João 11
Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs ARIB
1 Dza anik la ahəŋ, sləm aŋha Lazar, agà la ɗuvats, adzà à ahəŋ la Betaniya, la gudəŋ uwana Mariyama atà la deda aŋha Marta tadzà à ahəŋ.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Mariyama uwaga kà mis uwana adzadzàɓ amàl matərsin à Sufəl Yesu à asik à gəl, aslaslaɗà, aŋàlal la aŋidz gəl aŋha) Deda aŋha Lazar la uwana agà la ɗuvats.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Azladeda dəgamga səla uwaga taslə̀l gay à Yesu à tsəh, tagòɗal: “Sufəl, slawda aŋak kà la ɗuvats.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Uwana Yesu atsənà uwaga, agòɗ: “Ɗuvats aŋa Lazar kà, ɗuvats mamamətsay aw, ama uwaga kà, kà mapəhla maslay aŋa Zəzagəla ala, uwaga la uwana adàpəhla mazləɓay aŋa Kona aŋha ala bay.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu awoyà Marta atà la Mariyama la Lazar deda aŋatà.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Mok uwana atsənàŋ kà Lazar la ɗuvats kà, adzà à ahəŋ la slaka uwatà mavakay səla aya gotənaŋ.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 La lig la ahəŋ, agòɗ à azlaməna matapla la slaka aŋha: “Məwùl à kutso Yahudiya!”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Azlaməna matapla la slaka aŋha tawulà ala: “Məŋga adasafay aw, bà nekwa nekwa azladza tayàh matsàh ka à gəl la akur, ŋgaha asa à ka mawul à abatà aya ay?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Yesu agòɗ à atà: “Sa kulo gəl aŋha səla la ahəŋ la mavakay la tsəh aw takay? Kà uwana baŋa dza aday la afats, matekwiɗ atsalla aw, kà uwana anəŋa uɗaka aŋa gudəŋ à vok uwanay.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ama baŋa dza aday la vəɗ kà, matekwiɗ atsalla, kà uwana uɗaka la ahəŋ la masla la abà aw.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesu apə̀h à atà gay uwaga ŋgaha azàtàlàŋ à gəl: “Slawda gami Lazar kà aga la madzehal gà, kà uwaga à uwana gəday aŋa madatsənəŋ ala.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Azlaməna matapla tawulà à uda: “Sufəl, baŋa adzehal kà, adàwurla, haɗay!”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Ama Yesu kà asàl magoɗay kà Lazar kà adamətsay, ama azlaməna matapla la slaka aŋha tadzùgw lakəl aŋa madzehal deyday pəra.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Kiya uwaga Yesu agòɗ à atà la paraka kà: “Lazar adamətsay.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Gi la marabay kà aŋkul, à kà uwana gi la abatà aw, ŋgaha kà akul aŋa madiŋ gi gəl à vok. Ama lagwa, məhad à slaka aŋha.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Kiya uwaga Tomas uwana tazalalla vəgal, agòɗ à azlaməna matapla anik: “Anu babay kà, məhàd kà mədàmətsay la məŋga gami.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Mok uwana Yesu adà à awtày kà, Lazar adaɗah mahənay ufaɗ la zəvay la aku.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Betaniya kà nekwa la Urusalima, kərkər aŋha kà bokuba magur mahoyay pəlis tekula.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Azla Yahudiya aŋuvaw tasàhà à waŋ à mtəga Marta atà la Mariyama kà mamətsay aŋa deda aŋatà Lazar.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Uwana Marta atsənàŋ kà Yesu atsà à waŋ, ahàd kà matsəɗal à ama. Ama Mariyama adzà à ahəŋ à mtəga.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Marta agòɗ à Yesu: “Sufəl, agayŋa kagay la abanay kà, naka deda gulo amətsay aw.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Ama lagonay babay kà, tatak uwana kadànavay à Zəzagəla gesina kà, adàvà à ka!”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yesu agòɗal: “Deda aŋak adàula à uda la sifa.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Marta agòɗal: “Gəsəl adàwula à uda la mamətsay, la kaslà uwana azlamazimnekiɗ tadàula à uda la vuɗ makəɗ gəl à ahəŋ.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Yesu agòɗal: “Gi la uwana gi masla maula azladza à uda la mamətsay, ŋgaha la sifa, dza uwana adiŋ gi gəl à vok, adàdza à ahəŋ la sifa, amiyaka kà aməts,
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 ŋgaha dza uwana la sifa, ŋgaha adiŋ gi gəl à vok kà, adàmətsay ɗikiɗiki aw, kadiŋ gəl à uwaga à vok nəmay?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 “Iyay Sufəl”, agòɗal, “Gədiŋal gəl à vok, kà kak Kristu, Kona aŋa Zəzagəla, uwana naka atsà à waŋ à gudəŋ à vok.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mok uwana Marta adapəh gay uwaga, ahàd, azàla deda aŋha Mariyama, agòɗal la gəl à gəl: “Məŋga gami kà, agà la abanay, ayàh ka, kà mad à awtày.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Mok uwana Mariyama adatsən gay uwaga, asà à afik amərà vok kà mad à slaka Yesu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Mok uwatà kà, Yesu kà, adabəz à huɗ gudəŋ à abà dadàŋ aw, alə̀g la slaka uwana tagagàm la Marta.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Uwana azla Yahudiya, uwana atà la kay la slaka Mariyama kà matabla gay à ahəŋ, tanəŋàŋ asà à uda la mamər vok kà, tanəfà à uda. Tadzùgw kà, adàla kà matuway à gəl zəvay tagòɗ.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Mok uwana Mariyama adabəz à slaka uwana Yesu kà agà la abatà, atə̀ɗ à makəla asik aŋha la makədeɗay, ŋgaha agòɗal: “Sufəl, à magay kagay la abanay kà, naka deda gulo kà amətsay aw.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Uwana Yesu anəŋà, atuway la azla Yahudiya uwana tasà à waŋ atà nna bay tataway, huɗ kut, ləv agòɗal kà uwaga.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Anàv atà: “Kalàw ma uwala?” Tagòɗal: “Sufəl, sà à waŋ, kanəŋa slaka uwana tallà à abà.”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Yesu atùw.
35 Jesus chorou.
36 Kiya uwaga azla Yahudiya tagòɗ: “Nə̀ŋàw mawoy masla aŋha tsi!”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Ama azlaanik la tataka aŋatà la abà tagòɗ: “Masla uwana apokwàhà yewdi à azlaguləf tak ma, kà mana asla kà maɗəɗ gay à mamətsay à Lazar la vok ala aw ma?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Bà gotənaŋ kà, Yesu kà ləv aŋha adatəsl ala aw, ahàd à gəl zəvay. Uwaga kà tsakur, matsakal à ama gà la akur mabəlam bəlamga.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 “Zə̀ɓàwwal abəlam la gay ala!”, Yesu agòɗ à atà. Marta, deda aŋa mazimnekiɗ agòɗ: “Sufəl, azinay adagay, kà uwana adaɗah mahənay ufaɗ la aku.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Yesu agòɗal: “Gəpə̀h à ka aw takay, kà baŋa kadiŋal gəl à vok kà, kadànəŋəŋ mazləɓay Zəzagəla, gəgòɗ à ka aw ay?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Tazə̀ɓal abəlam la gay ala. Yesu anəŋà à zagəla la magoɗay: “Baba, kikay gəgoɗ à ka, kà uwana katsəɓ gi sləm.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Gəsəl kà kadatsəɓ gi sləm koksikoksi, ama uwana gəpəh uwanay kà, kà maham à ahəŋ dza uwanay tatsəɓ gi sləm lagwa, kà atà aŋa madiŋal gəl à vok, kà kak la uwana kaslə̀l gi à waŋ.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Mok uwana adapəh gay uwaga, awiyà la ndzəɗa: “Lazar, sà à lag la aku!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Mazimnekiɗ asà à lag, azlaahàl la azlaasik aŋha matsafàɗ à ahəŋ à ahəŋ gà la gabaga, huɗ adi aŋha mafafaɗal nalbət à adi gà. Yesu agòɗ à atà: “Pə̀làwwàŋ ala, ŋgaha sàkàwwal, adà aŋha.”
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Aŋuvaw la tataka azla Yahudiya uwana la abà tasà à waŋ à slaka Mariyama, tanəŋà tatak uwana Yesu aɗahàŋ gesina, tadìŋ gəl à masla à vok.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ama azlaanik la tataka aŋatà la abà, tahàd à slaka azla Farisəya, tatùgw à atà uwana Yesu aɗahàŋ gesina.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Kiya uwaga azla Farisəya la azlamadzahaga aŋa azlaməna mav tatak à Zəzagəla la azlaməna makoray tahamà gay à vok kà matstsəzl vok gay, tagòɗ: “Mana məɗehəŋ la dza uwanay aɗàh azlanadzipo aŋuvaw mi?
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Baŋa məsakal kiya uwanay, azladza gesina tadiŋ gəl à masla à vok, ŋgaha azla Rom bay tadàsa à waŋ, tadàkalah anu məŋ gày Zəzagəla gami à ahəŋ la tsəhay gami.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Tekula la tataka aŋatà, uwana sləm aŋha Kayyif, uwana masla agà məŋ madzahaga la mavay uwatà la tsəh, agòɗ à atà: “Kasəlaw tatak aw!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Kasəlaw kà ŋuləm dza tekula aməts kà gudəŋ gesina aŋa mazila aw takay?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Apə̀h gay uwaga kà la masal aŋha aw, ama kà masla la uwana məŋ madzahaga la mavay uwatà la tsəh. Apə̀h à ahəŋ kà say Yesu amətsay, kà aŋa azla Yahudiya,
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Kà aŋa tsəhay aŋatà pəra aw, ama bay kà maham gay azlabəza aŋa Zəzagəla uwana à vok, taslə̀h gəl à ahəŋ la uda gesina.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Dagay la vuɗ uwatà, azlaməŋga aŋa azla Yahudiya tatsatsə̀l vok gay, kà makəs Yesu kà makəɗay.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Kà uwaga à uwana Yesu auguzàh la dazuwaya, la tataka azla Yahudiya la abà aya aw. Masla ahàd à gudəŋ anik à abà la fəta, uwana sləm aŋha Efərayim, adzà à ahəŋ la abatà la azlaməna matapla la slaka aŋha.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Madəvaday aŋa Paska aŋa azla Yahudiya nekwa. Azladza gudəŋ anik anik aŋuvaw tadà à afik à Urusalima, kà uwana asà à atà matsikasl gəl ala ŋurayŋa mavakay madəvaday atsà à waŋ.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Tayàh Yesu à mok, uwana atà la məŋ gày Zəzagəla la aku. Tanavà vok kà atà kà atà: “Mana kadzugwaw ma, adàsa à waŋ à madəvaday takay? Awma adàsa à waŋ aw ay?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Uwana tapàh kiya uwaga kà, kà uwana azlamazdahaga aŋa azlaməna mav tatak la azla Farisəya tagòɗ kà: “Baŋa dza asəl slaka aŋha kà, apəhla ala kà maday makəsay”, tagòɗ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.