la pala akur lakəl məŋga aw kà, hi as à uda katskats, kà uwana kutso aga la ahəŋ məŋga aw.
5 Algumas caíram em lugares pedregosos, onde não havia muita terra; e imediatamente elas brotaram, porque não havia terra profunda.
6 Ŋgaha uwana afats adàdzəka mavəɗay la ndzəɗa, agulla fofulo tsatsaɗeɗa ala, kà uwana aɓək slilih kà à pala akur à afik.
6 E quando o sol nasceu, queimaram-se; e porque não tinham raiz, elas murcharam-se.
7 Bà gotənaŋ azla­fo­fulo anik tanis à atàk à abà, uwana atàk azigənay, akəɗ mas uda aŋa fofulo à tsəh.
7 E outras caíram entre espinhos, e os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Bà gotənaŋ azla­fo­fulo anik tanis à kutso delga gà à abà, ŋgaha tavà mayyay lela: Azlaanik tayya à adi zazuŋ səla, azlaanik aya zuŋ, ŋgaha azlaanik huməts.”
8 Mas outras caíram em boa terra, e deram fruto, algumas cem vezes, outras a sessenta vezes e outras a trinta vezes.
9 Yesu azà­tàlàŋ à gəl agòɗ: “Tsə̀ɓàwwal sləm lela à baŋa sləm aga à akul lakəl.”
9 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Kiya uwaga azlaməna matapla la slaka aŋha tazà vok à slaka aŋha: “Kà mana kapəhatàla gay la gay la abà ma?”, tagòɗal.
10 E vieram os discípulos, e lhe perguntaram: Por que tu falas por parábolas?
11 Yesu agòɗ à atà: “Akul kà, kaɓəzaw masəl nasiri aŋa makoray Zəzagəla, ama atà kà taɓəzal aw.
11 Ele respondendo, disse-lhes: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino do céu, mas a eles não lhes é dado.
12 Kà uwana dza uwana la tatak tadà­vàlla à gəl aya, ŋgaha adàsəg gəl ala. Ama kà aŋa dza uwana la tatak ŋuv kà, kà tadà­dəvalla à ahàl ala.
12 Porque àquele que tem, para ele se dará, e terá mais em abundância; mas àquele que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Kà uwaga à uwana gəpəhatàla gay la gay la abà, kà uwana tanəŋaŋ ama tanərəzaŋ ala aw, ŋgaha tatsənaŋ ama bokuba tatsəɓal sləm la matsənəŋ aw,
13 Portanto lhes falo por parábolas; porque eles vendo, não veem; e ouvindo, não ouvem nem compreendem.
14 kà gay aŋa masla mapəhal gay à ahàl Yesayya aŋa magəɗ à afik:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e não compreendereis, e, vendo, vereis, e não percebereis.
15 Kà uwana tsəhay uwanay kà adà­dzadza gəl aŋha ala,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, e os seus ouvidos surdos para ouvir, e eles fecharam seus olhos; para que em nenhum momento vejam com os seus olhos, e ouçam com os seus ouvidos, e compreendam com o seu coração, e se convertam, e eu os cure.
16 Ama akul kà, marabay agay la akul, kà uwana yewdi aŋkul kà anə̀ŋla, ŋgaha sləm aŋkul atsənà tatak.
16 Mas, abençoados são os vossos olhos, porque eles veem, e os vossos ouvidos, porque eles ouvem.
17 La dziriga gəpəh à akul: Aŋuvaw azlaməna mapəh à atà gay à ahàl kà mapàhla à azladza, la azladza dziriga aŋa Zəzagəla, tayàh kà manəŋəŋ uwana kanəŋàwwàŋ, ama tanəŋàŋ aw, kà matsən uwana katsənàwwàŋ, ama tatsənàŋ aw.”
17 Porque em verdade eu vos digo que muitos profetas e homens justos desejaram ver estas coisas que vós vedes, e não o viram; e ouvir estas coisas que vós ouvis, e não o ouviram.
18 “Iyay, tsənàwwàŋ godega aŋa gay la gay la abà aŋa masla maslək tatak, uwana asal magoɗay zla.
18 Escutai vós, portanto, a parábola do semeador.
19 Azla­uwana tatsəna gay marabəŋ lakəl aŋa makoray Zəzagəla ŋgaha takəsaŋ aw, atà kà kalkal la gay tetəvi uwana azla­fo­fulo tanis ala à ama: Ŋgaha mawi­siga atsa à waŋ, atsatsam uwana à uda tasləka à ləv aŋatà à tsəh.
19 Quando alguém ouve a palavra do reino, e não a compreende, então vem o perverso, e afasta o que foi semeado no seu coração; este é o que recebeu a semente junto do caminho.
20 Azlaanik kalkal la pala akur, uwana azla­fo­fulo tanis à afik, tatsəɓ sləm à gay, takəs la marabay katskats,
20 Mas o que recebeu a semente em lugares pedregosos, é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 ama tadala slilih la atà la abà aw. Takəs kà aŋa kaslà ŋuv pəra. Mok uwana matərəɓay, la mas ŋgərpa adà­tsizlla ala kà gay Zəzagəla kà, katskats tasak madiŋal gəl à vok aŋatà la tsəh ala.
21 mas ele não tem raiz em si mesmo, apenas dura um tempo; pois quando vem tribulação ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se esmorece.
22 Azlaanik kalkal la gày atàk uwana azla­fo­fulo tanis à abà: Tatsəna gay Zəzagəla, ama madzugway la adi aŋa gudəŋ à vok uwanay, la matsiɗay aŋha, la mapa­patay aŋha lakəl aŋa ləmana asufa gay uwana ala la ləv aŋatà la tsəh, ŋgaha ahən aw.
22 E também o que recebeu a semente entre espinhos é o que ouve a palavra, mas os cuidados deste mundo e o engano das riquezas, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Azlaanik kalkal la kutso delga uwana azla­fo­fulo tanis à abà: Tatsəɓ sləm à gay, ŋgaha tatsənaŋ. Ŋgaha tahən lela, azlaanik tayya à adi zazuŋ səla, azlaanik zuŋ, azlaanik aya huməts.”
23 Mas o que recebeu a semente em boa terra é o que ouve a palavra e compreende-a; e também dá fruto, e um produz cem vezes, outro sessenta vezes, e outro trinta vezes.
24 Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik, agòɗ à atà: “Aganay tatak uwana məga­gazləla la makoray Zəzagəla. Dza anik asləkà fofulo delga à guf aŋha à abà.
24 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo.
25 La vəɗ la abà vərdi anik, à mok uwana azladza gesina la madzehal la abà, masla məzam aŋa dza uwatà asà à waŋ, akokos maŋa­viya à guf hi uwatà à abà, ŋgaha adà aŋha.
25 Mas, enquanto dormiam os homens, veio o seu inimigo, e semeou joio no meio do trigo, e seguiu o seu caminho.
26 Mok uwana hi ada­zigənay, adzəkà matsa à gəl ahənay kà, maŋa­viya apàhla vok ala babay.
26 Mas, quando o caule cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 Azla­ma­gamza aŋa dza aŋa guf tasà à waŋ tagòɗal: ‘Məŋga, kasləkà kà fofulo delga à guf aŋak à abà mi ya, maŋa­viya uwanay ma asà à waŋ ma lala aya la?’
27 Assim, os servos do dono da casa vieram, e disseram a ele: Senhor, tu não semeaste boa semente no teu campo? De onde então vem esse joio?
28 Agòɗ à atà: ‘Uwaga kà masla məzam gulo la uwana aɗahà kiya uwaga’. Kiya uwaga azla­ma­gamza tanàval, tagòɗal: ‘Lagwa ma, asa à ka məday mədà­tsəɗ à ahəŋ ay?’
28 E ele disse-lhes: Um inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, então, que vamos e o colhamos?
29 ‘Awaŋ’, agòɗ à atà: ‘Baŋa la katsəɗaw maŋa­viya à ahəŋ kà, zlahaw kà, kadà­tsəɗawla hi gà,
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis também o trigo com ele.
30 sàkàwwal, tahən la slaka gà tsəràh à matsəɗ tatak. La kaslà uwatà kà, gədàgoɗ à azlaməna matsəɗ tatak: Tsə̀ɗàw kà maŋa­viya dadàŋ, wàɗà­hàwàŋ təmta­təm kà matəl à gay, ŋgaha la lig la ahəŋ kà, dàwgəla hi gulo à mtəga, gədàgoɗ à azlaməna matsəɗ tatak’.”
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita; e, no tempo da colheita, eu direi aos ceifeiros: Colhei juntos primeiro o joio, e amarrai-o em fardos para ser queimado, mas o trigo recolhei no meu celeiro.
31 Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik aya, agòɗ à atà: “Makoray Zəzagəla kà, məga­gazləla kà la tsəhay hamadz uwana atsa à uda la lig gày aŋa dza.
31 Apresentou-lhes outra parábola, dizendo: O reino do céu é semelhante a um grão de semente de mostarda, que um homem tomou, e semeou no seu campo.
32 Masla la uwana à tsəh azlatsəhay anik anik à tsəh gesina, ama baŋa ada­zigənay kà, masla la uwana aɗuwa azlaahàf anik, apak magol ahàf tsəràh à uwana azla­ɗiyaŋ tasaha à waŋ kà maŋalàh gày aŋatà à afik.”
32 Que, na verdade, é o menor que todas as sementes; mas quando crescido, é o maior entre as hortaliças, e torna-se uma árvore, de modo que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Yesu apə̀h à atà gay la gay la abà anik aya, agòɗ à atà: “La mana gəga­gazləla makoray Zəzagəla ma? Makoray Zəzagəla kà kalkal la tatak maməsl tatak ala, uwana mis akotsiŋ à pə̀hàw dogum zlo à tsəh uwana aɗàh kilo dzik səla gəl aŋha səla, tsəràh à uwana aməsl magol pə̀hàw uwaga ala gesina.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino do céu é semelhante ao fermento, que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Yesu apə̀h uwaga gesina à maham à ahəŋ dza kà la gay la gay la abà. Apə̀h à atà gay la kokuɗa la gay la gay la abà aw,
34 Todas estas coisas falou Jesus à multidão por parábolas, e sem parábolas ele não lhes falava.
35 kà gay aŋa masla mapəhal gay à ahàl aŋa mapàhla à azladza aŋa magəɗ à afik:
35 Para que pudesse se cumprir o que fora dito pelo profeta, dizendo: Eu abrirei a minha boca em parábolas; proferirei coisas mantidas em segredo desde a fundação do mundo.
36 La lig la ahəŋ Yesu asàk à maham à ahəŋ dza à ahəŋ, awùl à mtəga. Azlaməna matapla la slaka aŋha tazà vok à slaka aŋha kà manaval godega aŋa gay la gay la abà uwatà: “Pə̀hanula gay la gay la abà aŋa maŋa­viya uwana la guf hi la abà!”
36 Então Jesus despedindo a multidão, entrou na casa. E vieram até ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Yesu awùlla atà ala la kiya uwanay: “Iyay, dza uwana aslək fofulo delga kà, uwaga kà Kona aŋa dza,
37 E ele, respondendo, disse-lhes: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 guf kà, uwaga kà gudəŋ à vok, fofulo delga kà, azladza uwana azlaaŋa makoray Zəzagəla, ŋgaha maŋa­viya bay kà, azlaaŋa masla mawi­siga.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; mas o joio são os filhos do perverso;
39 Masla məzam uwana akokos maŋa­viya uwaga kà seteni; təla matsəɗ tatak uwaga, kà madəv à gay gudəŋ à vok, azlaməna matsəɗ tatak kà azla­ma­lika.
39 o inimigo, que o semeou, é o diabo; a colheita é o fim do mundo; e os ceifeiros são os anjos.
40 Bokuba uwana tawàɗàh maŋa­viya à akàl à gay kà, kiya uwaga adàpaka vok la madəv à gay gudəŋ à vok babay.
40 Portanto, como o joio é colhido e queimado no fogo, assim acontecerá no fim deste mundo.
41 Kona aŋa dza adàsləl azla­ma­lika aŋha à ahəŋ, ŋgaha tadà­tsatsam à uda la makoray aŋha la abà azladza uwana tasokw dza à tsakana à abà gesina, la azladza uwana taɗàh mawi­siga.
41 O Filho do Homem enviará os seus anjos, e eles colherão do seu reino tudo que escandaliza, e os que praticam a iniquidade;
42 Tadà­wuts atà à gudùh akàl uwana à abà, matuway la mapaɗ sliɗ la tsəh ala te­ra­wawa la abà.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
43 Ama azla­uwana takə̀s gay aŋa Zəzagəla kà, atà kà tadàuɗay bokuba afats la makoray aŋa Baba Zəzagəla la abà. Tsə̀ɓàwwal sləm lela, à baŋa sləm aga akul lakəl.”
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
44 “Makoray Zəzagəla kà kalkal la ləmana uwana mahaɗəŋ à ahəŋ gà la guf la abà. Dza anik aɓəz à ləmana uwaga, ŋgaha ahaɗeŋ à ahəŋ aya. Masla arab, ahad madawla uwana akoray gesina, ŋgaha asukwla guf uwatà.”
44 Novamente, o reino do céu é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem achou e escondeu; e, por causa da sua alegria, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Makoray Zəzagəla kà, kalkal la masla matsa­kalay uwana ayàh azla­tatak ɓə̀ɗà delga delga gà.
45 Novamente, o reino do céu é semelhante a um homem negociante, que busca boas pérolas.
46 Mok uwana adaɓəz tatak ɓə̀ɗà uwana delga gà, tsa­kalay aŋha zla­zlaɗa kà, aday, adawul tatak uwana akoray gesina, ŋgaha asukw la tatak ɓə̀ɗà uwatà.”
46 E, tendo encontrado uma pérola de grande preço, foi e vendeu tudo quanto tinha, e comprou-a.
47 “Makoray Zəzagəla kà kalkal la dzarawa uwana aduway à iyaw à abà uwana ahəl tsəhay tatak anik anik gesina.
47 Novamente, o reino do céu é semelhante a uma rede lançada ao mar, recolhendo de toda a espécie.
48 Mok uwana adahən ala, azlaməna makas kilfi tabiyaŋ à uda, ŋgaha tadzàh madzay kà makəs kilfi delga delga à takosà à abà, ama uwana delga aw kà, tafətukw ala.
48 E, estando cheia, puxam para a praia; e, assentando-se, ajuntam os bons em cestos, mas lançam para longe os ruins.
49 Kiya uwanay à uwana adàpak à vok la makəɗ gəl à ahəŋ gudəŋ à vok: Azla­ma­lika tadàsa à ahəŋ kà mavàh azla­ma­wi­siga ala la azla­delga,
49 Assim será no fim do mundo; os anjos virão, e separarão os perversos dentre os justos,
50 ŋgaha tadàfətukw azla­ma­wi­siga à gudùh akàl à abà. Tadà­taway la mapaɗàh sliɗ la tsəh ala, la abatà.”
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá pranto e ranger de dentes.
51 “Katsenaw uwaga gesina nəma ay?”, Yesu agòɗ à atà. “Iyay”, tagòɗal.
51 E disse-lhes Jesus: Tens compreendido todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
52 Ŋgaha agòɗ à atà: “Kiya uwanay zla, kəla masla mapàhla wakità mapəhay uwana ala apàk masla asik aŋa makoray Zəzagəla kà, masla kà bokuba zil gày uwana ahəl à uda la ləmana aŋha la abà azla­tatak mawga la azla­ma­vi­yaga.”
52 Então ele disse-lhes: Portanto, todo o escriba que é instruído acerca do reino do céu é semelhante a um homem que é chefe da família, e tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Mok uwana Yesu adadəv azlagay la gay la abà uwaga à gay kà, adà aŋha la abatà.
53 E aconteceu que, quando Jesus havia concluído estas parábolas, partiu dali.
54 Ŋgaha awùl à gudəŋ uwana à abà azigə̀n la abà, adzəkà matapatàla azla­tatak la gày madəv kuɗa anatà la aku, ŋgaha azladza gesina kà ləv avàlàh à atà à gay gesina, tagòɗ: “Haŋkəli uwanay ma aɓə̀zal ma lala? Kakay asla kà maɗehəŋ azla­na­dzipo uwanay ma?
54 E, chegando à sua terra, ele ensinava-os na sinagoga deles, de modo que eles se maravilhavam, e diziam: De onde veio a este homem sabedoria, e estas obras poderosas?
55 Masla kà bəzi aŋa masla mapəɗ ahàf təga aw uwà? Mari­yama la uwana iyà aŋha aw takay? Yakuba, Yusufu, Səmon, ŋgaha Yahuda la uwana azla­deda aŋha təga aw takay?
55 Não é este o filho do carpinteiro? E não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, e José, e Simão, e Judas?
56 Azla­deda aŋha dəgam gà bay kà, atà la abanay kəla mavakay aw takay? Ŋgaha ma lala aɓə̀zal ndzəɗa uwaga zlam la?”
56 E suas irmãs, não estão todas elas entre nós? De onde então tem este homem todas essas coisas?
57 Kà uwaga à uwana tadìŋ gəl à masla à vok aw. Ama Yesu agòɗ à atà: “Masla mapəhal gay à ahàl kà lala beyli kà takəs gay aŋha, ama la gudəŋ aŋha uwana tayyà à abà baŋaw la huɗ gày aŋha kà, takəs gay aŋha aw.”
57 E eles se ofendiam dele. Mas Jesus lhes disse: Não há profeta sem honra, a não ser na sua própria terra e na sua própria casa.
58 La abatà kà Yesu aɗahà azla­na­dzipo ŋuv pəra kà uwana tadìŋ gəl à masla à vok aw.
58 E ele não fez ali muitas obras poderosas, por causa da incredulidade deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.