Lucas 20
Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs NTLH
1 La vərdi anik Yesu atàpla tatak à azladza la məŋ gày Zəzagəla la aku, ŋgaha apə̀h à atà gay matsiɗayga. Azlamadzahaga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla, la azlaməna mapàhla mapəhay ala, la azlamasiga aŋa azla Yahudiya
1 Certo dia, Jesus estava no pátio do Templo ensinando o povo e anunciando o evangelho . Então chegaram ali alguns chefes dos sacerdotes e alguns mestres da Lei, junto com alguns líderes do povo,
2 tasà à waŋ à slaka aŋha tagòɗal: “Pə̀hanula, la ndzəɗa ma uwala à uwana kaɗàhla azlatatak uwanay tak la? Uwa à uwana avà à ka tetəvi aŋa maɗàh azlatatak uwanay uwa?”
2 e perguntaram: — Diga para nós: com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
3 Yesu agòɗ à atà: “Gi babay kà, gənav à akul tatak tekula lagwa, wùllàwgəla suwaŋ!
3 Jesus respondeu:
4 Uwa à uwana aslə̀l Yuhana à waŋ kà maɗàh batem tak uwa? Zəzagəla ay, awma azladza takay?”
4 Quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
5 Ama atà tadzəkà mabay vok gay la tataka aŋatà la abà kà atà à atà, ŋgaha tagòɗ: “Baŋa məgoɗ Zəzagəla la uwana aslə̀l à waŋ, ‘Kà mana zlà ma kadìŋàwwal gəl à vok aw mi’, adàgoɗay.
5 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — O que é que vamos dizer? Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
6 Baŋa məgoɗ: ‘Azladza la uwana taslə̀l à waŋ kà’, maham à ahəŋ dza uwana la abanay gesina tadàtsah anu à gəl la akur aya, kà uwana tasəl kà Yuhana kà masla mapəhal gay à ahàl aŋa Zəzagəla kà mapàh à azladza ndzer.”
6 Mas, se dissermos que foram pessoas, esta multidão vai nos apedrejar, pois eles acham que João era profeta .
7 Ŋgaha tawulàlla: “Anu kà, məsəl dza uwana aslə̀l à waŋ aŋa maɗàh batem aw.”
7 Por isso responderam: — Nós não sabemos quem deu autoridade a João para batizar.
8 La abatà Yesu agòɗ à atà: “Kətà kà, gi babay kà, gəpəhakulla ndzəɗa uwana gəɗàhla azlatatak uwanay babay zlà à ama aw.”
8 Jesus disse:
9 Kiya uwaga Yesu adzəkà mapəh gay la gay la abà uwanay à maham à ahəŋ dza: “Dza anik atsə̀ɓ gày matavəruk aŋha, asàkla uwaga la azlamagamza aŋha la ahàl, ŋgaha adà aŋha kərkər à gudəŋ anik, asàf la abatà.
9 Depois Jesus contou esta parábola para o povo:
10 Mok uwana adasal kà, aslə̀l dza aŋha à azlamagamza à tsəh, kà mavàl humà mahənay aŋa tatak guf aŋha. Ama mok uwana azlamagamza tanəŋə̀ŋ kà, tazlàɓal, ŋgaha takuɗə̀k la ahàl deyday.
10 Quando chegou o tempo da colheita, ele mandou um empregado para receber a sua parte. Mas os lavradores bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
11 Bà gotənaŋ aslə̀l dza anik aya. Ama atà tazlàɓ à gəl, ŋgaha tatsə̀kal magoɗahay à gəl, la makuɗəkay la ahàl deyday babay.
11 O dono mandou outro empregado, mas eles também bateram nele, depois o trataram de modo vergonhoso e o mandaram de volta sem nada.
12 Aslə̀l dza anik kà mamakər aya. Ama tatsàh, taɗàhal amik à vok, ŋgaha tamə̀l à tetəvi à tsəh.
12 Então ele enviou um terceiro empregado, mas os lavradores também bateram nele e o expulsaram.
13 Dza aŋa guf matavəruk agòɗ: ‘Mana à uwana gəɗehəŋ lagwa zlà ma?’, agòɗ la gəl aŋha, ‘Gəsləlla à atà bəzi gay ləv gulo, zlahaw kà, tadàsləkaw masla.’
13 Aí o dono da plantação pensou: “O que vou fazer? Já sei: vou mandar o meu filho querido. Tenho certeza de que vão respeitá-lo.”
14 Ama mok uwana tanəŋà masla, azlamagamza tatsatsə̀l vok gay kà atà à atà, tagòɗ: ‘Masla la uwana masla mazuw gày, sàw à waŋ katskats, məkə̀ɗ pəra, anu mədàɓəɗ à mazuw gày à gəl!’
14 — Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
15 Tadùw à uda la guf la abà, takəɗ.”
15 — Então eles jogaram o filho para fora da plantação e o mataram. Aí Jesus perguntou:
16 Adàsa à waŋ adàkaɗ azlamagamza maksafərga uwaga gesina, ŋgaha adàvà guf à ahàl aŋa azladza anik uwana tadàvàhal mahənay aŋa matavəruk la kaslà uwana asal gesina.” Ama mok uwana tatsənà uwaga tagòɗ: “Kiya uwaga apakà vok aw!”
16 Ele virá, matará aqueles homens e dará a plantação a outros lavradores. Então as pessoas que estavam ouvindo disseram: — Que Deus não permita que isso aconteça!
17 Ama Yesu anərə̀z atà la magoɗay: “Uwanay tatsetsèr, ma mana asal mapəhla ala tak ma?
17 Mas Jesus olhou bem para eles e disse:
18 Kəla dza uwana atəɗ à akur uwanay à afik kà adàkalahla. Ama baŋa akur uwanay la uwana atəɗ à dza à gəl kà, aslərəɗəŋ ala kədənna.”
18 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
19 Azlaməna mapàhla mapəhay ala la azlamadzahaga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla tayàh kà makəs Yesu la kaslà uwatà. Ama guba akə̀s atà kà maham à ahəŋ dza, kà uwana tasə̀l kà apə̀h gay la gay la abà uwaga kà lakəl aŋatà.
19 Os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes sabiam que era contra eles que Jesus havia contado essa parábola e queriam prendê-lo ali mesmo, porém tinham medo do povo.
20 Kiya uwaga kà maɓəz à Yesu à tsəh kà, azlaməŋga taslə̀l azlaməna matsəɓ sləm, uwana tapakà gəl aŋatà ala kà bokuba azladza dziriga, awkà bokuba azlaməna matsəɓ sləm pəra aw, kà maɓəzal à tsəh la gay mawisiga uwana la abà, atsà à waŋ la gay aŋha la awtày amiyaka tekula, ŋgaha kà atà aŋa mav masla à ahàl aŋa azlaməna makoray.
20 Então começaram a vigiar Jesus. Pagaram alguns homens para fazerem perguntas a ele. Eles deviam fingir que eram sinceros e procurar conseguir alguma prova contra Jesus. Assim os mestres da Lei e os chefes dos sacerdotes teriam uma desculpa para o prender e entregar nas mãos do Governador romano.
21 Kiya uwaga tanàval à gay ala la magoɗay: “Məŋga, məsəl kà uwana kapəhay, la uwana katapla à azladza, kà dziriga, ŋgaha babay kà kakəsani dza makasay aw, ama la dziriga, la tetəvi aŋa Zəzagəla à uwana katapla à azladza.
21 Esses homens perguntaram: — Mestre, sabemos que aquilo que o senhor diz e ensina é certo. Sabemos também que o senhor não julga pela aparência e ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige.
22 Anu ma tetəvi la ahəŋ, kà mapəl hadama gami à məŋ sufəl Zəsar ay, awma mapəhay gami avà à anu tetəvi aw kəlay?”
22 Diga: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
23 Bokuba uwana Yesu asə̀l ɗemɗem aŋatà kà, agòɗ à atà:
23 Mas Jesus percebeu a má intenção deles e disse:
24 “Pə̀hàwgəla akur sili uwatà dadàŋ tsi”, agòɗ à atà. “Gəl la sləm uwanay ma aŋa uwa, la sili uwanay la afik uwa?”, agòɗ à atà. Tagòɗal: “Aŋa Zəsar.”
24 — Tragam aqui uma moeda. De quem são o nome e a cara que estão gravados nela? — São do Imperador! — responderam eles.
25 Kiya uwaga Yesu agòɗ à atà: “Kità kà, pə̀làw à məŋ sufəl Zəsar tatak uwana aŋha, ŋgaha pə̀làw à Zəzagəla uwana aŋha suwaŋ!”
25 Então Jesus disse:
26 Kiya uwaga kà, taɓə̀z à gay à tsəh kà makəsla masla aw, kà uwana gay aŋha uwana apə̀h la huma maham à ahəŋ dza kà mawisiga la abà aw, ləv avàl atà à gay kà mawulla gay à uda aŋha, tadzà à ahəŋ titi.
26 Eles não puderam conseguir nenhuma prova contra Jesus diante do povo. Por isso ficaram calados, admirados com a resposta dele.
27 Kiya uwaga azladza anik la tataka azla Sadukiya la abà, atà uwana: ‘Mawul à uda la mamətsay la ahəŋ aw’, tagòɗ, tasà à waŋ à slaka Yesu kà manaval:
27 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus
28 “Məŋga, aganay uwana Musa apə̀h: Baŋa dza aməts à mis ala kokuɗa maɓəz bəzi kà, say deda aŋha azəɓ mis aŋha à uda la gày kuɗa, ŋgaha atsizlla ala tsəhay aŋha ala.
28 e disseram: — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte
29 Azladza la ahəŋ atà məɗəf la azladeda aŋatà. Magolga gà azə̀ɓ mis, amə̀tsal akə̀lla ala kokuɗa maɓəz bəzi.
29 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
30 Deda masəla ŋgaha mamakər tazàɓ mis uwaga à uda la gày kuɗa.
30 Então o segundo casou com a viúva,
31 Kiya uwaga tazàɓ tsəràh à məɗəf nna gesina. Gesina aŋatà tamàtsàlàŋ ala kokuɗa maɓaz bəzi la mis uwaga.
31 e depois, o terceiro. E assim a mesma coisa aconteceu com os sete irmãos, isto é, todos morreram sem deixar filhos.
32 Uwana uwaga adada à lig kà, mis amə̀ts bay suwaŋ.
32 Depois a mulher também morreu.
33 Ŋgaha ma la vuɗ mawul à uda la mamətsay, ma mis ma adàgəɗay ma à uwa, tsa atà gesina aŋatà kà tazàɓ uwa?”
33 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
34 Ŋgaha Yesu agòɗ à atà: “Azladza aŋa zamana uwanay la uwana tazəɓ vok.
34 Jesus respondeu:
35 Ama azlauwana Zəzagəla adàtsatsamani atà kà maɓəz à sifa adəv gay aw, tadàwul à uda aŋa madz à ahəŋ la sifa uwana adàdəv gay aw kà, atà kà, tadàzaɓ vok aya aw.
35 Mas as pessoas que merecem alcançar a ressurreição e a vida futura não vão casar lá,
36 Kà uwana la dziriga gà kà, tadàmatsay aya aw, tadàpakahay kà bokuba azlamalika, ŋgaha tadàgahay azlabəza aŋa Zəzagəla, à kà uwana tawul à uda la mamətsay kà madz à ahəŋ la sifa.
36 pois serão como os anjos e não poderão morrer. Serão filhos de Deus porque ressuscitaram.
37 Iyay, lakəl aŋa mawul à uda la mamətsay kà, Musa apə̀h lakəl aŋha la wakità la abà la paraka:
37 E Moisés mostra claramente que os mortos serão ressuscitados. Quando fala do espinheiro que estava em fogo, ele escreve que o Senhor é “o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.”
38 Zəzagəla kà Zəzagəla aŋa azlamazimnekiɗ aw, ama aŋa azladza uwana la sifa, kà uwana tatak gesina uwana la sifa kà aŋha.”
38 Isso mostra que Deus é Deus dos vivos e não dos mortos, pois para ele todos estão vivos.
39 La kità kà, uwana tatsə̀n uwaga kà, azlaməna mapàhla wakità aŋa mapəhay ala tagòɗ: “Məŋga, uwaga kà lela kapə̀h.”
39 Aí alguns mestres da Lei disseram: — Boa resposta, Mestre!
40 Kà uwana taslà manaval gay aya aw.
40 E não tinham coragem de lhe fazer mais perguntas.
41 Yesu agòɗ à atà: “Kakay tagoɗay kà Kristu kà Kona aŋa David ma?
41 Em seguida Jesus perguntou a eles:
42 Kà uwana David la gəl aŋha kà agòɗ à wakità aŋa Mahabay la abà kà:
42 Pois o próprio Davi diz assim no livro de Salmos:
43 tsəràh à uwana gəɓək à ka azlaməna məzam aŋak à tsəh asik!’ˈ
43 até que eu ponha os seus inimigos
44 Tsa baŋa David la gəl aŋha kà azàlalla Sufəl ma, kakay apàk kona aŋha ma?”
44 Se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
45 Mok uwana maham à ahəŋ dza atsə̀ɓal sləm kà, Yesu agòɗ à azlaməna matapla la slaka aŋha:
45 O povo todo estava escutando, e Jesus disse aos discípulos:
46 “Ɗahàw haŋkəli kà azlaməna mapəhla wakità mapəhay ala kà uwana atà kà, asa à atà mauguzahay la azladawara məŋga məŋga gà la vok, kà mapapatla dza. Ŋgaha asa à atà kà azladza tasukw atà kà la azlabarama uwana la ama mahamay dza la abatà, asa à atà madza madzay kà la slaka teraŋa la gày madəv kuɗa la aku, ŋgaha aya asa à atà madza madzay kà la slaka delga la tatak may lakəl.
46 — Cuidado com os
47 Atà kà, azlaməna mazaw azlamis kuɗa à uda aya, ŋgaha asà à atà mavakàh à madəv kuɗa à abà la slaka madəv kuɗa. Atà kà tadàɓəzal seriya kà dzaŋdzaŋga.”
47 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçar, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.