2 Coríntios 7

El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Miich ajcxy huɨdibɨ ooy ndzocy njɨhuɨ̈yɨch, com Dios jadu'n ymɨna'ñ co tzɨnaydac pɨdäga'ñ ma ajt njot nhuinma'ñ, paady ycɨxp tzoc yajhuaatzɨm ajt njot nhuinma'ñ, etz ma ajt n'espíritu, e jadu'n Dios nhuindzɨgɨɨyɨm etz nyajmɨj'ajtɨm cɨxyjot huinɨjot.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Tungɨx may'ajt xycöbɨgɨpɨch miich ajcxy cɨxyjot huinɨjot. Ca' ɨɨch ajcxy ni pɨn tɨ nmɨdundɨgóoygɨxyɨch, nañ jadu'n ca' ni pɨn ɨɨch ajcxy tɨ nyaj'ixpɨ́jccɨxyɨch jɨbɨc-huinma'ñ. Nañ jadu'n ni ca' ɨɨch ajcxy pɨn tɨ nhuin'ɨɨñɨch.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 Ca' jadu'n nmɨna'ñɨch mɨɨd co nyajpocycähua'ñɨch miich ajcxy. Com jadu'n jacjayɨjp tɨ mɨna'ñɨch co ooy ndzocy njɨhuɨ̈yɨch miich ajcxy, tú'cɨy ajcxy ndzɨnaayɨm, e tú'cɨy ajcxy n'ó'cɨmɨpy.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Ooy ɨɨch miich ajcxy njot'amɨj'adyiijɨch. Ooy ɨɨch miich ajcxy ngömaaygɨxy. Ooy jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch mɨɨd miich ajcxy ycɨxpɨ. Oy njayajpaadyɨch tzip agujc ayo'n agujc, per co njäymechɨch miich ajcxy, jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Nej ɨɨch ajcxy nja'ty ya Macedonia, ca' njotcujc'ájtcɨxyɨch. Hue' nyajpaadyɨch ajcxy tzip agujc capxy agujc huen ma'ámyɨty. Jäy ajcxy xymɨdzip'ajtpɨch, etz nañ jadu'n tzɨgɨɨybɨch jotjoty huinma'ñyjoty.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Per Dios je huɨdibɨ yajjotcugɨɨyb yajjotmɨcpɨjcp pɨnjaty tajp mayb, yɨ' tɨ xyajjotcugɨ̈yɨch co Tito yja'ty ya ma ɨɨch nyajpaady co jɨm choñ ma miich ajcxy.
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 Ca' nan tɨ njotcugɨ̈yɨch mɨɨd tɨm jëyɨ co Tito tɨ xyñijädyɨch. Hue' tɨ njotcugɨ̈yɨch co yɨ' tɨ xyñɨmäyɨch jadu'n nej yɨ' jotcujc'ajtɨn tɨ paady ma miich ajcxy. Yɨ' tɨ xyajmɨɨdmɨydägyɨch jadu'n nej miich ajcxy tajɨn mayɨn mjɨhuɨɨygɨxy mɨɨd mbocy ycɨxpɨ. E nañ jadu'n nej mhuinmaaygɨxy nej nyajpaadyɨch. E mɨɨd jada ayuc nïgɨ tɨ njotcugɨ̈yɨch.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Ɨɨch ca' ndajy nmayich mɨɨd co ɨɨch miich ajcxy tɨ nyajtajcɨxy tɨ nyajmaygɨxy mɨɨd je necy huɨdibɨ ajcxy nyajniguejx. Oy anajty tɨ njajɨhuɨ̈yɨch jotmay co nnejhuɨ̈yɨch co miich ajcxy ooy mdajy may tüg xɨɨ mejtz xɨɨ mɨɨd ɨɨch nnecy ycɨxpɨ.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Jadachambɨ ooy jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch. Ca' nmɨnaanɨm mɨɨd je tajɨn je mayɨn ycɨxpɨ huɨdibɨ miich ajcxy anajty mɨɨd jotcujc'ajtpɨch, com co je tajɨn je mayɨn ajcxy tɨ xyajjothuimbijtcɨxy, Dios tɨ jäygɨdägy jadu'n nej miich ajcxy tɨ mmɨmadaaccɨxy je tajɨn mayɨn. E ca' ɨɨch tɨ ndundɨgooyɨch ma miich ajcxy co ajcxy njotmaymoy.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Com Dios yjäygɨdacpyɨ co jäy njothuimbijtcɨxy, mɨɨd co taj may ñayjɨhuɨ́ɨyɨgɨxy mɨɨd ypocy ycɨxpɨ. E co ajcxy yjothuimbijtcɨxy, huin'it ajcxy je y'alma nïdzoocɨn paadɨpy. E ca' je' huaad nidajɨm nimaayɨm co ajcxy y'alma ñïdzögy. Co jäy ajcxy nidajcɨxy nimaaygɨxy huɨdi yajpat ya naaxhuiñ, e ca' yjothuimbijtcɨxy, jadu'ñɨ nɨcxy je o'cɨn nipatcɨxy.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Mɨɨd je tügpɨ jäy ypocy ycɨxpɨ tɨ mbaatcɨxy je tajɨn mayɨn. Miich ajcxy jadu'n tɨ mmecxtujccɨxy je tajɨn mayɨn jadu'n nej Dios jäygɨdägy. Tungɨx cuendɨ jada' cham nej tɨ yhuimbɨdzɨmy. Tɨydudägy janch cham tɨ mdɨydungɨxy mɨɨd je pocy ycɨxpɨ. Tɨ xyajjotma'tcɨxy, e tɨ xy'adzɨgɨɨygɨxy, e ni'ixɨ̈y miich anajty m'ijtcɨxy co mdzaachytunaangɨxy je huɨdi tɨ ytundɨgooy. E mɨɨd jada ycɨxpɨ tɨ miich ajcxy myajniguëxɨ̈ccɨxy, co ca' miich ajcxy ti pocy mmɨɨdɨty ma jadayaabɨ huinma'ñ.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Co ɨɨch miich ajcxy jayhuin nijayɨy, ca' nmɨnaanɨm mɨɨd je' ycɨxpɨ huɨdibɨ anajty tɨ ytundɨgooy. Nañ ca' nmɨnaanɨm mɨɨd je huɨdibɨ anajty tɨ yajmɨdundɨgooy. Nijayɨɨyɨch miich ajcxy, jɨgɨx jëbɨ mnejhuɨɨygɨxy je tɨy'ajt nej Dios tzocy co nduuñɨch mɨɨd miich ajcxy m'oy'ajtɨn ycɨxpɨ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Com miich ajcxy tɨ mmɨjottɨgooyb Dios ytɨy'ajt, paady ycɨxpɨ miich ajcxy tɨ mbaatcɨxy jotcujc'ajt, e nañ jadu'n ɨɨch ajcxy tɨ nbáatcɨxyɨch jotcujc'ajt mɨɨd miich ajcxy ycɨxpɨ. Nañ jadu'n ooy tɨ njotcugɨ̈yɨch ajcxy mɨɨd co Tito ooy chachjotcujcɨty. Oy'amy miich ajcxy tɨ mgöbɨjccɨxy Tito, paady yɨ' ooy tɨ yjotcugɨ̈y mɨɨd miich ajcxy ycɨxpɨ.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Co tɨ nnɨmäyɨch Tito co njot'amɨj'adyiijɨch miich ajcxy, ca' ti tzo'ydu'n tɨ nbaadyɨch, co yɨ' oy tɨ xyco'ixɨɨygɨxy. Nïgɨ oy tɨ yhuimbɨdzɨmy mɨɨd co tüg'ócɨy ayuc huɨdibɨ ɨɨch miich ajcxy tɨ nyajnɨmäy tɨ yhuimbɨdzɨmy co yjanchɨty. Nañ jadu'n tɨ yhuimbɨdzɨmy co yjanchɨty jadu'n nej tɨ nnimɨydacyɨch miich ajcxy mɨɨd Tito co njot'amɨj'adyiijɨch miich ajcxy.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Jadu'n nej co Tito oy miich ajcxy xycogapxɨ̈y, yɨ' ooy nïgɨ xychojccɨxy xyjɨhuɨɨygɨxy co yɨ' nejhuɨ̈y jadu'n nej miich ajcxy mmɨjottɨgooygɨxy ɨɨch n'ayuc, jadu'n nej mgapxymɨdoohuaangɨxy. E nañ jadu'n co yɨ' ijxy nej miich ajcxy yɨ' mgöbɨjcy mɨɨd tzɨgɨ'ñ jɨhuɨ̈'ñ.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Ooy jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch, ooy njot'amɨj'adyiijɨch miich ajcxy.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.