João 11

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Dza anik la ahəŋ, sləm aŋha Lazar, agà la ɗuvats, adzà à ahəŋ la Be­ta­niya, la gudəŋ uwana Mari­yama atà la deda aŋha Marta tadzà à ahəŋ.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Mari­yama uwaga kà mis uwana adzadzàɓ amàl matərsin à Sufəl Yesu à asik à gəl, asla­slaɗà, aŋàlal la aŋidz gəl aŋha) Deda aŋha Lazar la uwana agà la ɗuvats.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Azla­deda dəgamga səla uwaga taslə̀l gay à Yesu à tsəh, tagòɗal: “Sufəl, slawda aŋak kà la ɗuvats.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Uwana Yesu atsənà uwaga, agòɗ: “Ɗuvats aŋa Lazar kà, ɗuvats mamamətsay aw, ama uwaga kà, kà mapəhla maslay aŋa Zəzagəla ala, uwaga la uwana adàpəhla mazləɓay aŋa Kona aŋha ala bay.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu awoyà Marta atà la Mari­yama la Lazar deda aŋatà.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Mok uwana atsənàŋ kà Lazar la ɗuvats kà, adzà à ahəŋ la slaka uwatà mavakay səla aya gotənaŋ.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 La lig la ahəŋ, agòɗ à azlaməna matapla la slaka aŋha: “Məwùl à kutso Yahu­diya!”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Azlaməna matapla la slaka aŋha tawulà ala: “Məŋga ada­safay aw, bà nekwa nekwa azladza tayàh matsàh ka à gəl la akur, ŋgaha asa à ka mawul à abatà aya ay?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Yesu agòɗ à atà: “Sa kulo gəl aŋha səla la ahəŋ la mavakay la tsəh aw takay? Kà uwana baŋa dza aday la afats, matekwiɗ atsalla aw, kà uwana anəŋa uɗaka aŋa gudəŋ à vok uwanay.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ama baŋa dza aday la vəɗ kà, matekwiɗ atsalla, kà uwana uɗaka la ahəŋ la masla la abà aw.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesu apə̀h à atà gay uwaga ŋgaha azà­tàlàŋ à gəl: “Slawda gami Lazar kà aga la madzehal gà, kà uwaga à uwana gəday aŋa mada­tsənəŋ ala.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Azlaməna matapla tawulà à uda: “Sufəl, baŋa adzehal kà, adà­wurla, haɗay!”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ama Yesu kà asàl magoɗay kà Lazar kà adamətsay, ama azlaməna matapla la slaka aŋha tadzùgw lakəl aŋa madzehal deyday pəra.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Kiya uwaga Yesu agòɗ à atà la paraka kà: “Lazar adamətsay.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Gi la marabay kà aŋkul, à kà uwana gi la abatà aw, ŋgaha kà akul aŋa madiŋ gi gəl à vok. Ama lagwa, məhad à slaka aŋha.”
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Kiya uwaga Tomas uwana tazalalla vəgal, agòɗ à azlaməna matapla anik: “Anu babay kà, məhàd kà mədàmətsay la məŋga gami.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Mok uwana Yesu adà à awtày kà, Lazar adaɗah mahənay ufaɗ la zəvay la aku.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Be­ta­niya kà nekwa la Uru­sa­lima, kərkər aŋha kà bokuba magur mahoyay pəlis tekula.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Azla Yahu­diya aŋuvaw tasàhà à waŋ à mtəga Marta atà la Mari­yama kà mamətsay aŋa deda aŋatà Lazar.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Uwana Marta atsənàŋ kà Yesu atsà à waŋ, ahàd kà matsəɗal à ama. Ama Mari­yama adzà à ahəŋ à mtəga.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Marta agòɗ à Yesu: “Sufəl, agayŋa kagay la abanay kà, naka deda gulo amətsay aw.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ama lagonay babay kà, tatak uwana kadà­navay à Zəzagəla gesina kà, adàvà à ka!”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yesu agòɗal: “Deda aŋak adà­ula à uda la sifa.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Marta agòɗal: “Gəsəl adàwula à uda la mamətsay, la kaslà uwana azla­ma­zim­nekiɗ tadà­ula à uda la vuɗ makəɗ gəl à ahəŋ.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Yesu agòɗal: “Gi la uwana gi masla maula azladza à uda la mamətsay, ŋgaha la sifa, dza uwana adiŋ gi gəl à vok, adàdza à ahəŋ la sifa, amiyaka kà aməts,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 ŋgaha dza uwana la sifa, ŋgaha adiŋ gi gəl à vok kà, adàmətsay ɗiki­ɗiki aw, kadiŋ gəl à uwaga à vok nəmay?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 “Iyay Sufəl”, agòɗal, “Gədiŋal gəl à vok, kà kak Kristu, Kona aŋa Zəzagəla, uwana naka atsà à waŋ à gudəŋ à vok.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mok uwana Marta adapəh gay uwaga, ahàd, azàla deda aŋha Mari­yama, agòɗal la gəl à gəl: “Məŋga gami kà, agà la abanay, ayàh ka, kà mad à awtày.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Mok uwana Mari­yama adatsən gay uwaga, asà à afik amərà vok kà mad à slaka Yesu.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Mok uwatà kà, Yesu kà, adabəz à huɗ gudəŋ à abà dadàŋ aw, alə̀g la slaka uwana tagagàm la Marta.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Uwana azla Yahu­diya, uwana atà la kay la slaka Mari­yama kà matabla gay à ahəŋ, tanəŋàŋ asà à uda la mamər vok kà, tanəfà à uda. Tadzùgw kà, adàla kà matuway à gəl zəvay tagòɗ.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Mok uwana Mari­yama adabəz à slaka uwana Yesu kà agà la abatà, atə̀ɗ à makəla asik aŋha la makədeɗay, ŋgaha agòɗal: “Sufəl, à magay kagay la abanay kà, naka deda gulo kà amətsay aw.”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Uwana Yesu anəŋà, atuway la azla Yahu­diya uwana tasà à waŋ atà nna bay tataway, huɗ kut, ləv agòɗal kà uwaga.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Anàv atà: “Kalàw ma uwala?” Tagòɗal: “Sufəl, sà à waŋ, kanəŋa slaka uwana tallà à abà.”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Yesu atùw.
35 Jesus chorou.
36 Kiya uwaga azla Yahu­diya tagòɗ: “Nə̀ŋàw mawoy masla aŋha tsi!”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Ama azlaanik la tataka aŋatà la abà tagòɗ: “Masla uwana apo­kwàhà yewdi à azla­gu­ləf tak ma, kà mana asla kà maɗəɗ gay à mamətsay à Lazar la vok ala aw ma?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Bà gotənaŋ kà, Yesu kà ləv aŋha adatəsl ala aw, ahàd à gəl zəvay. Uwaga kà tsakur, matsakal à ama gà la akur mabəlam bəlamga.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 “Zə̀ɓàwwal abəlam la gay ala!”, Yesu agòɗ à atà. Marta, deda aŋa mazim­nekiɗ agòɗ: “Sufəl, azinay adagay, kà uwana adaɗah mahənay ufaɗ la aku.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Yesu agòɗal: “Gəpə̀h à ka aw takay, kà baŋa kadiŋal gəl à vok kà, kadà­nəŋəŋ mazləɓay Zəzagəla, gəgòɗ à ka aw ay?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tazə̀ɓal abəlam la gay ala. Yesu anəŋà à zagəla la magoɗay: “Baba, kikay gəgoɗ à ka, kà uwana katsəɓ gi sləm.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Gəsəl kà kada­tsəɓ gi sləm koksi­koksi, ama uwana gəpəh uwanay kà, kà maham à ahəŋ dza uwanay tatsəɓ gi sləm lagwa, kà atà aŋa madiŋal gəl à vok, kà kak la uwana kaslə̀l gi à waŋ.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Mok uwana adapəh gay uwaga, awiyà la ndzəɗa: “Lazar, sà à lag la aku!”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Mazim­nekiɗ asà à lag, azlaahàl la azlaasik aŋha matsafàɗ à ahəŋ à ahəŋ gà la gabaga, huɗ adi aŋha mafa­faɗal nalbət à adi gà. Yesu agòɗ à atà: “Pə̀làwwàŋ ala, ŋgaha sàkàwwal, adà aŋha.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Aŋuvaw la tataka azla Yahu­diya uwana la abà tasà à waŋ à slaka Mari­yama, tanəŋà tatak uwana Yesu aɗahàŋ gesina, tadìŋ gəl à masla à vok.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Ama azlaanik la tataka aŋatà la abà, tahàd à slaka azla Farisəya, tatùgw à atà uwana Yesu aɗahàŋ gesina.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Kiya uwaga azla Farisəya la azla­ma­dza­haga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla la azlaməna makoray tahamà gay à vok kà matstsəzl vok gay, tagòɗ: “Mana məɗehəŋ la dza uwanay aɗàh azla­na­dzipo aŋuvaw mi?
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Baŋa məsakal kiya uwanay, azladza gesina tadiŋ gəl à masla à vok, ŋgaha azla Rom bay tadàsa à waŋ, tadà­kalah anu məŋ gày Zəzagəla gami à ahəŋ la tsəhay gami.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Tekula la tataka aŋatà, uwana sləm aŋha Kayyif, uwana masla agà məŋ madza­haga la mavay uwatà la tsəh, agòɗ à atà: “Kasəlaw tatak aw!
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Kasəlaw kà ŋuləm dza tekula aməts kà gudəŋ gesina aŋa mazila aw takay?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Apə̀h gay uwaga kà la masal aŋha aw, ama kà masla la uwana məŋ madza­haga la mavay uwatà la tsəh. Apə̀h à ahəŋ kà say Yesu amətsay, kà aŋa azla Yahu­diya,
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Kà aŋa tsəhay aŋatà pəra aw, ama bay kà maham gay azlabəza aŋa Zəzagəla uwana à vok, taslə̀h gəl à ahəŋ la uda gesina.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Dagay la vuɗ uwatà, azlaməŋga aŋa azla Yahu­diya tatsa­tsə̀l vok gay, kà makəs Yesu kà makəɗay.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Kà uwaga à uwana Yesu auguzàh la dazu­waya, la tataka azla Yahu­diya la abà aya aw. Masla ahàd à gudəŋ anik à abà la fəta, uwana sləm aŋha Efərayim, adzà à ahəŋ la abatà la azlaməna matapla la slaka aŋha.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Madəvaday aŋa Paska aŋa azla Yahu­diya nekwa. Azladza gudəŋ anik anik aŋuvaw tadà à afik à Uru­sa­lima, kà uwana asà à atà matsi­kasl gəl ala ŋurayŋa mavakay madəvaday atsà à waŋ.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Tayàh Yesu à mok, uwana atà la məŋ gày Zəzagəla la aku. Tanavà vok kà atà kà atà: “Mana kadzugwaw ma, adàsa à waŋ à madəvaday takay? Awma adàsa à waŋ aw ay?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Uwana tapàh kiya uwaga kà, kà uwana azla­maz­da­haga aŋa azlaməna mav tatak la azla Farisəya tagòɗ kà: “Baŋa dza asəl slaka aŋha kà, apəhla ala kà maday makəsay”, tagòɗ.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.