Romanos 4
El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NVT
1 ¿Nej n'ocmɨnaanɨm? ¿Ti oybɨ tɨ paady ma Dios je Abraham ɨɨch ajt nmɨj'ap nmɨjteedy?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Co ixyipy Dios Abraham tudägy tɨ ixy, mɨɨd co oybɨ tɨ tuñ, jëbɨ Abraham ixyipy ñaygömayii. Per ca' huaad cɨ'm ñaygömayii ma Dios.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Jadu'n jaybety ymiiñ ma Dios ñecy ma jadu'n ymɨna'ñ: “Abraham ymɨjpɨdaacɨ Dios, e paady Dios jadu'n cöbɨjcy Abraham jadu'n nej tüg tudägyjäy.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Je jäy huɨdibɨ ymuju'ñ patp mɨɨd ytung ycɨxpɨ, jada meeñ huɨdibɨ ymuju'ñ'ajtpy ca' nɨgoo ñimöyii, hue' tɨm paatɨp jadu'n mɨɨd ytung ycɨxpɨ.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Yɨ jäy huɨdibɨ ca' jɨjp'ixy co tudägy'ajtɨn pada'ñ ma Dios mɨɨd oy'ajtɨn ycɨxpɨ huɨdibɨ ytumyb, jëyɨ ymɨbɨjcpy ymɨjpɨdacpy co Dios yaj'ahuimbida'ñyii tudägy. Yɨ jadu'mbɨ jäy tudägy'ajtɨn ypadamy mɨɨd ymɨbɨjcɨn ycɨxpɨ.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Jaybety ymiñ ma Dios ñecy co je David jecy'ajty nimɨydacy tüg jäy huɨdibɨ ooy anajty jotcujc ñayjɨhuɨ̈yii mɨɨd co Dios tɨ y'ixyii jadu'n nej jɨhuɨ̈y ytudägyjayɨty mɨɨd ymɨbɨjcɨn ycɨxpɨ, e ca' nmɨnaanɨm mɨɨd oyjäy'ajtɨn ycɨxpɨ huɨdibɨ ytumyb.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 David jadu'n ymɨnañ:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Jotcujc je jäy huɨdibɨ Dios cöbɨjcɨp jadu'n nej jɨhuɨ̈y ca' ypocy ymɨɨdɨty.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ¿Nej janch tɨy'ajt jadu'n co jada jotcujc'ajtɨn huɨdibɨ David ñimɨydac jecy'ajty, co ac yɨ judíojäy yɨ' ajcxy padaamb huɨdijaty mɨɨd tɨy'ajt ma ñinïcx co Dios yjäy'adyii? Ca' yjadu'nɨty, yɨ jacjadyii jäy nañ jadu'n yɨ' ajcxy pada'ñ jotcujc'ajtɨn. Tɨ nmɨnáangɨxyɨch co Abraham ymɨbɨjcɨ Dios, e Dios ycöbɨjcɨ jadu'n nej jɨhuɨ̈y ytudägyɨty.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 ¿Nej mdijy Dios ycöbɨjcɨ Abraham jayɨjp ca' anajty yajtɨy'ajttɨ̈yñɨ? o ¿tɨ anajty yajtɨy'ajttɨ̈y? Dios ycöbɨjc Abraham jadu'n nej jɨhuɨ̈y ytudägyjäyɨty ca'nɨ anajty pɨdacy tɨy'ajt ma ñinïcx co Dios yjäy'adyii.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Jayɨjp anajty Abraham tɨ mɨbɨcy Dios, e tɨ anajty Dios ycöbɨgyii. Jac'axam Dios Abraham je cötujcɨn mooy co huen tɨy'ajttɨ̈huɨpy y'ung etz y'ap y'oc. Je' je' ijxpejt'ajtp co Dios anajty jayɨjp tɨ ycöbɨgyii jadu'n nej jɨhuɨ̈y ytudägyjäyɨty, ca'nɨ anajty ymöyii cötujcɨn. Co Dios jadu'n ytuñ mɨɨd Abraham jadu'n nipaady nej jɨhuɨ̈y Abraham nmɨjteedy'ajtɨm ɨɨch ajt nidüg'ócɨy huɨdibɨ cham mɨbɨjcp Jesús.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Abraham nañ jadu'n ñimɨjteedy'ajtyp yɨ judíojäy huɨdibɨ mɨbɨjcp mɨjpɨdacp Dios tɨm jadu'n nej yɨ' mɨbɨcy anajty Dios, jayɨjp ca'nɨ anajty mɨɨdɨty tɨy'ajt ma ñinïcx co Dios yjäy'adyii. Jadu'n nipaady nej jɨhuɨ̈y Abraham ca' nimɨjteedy'aty yɨ judíojäy huɨdibɨ ca' mɨbɨcy Dios.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Mɨɨd co Abraham etz y'ap y'oc ymɨbɨjcpy ymɨjpɨdacpy anajty ajcxy Dios, e paady anajty Dios yaj'ahuimbidáanɨgɨxy tudägy, e paady Dios nɨmay Abraham co yɨ naaxhuiñybɨ yɨ' ajcxy je' adaanɨp. Canan jadu'n ajcxy Dios ñɨmayɨ co ymöhuáanɨgɨxy je naaxhuiñybɨ mɨɨd co anajty nidüg'ócɨy ajcxy tɨ cuydungɨxy Dios ycötujcɨn.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Co Abraham etz y'ap y'oc padaangɨxy je naaxhuiñybɨ huɨdibɨ yaj'ahuanɨɨyɨ, mɨɨd co ajcxy tɨ cuydundaayɨ Dios ycötujcɨn, paady naadɨgɨ̈'ajtp ixyipy co nmɨbɨjcɨm co Dios xyaj'ahuimbidaanɨm tudägy. E nañ naadɨgɨ̈'ajtp ixyipy co Dios je Abraham nɨmay: “Je naaxhuiñybɨ miich je' mje'adaanɨp, com tɨ xymɨbɨcyɨch.”
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Je pɨnjaty mɨjpɨdaacp Dios ycötujcɨn je jecyɨp, Dios yɨ' tzaachytunaanɨp, com ca' cuydundaaygɨxy. Pɨnjaty ca' mɨɨdɨty Dios ycötujcɨn huɨdibɨ jaybetyɨp, ca' yɨ' mɨdundɨgooygɨxy jadayaabɨ cötujcɨn.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Mɨɨd co Abraham anajty Dios tɨ mɨbɨcy, paady ycɨxpɨ Dios ñɨmaayɨ co je naaxhuiñybɨ yɨ' je'adaanɨp. Jadu'n Dios may'ajt tuñ mɨɨd Abraham, jaydëbɨ tüg'ócɨy pɨnjaty mɨbɨjcp Dios, tɨm jadu'n nej Abraham mɨbɨjcy Dios, jëbɨ ajcxy paatcɨxy yɨ oy'ajtɨn huɨdibɨ Dios yajnɨmay Abraham co möhua'ñ je oy'ajtɨn huɨdibɨ yegamyb ninɨgoobɨ. Dios ycuydunamyb yɨ' y'ayuc mɨɨd tüg'ócɨy jäy huɨdibɨ mɨbɨjcp Dios, tɨm jadu'n nej Abraham anajty mɨbɨcy Dios, canan yɨ́'yɨ judíojäy ajcxy padam oy'ajtɨn, com Abraham ijxpejt yejc ma tüg'ócɨy jäy ajcxy.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Ma Dios yhuinduu jadu'n nipaady nej jɨhuɨ̈y Abraham ɨɨch ajt nmɨj'ap'ajtɨm nmɨjteedy'ajtɨm nidüg'ócɨy huɨdibɨ mɨbɨjcp Dios, com Abraham nañ jadu'n ymɨbɨjcpy anajty Dios. Com jadu'n jaybety ymiiñ ma Dios ñecy co Dios jecy'ajty jadu'n nɨmay Abraham: “Ɨɨch miich nyajnïbɨjcpy co miich mnimɨj'ap'adamyb mnimɨjteedy'adamyb tüg'ócɨy je mayjäy huindu'mybɨ naax huindu'mybɨ cajp.” E Dios ycuydunɨpy yɨ' y'ayuc com mɨc'ajt mɨɨd, ixtɨ jaydëbɨ yajjugypɨgɨpy jadüg'oc jäy tɨɨbɨ y'ó'ccɨxy. E nañ mɨc'ajt mɨɨd jaydëbɨ ane'mɨn pɨdägy co huen yjii'adɨpy huɨdijaty ca' ca'tnɨ.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Mɨɨd co Dios anajty tɨ ñɨmäyii co ymɨɨd'adamyb may y'ap y'oc, paady ycɨxpɨ Abraham tɨ jɨjp'ixy anajty co Sara anajty y'ung'ixa'ñ. Canaag jɨmɨjt anajty jajɨjp'ixy co huen y'ung paadɨp. Tɨ anajty tiempo ñajxnɨ mɨna y'ung'ixɨpy. Hue' Abraham ymɨbɨjc huɨdibɨ anajty Dios tɨ yajnɨmäyii co yɨ' mɨɨd'idamyb may'amy y'ap y'oc. Paady tɨ ni'ap'aty tɨ nideedy'aty may'amy y'ap y'oc.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Abraham tɨ anajty ymɨc'ajt ycɨjxnɨ com tɨ anajty ymɨjäyɨɨyñɨ. Ymɨɨd anajty mɨgo'px jɨmɨjt, e nañ yɨ' ytöxyɨjc Sara ni tüg anajty tɨ yca'ung'ixy, per Abraham yjacmɨbɨjcyp anajty co Dios cuyduna'ñ y'ayuc mɨɨd yɨ'.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Abraham ca' anajty ixmach yɨ ymɨbɨjcɨn jadu'n nej anajty Dios ymɨɨdɨty ymɨc'ajt jaydëbɨ cuydunɨp yɨ'y'ayuc. Chi Abraham ɨɨbaty capxpaty Dios.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Com Abraham tɨ anajty huinma'ñ ypɨdägy ma Dios co yɨ' ymɨɨd ymɨc'ajt jaydëbɨ ycuydunɨɨyb yɨ' y'ayuc huɨdibɨ yaj'ahuanɨɨy.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Com Abraham ymɨjpɨdaacɨp anajty Dios y'ayuc, paady Dios anajty tɨ cöbɨcy Abraham, e jadu'n anajty tɨ yajnaxy nej jɨhuɨ̈y ytudägyjäyɨty.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Dios ymoy Abraham jada y'ayuc huɨdibɨ jaybety, canan jëda'ajty Abraham yajmoy, nañ yajmoyday mayjäy.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Nañ jadu'n jaybety miñ jada ayuc mɨɨd ɨɨch ajt ycɨxpɨ. Dios nañ xycöbɨgaanɨm jadu'n nej jɨhuɨ̈y ajt ndudägyjäyɨty mɨɨd co nmɨbɨjcɨm Dios huɨdibɨ tɨ yajjugypɨjcy anajty jadüg'oc ajt nHuindzɨn Jesucristo.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Dios ycɨ̈yejc Jesús huen yaj'ögyii mɨɨd ajt nbocy ycɨxpɨ. E nañ Dios yajjugypɨjc Jesús jadüg'oc jaydëbɨ xyaj'ahuimbijtɨm tudägy ma Dios.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.