Atos 27

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mok uwana agə̀ɗ à afik kà maday à Italiya la kəslah iyaw kà, tafà Pol la azlaməna daŋay anik, à ahàl aŋa məŋga aŋa azla­slodzi aŋa sufəl Rom, uwana sləm aŋha Yuliyus, masla tekula aŋa azlaməna manəŋla məŋ sufəl.
1 Quando chegou a hora, zarpamos para a Itália. Paulo e muitos outros prisioneiros foram colocados sob a guarda de um oficial romano chamado Júlio, capitão do Regimento Imperial.
2 Məhàd à kəslah iyaw uwana à afik asà à waŋ la Adəramit kà, uwana atsizlla à ahəŋ la azlabəza gudəŋ uwana la abà la gay dərəv uwana la kutso Asəya la abà. Arəs­tarkus, zil Make­du­niya alakà anu.
2 Aristarco, um macedônio de Tessalônica, nos acompanhou. Partimos num navio que tinha vindo do porto de Adramítio, no litoral noroeste da província da Ásia. Estavam previstas diversas paradas em portos ao longo da costa.
3 La bebəŋ gà, məbə̀z à Sədon. Vok aham à Yuliyus kà Pol, avàl tetəvi kà maday manaŋ azla­slawda aŋha à gay, kà manəŋal à adi.
3 No dia seguinte, quando ancoramos em Sidom, Júlio demonstrou bondade a Paulo permitindo-lhe que desembarcasse para visitar amigos e receber ajuda material deles.
4 Dagay la abatà mətsìzlla ala, məguwà la makəla aŋa gudəŋ Sipəre, uwana la iyaw la abà, la gay uwana afaɗ la ahəŋ aw, kà uwana afaɗ awùl anu à adi la azla­slaka anik anik la abà.
4 Quando partimos de lá, fomos costeando a ilha de Chipre, devido aos ventos contrários que tornavam difícil manter o rumo.
5 Məguwà à uda la dərəv uwana la abà la makəla aŋa Səlisəya la Pamfi­liya, məbə̀z à gudəŋ Mira uwana la kutso Lisəya la abà.
5 Prosseguindo por mar aberto, passamos pelo litoral da Cilícia e da Panfília, chegando a Mirra, na província de Lícia.
6 La abatà məŋga aŋa azla­slodzi aɓəzà kəslah iyaw anik uwana atsìzlla ala la Ale­kəsan­dəra, uwana adiyà à Italiya. Aɓə̀k anu à uwatà à afik.
6 Ali, o oficial no comando encontrou um navio egípcio de Alexandria que estava de partida para a Itália e nos fez embarcar.
7 Mədà à huma la ŋuv ŋuv la azla­ma­hanay anik anik la abà: La kuɗa kuɗa məbəzà à Sənid, à kà uwana afaɗ aɗə̀ɗ à anu gay à ahəŋ kà maday à huma, məguwà la makəla aŋa Kəreta, uwana afaɗ la ahəŋ aw, mətsəɗà à Salmone lakəl ala.
7 Navegamos vagarosamente por vários dias e, depois de muita dificuldade, nos aproximamos de Cnido. Por causa dos ventos contrários, atravessamos para Creta, acompanhando o litoral menos exposto da ilha, defronte ao cabo de Salmona.
8 Məzlə̀l gərdza la zla­zlaɗa, məbə̀z à slaka uwana tazalalla slaka matsizl à ahəŋ delga, uwana kərkər la kutso Lase aw.
8 Costeamos a ilha com grande esforço, até que chegamos a Bons Portos, perto da cidade de Laseia.
9 Mədzà à ahəŋ məŋga la abatà kà uwana maday la kəslah iyaw kà zla­zlaɗa, tsəràh à uwana təla awkuza adà à lig.
9 Havíamos perdido muito tempo. As condições climáticas estavam se tornando perigosas para a navegação, pois se aproximava o fim do outono, e Paulo tratou dessa questão com os oficiais do navio.
10 Gay gà la uwaga Pol apə̀h à azladza anik à vok à abà la magoɗ à atà: “Mau­gu­zahay gami kà, adagay zla­zlaɗa ŋoɗegi, kà uwana məŋ kular la ahəŋ, azla­tatak uwana la kəslah iyaw la abà, bà la gəl kəslah iyaw gà bay kà, tadàwis ala. Bà uwaga pəra aw, bà sifa gami babay kà, tadà­tafay ŋoɗegi aw.”
10 Disse ele: “Senhores, se prosseguirmos, vejo que teremos problemas adiante. Haverá grande prejuízo para o navio e para a carga, e perigo para nossa vida”.
11 Ama məŋga aŋa azla­slodzi akə̀s gay aŋa masla mabiy kəslah iyaw la məŋga aŋa kəslah iyaw, kà gay aŋa Pol.
11 Mas o oficial encarregado dos prisioneiros deu mais ouvidos ao capitão e ao proprietário do navio que a Paulo.
12 Mətsìzlla à ahəŋ la abanay la viya la abà kà delga aw. Gay gà la uwaga, gay məŋga aŋa azladza tayàh kà maday kà mabəz Fenikəs, la abatà la uwana slaka matsizl à ahəŋ aŋa azlakəslah iyaw la gay tər gərdza aŋa Kəreta uwana agola à huma à mas à afik afats, ŋgaha la matəɗ à ahəŋ afats à gay, kà uwana slaka uwatà kà adzà à afaɗ à ama.
12 E, uma vez que Bons Portos era uma enseada aberta, um péssimo lugar para passar o inverno, a maioria da tripulação desejava ir a Fenice, que ficava mais adiante na costa de Creta, e passar o inverno ali. Fenice era um bom porto, com abertura apenas para o sudoeste e o noroeste.
13 Bokuba uwana bəzi afaɗ adzəkà vok kà maɗəɗay few­fafew kà, delga tagòɗ à kà uwarà afaɗ aɗika atà, ŋgaha mau­gu­zahay gami kà adagay delga tagòɗ, ŋgaha tapàlla tatak uwana tawàɗàh ala à kəslah iyaw à ahəŋ, la maday la manəf gay gərdza aŋa Kəreta.
13 Quando um vento leve começou a soprar do sul, os marinheiros pensaram que conseguiriam chegar lá a salvo. Por isso, levantaram âncora e foram costeando Creta.
14 Ama asàf aw, katskats magol afaɗ gəɗgəɗga uwana sləm aŋha maul à ahəŋ aŋa mas à afik afats, asà à ahəŋ la gudəŋ uwana la afik la tataka iyaw la abà.
14 Mas o tempo mudou de repente, e um vento com força de furacão, chamado Nordeste, soprou sobre a ilha e nos empurrou para o mar aberto.
15 Aɗuwà ndzəɗa aŋa kəslah iyaw, dza aslàla vok aŋa madla aw. Məsàk afaɗ, adàla anu bokuba uwana asàl.
15 Como os marinheiros não conseguiam manobrar o navio para ficar de frente para o vento, desistiram e deixaram que fosse levado pela tempestade.
16 Məguwà la makəla gudəŋ uwana la iyaw la abà, sləm aŋha Kawda, uwana adzà à anu à ama ŋuv. La abatà la kuɗa kuɗa məwaɗà bəzi kəslah iyaw à ahəŋ, kà mazila aw.
16 Navegamos pelo lado menos exposto de uma pequena ilha chamada Cauda, onde, com muito custo, conseguimos içar para bordo o barco salva-vidas que viajava rebocado.
17 Tazə̀ɓ kəslah iyaw bəziga uwaga, tafà à məŋga à afik. Ŋgaha tatse­fàɗà məŋga à ahəŋ la azla­zuwiɗ, kà uwana guba akə̀s atà kà mazləl wuyyaŋ, uwana la gay gərdza aŋa Libiya. Gay gà la uwaga tazə̀ɓ lukut uwana à ahəŋ adàla kəslah iyaw, tamə̀l à iyaw à abà, tasàk à kəslah iyaw afaɗ adàla.
17 Então os marinheiros amarraram cordas em volta do casco do navio para reforçá-lo. Temiam ser arrastados para os bancos de areia de Sirte, diante do litoral africano, por isso baixaram a âncora flutuante para desacelerar o navio e deixaram que fosse levado pelo vento.
18 La bebəŋ gà, afaɗ bà maɗəɗay aɗəɗay, kà tadzəkà matsikla kazlaŋa uwana la kəslah iyaw la afik.
18 No dia seguinte, como ventos com força de vendaval continuavam a castigar o navio, a tripulação começou a lançar a carga ao mar.
19 La bebəŋ gà aya kà, tawàts ala azla­zuwiɗ la azla­lukut la azlaahàf uwana tadàla kəslah iyaw la ahàl aŋatà.
19 No terceiro dia, removeram até mesmo parte do equipamento do navio e o jogaram fora.
20 Mavakay dəŋ kà mənəŋà afats la azla­tse­tsiliŋ aw. Kà uwana afaɗ aɗəɗay la ndzəɗa, tsəràh à uwana məfà madzugway kà mətəfay aya aw.
20 A tempestade terrível prosseguiu por muitos dias, escondendo o sol e as estrelas, até que perdemos todas as esperanças.
21 Azladza uwana la kəslah iyaw la afik tazùw tatak may dagay uwatà aw, Pol atsìzlla ala, agòɗ à atà: “Azla­deda, agayŋa kakə̀sàw gay gulo kà à uwana madz à ahəŋ la Kəreta, gəgòɗ kà, naka ŋuləm, naka mətəfay la nassara uwanay la abà adazuw anu la mazila uwanay mədà­zila.
21 Fazia tempo que ninguém comia. Por fim, Paulo reuniu a tripulação e disse: “Os senhores deveriam ter me dado ouvidos no princípio e não ter deixado Bons Portos. Teriam evitado todo este prejuízo e esta perda.
22 Ama lagwa kà, ɗə̀ɗàw gay ləv, kà uwana dza la ahəŋ adàzila la tataka gami la abà aw, say kəslah iyaw pəra.
22 Mas tenham bom ânimo! O navio afundará, mas nenhum de vocês perderá a vida.
23 Kà uwana la vəɗɗa kà, Sufəl Zəzagəla gulo uwana gənəfay, aslə̀l malika aŋha à waŋ à slaka gulo.
23 Pois, ontem à noite, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo se pôs ao meu lado
24 Agòɗ à gi: ‘Pol, guba akəs ka aw! Ndzer, kadà­tsilay à huma aŋa sufəl aŋa Rom. Aganay, vok adahama à Zəzagəla adàɓəl sifa aŋak la azladza uwana la kəslah iyaw la afik gesina.’
24 e disse: ‘Não tenha medo, Paulo! É preciso que você compareça diante de César. E Deus, em sua bondade, concedeu proteção a todos que navegam com você’.
25 Gay gà la uwaga guba akəs akul aw, gəfa madzugway gulo à Zəzagəla à afik, kà adà­ɗe­həŋ bokuba uwana apə̀h à gi!
25 Portanto, tenham bom ânimo! Creio em Deus; tudo ocorrerá exatamente como ele disse.
26 Ama afaɗ adàdala anu à gudəŋ anik à afik la iyaw la abà.”
26 É necessário, porém, que sejamos impulsionados para uma ilha”.
27 Adaɗàh mahənay kulo gəl aŋha ufaɗ à uwana afaɗ adzəkà madla anu à dərəv à abà. La tataka vəɗ, masla mabəlak kəslah iyaw adzùgw kà: ‘Mədàbəz à kutso à abà’, gəl agòɗal.
27 Por volta da meia-noite, na décima quarta noite de tempestade, enquanto éramos levados de um lado para o outro no mar Adriático, os marinheiros perceberam que estávamos perto de terra firme.
28 Tazə̀ɓ zuwiɗ uwana tadə̀ɓal adà à agay kà magur zəŋzəŋ aŋha dərəv. Zəŋzəŋ aŋa kà, kà kulaslay dzik səla. Tadà à huma zwek kà kulaslay kulo.
28 Lançaram a sonda e verificaram que a água tinha 37 metros de profundidade. Um pouco depois, lançaram a sonda novamente e encontraram apenas 27 metros.
29 Guba akə̀s atà kà afaɗ aŋa madla atà à gudəŋ à afik, gay gà la uwaga tatsə̀k adà ufaɗ à iyaw à abà, la lig kəslah iyaw, ŋgaha takudà kà afaɗ aŋa madla aw tsəràh à məl maulla.
29 Temiam que, se continuássemos assim, seríamos atirados contra as rochas na praia. Por isso, lançaram quatro âncoras da parte de trás do navio e ansiavam para que o dia chegasse logo.
30 Azlaməna mabəlak kəslah iyaw kà, asà à atà mas à ahəŋ la kəslah iyaw la afik kà madiŋ atà. Tazə̀ɓ bəzi kəslah iyaw à ahəŋ à iyaw à gəl, ŋgaha tadzùgw kà mamalay adà, mawaɗ ala kəslah iyaw à vok la huma gà bay.
30 Dando a entender que iriam lançar as âncoras da parte da frente, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas, na tentativa de abandonar o navio.
31 Ama Pol agòɗ à azla­slodzi la azlaməŋga aŋatà: “Baŋa azlaməna mabəlak kəslah iyaw tadza à ahəŋ la kəslah iyaw la afik aw kà, məɓəlay aw.”
31 Paulo, então, disse ao oficial no comando e aos soldados: “Se os marinheiros não permanecerem a bordo, vocês não conseguirão se salvar”.
32 La abatà azla­slodzi tanà­tsàhà zuwiɗ uwana ala tadaɓəla kəslah iyaw bəziga gà, tasàkal, adà aŋha kokuɗa gəl aŋha.
32 Então os soldados cortaram as cordas do barco salva-vidas e o deixaram à deriva.
33 Mok uwana məl adawula à waŋ dadaŋ aw kà, Pol adə̀v atà kuɗa kà mazuw tatak may, agòɗ à atà: “Dagay mahənay kulo gəl aŋha ufaɗ kazuwaw tatak aw, kakùdàw.
33 Enquanto amanhecia, Paulo insistiu que todos comessem. “De tão preocupados, vocês não se alimentam há duas semanas”, disse ele.
34 Delga kazuwaw tatak may ŋuv, à baŋa asa à akul maɓəlay. Ama baməraka aŋidz gəl aŋkul azila aw!”
34 “Por favor, comam alguma coisa agora, para seu próprio bem. Pois nem um fio de cabelo de sua cabeça se perderá.”
35 Uwana adapəh uwaga, azə̀ɓ tatak may, atsàkàŋ ala, kikay agòɗ à Zəzagəla la huma azladza gesina, ŋgaha tadzəkà mazuway.
35 Em seguida, tomou um pão, deu graças a Deus na presença de todos, partiu-o em pedaços e comeu.
36 Kiya uwaga haŋkəli aŋatà gesina adza à ahəŋ titi, tazùw.
36 Todos se animaram e começaram a comer.
37 Matugway aŋa azladza uwana la kəslah iyaw la afik kà dadərmokw səla bəzi aŋha dzik məɗəf gəl aŋha mukwa.
37 Havia um total de 276 pessoas a bordo.
38 Mok uwana tadahən ala tatsə̀k nalkama à iyaw à abà kà matetuw mahanay aŋa kəslah iyaw.
38 Depois de se alimentar, a tripulação aliviou o peso do navio mais um pouco, atirando ao mar toda a carga de trigo.
39 Mok uwana məl ada­wulla kà, azlaməna mabəlak kəslah iyaw tasə̀l slaka uwana atà la abà aw, ama tawùl à slaka wuyyaŋ gà, kà uwana tanəŋà dzəluŋ aŋa dərəv. Tayàh madla kəslah iyaw à abatà kà magəɗ à abà à baŋa aɓəzà vok, tagòɗ.
39 Ao amanhecer, não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia e cogitaram se seria possível chegar ali e atracar o navio.
40 Gay gà la uwaga tanà­tsàhà zuwiɗ adà uwana tawà­ɗàhla à ahəŋ, tasàkal la iyaw la abà. Ŋgaha tatsìzllàŋ ala lukut, uwana la huma kəslah iyaw, kà afaɗ aŋa madla à wuyyaŋ uwatà à afik.
40 Então cortaram as âncoras e as deixaram no mar. Depois, afrouxaram as cordas que controlavam os lemes, levantaram a vela da frente e foram rumo à praia,
41 Ama kəslah iyaw abəzà slaka uwana iyaw slem­slem gà, atsà gay tər à wuyyaŋ à abà. Tetuwa aɓəlakà vok aw. Ŋgaha godega gà kà magaŋ­tsay aŋa iyaw akà­làhàŋ ala gesina.
41 mas o navio foi apanhado entre duas correntezas contrárias e encalhou antes do esperado. A parte da frente se encravou e ficou imóvel, enquanto a parte de trás, atingida pela força das ondas, começou a se partir.
42 Azla­slodzi tawoyà makaɗ azlaməna daŋay, kà tekula aŋatà aŋa matəfay la mago­sa­gosa aw.
42 Os soldados queriam matar os prisioneiros para que não nadassem até a praia e depois fugissem.
43 Ama məŋga aŋa slodzi aŋa Rom uwana asàl matəf Pol, aɗə̀ɗ à atà gay à ahəŋ kà magəɗ mapəhay aŋatà à afik. Avà tetəvi à azla­uwana tasə̀l mago­sa­gosa kà mavalàh à iyaw à abà kà mats à vok à kutso à abà.
43 O oficial no comando, porém, desejava poupar a vida de Paulo e não permitiu que executassem seu plano. Ordenou aos que sabiam nadar que saltassem ao mar primeiro e fossem em direção a terra.
44 Azlaanik aŋatà takàs azlaahàf aŋa kəslah iyaw à ahàl kà mas à uda, azlaanik taɗàh à uda la makas azla­ma­ka­lahla aŋa ahàf uwaga, kiya uwaga gesina aŋatà tasà à kutso à abà la wurwur.
44 Os outros se agarraram a tábuas ou pedaços do navio destruído. Assim, todos chegaram à praia em segurança.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.