Lucas 20

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 La vərdi anik Yesu atàpla tatak à azladza la məŋ gày Zəzagəla la aku, ŋgaha apə̀h à atà gay matsi­ɗayga. Azla­ma­dza­haga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla, la azlaməna mapàhla mapəhay ala, la azla­ma­siga aŋa azla Yahu­diya
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 tasà à waŋ à slaka aŋha tagòɗal: “Pə̀hanula, la ndzəɗa ma uwala à uwana kaɗàhla azla­tatak uwanay tak la? Uwa à uwana avà à ka tetəvi aŋa maɗàh azla­tatak uwanay uwa?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Yesu agòɗ à atà: “Gi babay kà, gənav à akul tatak tekula lagwa, wùllàwgəla suwaŋ!
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Uwa à uwana aslə̀l Yuhana à waŋ kà maɗàh batem tak uwa? Zəzagəla ay, awma azladza takay?”
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Ama atà tadzəkà mabay vok gay la tataka aŋatà la abà kà atà à atà, ŋgaha tagòɗ: “Baŋa məgoɗ Zəzagəla la uwana aslə̀l à waŋ, ‘Kà mana zlà ma kadì­ŋàwwal gəl à vok aw mi’, adà­goɗay.
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Baŋa məgoɗ: ‘Azladza la uwana taslə̀l à waŋ kà’, maham à ahəŋ dza uwana la abanay gesina tadàtsah anu à gəl la akur aya, kà uwana tasəl kà Yuhana kà masla mapəhal gay à ahàl aŋa Zəzagəla kà mapàh à azladza ndzer.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Ŋgaha tawulàlla: “Anu kà, məsəl dza uwana aslə̀l à waŋ aŋa maɗàh batem aw.”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 La abatà Yesu agòɗ à atà: “Kətà kà, gi babay kà, gəpəhakulla ndzəɗa uwana gəɗàhla azla­tatak uwanay babay zlà à ama aw.”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Kiya uwaga Yesu adzəkà mapəh gay la gay la abà uwanay à maham à ahəŋ dza: “Dza anik atsə̀ɓ gày matavəruk aŋha, asàkla uwaga la azla­ma­gamza aŋha la ahàl, ŋgaha adà aŋha kərkər à gudəŋ anik, asàf la abatà.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Mok uwana adasal kà, aslə̀l dza aŋha à azla­ma­gamza à tsəh, kà mavàl humà mahənay aŋa tatak guf aŋha. Ama mok uwana azla­ma­gamza tanəŋə̀ŋ kà, tazlàɓal, ŋgaha takuɗə̀k la ahàl deyday.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Bà gotənaŋ aslə̀l dza anik aya. Ama atà tazlàɓ à gəl, ŋgaha tatsə̀kal mago­ɗahay à gəl, la makuɗəkay la ahàl deyday babay.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Aslə̀l dza anik kà mamakər aya. Ama tatsàh, taɗàhal amik à vok, ŋgaha tamə̀l à tetəvi à tsəh.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Dza aŋa guf matavəruk agòɗ: ‘Mana à uwana gəɗehəŋ lagwa zlà ma?’, agòɗ la gəl aŋha, ‘Gəsləlla à atà bəzi gay ləv gulo, zlahaw kà, tadàsləkaw masla.’
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Ama mok uwana tanəŋà masla, azla­ma­gamza tatsa­tsə̀l vok gay kà atà à atà, tagòɗ: ‘Masla la uwana masla mazuw gày, sàw à waŋ katskats, məkə̀ɗ pəra, anu mədàɓəɗ à mazuw gày à gəl!’
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Tadùw à uda la guf la abà, takəɗ.”
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Adàsa à waŋ adàkaɗ azla­ma­gamza maksafərga uwaga gesina, ŋgaha adàvà guf à ahàl aŋa azladza anik uwana tadà­vàhal mahənay aŋa matavəruk la kaslà uwana asal gesina.” Ama mok uwana tatsənà uwaga tagòɗ: “Kiya uwaga apakà vok aw!”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Ama Yesu anərə̀z atà la magoɗay: “Uwanay tatsetsèr, ma mana asal mapəhla ala tak ma?
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Kəla dza uwana atəɗ à akur uwanay à afik kà adà­ka­lahla. Ama baŋa akur uwanay la uwana atəɗ à dza à gəl kà, aslərəɗəŋ ala kədənna.”
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Azlaməna mapàhla mapəhay ala la azla­ma­dza­haga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla tayàh kà makəs Yesu la kaslà uwatà. Ama guba akə̀s atà kà maham à ahəŋ dza, kà uwana tasə̀l kà apə̀h gay la gay la abà uwaga kà lakəl aŋatà.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Kiya uwaga kà maɓəz à Yesu à tsəh kà, azlaməŋga taslə̀l azlaməna matsəɓ sləm, uwana tapakà gəl aŋatà ala kà bokuba azladza dziriga, awkà bokuba azlaməna matsəɓ sləm pəra aw, kà maɓəzal à tsəh la gay mawi­siga uwana la abà, atsà à waŋ la gay aŋha la awtày amiyaka tekula, ŋgaha kà atà aŋa mav masla à ahàl aŋa azlaməna makoray.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Kiya uwaga tanàval à gay ala la magoɗay: “Məŋga, məsəl kà uwana kapəhay, la uwana katapla à azladza, kà dziriga, ŋgaha babay kà kakəsani dza makasay aw, ama la dziriga, la tetəvi aŋa Zəzagəla à uwana katapla à azladza.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Anu ma tetəvi la ahəŋ, kà mapəl hadama gami à məŋ sufəl Zəsar ay, awma mapəhay gami avà à anu tetəvi aw kəlay?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Bokuba uwana Yesu asə̀l ɗemɗem aŋatà kà, agòɗ à atà:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Pə̀hàwgəla akur sili uwatà dadàŋ tsi”, agòɗ à atà. “Gəl la sləm uwanay ma aŋa uwa, la sili uwanay la afik uwa?”, agòɗ à atà. Tagòɗal: “Aŋa Zəsar.”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Kiya uwaga Yesu agòɗ à atà: “Kità kà, pə̀làw à məŋ sufəl Zəsar tatak uwana aŋha, ŋgaha pə̀làw à Zəzagəla uwana aŋha suwaŋ!”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Kiya uwaga kà, taɓə̀z à gay à tsəh kà makəsla masla aw, kà uwana gay aŋha uwana apə̀h la huma maham à ahəŋ dza kà mawi­siga la abà aw, ləv avàl atà à gay kà mawulla gay à uda aŋha, tadzà à ahəŋ titi.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Kiya uwaga azladza anik la tataka azla Sadu­kiya la abà, atà uwana: ‘Mawul à uda la mamətsay la ahəŋ aw’, tagòɗ, tasà à waŋ à slaka Yesu kà manaval:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 “Məŋga, aganay uwana Musa apə̀h: Baŋa dza aməts à mis ala kokuɗa maɓəz bəzi kà, say deda aŋha azəɓ mis aŋha à uda la gày kuɗa, ŋgaha atsizlla ala tsəhay aŋha ala.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Azladza la ahəŋ atà məɗəf la azla­deda aŋatà. Magolga gà azə̀ɓ mis, amə̀tsal akə̀lla ala kokuɗa maɓəz bəzi.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Deda masəla ŋgaha mamakər tazàɓ mis uwaga à uda la gày kuɗa.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Kiya uwaga tazàɓ tsəràh à məɗəf nna gesina. Gesina aŋatà tamà­tsàlàŋ ala kokuɗa maɓaz bəzi la mis uwaga.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Uwana uwaga adada à lig kà, mis amə̀ts bay suwaŋ.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Ŋgaha ma la vuɗ mawul à uda la mamətsay, ma mis ma adàgəɗay ma à uwa, tsa atà gesina aŋatà kà tazàɓ uwa?”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Ŋgaha Yesu agòɗ à atà: “Azladza aŋa zamana uwanay la uwana tazəɓ vok.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Ama azla­uwana Zəzagəla adà­tsa­tsa­mani atà kà maɓəz à sifa adəv gay aw, tadàwul à uda aŋa madz à ahəŋ la sifa uwana adàdəv gay aw kà, atà kà, tadàzaɓ vok aya aw.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Kà uwana la dziriga gà kà, tadà­matsay aya aw, tadà­pa­kahay kà bokuba azla­ma­lika, ŋgaha tadà­gahay azlabəza aŋa Zəzagəla, à kà uwana tawul à uda la mamətsay kà madz à ahəŋ la sifa.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Iyay, lakəl aŋa mawul à uda la mamətsay kà, Musa apə̀h lakəl aŋha la wakità la abà la paraka:
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Zəzagəla kà Zəzagəla aŋa azla­ma­zim­nekiɗ aw, ama aŋa azladza uwana la sifa, kà uwana tatak gesina uwana la sifa kà aŋha.”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 La kità kà, uwana tatsə̀n uwaga kà, azlaməna mapàhla wakità aŋa mapəhay ala tagòɗ: “Məŋga, uwaga kà lela kapə̀h.”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Kà uwana taslà manaval gay aya aw.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Yesu agòɗ à atà: “Kakay tagoɗay kà Kristu kà Kona aŋa David ma?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Kà uwana David la gəl aŋha kà agòɗ à wakità aŋa Mahabay la abà kà:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 tsəràh à uwana gəɓək à ka azlaməna məzam aŋak à tsəh asik!’ˈ
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Tsa baŋa David la gəl aŋha kà azàlalla Sufəl ma, kakay apàk kona aŋha ma?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Mok uwana maham à ahəŋ dza atsə̀ɓal sləm kà, Yesu agòɗ à azlaməna matapla la slaka aŋha:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Ɗahàw haŋkəli kà azlaməna mapəhla wakità mapəhay ala kà uwana atà kà, asa à atà mau­gu­zahay la azla­da­wara məŋga məŋga gà la vok, kà mapa­patla dza. Ŋgaha asa à atà kà azladza tasukw atà kà la azla­ba­rama uwana la ama mahamay dza la abatà, asa à atà madza madzay kà la slaka teraŋa la gày madəv kuɗa la aku, ŋgaha aya asa à atà madza madzay kà la slaka delga la tatak may lakəl.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Atà kà, azlaməna mazaw azlamis kuɗa à uda aya, ŋgaha asà à atà mavakàh à madəv kuɗa à abà la slaka madəv kuɗa. Atà kà tadàɓəzal seriya kà dzaŋ­d­zaŋga.”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.