Lucas 23

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ŋgaha la abatà kà, maham à ahəŋ dza gesina tatsìzlla ala, tadàla Yesu à huma Pilatus.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Tadzəkà makallal gay à vok la magoɗay: “Dza uwanay kà, masla mapəs à tsəh à gudəŋ gami à afik, ‘Dza apəl hadama à Zəsar aw’, agòɗ, ŋgaha ‘Gi Kristu, gi Sufəl’, agòɗ aya.”
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Pilatus anàval à gay ala: “Kak la uwana kak Sufəl aŋa azla Yahu­diya, haɗay ay?” “Iyay, kiya uwana kapə̀h”, Yesu agòɗal.
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Pilatus agòɗ à azla­ma­dza­haga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla, ŋgaha à maham à ahəŋ dza: “Ɗi­ki­ɗiki gəɓəz à mawi­siga aŋa dza uwanay aw.”
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Ama tazà kuda à zagəla la ndzəɗa. “Masla la uwana apə̀s à tsəh à maham à ahəŋ dza à afik la matapla aŋha. Adzəkà la Galili, la Yahu­diya gesina, tsəràh à uwana adabəzla à abanay lakana.”
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Mok uwana Pilatus atsənà uwaga kà, anàv: “Konnay ma, zil Galili takay?”
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Uwana ada­tse­nəŋ kà, asà à waŋ kà la makoray aŋa Herod la abà kà, aslə̀l masla à slaka Herod, kà uwana la mavakay uwatà kà, Herod kà agà la Uru­sa­lima.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Mok uwana Herod anəŋà Yesu kà, aràb məŋga, kà uwana ayahay aŋa manəŋəŋ kà dagay uwarà, kà uwana atsənà gay uwana tapəhay lakəl aŋha kà delga. Ŋgaha adzùgw kà Yesu, aɗahalla nadzipo.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Anà­vàhal azla­ma­navay aŋuvaw, ama Yesu aɓà­ɗalma aw.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 Azla­ma­dza­haga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla, la azlaməna matapla mapəhay à azladza la abatà, tapùwla gudzi à gəl la ndzəɗa.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Herod la azla­slodzi aŋha takəɗàslal, tatərə̀ɓàŋ, tadùwal lukut delga gà à vok, ŋgaha tawùlla masla à slaka Pilatus.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 La mok uwatà la uwana Herod atà la Pilatus takə̀s vok slawda, kayka uwarà kà tasà vok iyaw aw.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Pilatus ahamà gay azla­ma­dza­haga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla à vok, la azla­ma­la­haga aŋa gudəŋ uwatà.
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 Ŋgaha agòɗ à atà: “Akul, kasàwgəla dza uwanay à waŋ kà: ‘Apə̀s à tsəh à gudəŋ à afik’, kagoɗaw. Iyay, lagonay kà gənàval gay kà la huma aŋkul gesina, ama gəɓə̀z à mawi­siga la slaka aŋha kà madukwla seriya à gəl la mapuwla gudzi à gəl uwana kapùwwal à gəl aw.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Amiyaka Herod babay kà, anəŋà mawi­siga aŋha aw, kà uwaga à uwana aslə̀l anu à abanay. Kiya uwaga dza uwanay aɗahà mawi­siga takəɗla aw!”
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Pilatus agòɗ: “Lagwa kà gəslahəŋla pəra, ŋgaha gəduwal gəl, ada aŋha.” ((
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 Kəla madəvaday Paska kà, gumna adawàh gəl à masla daŋay tekula uwana asa à maham à ahəŋ dza, kà uwana uwaga kà adagay zagəlà aŋha kà madaw à atà la gəl kəla madəvaday.))
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Ama gesina aŋatà tawiyà la ndzəɗa: “Kə̀ɗ kà kona uwaga, kaduwanula gəl à Barabas!”
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 (Tadùw Barabas à daŋay te­ke­ɗika uwana apə̀s à tsəh à gudəŋ à afik, akàɗ dza.)
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Bà gotənaŋ Pilatus anavà atà gay ala aya, kà uwana asàl maduw gəl à Yesu.
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 Ama tazà kuda à zagəla la mawiyay: “Zlə̀l masla à ahàf à adi, zlə̀l masla à ahàf à adi.”
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Pilatus awùlla à atà la tsəh kà mamakər la magoɗ à atà: “Mawi­siga ma uwala à uwana aɗahàŋ la? Gəɓəzà à mawi­siga la slaka aŋha amiyaka bà tekula uwana takəɗla aw!”, Pilatus agòɗ à atà: “Ama gəsla­həŋ ala la kurpi, ŋgaha gəduwalla à gəl.”
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Ama tasà mawiyay à zagəla kaykay la magoɗay: “Say mazləl masla à ahàf à adi”, ŋgaha mawiyay aŋatà agə̀ɗ à afik.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 Ŋgaha kà bokuba uwana asà à atà la uwana Pilatus agəɗàŋ à afik, kà marab ləv aŋatà.
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 Kiya uwaga kà, apə̀lla à atà masla makaɗ dza uwana ala, tadùw à daŋay la mapəs à tsəh à gudəŋ à afik la tsəh, kiya uwana maham à ahəŋ dza uwaga anàv. Ŋgaha tavà à atà Yesu à ahàl, kà atà aŋa maɗa­hallaŋ, bokuba uwana asà à atà.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Mok uwana tadàla Yesu, tagagàm la dza anik uwana sləm aŋha Səmon, atsà à waŋ la fəta, masla kà zil gudəŋ Səren. Azla­slodzi takə̀s, tafàl ahàf à kuda kà manəfla Yesu la tsəh.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Maham à ahəŋ dza aŋuvaw, la azlamis, tanəfà la hulolo ŋgaha la mataway kà masla, taɓàk ahàl à gəl.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Yesu agòt ala à huma à gay, agòɗ à atà: “Azlamis gudəŋ Uru­sa­lima katuwaw kà gi aw, ama tùwàw à gəl aŋkul la azlabəza aŋkul,
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 kà uwana mavakay adàsa à waŋ à uwana tadà­goɗay kà: ‘Marabay kà la azla­dəgər, la azla­uwana azlabəza tasà awà aŋatà aw.’
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 Kiya uwaga azladza tadàdzəka magoɗàh azla­gu­dəŋ: ‘Taɗaw anu à gəl, ŋgaha hàɗàhàw anu à ahəŋ’, tadà­goɗah à azla­dadəgwal.
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Baŋa dza aɗehəŋ kiya uwanay la ahàf biyaga, ma kakay adàpaka vok la magolga ma?”
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Tadàla azlaməna nakəra anik à awtày səla, kà makaɗ atà la slaka gà.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Mok uwana tabə̀z à slaka uwana Gol­go­ta tagòɗal kà, (Uwana asal magoɗay: slaka həraŋ gəl), tatàslàh atà à ahàf à adi tekula la ahàl kaf, tekula la ahàl gudzay aŋha.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Kiya uwaga Yesu agòɗ: “Baba, basà à atà tsakana aŋatà, kà uwana tasəl uwana taɗehəŋ aw!” Ŋgaha tavàhà lukut aŋha la tataka aŋatà la abà, la matsal tsatsa lakəl.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 Maham à ahəŋ dza la abatà, azla­ma­siga aŋa azla Yahu­diya uwana la abatà tadzəkà makəɗaslla Yesu la magoɗal: “Masla uwana aɓàlàhà azladza anik kà, masla la gəl aŋha kà, aɓəla gəl aŋha suwaŋ zlà, à baŋa masla kà Kristu, uwana Zəzagəla akə̀sànì tak zlà!”
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Azla­slodzi babay takəɗàslal; tatə̀ɗalla iyaw hamhamga,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 ŋgaha tagòɗal: “Baŋa kak la uwana sufəl aŋa azla Yahu­diya kà, ɓə̀lla gəl aŋak zlà!”
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Aganay à uwana tatsetsèr à gəl aŋha à afik: DZA UWANAY KÀ SUFƏL AŊA AZLA YAHUDIYA.
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Tekula la tataka aŋa azladza səla uwana la abà tatàsl à atà à ahàf à adi atà nna, akəɗàslal la magoɗay: “Kak kà, kak Kristu aw takay? Ɓə̀lla gəl aŋak, ŋgaha ɓə̀lla anu babay zlà!”
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Ama anik uwanay apìsal iyaw à tsəh la kaykay agòɗal: “Kahoy yewdi aŋa Zəzagəla, à kà uwana kagaw la seriya tekula la abà la masla aw takay?
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 Kà aŋami kà uwanay takàɗ anu kà, azlayla atà takàɗ anu. Kà uwana leri məɓəzaw à masik aŋa tatak uwana məɗa­hàwwàŋ. Ama masla kà, aɗahà mawi­siga amiyaka bà tekula à ahàl aw.”
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Ŋgaha agòɗal: “Kamkam Yesu, ɗafà gi à ahəŋ la sləm, à vuɗ uwana kadàgay la makoray aŋak la abà.”
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Yesu agòɗal: “Haɗay, gəpəh à ka la dziriga: Lakana uwanay kà, kadàgay la makoray gulo la abà, anu səla.”
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 La tataka afats mələs apakà vok la kutso la abà gesina tsəràh afats dat magova gova gərewni delga.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Mok uwana afats adakəl mələs kà, bafta uwana la gày Zəzagəla la aku akwohà la tsəràh à afik tsəràh à vəɗah, la tataka la abà.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Kiya uwaga Yesu awiyà la ndzəɗa agòɗ: “Baba, gəsaka masasəɗok gulo kà la ahàl aŋak.” Mok uwana adapəh uwaga la gay ala kà, amə̀ts.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Məŋga aŋa azla­slodzi aŋa azla Rom anəŋà tatak uwana apakà vok gesina, adzəkà magoɗay: “Ndzer kà, dza uwanay kà, dza dziriga”, ŋgaha adzəkà mazləɓ Zəzagəla.
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 La lig la ahəŋ kà, maham à ahəŋ dza gesina uwana tasà à waŋ kà manəŋ uwana apakà vok gesina kà, tawùl à mtəga la madaɗ gay ləv.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 Azla­slawda aŋa Yesu la azlamis uwana tanəfà à waŋ dagay la Galili, tatsàzl à fəta à awtày kà manərəz tatak uwana apakà vok gesina.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Dza anik la ahəŋ uwana sləm aŋha Yusufu, uwana la tataka aŋa azla­ma­siga la abà, masla babay kà dza dziriga.
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 Masla kà adzugway kà lakəl aŋa mas à waŋ makoray Zəzagəla, masla kà atsənà sawaray aŋa azladza anik babay aw, masla kà zil gudəŋ Arimate, la kutso Yahu­diya la abà.
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 Ahàd, abə̀z à Pilatus à vok kà manaval mazim­nekiɗ aŋa Yesu.
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 Uwana Pilatus adaval tetəvi kà azə̀ɓ vok aŋa Yesu à ahəŋ la ahàf la adi kà, afa­fàɗal lukut à adi. Ŋgaha adàlla à zəvay mawga uwana à agu talà à təhus à afik, tafà dza à agu didi dadàŋ aw.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Vuɗ uwatà kà, vuɗ maɗàh vok à ahəŋ aŋa vuɗ maduw ləv.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Azlamis uwana tanəfà Yesu à waŋ la tsəh dagay la Galili, tanəfà Yusufu à waŋ, tanəŋà zəvay, ŋgaha la tsəhay maf Yesu uwana à ahəŋ tahənàŋ à ahəŋ la zəvay la aku.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Ŋgaha tawùl à mtəga aŋatà, ŋgaha taɗahà vok à ahəŋ la azlaamàl, la azla­matərsin kà maɗàh à Yesu à vok. Ŋgaha la vuɗ maduw ləv kà taduw ləv bokuba uwana mapəhay agoɗ.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.