Romanos 4
El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NTLH
1 ¿Nej n'ocmɨnaanɨm? ¿Ti oybɨ tɨ paady ma Dios je Abraham ɨɨch ajt nmɨj'ap nmɨjteedy?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Co ixyipy Dios Abraham tudägy tɨ ixy, mɨɨd co oybɨ tɨ tuñ, jëbɨ Abraham ixyipy ñaygömayii. Per ca' huaad cɨ'm ñaygömayii ma Dios.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Jadu'n jaybety ymiiñ ma Dios ñecy ma jadu'n ymɨna'ñ: “Abraham ymɨjpɨdaacɨ Dios, e paady Dios jadu'n cöbɨjcy Abraham jadu'n nej tüg tudägyjäy.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Je jäy huɨdibɨ ymuju'ñ patp mɨɨd ytung ycɨxpɨ, jada meeñ huɨdibɨ ymuju'ñ'ajtpy ca' nɨgoo ñimöyii, hue' tɨm paatɨp jadu'n mɨɨd ytung ycɨxpɨ.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Yɨ jäy huɨdibɨ ca' jɨjp'ixy co tudägy'ajtɨn pada'ñ ma Dios mɨɨd oy'ajtɨn ycɨxpɨ huɨdibɨ ytumyb, jëyɨ ymɨbɨjcpy ymɨjpɨdacpy co Dios yaj'ahuimbida'ñyii tudägy. Yɨ jadu'mbɨ jäy tudägy'ajtɨn ypadamy mɨɨd ymɨbɨjcɨn ycɨxpɨ.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Jaybety ymiñ ma Dios ñecy co je David jecy'ajty nimɨydacy tüg jäy huɨdibɨ ooy anajty jotcujc ñayjɨhuɨ̈yii mɨɨd co Dios tɨ y'ixyii jadu'n nej jɨhuɨ̈y ytudägyjayɨty mɨɨd ymɨbɨjcɨn ycɨxpɨ, e ca' nmɨnaanɨm mɨɨd oyjäy'ajtɨn ycɨxpɨ huɨdibɨ ytumyb.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 David jadu'n ymɨnañ:
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Jotcujc je jäy huɨdibɨ Dios cöbɨjcɨp jadu'n nej jɨhuɨ̈y ca' ypocy ymɨɨdɨty.
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 ¿Nej janch tɨy'ajt jadu'n co jada jotcujc'ajtɨn huɨdibɨ David ñimɨydac jecy'ajty, co ac yɨ judíojäy yɨ' ajcxy padaamb huɨdijaty mɨɨd tɨy'ajt ma ñinïcx co Dios yjäy'adyii? Ca' yjadu'nɨty, yɨ jacjadyii jäy nañ jadu'n yɨ' ajcxy pada'ñ jotcujc'ajtɨn. Tɨ nmɨnáangɨxyɨch co Abraham ymɨbɨjcɨ Dios, e Dios ycöbɨjcɨ jadu'n nej jɨhuɨ̈y ytudägyɨty.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ¿Nej mdijy Dios ycöbɨjcɨ Abraham jayɨjp ca' anajty yajtɨy'ajttɨ̈yñɨ? o ¿tɨ anajty yajtɨy'ajttɨ̈y? Dios ycöbɨjc Abraham jadu'n nej jɨhuɨ̈y ytudägyjäyɨty ca'nɨ anajty pɨdacy tɨy'ajt ma ñinïcx co Dios yjäy'adyii.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Jayɨjp anajty Abraham tɨ mɨbɨcy Dios, e tɨ anajty Dios ycöbɨgyii. Jac'axam Dios Abraham je cötujcɨn mooy co huen tɨy'ajttɨ̈huɨpy y'ung etz y'ap y'oc. Je' je' ijxpejt'ajtp co Dios anajty jayɨjp tɨ ycöbɨgyii jadu'n nej jɨhuɨ̈y ytudägyjäyɨty, ca'nɨ anajty ymöyii cötujcɨn. Co Dios jadu'n ytuñ mɨɨd Abraham jadu'n nipaady nej jɨhuɨ̈y Abraham nmɨjteedy'ajtɨm ɨɨch ajt nidüg'ócɨy huɨdibɨ cham mɨbɨjcp Jesús.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Abraham nañ jadu'n ñimɨjteedy'ajtyp yɨ judíojäy huɨdibɨ mɨbɨjcp mɨjpɨdacp Dios tɨm jadu'n nej yɨ' mɨbɨcy anajty Dios, jayɨjp ca'nɨ anajty mɨɨdɨty tɨy'ajt ma ñinïcx co Dios yjäy'adyii. Jadu'n nipaady nej jɨhuɨ̈y Abraham ca' nimɨjteedy'aty yɨ judíojäy huɨdibɨ ca' mɨbɨcy Dios.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Mɨɨd co Abraham etz y'ap y'oc ymɨbɨjcpy ymɨjpɨdacpy anajty ajcxy Dios, e paady anajty Dios yaj'ahuimbidáanɨgɨxy tudägy, e paady Dios nɨmay Abraham co yɨ naaxhuiñybɨ yɨ' ajcxy je' adaanɨp. Canan jadu'n ajcxy Dios ñɨmayɨ co ymöhuáanɨgɨxy je naaxhuiñybɨ mɨɨd co anajty nidüg'ócɨy ajcxy tɨ cuydungɨxy Dios ycötujcɨn.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Co Abraham etz y'ap y'oc padaangɨxy je naaxhuiñybɨ huɨdibɨ yaj'ahuanɨɨyɨ, mɨɨd co ajcxy tɨ cuydundaayɨ Dios ycötujcɨn, paady naadɨgɨ̈'ajtp ixyipy co nmɨbɨjcɨm co Dios xyaj'ahuimbidaanɨm tudägy. E nañ naadɨgɨ̈'ajtp ixyipy co Dios je Abraham nɨmay: “Je naaxhuiñybɨ miich je' mje'adaanɨp, com tɨ xymɨbɨcyɨch.”
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Je pɨnjaty mɨjpɨdaacp Dios ycötujcɨn je jecyɨp, Dios yɨ' tzaachytunaanɨp, com ca' cuydundaaygɨxy. Pɨnjaty ca' mɨɨdɨty Dios ycötujcɨn huɨdibɨ jaybetyɨp, ca' yɨ' mɨdundɨgooygɨxy jadayaabɨ cötujcɨn.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Mɨɨd co Abraham anajty Dios tɨ mɨbɨcy, paady ycɨxpɨ Dios ñɨmaayɨ co je naaxhuiñybɨ yɨ' je'adaanɨp. Jadu'n Dios may'ajt tuñ mɨɨd Abraham, jaydëbɨ tüg'ócɨy pɨnjaty mɨbɨjcp Dios, tɨm jadu'n nej Abraham mɨbɨjcy Dios, jëbɨ ajcxy paatcɨxy yɨ oy'ajtɨn huɨdibɨ Dios yajnɨmay Abraham co möhua'ñ je oy'ajtɨn huɨdibɨ yegamyb ninɨgoobɨ. Dios ycuydunamyb yɨ' y'ayuc mɨɨd tüg'ócɨy jäy huɨdibɨ mɨbɨjcp Dios, tɨm jadu'n nej Abraham anajty mɨbɨcy Dios, canan yɨ́'yɨ judíojäy ajcxy padam oy'ajtɨn, com Abraham ijxpejt yejc ma tüg'ócɨy jäy ajcxy.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Ma Dios yhuinduu jadu'n nipaady nej jɨhuɨ̈y Abraham ɨɨch ajt nmɨj'ap'ajtɨm nmɨjteedy'ajtɨm nidüg'ócɨy huɨdibɨ mɨbɨjcp Dios, com Abraham nañ jadu'n ymɨbɨjcpy anajty Dios. Com jadu'n jaybety ymiiñ ma Dios ñecy co Dios jecy'ajty jadu'n nɨmay Abraham: “Ɨɨch miich nyajnïbɨjcpy co miich mnimɨj'ap'adamyb mnimɨjteedy'adamyb tüg'ócɨy je mayjäy huindu'mybɨ naax huindu'mybɨ cajp.” E Dios ycuydunɨpy yɨ' y'ayuc com mɨc'ajt mɨɨd, ixtɨ jaydëbɨ yajjugypɨgɨpy jadüg'oc jäy tɨɨbɨ y'ó'ccɨxy. E nañ mɨc'ajt mɨɨd jaydëbɨ ane'mɨn pɨdägy co huen yjii'adɨpy huɨdijaty ca' ca'tnɨ.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Mɨɨd co Dios anajty tɨ ñɨmäyii co ymɨɨd'adamyb may y'ap y'oc, paady ycɨxpɨ Abraham tɨ jɨjp'ixy anajty co Sara anajty y'ung'ixa'ñ. Canaag jɨmɨjt anajty jajɨjp'ixy co huen y'ung paadɨp. Tɨ anajty tiempo ñajxnɨ mɨna y'ung'ixɨpy. Hue' Abraham ymɨbɨjc huɨdibɨ anajty Dios tɨ yajnɨmäyii co yɨ' mɨɨd'idamyb may'amy y'ap y'oc. Paady tɨ ni'ap'aty tɨ nideedy'aty may'amy y'ap y'oc.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Abraham tɨ anajty ymɨc'ajt ycɨjxnɨ com tɨ anajty ymɨjäyɨɨyñɨ. Ymɨɨd anajty mɨgo'px jɨmɨjt, e nañ yɨ' ytöxyɨjc Sara ni tüg anajty tɨ yca'ung'ixy, per Abraham yjacmɨbɨjcyp anajty co Dios cuyduna'ñ y'ayuc mɨɨd yɨ'.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Abraham ca' anajty ixmach yɨ ymɨbɨjcɨn jadu'n nej anajty Dios ymɨɨdɨty ymɨc'ajt jaydëbɨ cuydunɨp yɨ'y'ayuc. Chi Abraham ɨɨbaty capxpaty Dios.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Com Abraham tɨ anajty huinma'ñ ypɨdägy ma Dios co yɨ' ymɨɨd ymɨc'ajt jaydëbɨ ycuydunɨɨyb yɨ' y'ayuc huɨdibɨ yaj'ahuanɨɨy.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Com Abraham ymɨjpɨdaacɨp anajty Dios y'ayuc, paady Dios anajty tɨ cöbɨcy Abraham, e jadu'n anajty tɨ yajnaxy nej jɨhuɨ̈y ytudägyjäyɨty.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Dios ymoy Abraham jada y'ayuc huɨdibɨ jaybety, canan jëda'ajty Abraham yajmoy, nañ yajmoyday mayjäy.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Nañ jadu'n jaybety miñ jada ayuc mɨɨd ɨɨch ajt ycɨxpɨ. Dios nañ xycöbɨgaanɨm jadu'n nej jɨhuɨ̈y ajt ndudägyjäyɨty mɨɨd co nmɨbɨjcɨm Dios huɨdibɨ tɨ yajjugypɨjcy anajty jadüg'oc ajt nHuindzɨn Jesucristo.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Dios ycɨ̈yejc Jesús huen yaj'ögyii mɨɨd ajt nbocy ycɨxpɨ. E nañ Dios yajjugypɨjc Jesús jadüg'oc jaydëbɨ xyaj'ahuimbijtɨm tudägy ma Dios.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.