Marcos 5

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 La lig la ahəŋ tabəzà à gay dərəv uda aŋa gay dərəv aŋa Galili uwana la kutso Ge­ra­səniya la abà.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Uwana Yesu adasa à ahəŋ la kəslah iyaw la afik, batsàrà dza anik anəŋà Yesu kərkər, asà à waŋ kà maga­gamay səla. Dza uwaga asà à waŋ kà la gày zəvay la abà, dza uwatà kà zagəla zagəla lakəl.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Adzà à ahəŋ kà la mabuwaŋ zəvay la aku. Dza aslàla vok aŋa mawaɗəŋ à ahəŋ ba amiyaka la maza­kazak aw.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Aŋuvaw tawà­ɗà­halla ahàl à ahəŋ la azla­ma­ta­tasla ahàl, la sasala asik la azla­ma­za­kazak aŋa ada. Ama aslà­hàhàŋ ala la azla­manal sasala ala. Dza aslàla vok kà makəsiŋ à ahəŋ aw.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Koksi­koksi kəla mahənay la mavakay augu­za­hahay la azlagəl zəvay la azla­matəku­kurùh la afik la mawiyay la masàh vok aŋha la akur.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Dza uwatà anəŋà Yesu kərkər ŋgaha ahàd la mahoyay à huma aŋha, atə̀ɗ à Yesu à huma.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Awiyà la ndzəɗa: “Masak à ama Yesu, Kona aŋa Zəzagəla uwana la afik. Kamkam gənava à ka, kà la sləm aŋa Zəzagəla: Sàk à gi, bàsak, kavà à gi ŋgərpa aw.”
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Apə̀h uwaga kà, kà uwana Yesu afàl gay à gəl: “Kak zagəla zagəla: Sà à dza uwaga la kəl ala.”
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 La abatà Yesu anàval: “Uwa sləm aŋak uwa?” Masla zagəla zagəla agòɗal: “Sləm gulo kà maham à ahəŋ, kà uwana anu aŋuvaw.
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Kamkam mədəv à ka kuɗa, kakuɗək anu la gudəŋ uwanay aw!”
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Maham à ahəŋ namzi la ahəŋ la abatà uwana tadzadzàr à vok nekwa la matəku­kurùh la afik.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Azla­ma­sasəɗok mawi­siga tanàv à Yesu, tagòɗal: “Slə̀l anu à maham à ahəŋ namzi à abà pəra, và à anu tetəvi, məda à atà à gəl.”
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 “Aya, dàw!” Yesu agòɗ à atà. La kità azla­zagəla zagəla tasà à dza uwatà lakəl ala, ŋgaha tahàd à azla­namzi à gəl gesina. Batsàrà, tahòy à ahəŋ, tavàlàh à iyaw à abà, ŋgaha tasùfàh à abà. Azla­namzi uwaga gesina kà taslà dəbow səla.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Azlaməna manəŋla azla­namzi tahòy aŋatà, tadàla gay uwaga kà maziŋ azladza bəza gudəŋ la azlahuɗ gudəŋ gesina la makoray uwatà. Azladza tasàhà à uda, tasà à waŋ kà manəŋ tatak uwana aɗahà vok.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Uwana tabə̀z à slaka Yesu tanəŋà dza uwana agà la maham à ahəŋ zagəla zagəla lakəl, madza madzayga la lukut la vok, haŋkəli adawulla à gəl. Ləv avàl à azladza à gay. Guba akə̀s atà.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Azlaməna manəŋ uwana apakà vok gesina kà, tazàhà gay aŋa dza uwana la zagəla zagəla lakəl uwarà la aŋa azla­namzi gesina bay.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 La abatà tagòɗ à Yesu: “Kamkam, sà à uda la makoray gami.” Yesu asà à afik, ahàd à slaka kəslah iyaw.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Mok uwana adà à kəslah iyaw à afik, dza uwana agà la azla­zagəla zagəla lakəl uwarà, agòɗ à Yesu: “Kamkam, asa à gi mədaw səla.”
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Ama Yesu avàl tetəvi aw: “Wùl à huɗ gày aŋak, zàhàtàŋ uwana Sufəl Zəzagəla aɗa­hàkàŋ gesina lakəl aŋa uwana vok ahàmal kà kak!”, agòɗal.
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Dza uwaga adà aŋha zla, ŋgaha adzəkà mapahay la makoray uwana sləm aŋha gudəŋ kulo, à tatak uwana Yesu aɗa­hàlàŋ gesina. Azladza gesina uwana tatsə̀ɓ sləm à gay uwaga, gesina aŋatà, ləv avàl atà gay.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Yesu awùl à waŋ la gay dərəv uda anik la kəslah iyaw. La mok uwana ada­tsizl à ahəŋ la gay mukwà, maham à ahəŋ dza aŋuvaw ahamàl à adi.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Məŋga aŋa gày Zəzagəla asà à waŋ, sləm aŋha Yayrus. Uwana anəŋàŋ Yesu akəɗèɗ à makəla asik aŋha.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Anàval, agòɗal: “Bəzi dugu gulo azlàmətsay. Kamkam, sà à waŋ, kaɓək ahàl à bəzi à vok kà masla mawur ala ŋgaha kà masla aɓəz sifa aŋha aya.”
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Yesu asà à afik, tahàd atà səla, maham à ahəŋ dza aŋuvaw taŋìsl Yesu.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Mis anik la ahəŋ la abatà, aŋiz akəllal à tsəh ala dagay mavakay kulo gəl aŋha səla.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Aday vok məŋga la madàh à slaka azlaməna mavàh yohof, az ləmana aŋha ala kà aŋuvaw. Ama aga ŋuləm aw: say mavədzehəŋ ala pəra.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Vərdi anik atsənàŋ tapəhay lakəl aŋa Yesu, kiya uwaga afà à vok à maham à ahəŋ dza à abà.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Adzùgw la gəl aŋha: “Baŋa gədəɓani lukut aŋha pəra kà, gədà­wurla”, agòɗ. Aguwà la lig aŋa Yesu, adəɓanì lukut aŋha.
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Batsàrà makəlay aŋiz aŋha atsìzl à ahəŋ, atapà vok aŋha kà adawur ala la ɗuvats aŋha la abà.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 La mok uwatà Yesu atapà kà ndzəɗa asà à uda la vok aŋha. Agolà vok à maham à ahəŋ dza à abà la magoɗay: “Uwa à uwana adəɓanì lukut gulo uwa?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Azlaməna matapla la slaka aŋha tagòɗal: “Nəŋà maham à ahəŋ dza taŋisl ka tsi, pəra kanav madəɓiŋ ka aya ay?”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Yesu anəŋà à makəla gəl kà masəl dza uwana aɗahà uwaga.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Anasl adadiya à mis à vok kà uwana asə̀l uwana aɗahà vok la masla. Asà à waŋ, atə̀ɗ à makəla asik aŋa Yesu, apə̀hal dziriga aŋha gesina.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Yesu agòɗal: “Dugu gulo, madiŋal gəl à vok aŋak awurà ka ala. Hàd la wurwur, kada­wurla la ŋgərpa aŋak la abà!”
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Mok uwana Yesu apə̀h gay uwaga kà, azlaməna masləlay tasà à waŋ la mtəga aŋa Yayrus, məŋga aŋa gày madəv kuɗa, tagòɗal: “Dugu aŋak kà adamətsay, kà mana katərə̀ɓ Sufəl aya ma?”
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Ama Yesu afà sləm à gay aŋatà aw, agòɗ à Yayrus: “Ləv aval à kak à gay, kasak à madiŋal gəl à vok aw!”
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Avà tetəvi à dza kà malakəŋ aw, say Piyer, Yakuba la deda aŋha Yuhana pəra.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Mok uwana abə̀z à mtəga aŋa məŋga aŋa gày madəv kuɗa, Yesu atsənà hulolo aŋa azladza, la mataway, la mawiyay məŋga.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Yesu adà à gày, agòɗ à atà: “Kà mana kadzuɗəɗəkaw la mataway ma? Dugu uwanay kà, adamətsay aw, ama adzehal pəra!”
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Uwana azladza tatsənà uwaga: “Uwàà...”, tasakwà à ahəŋ, takəɗàslal. Kà uwaga: “Dàw à uda gesina!”, agòɗ à atà. Say Baba la iyà aŋa dugu la azlaməna matapla la slaka aŋha makər uwatà pəra tagə̀ɗ à gày. Uwana tahàd la gày uwana la aku tahənà dugu à agu.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Yesu akə̀s bəzi dugu la ahàl, agòɗal: “Ta­litha koum” (Bokuba magoɗay: Bəzi dugu sà à afik, gəgoɗ à ka)
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Katskats bəzi dugu asà à afik, adzəkà maday. (Mavay aŋha kà kulo gəl aŋha səla) La mok uwana tanəŋà uwaga kà, ləv avàl à atà à gay kaykay.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Ama Yesu afàhà à atà akur à lig kà aŋuvaw, kà atà mapəh à dza anik aw. Ŋgaha agòɗ à atà: “Vàwwal tatak may!”
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.