Atos 27

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Mok uwana agə̀ɗ à afik kà maday à Italiya la kəslah iyaw kà, tafà Pol la azlaməna daŋay anik, à ahàl aŋa məŋga aŋa azla­slodzi aŋa sufəl Rom, uwana sləm aŋha Yuliyus, masla tekula aŋa azlaməna manəŋla məŋ sufəl.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Məhàd à kəslah iyaw uwana à afik asà à waŋ la Adəramit kà, uwana atsizlla à ahəŋ la azlabəza gudəŋ uwana la abà la gay dərəv uwana la kutso Asəya la abà. Arəs­tarkus, zil Make­du­niya alakà anu.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 La bebəŋ gà, məbə̀z à Sədon. Vok aham à Yuliyus kà Pol, avàl tetəvi kà maday manaŋ azla­slawda aŋha à gay, kà manəŋal à adi.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Dagay la abatà mətsìzlla ala, məguwà la makəla aŋa gudəŋ Sipəre, uwana la iyaw la abà, la gay uwana afaɗ la ahəŋ aw, kà uwana afaɗ awùl anu à adi la azla­slaka anik anik la abà.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Məguwà à uda la dərəv uwana la abà la makəla aŋa Səlisəya la Pamfi­liya, məbə̀z à gudəŋ Mira uwana la kutso Lisəya la abà.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 La abatà məŋga aŋa azla­slodzi aɓəzà kəslah iyaw anik uwana atsìzlla ala la Ale­kəsan­dəra, uwana adiyà à Italiya. Aɓə̀k anu à uwatà à afik.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Mədà à huma la ŋuv ŋuv la azla­ma­hanay anik anik la abà: La kuɗa kuɗa məbəzà à Sənid, à kà uwana afaɗ aɗə̀ɗ à anu gay à ahəŋ kà maday à huma, məguwà la makəla aŋa Kəreta, uwana afaɗ la ahəŋ aw, mətsəɗà à Salmone lakəl ala.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Məzlə̀l gərdza la zla­zlaɗa, məbə̀z à slaka uwana tazalalla slaka matsizl à ahəŋ delga, uwana kərkər la kutso Lase aw.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Mədzà à ahəŋ məŋga la abatà kà uwana maday la kəslah iyaw kà zla­zlaɗa, tsəràh à uwana təla awkuza adà à lig.
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 Gay gà la uwaga Pol apə̀h à azladza anik à vok à abà la magoɗ à atà: “Mau­gu­zahay gami kà, adagay zla­zlaɗa ŋoɗegi, kà uwana məŋ kular la ahəŋ, azla­tatak uwana la kəslah iyaw la abà, bà la gəl kəslah iyaw gà bay kà, tadàwis ala. Bà uwaga pəra aw, bà sifa gami babay kà, tadà­tafay ŋoɗegi aw.”
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Ama məŋga aŋa azla­slodzi akə̀s gay aŋa masla mabiy kəslah iyaw la məŋga aŋa kəslah iyaw, kà gay aŋa Pol.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Mətsìzlla à ahəŋ la abanay la viya la abà kà delga aw. Gay gà la uwaga, gay məŋga aŋa azladza tayàh kà maday kà mabəz Fenikəs, la abatà la uwana slaka matsizl à ahəŋ aŋa azlakəslah iyaw la gay tər gərdza aŋa Kəreta uwana agola à huma à mas à afik afats, ŋgaha la matəɗ à ahəŋ afats à gay, kà uwana slaka uwatà kà adzà à afaɗ à ama.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Bokuba uwana bəzi afaɗ adzəkà vok kà maɗəɗay few­fafew kà, delga tagòɗ à kà uwarà afaɗ aɗika atà, ŋgaha mau­gu­zahay gami kà adagay delga tagòɗ, ŋgaha tapàlla tatak uwana tawàɗàh ala à kəslah iyaw à ahəŋ, la maday la manəf gay gərdza aŋa Kəreta.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ama asàf aw, katskats magol afaɗ gəɗgəɗga uwana sləm aŋha maul à ahəŋ aŋa mas à afik afats, asà à ahəŋ la gudəŋ uwana la afik la tataka iyaw la abà.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Aɗuwà ndzəɗa aŋa kəslah iyaw, dza aslàla vok aŋa madla aw. Məsàk afaɗ, adàla anu bokuba uwana asàl.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Məguwà la makəla gudəŋ uwana la iyaw la abà, sləm aŋha Kawda, uwana adzà à anu à ama ŋuv. La abatà la kuɗa kuɗa məwaɗà bəzi kəslah iyaw à ahəŋ, kà mazila aw.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Tazə̀ɓ kəslah iyaw bəziga uwaga, tafà à məŋga à afik. Ŋgaha tatse­fàɗà məŋga à ahəŋ la azla­zuwiɗ, kà uwana guba akə̀s atà kà mazləl wuyyaŋ, uwana la gay gərdza aŋa Libiya. Gay gà la uwaga tazə̀ɓ lukut uwana à ahəŋ adàla kəslah iyaw, tamə̀l à iyaw à abà, tasàk à kəslah iyaw afaɗ adàla.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 La bebəŋ gà, afaɗ bà maɗəɗay aɗəɗay, kà tadzəkà matsikla kazlaŋa uwana la kəslah iyaw la afik.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 La bebəŋ gà aya kà, tawàts ala azla­zuwiɗ la azla­lukut la azlaahàf uwana tadàla kəslah iyaw la ahàl aŋatà.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Mavakay dəŋ kà mənəŋà afats la azla­tse­tsiliŋ aw. Kà uwana afaɗ aɗəɗay la ndzəɗa, tsəràh à uwana məfà madzugway kà mətəfay aya aw.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Azladza uwana la kəslah iyaw la afik tazùw tatak may dagay uwatà aw, Pol atsìzlla ala, agòɗ à atà: “Azla­deda, agayŋa kakə̀sàw gay gulo kà à uwana madz à ahəŋ la Kəreta, gəgòɗ kà, naka ŋuləm, naka mətəfay la nassara uwanay la abà adazuw anu la mazila uwanay mədà­zila.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Ama lagwa kà, ɗə̀ɗàw gay ləv, kà uwana dza la ahəŋ adàzila la tataka gami la abà aw, say kəslah iyaw pəra.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Kà uwana la vəɗɗa kà, Sufəl Zəzagəla gulo uwana gənəfay, aslə̀l malika aŋha à waŋ à slaka gulo.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Agòɗ à gi: ‘Pol, guba akəs ka aw! Ndzer, kadà­tsilay à huma aŋa sufəl aŋa Rom. Aganay, vok adahama à Zəzagəla adàɓəl sifa aŋak la azladza uwana la kəslah iyaw la afik gesina.’
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Gay gà la uwaga guba akəs akul aw, gəfa madzugway gulo à Zəzagəla à afik, kà adà­ɗe­həŋ bokuba uwana apə̀h à gi!
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ama afaɗ adàdala anu à gudəŋ anik à afik la iyaw la abà.”
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Adaɗàh mahənay kulo gəl aŋha ufaɗ à uwana afaɗ adzəkà madla anu à dərəv à abà. La tataka vəɗ, masla mabəlak kəslah iyaw adzùgw kà: ‘Mədàbəz à kutso à abà’, gəl agòɗal.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Tazə̀ɓ zuwiɗ uwana tadə̀ɓal adà à agay kà magur zəŋzəŋ aŋha dərəv. Zəŋzəŋ aŋa kà, kà kulaslay dzik səla. Tadà à huma zwek kà kulaslay kulo.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Guba akə̀s atà kà afaɗ aŋa madla atà à gudəŋ à afik, gay gà la uwaga tatsə̀k adà ufaɗ à iyaw à abà, la lig kəslah iyaw, ŋgaha takudà kà afaɗ aŋa madla aw tsəràh à məl maulla.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Azlaməna mabəlak kəslah iyaw kà, asà à atà mas à ahəŋ la kəslah iyaw la afik kà madiŋ atà. Tazə̀ɓ bəzi kəslah iyaw à ahəŋ à iyaw à gəl, ŋgaha tadzùgw kà mamalay adà, mawaɗ ala kəslah iyaw à vok la huma gà bay.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Ama Pol agòɗ à azla­slodzi la azlaməŋga aŋatà: “Baŋa azlaməna mabəlak kəslah iyaw tadza à ahəŋ la kəslah iyaw la afik aw kà, məɓəlay aw.”
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 La abatà azla­slodzi tanà­tsàhà zuwiɗ uwana ala tadaɓəla kəslah iyaw bəziga gà, tasàkal, adà aŋha kokuɗa gəl aŋha.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Mok uwana məl adawula à waŋ dadaŋ aw kà, Pol adə̀v atà kuɗa kà mazuw tatak may, agòɗ à atà: “Dagay mahənay kulo gəl aŋha ufaɗ kazuwaw tatak aw, kakùdàw.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Delga kazuwaw tatak may ŋuv, à baŋa asa à akul maɓəlay. Ama baməraka aŋidz gəl aŋkul azila aw!”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Uwana adapəh uwaga, azə̀ɓ tatak may, atsàkàŋ ala, kikay agòɗ à Zəzagəla la huma azladza gesina, ŋgaha tadzəkà mazuway.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Kiya uwaga haŋkəli aŋatà gesina adza à ahəŋ titi, tazùw.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Matugway aŋa azladza uwana la kəslah iyaw la afik kà dadərmokw səla bəzi aŋha dzik məɗəf gəl aŋha mukwa.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Mok uwana tadahən ala tatsə̀k nalkama à iyaw à abà kà matetuw mahanay aŋa kəslah iyaw.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Mok uwana məl ada­wulla kà, azlaməna mabəlak kəslah iyaw tasə̀l slaka uwana atà la abà aw, ama tawùl à slaka wuyyaŋ gà, kà uwana tanəŋà dzəluŋ aŋa dərəv. Tayàh madla kəslah iyaw à abatà kà magəɗ à abà à baŋa aɓəzà vok, tagòɗ.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Gay gà la uwaga tanà­tsàhà zuwiɗ adà uwana tawà­ɗàhla à ahəŋ, tasàkal la iyaw la abà. Ŋgaha tatsìzllàŋ ala lukut, uwana la huma kəslah iyaw, kà afaɗ aŋa madla à wuyyaŋ uwatà à afik.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ama kəslah iyaw abəzà slaka uwana iyaw slem­slem gà, atsà gay tər à wuyyaŋ à abà. Tetuwa aɓəlakà vok aw. Ŋgaha godega gà kà magaŋ­tsay aŋa iyaw akà­làhàŋ ala gesina.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Azla­slodzi tawoyà makaɗ azlaməna daŋay, kà tekula aŋatà aŋa matəfay la mago­sa­gosa aw.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ama məŋga aŋa slodzi aŋa Rom uwana asàl matəf Pol, aɗə̀ɗ à atà gay à ahəŋ kà magəɗ mapəhay aŋatà à afik. Avà tetəvi à azla­uwana tasə̀l mago­sa­gosa kà mavalàh à iyaw à abà kà mats à vok à kutso à abà.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Azlaanik aŋatà takàs azlaahàf aŋa kəslah iyaw à ahàl kà mas à uda, azlaanik taɗàh à uda la makas azla­ma­ka­lahla aŋa ahàf uwaga, kiya uwaga gesina aŋatà tasà à kutso à abà la wurwur.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.