Romanos 4
El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs VC
1 ¿Nej n'ocmɨnaanɨm? ¿Ti oybɨ tɨ paady ma Dios je Abraham ɨɨch ajt nmɨj'ap nmɨjteedy?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Co ixyipy Dios Abraham tudägy tɨ ixy, mɨɨd co oybɨ tɨ tuñ, jëbɨ Abraham ixyipy ñaygömayii. Per ca' huaad cɨ'm ñaygömayii ma Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Jadu'n jaybety ymiiñ ma Dios ñecy ma jadu'n ymɨna'ñ: “Abraham ymɨjpɨdaacɨ Dios, e paady Dios jadu'n cöbɨjcy Abraham jadu'n nej tüg tudägyjäy.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Je jäy huɨdibɨ ymuju'ñ patp mɨɨd ytung ycɨxpɨ, jada meeñ huɨdibɨ ymuju'ñ'ajtpy ca' nɨgoo ñimöyii, hue' tɨm paatɨp jadu'n mɨɨd ytung ycɨxpɨ.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Yɨ jäy huɨdibɨ ca' jɨjp'ixy co tudägy'ajtɨn pada'ñ ma Dios mɨɨd oy'ajtɨn ycɨxpɨ huɨdibɨ ytumyb, jëyɨ ymɨbɨjcpy ymɨjpɨdacpy co Dios yaj'ahuimbida'ñyii tudägy. Yɨ jadu'mbɨ jäy tudägy'ajtɨn ypadamy mɨɨd ymɨbɨjcɨn ycɨxpɨ.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Jaybety ymiñ ma Dios ñecy co je David jecy'ajty nimɨydacy tüg jäy huɨdibɨ ooy anajty jotcujc ñayjɨhuɨ̈yii mɨɨd co Dios tɨ y'ixyii jadu'n nej jɨhuɨ̈y ytudägyjayɨty mɨɨd ymɨbɨjcɨn ycɨxpɨ, e ca' nmɨnaanɨm mɨɨd oyjäy'ajtɨn ycɨxpɨ huɨdibɨ ytumyb.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 David jadu'n ymɨnañ:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Jotcujc je jäy huɨdibɨ Dios cöbɨjcɨp jadu'n nej jɨhuɨ̈y ca' ypocy ymɨɨdɨty.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Nej janch tɨy'ajt jadu'n co jada jotcujc'ajtɨn huɨdibɨ David ñimɨydac jecy'ajty, co ac yɨ judíojäy yɨ' ajcxy padaamb huɨdijaty mɨɨd tɨy'ajt ma ñinïcx co Dios yjäy'adyii? Ca' yjadu'nɨty, yɨ jacjadyii jäy nañ jadu'n yɨ' ajcxy pada'ñ jotcujc'ajtɨn. Tɨ nmɨnáangɨxyɨch co Abraham ymɨbɨjcɨ Dios, e Dios ycöbɨjcɨ jadu'n nej jɨhuɨ̈y ytudägyɨty.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Nej mdijy Dios ycöbɨjcɨ Abraham jayɨjp ca' anajty yajtɨy'ajttɨ̈yñɨ? o ¿tɨ anajty yajtɨy'ajttɨ̈y? Dios ycöbɨjc Abraham jadu'n nej jɨhuɨ̈y ytudägyjäyɨty ca'nɨ anajty pɨdacy tɨy'ajt ma ñinïcx co Dios yjäy'adyii.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Jayɨjp anajty Abraham tɨ mɨbɨcy Dios, e tɨ anajty Dios ycöbɨgyii. Jac'axam Dios Abraham je cötujcɨn mooy co huen tɨy'ajttɨ̈huɨpy y'ung etz y'ap y'oc. Je' je' ijxpejt'ajtp co Dios anajty jayɨjp tɨ ycöbɨgyii jadu'n nej jɨhuɨ̈y ytudägyjäyɨty, ca'nɨ anajty ymöyii cötujcɨn. Co Dios jadu'n ytuñ mɨɨd Abraham jadu'n nipaady nej jɨhuɨ̈y Abraham nmɨjteedy'ajtɨm ɨɨch ajt nidüg'ócɨy huɨdibɨ cham mɨbɨjcp Jesús.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Abraham nañ jadu'n ñimɨjteedy'ajtyp yɨ judíojäy huɨdibɨ mɨbɨjcp mɨjpɨdacp Dios tɨm jadu'n nej yɨ' mɨbɨcy anajty Dios, jayɨjp ca'nɨ anajty mɨɨdɨty tɨy'ajt ma ñinïcx co Dios yjäy'adyii. Jadu'n nipaady nej jɨhuɨ̈y Abraham ca' nimɨjteedy'aty yɨ judíojäy huɨdibɨ ca' mɨbɨcy Dios.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Mɨɨd co Abraham etz y'ap y'oc ymɨbɨjcpy ymɨjpɨdacpy anajty ajcxy Dios, e paady anajty Dios yaj'ahuimbidáanɨgɨxy tudägy, e paady Dios nɨmay Abraham co yɨ naaxhuiñybɨ yɨ' ajcxy je' adaanɨp. Canan jadu'n ajcxy Dios ñɨmayɨ co ymöhuáanɨgɨxy je naaxhuiñybɨ mɨɨd co anajty nidüg'ócɨy ajcxy tɨ cuydungɨxy Dios ycötujcɨn.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Co Abraham etz y'ap y'oc padaangɨxy je naaxhuiñybɨ huɨdibɨ yaj'ahuanɨɨyɨ, mɨɨd co ajcxy tɨ cuydundaayɨ Dios ycötujcɨn, paady naadɨgɨ̈'ajtp ixyipy co nmɨbɨjcɨm co Dios xyaj'ahuimbidaanɨm tudägy. E nañ naadɨgɨ̈'ajtp ixyipy co Dios je Abraham nɨmay: “Je naaxhuiñybɨ miich je' mje'adaanɨp, com tɨ xymɨbɨcyɨch.”
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Je pɨnjaty mɨjpɨdaacp Dios ycötujcɨn je jecyɨp, Dios yɨ' tzaachytunaanɨp, com ca' cuydundaaygɨxy. Pɨnjaty ca' mɨɨdɨty Dios ycötujcɨn huɨdibɨ jaybetyɨp, ca' yɨ' mɨdundɨgooygɨxy jadayaabɨ cötujcɨn.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Mɨɨd co Abraham anajty Dios tɨ mɨbɨcy, paady ycɨxpɨ Dios ñɨmaayɨ co je naaxhuiñybɨ yɨ' je'adaanɨp. Jadu'n Dios may'ajt tuñ mɨɨd Abraham, jaydëbɨ tüg'ócɨy pɨnjaty mɨbɨjcp Dios, tɨm jadu'n nej Abraham mɨbɨjcy Dios, jëbɨ ajcxy paatcɨxy yɨ oy'ajtɨn huɨdibɨ Dios yajnɨmay Abraham co möhua'ñ je oy'ajtɨn huɨdibɨ yegamyb ninɨgoobɨ. Dios ycuydunamyb yɨ' y'ayuc mɨɨd tüg'ócɨy jäy huɨdibɨ mɨbɨjcp Dios, tɨm jadu'n nej Abraham anajty mɨbɨcy Dios, canan yɨ́'yɨ judíojäy ajcxy padam oy'ajtɨn, com Abraham ijxpejt yejc ma tüg'ócɨy jäy ajcxy.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Ma Dios yhuinduu jadu'n nipaady nej jɨhuɨ̈y Abraham ɨɨch ajt nmɨj'ap'ajtɨm nmɨjteedy'ajtɨm nidüg'ócɨy huɨdibɨ mɨbɨjcp Dios, com Abraham nañ jadu'n ymɨbɨjcpy anajty Dios. Com jadu'n jaybety ymiiñ ma Dios ñecy co Dios jecy'ajty jadu'n nɨmay Abraham: “Ɨɨch miich nyajnïbɨjcpy co miich mnimɨj'ap'adamyb mnimɨjteedy'adamyb tüg'ócɨy je mayjäy huindu'mybɨ naax huindu'mybɨ cajp.” E Dios ycuydunɨpy yɨ' y'ayuc com mɨc'ajt mɨɨd, ixtɨ jaydëbɨ yajjugypɨgɨpy jadüg'oc jäy tɨɨbɨ y'ó'ccɨxy. E nañ mɨc'ajt mɨɨd jaydëbɨ ane'mɨn pɨdägy co huen yjii'adɨpy huɨdijaty ca' ca'tnɨ.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Mɨɨd co Dios anajty tɨ ñɨmäyii co ymɨɨd'adamyb may y'ap y'oc, paady ycɨxpɨ Abraham tɨ jɨjp'ixy anajty co Sara anajty y'ung'ixa'ñ. Canaag jɨmɨjt anajty jajɨjp'ixy co huen y'ung paadɨp. Tɨ anajty tiempo ñajxnɨ mɨna y'ung'ixɨpy. Hue' Abraham ymɨbɨjc huɨdibɨ anajty Dios tɨ yajnɨmäyii co yɨ' mɨɨd'idamyb may'amy y'ap y'oc. Paady tɨ ni'ap'aty tɨ nideedy'aty may'amy y'ap y'oc.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Abraham tɨ anajty ymɨc'ajt ycɨjxnɨ com tɨ anajty ymɨjäyɨɨyñɨ. Ymɨɨd anajty mɨgo'px jɨmɨjt, e nañ yɨ' ytöxyɨjc Sara ni tüg anajty tɨ yca'ung'ixy, per Abraham yjacmɨbɨjcyp anajty co Dios cuyduna'ñ y'ayuc mɨɨd yɨ'.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Abraham ca' anajty ixmach yɨ ymɨbɨjcɨn jadu'n nej anajty Dios ymɨɨdɨty ymɨc'ajt jaydëbɨ cuydunɨp yɨ'y'ayuc. Chi Abraham ɨɨbaty capxpaty Dios.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Com Abraham tɨ anajty huinma'ñ ypɨdägy ma Dios co yɨ' ymɨɨd ymɨc'ajt jaydëbɨ ycuydunɨɨyb yɨ' y'ayuc huɨdibɨ yaj'ahuanɨɨy.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Com Abraham ymɨjpɨdaacɨp anajty Dios y'ayuc, paady Dios anajty tɨ cöbɨcy Abraham, e jadu'n anajty tɨ yajnaxy nej jɨhuɨ̈y ytudägyjäyɨty.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Dios ymoy Abraham jada y'ayuc huɨdibɨ jaybety, canan jëda'ajty Abraham yajmoy, nañ yajmoyday mayjäy.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Nañ jadu'n jaybety miñ jada ayuc mɨɨd ɨɨch ajt ycɨxpɨ. Dios nañ xycöbɨgaanɨm jadu'n nej jɨhuɨ̈y ajt ndudägyjäyɨty mɨɨd co nmɨbɨjcɨm Dios huɨdibɨ tɨ yajjugypɨjcy anajty jadüg'oc ajt nHuindzɨn Jesucristo.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Dios ycɨ̈yejc Jesús huen yaj'ögyii mɨɨd ajt nbocy ycɨxpɨ. E nañ Dios yajjugypɨjc Jesús jadüg'oc jaydëbɨ xyaj'ahuimbijtɨm tudägy ma Dios.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.