2 Coríntios 7

El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Miich ajcxy huɨdibɨ ooy ndzocy njɨhuɨ̈yɨch, com Dios jadu'n ymɨna'ñ co tzɨnaydac pɨdäga'ñ ma ajt njot nhuinma'ñ, paady ycɨxp tzoc yajhuaatzɨm ajt njot nhuinma'ñ, etz ma ajt n'espíritu, e jadu'n Dios nhuindzɨgɨɨyɨm etz nyajmɨj'ajtɨm cɨxyjot huinɨjot.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Tungɨx may'ajt xycöbɨgɨpɨch miich ajcxy cɨxyjot huinɨjot. Ca' ɨɨch ajcxy ni pɨn tɨ nmɨdundɨgóoygɨxyɨch, nañ jadu'n ca' ni pɨn ɨɨch ajcxy tɨ nyaj'ixpɨ́jccɨxyɨch jɨbɨc-huinma'ñ. Nañ jadu'n ni ca' ɨɨch ajcxy pɨn tɨ nhuin'ɨɨñɨch.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Ca' jadu'n nmɨna'ñɨch mɨɨd co nyajpocycähua'ñɨch miich ajcxy. Com jadu'n jacjayɨjp tɨ mɨna'ñɨch co ooy ndzocy njɨhuɨ̈yɨch miich ajcxy, tú'cɨy ajcxy ndzɨnaayɨm, e tú'cɨy ajcxy n'ó'cɨmɨpy.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Ooy ɨɨch miich ajcxy njot'amɨj'adyiijɨch. Ooy ɨɨch miich ajcxy ngömaaygɨxy. Ooy jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch mɨɨd miich ajcxy ycɨxpɨ. Oy njayajpaadyɨch tzip agujc ayo'n agujc, per co njäymechɨch miich ajcxy, jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 Nej ɨɨch ajcxy nja'ty ya Macedonia, ca' njotcujc'ájtcɨxyɨch. Hue' nyajpaadyɨch ajcxy tzip agujc capxy agujc huen ma'ámyɨty. Jäy ajcxy xymɨdzip'ajtpɨch, etz nañ jadu'n tzɨgɨɨybɨch jotjoty huinma'ñyjoty.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Per Dios je huɨdibɨ yajjotcugɨɨyb yajjotmɨcpɨjcp pɨnjaty tajp mayb, yɨ' tɨ xyajjotcugɨ̈yɨch co Tito yja'ty ya ma ɨɨch nyajpaady co jɨm choñ ma miich ajcxy.
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 Ca' nan tɨ njotcugɨ̈yɨch mɨɨd tɨm jëyɨ co Tito tɨ xyñijädyɨch. Hue' tɨ njotcugɨ̈yɨch co yɨ' tɨ xyñɨmäyɨch jadu'n nej yɨ' jotcujc'ajtɨn tɨ paady ma miich ajcxy. Yɨ' tɨ xyajmɨɨdmɨydägyɨch jadu'n nej miich ajcxy tajɨn mayɨn mjɨhuɨɨygɨxy mɨɨd mbocy ycɨxpɨ. E nañ jadu'n nej mhuinmaaygɨxy nej nyajpaadyɨch. E mɨɨd jada ayuc nïgɨ tɨ njotcugɨ̈yɨch.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Ɨɨch ca' ndajy nmayich mɨɨd co ɨɨch miich ajcxy tɨ nyajtajcɨxy tɨ nyajmaygɨxy mɨɨd je necy huɨdibɨ ajcxy nyajniguejx. Oy anajty tɨ njajɨhuɨ̈yɨch jotmay co nnejhuɨ̈yɨch co miich ajcxy ooy mdajy may tüg xɨɨ mejtz xɨɨ mɨɨd ɨɨch nnecy ycɨxpɨ.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 Jadachambɨ ooy jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch. Ca' nmɨnaanɨm mɨɨd je tajɨn je mayɨn ycɨxpɨ huɨdibɨ miich ajcxy anajty mɨɨd jotcujc'ajtpɨch, com co je tajɨn je mayɨn ajcxy tɨ xyajjothuimbijtcɨxy, Dios tɨ jäygɨdägy jadu'n nej miich ajcxy tɨ mmɨmadaaccɨxy je tajɨn mayɨn. E ca' ɨɨch tɨ ndundɨgooyɨch ma miich ajcxy co ajcxy njotmaymoy.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 Com Dios yjäygɨdacpyɨ co jäy njothuimbijtcɨxy, mɨɨd co taj may ñayjɨhuɨ́ɨyɨgɨxy mɨɨd ypocy ycɨxpɨ. E co ajcxy yjothuimbijtcɨxy, huin'it ajcxy je y'alma nïdzoocɨn paadɨpy. E ca' je' huaad nidajɨm nimaayɨm co ajcxy y'alma ñïdzögy. Co jäy ajcxy nidajcɨxy nimaaygɨxy huɨdi yajpat ya naaxhuiñ, e ca' yjothuimbijtcɨxy, jadu'ñɨ nɨcxy je o'cɨn nipatcɨxy.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Mɨɨd je tügpɨ jäy ypocy ycɨxpɨ tɨ mbaatcɨxy je tajɨn mayɨn. Miich ajcxy jadu'n tɨ mmecxtujccɨxy je tajɨn mayɨn jadu'n nej Dios jäygɨdägy. Tungɨx cuendɨ jada' cham nej tɨ yhuimbɨdzɨmy. Tɨydudägy janch cham tɨ mdɨydungɨxy mɨɨd je pocy ycɨxpɨ. Tɨ xyajjotma'tcɨxy, e tɨ xy'adzɨgɨɨygɨxy, e ni'ixɨ̈y miich anajty m'ijtcɨxy co mdzaachytunaangɨxy je huɨdi tɨ ytundɨgooy. E mɨɨd jada ycɨxpɨ tɨ miich ajcxy myajniguëxɨ̈ccɨxy, co ca' miich ajcxy ti pocy mmɨɨdɨty ma jadayaabɨ huinma'ñ.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Co ɨɨch miich ajcxy jayhuin nijayɨy, ca' nmɨnaanɨm mɨɨd je' ycɨxpɨ huɨdibɨ anajty tɨ ytundɨgooy. Nañ ca' nmɨnaanɨm mɨɨd je huɨdibɨ anajty tɨ yajmɨdundɨgooy. Nijayɨɨyɨch miich ajcxy, jɨgɨx jëbɨ mnejhuɨɨygɨxy je tɨy'ajt nej Dios tzocy co nduuñɨch mɨɨd miich ajcxy m'oy'ajtɨn ycɨxpɨ.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Com miich ajcxy tɨ mmɨjottɨgooyb Dios ytɨy'ajt, paady ycɨxpɨ miich ajcxy tɨ mbaatcɨxy jotcujc'ajt, e nañ jadu'n ɨɨch ajcxy tɨ nbáatcɨxyɨch jotcujc'ajt mɨɨd miich ajcxy ycɨxpɨ. Nañ jadu'n ooy tɨ njotcugɨ̈yɨch ajcxy mɨɨd co Tito ooy chachjotcujcɨty. Oy'amy miich ajcxy tɨ mgöbɨjccɨxy Tito, paady yɨ' ooy tɨ yjotcugɨ̈y mɨɨd miich ajcxy ycɨxpɨ.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Co tɨ nnɨmäyɨch Tito co njot'amɨj'adyiijɨch miich ajcxy, ca' ti tzo'ydu'n tɨ nbaadyɨch, co yɨ' oy tɨ xyco'ixɨɨygɨxy. Nïgɨ oy tɨ yhuimbɨdzɨmy mɨɨd co tüg'ócɨy ayuc huɨdibɨ ɨɨch miich ajcxy tɨ nyajnɨmäy tɨ yhuimbɨdzɨmy co yjanchɨty. Nañ jadu'n tɨ yhuimbɨdzɨmy co yjanchɨty jadu'n nej tɨ nnimɨydacyɨch miich ajcxy mɨɨd Tito co njot'amɨj'adyiijɨch miich ajcxy.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Jadu'n nej co Tito oy miich ajcxy xycogapxɨ̈y, yɨ' ooy nïgɨ xychojccɨxy xyjɨhuɨɨygɨxy co yɨ' nejhuɨ̈y jadu'n nej miich ajcxy mmɨjottɨgooygɨxy ɨɨch n'ayuc, jadu'n nej mgapxymɨdoohuaangɨxy. E nañ jadu'n co yɨ' ijxy nej miich ajcxy yɨ' mgöbɨjcy mɨɨd tzɨgɨ'ñ jɨhuɨ̈'ñ.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 Ooy jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch, ooy njot'amɨj'adyiijɨch miich ajcxy.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.