João 11
Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs ARA
1 Dza anik la ahəŋ, sləm aŋha Lazar, agà la ɗuvats, adzà à ahəŋ la Betaniya, la gudəŋ uwana Mariyama atà la deda aŋha Marta tadzà à ahəŋ.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Mariyama uwaga kà mis uwana adzadzàɓ amàl matərsin à Sufəl Yesu à asik à gəl, aslaslaɗà, aŋàlal la aŋidz gəl aŋha) Deda aŋha Lazar la uwana agà la ɗuvats.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Azladeda dəgamga səla uwaga taslə̀l gay à Yesu à tsəh, tagòɗal: “Sufəl, slawda aŋak kà la ɗuvats.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Uwana Yesu atsənà uwaga, agòɗ: “Ɗuvats aŋa Lazar kà, ɗuvats mamamətsay aw, ama uwaga kà, kà mapəhla maslay aŋa Zəzagəla ala, uwaga la uwana adàpəhla mazləɓay aŋa Kona aŋha ala bay.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Yesu awoyà Marta atà la Mariyama la Lazar deda aŋatà.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Mok uwana atsənàŋ kà Lazar la ɗuvats kà, adzà à ahəŋ la slaka uwatà mavakay səla aya gotənaŋ.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 La lig la ahəŋ, agòɗ à azlaməna matapla la slaka aŋha: “Məwùl à kutso Yahudiya!”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Azlaməna matapla la slaka aŋha tawulà ala: “Məŋga adasafay aw, bà nekwa nekwa azladza tayàh matsàh ka à gəl la akur, ŋgaha asa à ka mawul à abatà aya ay?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Yesu agòɗ à atà: “Sa kulo gəl aŋha səla la ahəŋ la mavakay la tsəh aw takay? Kà uwana baŋa dza aday la afats, matekwiɗ atsalla aw, kà uwana anəŋa uɗaka aŋa gudəŋ à vok uwanay.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ama baŋa dza aday la vəɗ kà, matekwiɗ atsalla, kà uwana uɗaka la ahəŋ la masla la abà aw.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesu apə̀h à atà gay uwaga ŋgaha azàtàlàŋ à gəl: “Slawda gami Lazar kà aga la madzehal gà, kà uwaga à uwana gəday aŋa madatsənəŋ ala.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Azlaməna matapla tawulà à uda: “Sufəl, baŋa adzehal kà, adàwurla, haɗay!”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ama Yesu kà asàl magoɗay kà Lazar kà adamətsay, ama azlaməna matapla la slaka aŋha tadzùgw lakəl aŋa madzehal deyday pəra.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Kiya uwaga Yesu agòɗ à atà la paraka kà: “Lazar adamətsay.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Gi la marabay kà aŋkul, à kà uwana gi la abatà aw, ŋgaha kà akul aŋa madiŋ gi gəl à vok. Ama lagwa, məhad à slaka aŋha.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Kiya uwaga Tomas uwana tazalalla vəgal, agòɗ à azlaməna matapla anik: “Anu babay kà, məhàd kà mədàmətsay la məŋga gami.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Mok uwana Yesu adà à awtày kà, Lazar adaɗah mahənay ufaɗ la zəvay la aku.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Betaniya kà nekwa la Urusalima, kərkər aŋha kà bokuba magur mahoyay pəlis tekula.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Azla Yahudiya aŋuvaw tasàhà à waŋ à mtəga Marta atà la Mariyama kà mamətsay aŋa deda aŋatà Lazar.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Uwana Marta atsənàŋ kà Yesu atsà à waŋ, ahàd kà matsəɗal à ama. Ama Mariyama adzà à ahəŋ à mtəga.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta agòɗ à Yesu: “Sufəl, agayŋa kagay la abanay kà, naka deda gulo amətsay aw.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Ama lagonay babay kà, tatak uwana kadànavay à Zəzagəla gesina kà, adàvà à ka!”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yesu agòɗal: “Deda aŋak adàula à uda la sifa.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Marta agòɗal: “Gəsəl adàwula à uda la mamətsay, la kaslà uwana azlamazimnekiɗ tadàula à uda la vuɗ makəɗ gəl à ahəŋ.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesu agòɗal: “Gi la uwana gi masla maula azladza à uda la mamətsay, ŋgaha la sifa, dza uwana adiŋ gi gəl à vok, adàdza à ahəŋ la sifa, amiyaka kà aməts,
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 ŋgaha dza uwana la sifa, ŋgaha adiŋ gi gəl à vok kà, adàmətsay ɗikiɗiki aw, kadiŋ gəl à uwaga à vok nəmay?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 “Iyay Sufəl”, agòɗal, “Gədiŋal gəl à vok, kà kak Kristu, Kona aŋa Zəzagəla, uwana naka atsà à waŋ à gudəŋ à vok.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mok uwana Marta adapəh gay uwaga, ahàd, azàla deda aŋha Mariyama, agòɗal la gəl à gəl: “Məŋga gami kà, agà la abanay, ayàh ka, kà mad à awtày.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Mok uwana Mariyama adatsən gay uwaga, asà à afik amərà vok kà mad à slaka Yesu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Mok uwatà kà, Yesu kà, adabəz à huɗ gudəŋ à abà dadàŋ aw, alə̀g la slaka uwana tagagàm la Marta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Uwana azla Yahudiya, uwana atà la kay la slaka Mariyama kà matabla gay à ahəŋ, tanəŋàŋ asà à uda la mamər vok kà, tanəfà à uda. Tadzùgw kà, adàla kà matuway à gəl zəvay tagòɗ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Mok uwana Mariyama adabəz à slaka uwana Yesu kà agà la abatà, atə̀ɗ à makəla asik aŋha la makədeɗay, ŋgaha agòɗal: “Sufəl, à magay kagay la abanay kà, naka deda gulo kà amətsay aw.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Uwana Yesu anəŋà, atuway la azla Yahudiya uwana tasà à waŋ atà nna bay tataway, huɗ kut, ləv agòɗal kà uwaga.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Anàv atà: “Kalàw ma uwala?” Tagòɗal: “Sufəl, sà à waŋ, kanəŋa slaka uwana tallà à abà.”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Yesu atùw.
35 Jesus chorou.
36 Kiya uwaga azla Yahudiya tagòɗ: “Nə̀ŋàw mawoy masla aŋha tsi!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Ama azlaanik la tataka aŋatà la abà tagòɗ: “Masla uwana apokwàhà yewdi à azlaguləf tak ma, kà mana asla kà maɗəɗ gay à mamətsay à Lazar la vok ala aw ma?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Bà gotənaŋ kà, Yesu kà ləv aŋha adatəsl ala aw, ahàd à gəl zəvay. Uwaga kà tsakur, matsakal à ama gà la akur mabəlam bəlamga.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 “Zə̀ɓàwwal abəlam la gay ala!”, Yesu agòɗ à atà. Marta, deda aŋa mazimnekiɗ agòɗ: “Sufəl, azinay adagay, kà uwana adaɗah mahənay ufaɗ la aku.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Yesu agòɗal: “Gəpə̀h à ka aw takay, kà baŋa kadiŋal gəl à vok kà, kadànəŋəŋ mazləɓay Zəzagəla, gəgòɗ à ka aw ay?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tazə̀ɓal abəlam la gay ala. Yesu anəŋà à zagəla la magoɗay: “Baba, kikay gəgoɗ à ka, kà uwana katsəɓ gi sləm.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Gəsəl kà kadatsəɓ gi sləm koksikoksi, ama uwana gəpəh uwanay kà, kà maham à ahəŋ dza uwanay tatsəɓ gi sləm lagwa, kà atà aŋa madiŋal gəl à vok, kà kak la uwana kaslə̀l gi à waŋ.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Mok uwana adapəh gay uwaga, awiyà la ndzəɗa: “Lazar, sà à lag la aku!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Mazimnekiɗ asà à lag, azlaahàl la azlaasik aŋha matsafàɗ à ahəŋ à ahəŋ gà la gabaga, huɗ adi aŋha mafafaɗal nalbət à adi gà. Yesu agòɗ à atà: “Pə̀làwwàŋ ala, ŋgaha sàkàwwal, adà aŋha.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Aŋuvaw la tataka azla Yahudiya uwana la abà tasà à waŋ à slaka Mariyama, tanəŋà tatak uwana Yesu aɗahàŋ gesina, tadìŋ gəl à masla à vok.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Ama azlaanik la tataka aŋatà la abà, tahàd à slaka azla Farisəya, tatùgw à atà uwana Yesu aɗahàŋ gesina.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Kiya uwaga azla Farisəya la azlamadzahaga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla la azlaməna makoray tahamà gay à vok kà matstsəzl vok gay, tagòɗ: “Mana məɗehəŋ la dza uwanay aɗàh azlanadzipo aŋuvaw mi?
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Baŋa məsakal kiya uwanay, azladza gesina tadiŋ gəl à masla à vok, ŋgaha azla Rom bay tadàsa à waŋ, tadàkalah anu məŋ gày Zəzagəla gami à ahəŋ la tsəhay gami.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Tekula la tataka aŋatà, uwana sləm aŋha Kayyif, uwana masla agà məŋ madzahaga la mavay uwatà la tsəh, agòɗ à atà: “Kasəlaw tatak aw!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Kasəlaw kà ŋuləm dza tekula aməts kà gudəŋ gesina aŋa mazila aw takay?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Apə̀h gay uwaga kà la masal aŋha aw, ama kà masla la uwana məŋ madzahaga la mavay uwatà la tsəh. Apə̀h à ahəŋ kà say Yesu amətsay, kà aŋa azla Yahudiya,
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Kà aŋa tsəhay aŋatà pəra aw, ama bay kà maham gay azlabəza aŋa Zəzagəla uwana à vok, taslə̀h gəl à ahəŋ la uda gesina.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Dagay la vuɗ uwatà, azlaməŋga aŋa azla Yahudiya tatsatsə̀l vok gay, kà makəs Yesu kà makəɗay.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Kà uwaga à uwana Yesu auguzàh la dazuwaya, la tataka azla Yahudiya la abà aya aw. Masla ahàd à gudəŋ anik à abà la fəta, uwana sləm aŋha Efərayim, adzà à ahəŋ la abatà la azlaməna matapla la slaka aŋha.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Madəvaday aŋa Paska aŋa azla Yahudiya nekwa. Azladza gudəŋ anik anik aŋuvaw tadà à afik à Urusalima, kà uwana asà à atà matsikasl gəl ala ŋurayŋa mavakay madəvaday atsà à waŋ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Tayàh Yesu à mok, uwana atà la məŋ gày Zəzagəla la aku. Tanavà vok kà atà kà atà: “Mana kadzugwaw ma, adàsa à waŋ à madəvaday takay? Awma adàsa à waŋ aw ay?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Uwana tapàh kiya uwaga kà, kà uwana azlamazdahaga aŋa azlaməna mav tatak la azla Farisəya tagòɗ kà: “Baŋa dza asəl slaka aŋha kà, apəhla ala kà maday makəsay”, tagòɗ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.