Atos 27

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Mok uwana agə̀ɗ à afik kà maday à Italiya la kəslah iyaw kà, tafà Pol la azlaməna daŋay anik, à ahàl aŋa məŋga aŋa azla­slodzi aŋa sufəl Rom, uwana sləm aŋha Yuliyus, masla tekula aŋa azlaməna manəŋla məŋ sufəl.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Məhàd à kəslah iyaw uwana à afik asà à waŋ la Adəramit kà, uwana atsizlla à ahəŋ la azlabəza gudəŋ uwana la abà la gay dərəv uwana la kutso Asəya la abà. Arəs­tarkus, zil Make­du­niya alakà anu.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 La bebəŋ gà, məbə̀z à Sədon. Vok aham à Yuliyus kà Pol, avàl tetəvi kà maday manaŋ azla­slawda aŋha à gay, kà manəŋal à adi.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Dagay la abatà mətsìzlla ala, məguwà la makəla aŋa gudəŋ Sipəre, uwana la iyaw la abà, la gay uwana afaɗ la ahəŋ aw, kà uwana afaɗ awùl anu à adi la azla­slaka anik anik la abà.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Məguwà à uda la dərəv uwana la abà la makəla aŋa Səlisəya la Pamfi­liya, məbə̀z à gudəŋ Mira uwana la kutso Lisəya la abà.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 La abatà məŋga aŋa azla­slodzi aɓəzà kəslah iyaw anik uwana atsìzlla ala la Ale­kəsan­dəra, uwana adiyà à Italiya. Aɓə̀k anu à uwatà à afik.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Mədà à huma la ŋuv ŋuv la azla­ma­hanay anik anik la abà: La kuɗa kuɗa məbəzà à Sənid, à kà uwana afaɗ aɗə̀ɗ à anu gay à ahəŋ kà maday à huma, məguwà la makəla aŋa Kəreta, uwana afaɗ la ahəŋ aw, mətsəɗà à Salmone lakəl ala.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Məzlə̀l gərdza la zla­zlaɗa, məbə̀z à slaka uwana tazalalla slaka matsizl à ahəŋ delga, uwana kərkər la kutso Lase aw.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Mədzà à ahəŋ məŋga la abatà kà uwana maday la kəslah iyaw kà zla­zlaɗa, tsəràh à uwana təla awkuza adà à lig.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Gay gà la uwaga Pol apə̀h à azladza anik à vok à abà la magoɗ à atà: “Mau­gu­zahay gami kà, adagay zla­zlaɗa ŋoɗegi, kà uwana məŋ kular la ahəŋ, azla­tatak uwana la kəslah iyaw la abà, bà la gəl kəslah iyaw gà bay kà, tadàwis ala. Bà uwaga pəra aw, bà sifa gami babay kà, tadà­tafay ŋoɗegi aw.”
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Ama məŋga aŋa azla­slodzi akə̀s gay aŋa masla mabiy kəslah iyaw la məŋga aŋa kəslah iyaw, kà gay aŋa Pol.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Mətsìzlla à ahəŋ la abanay la viya la abà kà delga aw. Gay gà la uwaga, gay məŋga aŋa azladza tayàh kà maday kà mabəz Fenikəs, la abatà la uwana slaka matsizl à ahəŋ aŋa azlakəslah iyaw la gay tər gərdza aŋa Kəreta uwana agola à huma à mas à afik afats, ŋgaha la matəɗ à ahəŋ afats à gay, kà uwana slaka uwatà kà adzà à afaɗ à ama.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Bokuba uwana bəzi afaɗ adzəkà vok kà maɗəɗay few­fafew kà, delga tagòɗ à kà uwarà afaɗ aɗika atà, ŋgaha mau­gu­zahay gami kà adagay delga tagòɗ, ŋgaha tapàlla tatak uwana tawàɗàh ala à kəslah iyaw à ahəŋ, la maday la manəf gay gərdza aŋa Kəreta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Ama asàf aw, katskats magol afaɗ gəɗgəɗga uwana sləm aŋha maul à ahəŋ aŋa mas à afik afats, asà à ahəŋ la gudəŋ uwana la afik la tataka iyaw la abà.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Aɗuwà ndzəɗa aŋa kəslah iyaw, dza aslàla vok aŋa madla aw. Məsàk afaɗ, adàla anu bokuba uwana asàl.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Məguwà la makəla gudəŋ uwana la iyaw la abà, sləm aŋha Kawda, uwana adzà à anu à ama ŋuv. La abatà la kuɗa kuɗa məwaɗà bəzi kəslah iyaw à ahəŋ, kà mazila aw.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Tazə̀ɓ kəslah iyaw bəziga uwaga, tafà à məŋga à afik. Ŋgaha tatse­fàɗà məŋga à ahəŋ la azla­zuwiɗ, kà uwana guba akə̀s atà kà mazləl wuyyaŋ, uwana la gay gərdza aŋa Libiya. Gay gà la uwaga tazə̀ɓ lukut uwana à ahəŋ adàla kəslah iyaw, tamə̀l à iyaw à abà, tasàk à kəslah iyaw afaɗ adàla.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 La bebəŋ gà, afaɗ bà maɗəɗay aɗəɗay, kà tadzəkà matsikla kazlaŋa uwana la kəslah iyaw la afik.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 La bebəŋ gà aya kà, tawàts ala azla­zuwiɗ la azla­lukut la azlaahàf uwana tadàla kəslah iyaw la ahàl aŋatà.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Mavakay dəŋ kà mənəŋà afats la azla­tse­tsiliŋ aw. Kà uwana afaɗ aɗəɗay la ndzəɗa, tsəràh à uwana məfà madzugway kà mətəfay aya aw.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Azladza uwana la kəslah iyaw la afik tazùw tatak may dagay uwatà aw, Pol atsìzlla ala, agòɗ à atà: “Azla­deda, agayŋa kakə̀sàw gay gulo kà à uwana madz à ahəŋ la Kəreta, gəgòɗ kà, naka ŋuləm, naka mətəfay la nassara uwanay la abà adazuw anu la mazila uwanay mədà­zila.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Ama lagwa kà, ɗə̀ɗàw gay ləv, kà uwana dza la ahəŋ adàzila la tataka gami la abà aw, say kəslah iyaw pəra.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Kà uwana la vəɗɗa kà, Sufəl Zəzagəla gulo uwana gənəfay, aslə̀l malika aŋha à waŋ à slaka gulo.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Agòɗ à gi: ‘Pol, guba akəs ka aw! Ndzer, kadà­tsilay à huma aŋa sufəl aŋa Rom. Aganay, vok adahama à Zəzagəla adàɓəl sifa aŋak la azladza uwana la kəslah iyaw la afik gesina.’
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Gay gà la uwaga guba akəs akul aw, gəfa madzugway gulo à Zəzagəla à afik, kà adà­ɗe­həŋ bokuba uwana apə̀h à gi!
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Ama afaɗ adàdala anu à gudəŋ anik à afik la iyaw la abà.”
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Adaɗàh mahənay kulo gəl aŋha ufaɗ à uwana afaɗ adzəkà madla anu à dərəv à abà. La tataka vəɗ, masla mabəlak kəslah iyaw adzùgw kà: ‘Mədàbəz à kutso à abà’, gəl agòɗal.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Tazə̀ɓ zuwiɗ uwana tadə̀ɓal adà à agay kà magur zəŋzəŋ aŋha dərəv. Zəŋzəŋ aŋa kà, kà kulaslay dzik səla. Tadà à huma zwek kà kulaslay kulo.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Guba akə̀s atà kà afaɗ aŋa madla atà à gudəŋ à afik, gay gà la uwaga tatsə̀k adà ufaɗ à iyaw à abà, la lig kəslah iyaw, ŋgaha takudà kà afaɗ aŋa madla aw tsəràh à məl maulla.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Azlaməna mabəlak kəslah iyaw kà, asà à atà mas à ahəŋ la kəslah iyaw la afik kà madiŋ atà. Tazə̀ɓ bəzi kəslah iyaw à ahəŋ à iyaw à gəl, ŋgaha tadzùgw kà mamalay adà, mawaɗ ala kəslah iyaw à vok la huma gà bay.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Ama Pol agòɗ à azla­slodzi la azlaməŋga aŋatà: “Baŋa azlaməna mabəlak kəslah iyaw tadza à ahəŋ la kəslah iyaw la afik aw kà, məɓəlay aw.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 La abatà azla­slodzi tanà­tsàhà zuwiɗ uwana ala tadaɓəla kəslah iyaw bəziga gà, tasàkal, adà aŋha kokuɗa gəl aŋha.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Mok uwana məl adawula à waŋ dadaŋ aw kà, Pol adə̀v atà kuɗa kà mazuw tatak may, agòɗ à atà: “Dagay mahənay kulo gəl aŋha ufaɗ kazuwaw tatak aw, kakùdàw.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Delga kazuwaw tatak may ŋuv, à baŋa asa à akul maɓəlay. Ama baməraka aŋidz gəl aŋkul azila aw!”
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Uwana adapəh uwaga, azə̀ɓ tatak may, atsàkàŋ ala, kikay agòɗ à Zəzagəla la huma azladza gesina, ŋgaha tadzəkà mazuway.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Kiya uwaga haŋkəli aŋatà gesina adza à ahəŋ titi, tazùw.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Matugway aŋa azladza uwana la kəslah iyaw la afik kà dadərmokw səla bəzi aŋha dzik məɗəf gəl aŋha mukwa.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Mok uwana tadahən ala tatsə̀k nalkama à iyaw à abà kà matetuw mahanay aŋa kəslah iyaw.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Mok uwana məl ada­wulla kà, azlaməna mabəlak kəslah iyaw tasə̀l slaka uwana atà la abà aw, ama tawùl à slaka wuyyaŋ gà, kà uwana tanəŋà dzəluŋ aŋa dərəv. Tayàh madla kəslah iyaw à abatà kà magəɗ à abà à baŋa aɓəzà vok, tagòɗ.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Gay gà la uwaga tanà­tsàhà zuwiɗ adà uwana tawà­ɗàhla à ahəŋ, tasàkal la iyaw la abà. Ŋgaha tatsìzllàŋ ala lukut, uwana la huma kəslah iyaw, kà afaɗ aŋa madla à wuyyaŋ uwatà à afik.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ama kəslah iyaw abəzà slaka uwana iyaw slem­slem gà, atsà gay tər à wuyyaŋ à abà. Tetuwa aɓəlakà vok aw. Ŋgaha godega gà kà magaŋ­tsay aŋa iyaw akà­làhàŋ ala gesina.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Azla­slodzi tawoyà makaɗ azlaməna daŋay, kà tekula aŋatà aŋa matəfay la mago­sa­gosa aw.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Ama məŋga aŋa slodzi aŋa Rom uwana asàl matəf Pol, aɗə̀ɗ à atà gay à ahəŋ kà magəɗ mapəhay aŋatà à afik. Avà tetəvi à azla­uwana tasə̀l mago­sa­gosa kà mavalàh à iyaw à abà kà mats à vok à kutso à abà.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Azlaanik aŋatà takàs azlaahàf aŋa kəslah iyaw à ahàl kà mas à uda, azlaanik taɗàh à uda la makas azla­ma­ka­lahla aŋa ahàf uwaga, kiya uwaga gesina aŋatà tasà à kutso à abà la wurwur.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.