Atos 27

Wakità Zəzagəla Wakità Aŋa Makəs Vok Slawda Mawga (Cameroun) (MFH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mok uwana agə̀ɗ à afik kà maday à Italiya la kəslah iyaw kà, tafà Pol la azlaməna daŋay anik, à ahàl aŋa məŋga aŋa azla­slodzi aŋa sufəl Rom, uwana sləm aŋha Yuliyus, masla tekula aŋa azlaməna manəŋla məŋ sufəl.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Məhàd à kəslah iyaw uwana à afik asà à waŋ la Adəramit kà, uwana atsizlla à ahəŋ la azlabəza gudəŋ uwana la abà la gay dərəv uwana la kutso Asəya la abà. Arəs­tarkus, zil Make­du­niya alakà anu.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 La bebəŋ gà, məbə̀z à Sədon. Vok aham à Yuliyus kà Pol, avàl tetəvi kà maday manaŋ azla­slawda aŋha à gay, kà manəŋal à adi.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Dagay la abatà mətsìzlla ala, məguwà la makəla aŋa gudəŋ Sipəre, uwana la iyaw la abà, la gay uwana afaɗ la ahəŋ aw, kà uwana afaɗ awùl anu à adi la azla­slaka anik anik la abà.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Məguwà à uda la dərəv uwana la abà la makəla aŋa Səlisəya la Pamfi­liya, məbə̀z à gudəŋ Mira uwana la kutso Lisəya la abà.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 La abatà məŋga aŋa azla­slodzi aɓəzà kəslah iyaw anik uwana atsìzlla ala la Ale­kəsan­dəra, uwana adiyà à Italiya. Aɓə̀k anu à uwatà à afik.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Mədà à huma la ŋuv ŋuv la azla­ma­hanay anik anik la abà: La kuɗa kuɗa məbəzà à Sənid, à kà uwana afaɗ aɗə̀ɗ à anu gay à ahəŋ kà maday à huma, məguwà la makəla aŋa Kəreta, uwana afaɗ la ahəŋ aw, mətsəɗà à Salmone lakəl ala.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Məzlə̀l gərdza la zla­zlaɗa, məbə̀z à slaka uwana tazalalla slaka matsizl à ahəŋ delga, uwana kərkər la kutso Lase aw.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Mədzà à ahəŋ məŋga la abatà kà uwana maday la kəslah iyaw kà zla­zlaɗa, tsəràh à uwana təla awkuza adà à lig.
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 Gay gà la uwaga Pol apə̀h à azladza anik à vok à abà la magoɗ à atà: “Mau­gu­zahay gami kà, adagay zla­zlaɗa ŋoɗegi, kà uwana məŋ kular la ahəŋ, azla­tatak uwana la kəslah iyaw la abà, bà la gəl kəslah iyaw gà bay kà, tadàwis ala. Bà uwaga pəra aw, bà sifa gami babay kà, tadà­tafay ŋoɗegi aw.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Ama məŋga aŋa azla­slodzi akə̀s gay aŋa masla mabiy kəslah iyaw la məŋga aŋa kəslah iyaw, kà gay aŋa Pol.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Mətsìzlla à ahəŋ la abanay la viya la abà kà delga aw. Gay gà la uwaga, gay məŋga aŋa azladza tayàh kà maday kà mabəz Fenikəs, la abatà la uwana slaka matsizl à ahəŋ aŋa azlakəslah iyaw la gay tər gərdza aŋa Kəreta uwana agola à huma à mas à afik afats, ŋgaha la matəɗ à ahəŋ afats à gay, kà uwana slaka uwatà kà adzà à afaɗ à ama.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Bokuba uwana bəzi afaɗ adzəkà vok kà maɗəɗay few­fafew kà, delga tagòɗ à kà uwarà afaɗ aɗika atà, ŋgaha mau­gu­zahay gami kà adagay delga tagòɗ, ŋgaha tapàlla tatak uwana tawàɗàh ala à kəslah iyaw à ahəŋ, la maday la manəf gay gərdza aŋa Kəreta.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ama asàf aw, katskats magol afaɗ gəɗgəɗga uwana sləm aŋha maul à ahəŋ aŋa mas à afik afats, asà à ahəŋ la gudəŋ uwana la afik la tataka iyaw la abà.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Aɗuwà ndzəɗa aŋa kəslah iyaw, dza aslàla vok aŋa madla aw. Məsàk afaɗ, adàla anu bokuba uwana asàl.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Məguwà la makəla gudəŋ uwana la iyaw la abà, sləm aŋha Kawda, uwana adzà à anu à ama ŋuv. La abatà la kuɗa kuɗa məwaɗà bəzi kəslah iyaw à ahəŋ, kà mazila aw.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Tazə̀ɓ kəslah iyaw bəziga uwaga, tafà à məŋga à afik. Ŋgaha tatse­fàɗà məŋga à ahəŋ la azla­zuwiɗ, kà uwana guba akə̀s atà kà mazləl wuyyaŋ, uwana la gay gərdza aŋa Libiya. Gay gà la uwaga tazə̀ɓ lukut uwana à ahəŋ adàla kəslah iyaw, tamə̀l à iyaw à abà, tasàk à kəslah iyaw afaɗ adàla.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 La bebəŋ gà, afaɗ bà maɗəɗay aɗəɗay, kà tadzəkà matsikla kazlaŋa uwana la kəslah iyaw la afik.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 La bebəŋ gà aya kà, tawàts ala azla­zuwiɗ la azla­lukut la azlaahàf uwana tadàla kəslah iyaw la ahàl aŋatà.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Mavakay dəŋ kà mənəŋà afats la azla­tse­tsiliŋ aw. Kà uwana afaɗ aɗəɗay la ndzəɗa, tsəràh à uwana məfà madzugway kà mətəfay aya aw.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Azladza uwana la kəslah iyaw la afik tazùw tatak may dagay uwatà aw, Pol atsìzlla ala, agòɗ à atà: “Azla­deda, agayŋa kakə̀sàw gay gulo kà à uwana madz à ahəŋ la Kəreta, gəgòɗ kà, naka ŋuləm, naka mətəfay la nassara uwanay la abà adazuw anu la mazila uwanay mədà­zila.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Ama lagwa kà, ɗə̀ɗàw gay ləv, kà uwana dza la ahəŋ adàzila la tataka gami la abà aw, say kəslah iyaw pəra.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Kà uwana la vəɗɗa kà, Sufəl Zəzagəla gulo uwana gənəfay, aslə̀l malika aŋha à waŋ à slaka gulo.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Agòɗ à gi: ‘Pol, guba akəs ka aw! Ndzer, kadà­tsilay à huma aŋa sufəl aŋa Rom. Aganay, vok adahama à Zəzagəla adàɓəl sifa aŋak la azladza uwana la kəslah iyaw la afik gesina.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Gay gà la uwaga guba akəs akul aw, gəfa madzugway gulo à Zəzagəla à afik, kà adà­ɗe­həŋ bokuba uwana apə̀h à gi!
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ama afaɗ adàdala anu à gudəŋ anik à afik la iyaw la abà.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Adaɗàh mahənay kulo gəl aŋha ufaɗ à uwana afaɗ adzəkà madla anu à dərəv à abà. La tataka vəɗ, masla mabəlak kəslah iyaw adzùgw kà: ‘Mədàbəz à kutso à abà’, gəl agòɗal.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Tazə̀ɓ zuwiɗ uwana tadə̀ɓal adà à agay kà magur zəŋzəŋ aŋha dərəv. Zəŋzəŋ aŋa kà, kà kulaslay dzik səla. Tadà à huma zwek kà kulaslay kulo.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Guba akə̀s atà kà afaɗ aŋa madla atà à gudəŋ à afik, gay gà la uwaga tatsə̀k adà ufaɗ à iyaw à abà, la lig kəslah iyaw, ŋgaha takudà kà afaɗ aŋa madla aw tsəràh à məl maulla.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Azlaməna mabəlak kəslah iyaw kà, asà à atà mas à ahəŋ la kəslah iyaw la afik kà madiŋ atà. Tazə̀ɓ bəzi kəslah iyaw à ahəŋ à iyaw à gəl, ŋgaha tadzùgw kà mamalay adà, mawaɗ ala kəslah iyaw à vok la huma gà bay.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Ama Pol agòɗ à azla­slodzi la azlaməŋga aŋatà: “Baŋa azlaməna mabəlak kəslah iyaw tadza à ahəŋ la kəslah iyaw la afik aw kà, məɓəlay aw.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 La abatà azla­slodzi tanà­tsàhà zuwiɗ uwana ala tadaɓəla kəslah iyaw bəziga gà, tasàkal, adà aŋha kokuɗa gəl aŋha.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Mok uwana məl adawula à waŋ dadaŋ aw kà, Pol adə̀v atà kuɗa kà mazuw tatak may, agòɗ à atà: “Dagay mahənay kulo gəl aŋha ufaɗ kazuwaw tatak aw, kakùdàw.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Delga kazuwaw tatak may ŋuv, à baŋa asa à akul maɓəlay. Ama baməraka aŋidz gəl aŋkul azila aw!”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Uwana adapəh uwaga, azə̀ɓ tatak may, atsàkàŋ ala, kikay agòɗ à Zəzagəla la huma azladza gesina, ŋgaha tadzəkà mazuway.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Kiya uwaga haŋkəli aŋatà gesina adza à ahəŋ titi, tazùw.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Matugway aŋa azladza uwana la kəslah iyaw la afik kà dadərmokw səla bəzi aŋha dzik məɗəf gəl aŋha mukwa.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Mok uwana tadahən ala tatsə̀k nalkama à iyaw à abà kà matetuw mahanay aŋa kəslah iyaw.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Mok uwana məl ada­wulla kà, azlaməna mabəlak kəslah iyaw tasə̀l slaka uwana atà la abà aw, ama tawùl à slaka wuyyaŋ gà, kà uwana tanəŋà dzəluŋ aŋa dərəv. Tayàh madla kəslah iyaw à abatà kà magəɗ à abà à baŋa aɓəzà vok, tagòɗ.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Gay gà la uwaga tanà­tsàhà zuwiɗ adà uwana tawà­ɗàhla à ahəŋ, tasàkal la iyaw la abà. Ŋgaha tatsìzllàŋ ala lukut, uwana la huma kəslah iyaw, kà afaɗ aŋa madla à wuyyaŋ uwatà à afik.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ama kəslah iyaw abəzà slaka uwana iyaw slem­slem gà, atsà gay tər à wuyyaŋ à abà. Tetuwa aɓəlakà vok aw. Ŋgaha godega gà kà magaŋ­tsay aŋa iyaw akà­làhàŋ ala gesina.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Azla­slodzi tawoyà makaɗ azlaməna daŋay, kà tekula aŋatà aŋa matəfay la mago­sa­gosa aw.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ama məŋga aŋa slodzi aŋa Rom uwana asàl matəf Pol, aɗə̀ɗ à atà gay à ahəŋ kà magəɗ mapəhay aŋatà à afik. Avà tetəvi à azla­uwana tasə̀l mago­sa­gosa kà mavalàh à iyaw à abà kà mats à vok à kutso à abà.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Azlaanik aŋatà takàs azlaahàf aŋa kəslah iyaw à ahàl kà mas à uda, azlaanik taɗàh à uda la makas azla­ma­ka­lahla aŋa ahàf uwaga, kiya uwaga gesina aŋatà tasà à kutso à abà la wurwur.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.