Lucas 20
Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs NAA
1 La vərdi anik Yesu atàpla tatak à azladza la məŋ gày Zəzagəla la aku, ŋgaha apə̀h à atà gay matsiɗayga. Azlamadzahaga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla, la azlaməna mapàhla mapəhay ala, la azlamasiga aŋa azla Yahudiya
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, chegaram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 tasà à waŋ à slaka aŋha tagòɗal: “Pə̀hanula, la ndzəɗa ma uwala à uwana kaɗàhla azlatatak uwanay tak la? Uwa à uwana avà à ka tetəvi aŋa maɗàh azlatatak uwanay uwa?”
2 e lhe perguntaram: — Diga-nos com que autoridade você faz estas coisas? Ou quem lhe deu esta autoridade?
3 Yesu agòɗ à atà: “Gi babay kà, gənav à akul tatak tekula lagwa, wùllàwgəla suwaŋ!
3 Jesus respondeu:
4 Uwa à uwana aslə̀l Yuhana à waŋ kà maɗàh batem tak uwa? Zəzagəla ay, awma azladza takay?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ama atà tadzəkà mabay vok gay la tataka aŋatà la abà kà atà à atà, ŋgaha tagòɗ: “Baŋa məgoɗ Zəzagəla la uwana aslə̀l à waŋ, ‘Kà mana zlà ma kadìŋàwwal gəl à vok aw mi’, adàgoɗay.
5 Então discutiram entre si: — Se dissermos: “Do céu”, ele dirá: “Por que não acreditaram nele?”
6 Baŋa məgoɗ: ‘Azladza la uwana taslə̀l à waŋ kà’, maham à ahəŋ dza uwana la abanay gesina tadàtsah anu à gəl la akur aya, kà uwana tasəl kà Yuhana kà masla mapəhal gay à ahàl aŋa Zəzagəla kà mapàh à azladza ndzer.”
6 Mas, se dissermos: “Dos homens”, o povo todo nos apedrejará, porque está convicto de que João era profeta.
7 Ŋgaha tawulàlla: “Anu kà, məsəl dza uwana aslə̀l à waŋ aŋa maɗàh batem aw.”
7 Por fim, responderam que não sabiam de onde era.
8 La abatà Yesu agòɗ à atà: “Kətà kà, gi babay kà, gəpəhakulla ndzəɗa uwana gəɗàhla azlatatak uwanay babay zlà à ama aw.”
8 E Jesus lhes disse:
9 Kiya uwaga Yesu adzəkà mapəh gay la gay la abà uwanay à maham à ahəŋ dza: “Dza anik atsə̀ɓ gày matavəruk aŋha, asàkla uwaga la azlamagamza aŋha la ahàl, ŋgaha adà aŋha kərkər à gudəŋ anik, asàf la abatà.
9 A seguir, Jesus passou a contar ao povo esta parábola:
10 Mok uwana adasal kà, aslə̀l dza aŋha à azlamagamza à tsəh, kà mavàl humà mahənay aŋa tatak guf aŋha. Ama mok uwana azlamagamza tanəŋə̀ŋ kà, tazlàɓal, ŋgaha takuɗə̀k la ahàl deyday.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha. Mas os lavradores, depois de espancá-lo, o despacharam de mãos vazias.
11 Bà gotənaŋ aslə̀l dza anik aya. Ama atà tazlàɓ à gəl, ŋgaha tatsə̀kal magoɗahay à gəl, la makuɗəkay la ahàl deyday babay.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo, mas também a este espancaram e, depois de insultá-lo, despacharam de mãos vazias.
12 Aslə̀l dza anik kà mamakər aya. Ama tatsàh, taɗàhal amik à vok, ŋgaha tamə̀l à tetəvi à tsəh.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de feri-lo, expulsaram.
13 Dza aŋa guf matavəruk agòɗ: ‘Mana à uwana gəɗehəŋ lagwa zlà ma?’, agòɗ la gəl aŋha, ‘Gəsləlla à atà bəzi gay ləv gulo, zlahaw kà, tadàsləkaw masla.’
13 Então o dono da vinha disse: “Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.”
14 Ama mok uwana tanəŋà masla, azlamagamza tatsatsə̀l vok gay kà atà à atà, tagòɗ: ‘Masla la uwana masla mazuw gày, sàw à waŋ katskats, məkə̀ɗ pəra, anu mədàɓəɗ à mazuw gày à gəl!’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, começaram a discutir entre si: “Este é o herdeiro; vamos matá-lo, para que a herança seja nossa.”
15 Tadùw à uda la guf la abà, takəɗ.”
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram.
16 Adàsa à waŋ adàkaɗ azlamagamza maksafərga uwaga gesina, ŋgaha adàvà guf à ahàl aŋa azladza anik uwana tadàvàhal mahənay aŋa matavəruk la kaslà uwana asal gesina.” Ama mok uwana tatsənà uwaga tagòɗ: “Kiya uwaga apakà vok aw!”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros. Ao ouvir isto, disseram: — Que tal não aconteça!
17 Ama Yesu anərə̀z atà la magoɗay: “Uwanay tatsetsèr, ma mana asal mapəhla ala tak ma?
17 Mas Jesus, com o olhar fixo neles, disse:
18 Kəla dza uwana atəɗ à akur uwanay à afik kà adàkalahla. Ama baŋa akur uwanay la uwana atəɗ à dza à gəl kà, aslərəɗəŋ ala kədənna.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Azlaməna mapàhla mapəhay ala la azlamadzahaga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla tayàh kà makəs Yesu la kaslà uwatà. Ama guba akə̀s atà kà maham à ahəŋ dza, kà uwana tasə̀l kà apə̀h gay la gay la abà uwaga kà lakəl aŋatà.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo.
20 Kiya uwaga kà maɓəz à Yesu à tsəh kà, azlaməŋga taslə̀l azlaməna matsəɓ sləm, uwana tapakà gəl aŋatà ala kà bokuba azladza dziriga, awkà bokuba azlaməna matsəɓ sləm pəra aw, kà maɓəzal à tsəh la gay mawisiga uwana la abà, atsà à waŋ la gay aŋha la awtày amiyaka tekula, ŋgaha kà atà aŋa mav masla à ahàl aŋa azlaməna makoray.
20 Eles passaram a vigiar Jesus. Enviaram espiões que se fingiam de justos para ver se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Kiya uwaga tanàval à gay ala la magoɗay: “Məŋga, məsəl kà uwana kapəhay, la uwana katapla à azladza, kà dziriga, ŋgaha babay kà kakəsani dza makasay aw, ama la dziriga, la tetəvi aŋa Zəzagəla à uwana katapla à azladza.
21 Então lhe perguntaram: — Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina corretamente e não se deixa levar pela aparência das pessoas, mas ensina o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Anu ma tetəvi la ahəŋ, kà mapəl hadama gami à məŋ sufəl Zəsar ay, awma mapəhay gami avà à anu tetəvi aw kəlay?”
22 É lícito pagar imposto a César ou não?
23 Bokuba uwana Yesu asə̀l ɗemɗem aŋatà kà, agòɗ à atà:
23 Mas Jesus, percebendo a artimanha deles, respondeu:
24 “Pə̀hàwgəla akur sili uwatà dadàŋ tsi”, agòɗ à atà. “Gəl la sləm uwanay ma aŋa uwa, la sili uwanay la afik uwa?”, agòɗ à atà. Tagòɗal: “Aŋa Zəsar.”
24 — Mostrem-me um denário. De quem é a figura e a inscrição? Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
25 Kiya uwaga Yesu agòɗ à atà: “Kità kà, pə̀làw à məŋ sufəl Zəsar tatak uwana aŋha, ŋgaha pə̀làw à Zəzagəla uwana aŋha suwaŋ!”
25 — Pois deem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Kiya uwaga kà, taɓə̀z à gay à tsəh kà makəsla masla aw, kà uwana gay aŋha uwana apə̀h la huma maham à ahəŋ dza kà mawisiga la abà aw, ləv avàl atà à gay kà mawulla gay à uda aŋha, tadzà à ahəŋ titi.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 Kiya uwaga azladza anik la tataka azla Sadukiya la abà, atà uwana: ‘Mawul à uda la mamətsay la ahəŋ aw’, tagòɗ, tasà à waŋ à slaka Yesu kà manaval:
27 Chegando alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição,
28 “Məŋga, aganay uwana Musa apə̀h: Baŋa dza aməts à mis ala kokuɗa maɓəz bəzi kà, say deda aŋha azəɓ mis aŋha à uda la gày kuɗa, ŋgaha atsizlla ala tsəhay aŋha ala.
28 perguntaram a Jesus: — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem casado morrer sem deixar filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
29 Azladza la ahəŋ atà məɗəf la azladeda aŋatà. Magolga gà azə̀ɓ mis, amə̀tsal akə̀lla ala kokuɗa maɓəz bəzi.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Deda masəla ŋgaha mamakər tazàɓ mis uwaga à uda la gày kuɗa.
30 o segundo
31 Kiya uwaga tazàɓ tsəràh à məɗəf nna gesina. Gesina aŋatà tamàtsàlàŋ ala kokuɗa maɓaz bəzi la mis uwaga.
31 e o terceiro também casaram com a viúva, e assim foi com os sete. Todos morreram sem deixar filhos.
32 Uwana uwaga adada à lig kà, mis amə̀ts bay suwaŋ.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Ŋgaha ma la vuɗ mawul à uda la mamətsay, ma mis ma adàgəɗay ma à uwa, tsa atà gesina aŋatà kà tazàɓ uwa?”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles a mulher será esposa? Porque os sete casaram com ela.
34 Ŋgaha Yesu agòɗ à atà: “Azladza aŋa zamana uwanay la uwana tazəɓ vok.
34 Jesus respondeu:
35 Ama azlauwana Zəzagəla adàtsatsamani atà kà maɓəz à sifa adəv gay aw, tadàwul à uda aŋa madz à ahəŋ la sifa uwana adàdəv gay aw kà, atà kà, tadàzaɓ vok aya aw.
35 mas os que são considerados dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Kà uwana la dziriga gà kà, tadàmatsay aya aw, tadàpakahay kà bokuba azlamalika, ŋgaha tadàgahay azlabəza aŋa Zəzagəla, à kà uwana tawul à uda la mamətsay kà madz à ahəŋ la sifa.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Iyay, lakəl aŋa mawul à uda la mamətsay kà, Musa apə̀h lakəl aŋha la wakità la abà la paraka:
37 E que os mortos ressuscitam, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando afirma que o Senhor é o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Zəzagəla kà Zəzagəla aŋa azlamazimnekiɗ aw, ama aŋa azladza uwana la sifa, kà uwana tatak gesina uwana la sifa kà aŋha.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 La kità kà, uwana tatsə̀n uwaga kà, azlaməna mapàhla wakità aŋa mapəhay ala tagòɗ: “Məŋga, uwaga kà lela kapə̀h.”
39 Então alguns dos escribas disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Kà uwana taslà manaval gay aya aw.
40 E não ousaram mais fazer perguntas a Jesus.
41 Yesu agòɗ à atà: “Kakay tagoɗay kà Kristu kà Kona aŋa David ma?
41 Mas Jesus lhes perguntou:
42 Kà uwana David la gəl aŋha kà agòɗ à wakità aŋa Mahabay la abà kà:
42 Pois o próprio Davi afirma no Livro dos Salmos:
43 tsəràh à uwana gəɓək à ka azlaməna məzam aŋak à tsəh asik!’ˈ
43 até que eu ponha
44 Tsa baŋa David la gəl aŋha kà azàlalla Sufəl ma, kakay apàk kona aŋha ma?”
44 — Portanto, Davi o chama de Senhor. Então como ele pode ser filho de Davi?
45 Mok uwana maham à ahəŋ dza atsə̀ɓal sləm kà, Yesu agòɗ à azlaməna matapla la slaka aŋha:
45 Quando todo o povo estava ouvindo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Ɗahàw haŋkəli kà azlaməna mapəhla wakità mapəhay ala kà uwana atà kà, asa à atà mauguzahay la azladawara məŋga məŋga gà la vok, kà mapapatla dza. Ŋgaha asa à atà kà azladza tasukw atà kà la azlabarama uwana la ama mahamay dza la abatà, asa à atà madza madzay kà la slaka teraŋa la gày madəv kuɗa la aku, ŋgaha aya asa à atà madza madzay kà la slaka delga la tatak may lakəl.
46 — Cuidado com os escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes.
47 Atà kà, azlaməna mazaw azlamis kuɗa à uda aya, ŋgaha asà à atà mavakàh à madəv kuɗa à abà la slaka madəv kuɗa. Atà kà tadàɓəzal seriya kà dzaŋdzaŋga.”
47 Eles devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.