2 Coríntios 7
El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NVI
1 Miich ajcxy huɨdibɨ ooy ndzocy njɨhuɨ̈yɨch, com Dios jadu'n ymɨna'ñ co tzɨnaydac pɨdäga'ñ ma ajt njot nhuinma'ñ, paady ycɨxp tzoc yajhuaatzɨm ajt njot nhuinma'ñ, etz ma ajt n'espíritu, e jadu'n Dios nhuindzɨgɨɨyɨm etz nyajmɨj'ajtɨm cɨxyjot huinɨjot.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Tungɨx may'ajt xycöbɨgɨpɨch miich ajcxy cɨxyjot huinɨjot. Ca' ɨɨch ajcxy ni pɨn tɨ nmɨdundɨgóoygɨxyɨch, nañ jadu'n ca' ni pɨn ɨɨch ajcxy tɨ nyaj'ixpɨ́jccɨxyɨch jɨbɨc-huinma'ñ. Nañ jadu'n ni ca' ɨɨch ajcxy pɨn tɨ nhuin'ɨɨñɨch.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Ca' jadu'n nmɨna'ñɨch mɨɨd co nyajpocycähua'ñɨch miich ajcxy. Com jadu'n jacjayɨjp tɨ mɨna'ñɨch co ooy ndzocy njɨhuɨ̈yɨch miich ajcxy, tú'cɨy ajcxy ndzɨnaayɨm, e tú'cɨy ajcxy n'ó'cɨmɨpy.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Ooy ɨɨch miich ajcxy njot'amɨj'adyiijɨch. Ooy ɨɨch miich ajcxy ngömaaygɨxy. Ooy jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch mɨɨd miich ajcxy ycɨxpɨ. Oy njayajpaadyɨch tzip agujc ayo'n agujc, per co njäymechɨch miich ajcxy, jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Nej ɨɨch ajcxy nja'ty ya Macedonia, ca' njotcujc'ájtcɨxyɨch. Hue' nyajpaadyɨch ajcxy tzip agujc capxy agujc huen ma'ámyɨty. Jäy ajcxy xymɨdzip'ajtpɨch, etz nañ jadu'n tzɨgɨɨybɨch jotjoty huinma'ñyjoty.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Per Dios je huɨdibɨ yajjotcugɨɨyb yajjotmɨcpɨjcp pɨnjaty tajp mayb, yɨ' tɨ xyajjotcugɨ̈yɨch co Tito yja'ty ya ma ɨɨch nyajpaady co jɨm choñ ma miich ajcxy.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Ca' nan tɨ njotcugɨ̈yɨch mɨɨd tɨm jëyɨ co Tito tɨ xyñijädyɨch. Hue' tɨ njotcugɨ̈yɨch co yɨ' tɨ xyñɨmäyɨch jadu'n nej yɨ' jotcujc'ajtɨn tɨ paady ma miich ajcxy. Yɨ' tɨ xyajmɨɨdmɨydägyɨch jadu'n nej miich ajcxy tajɨn mayɨn mjɨhuɨɨygɨxy mɨɨd mbocy ycɨxpɨ. E nañ jadu'n nej mhuinmaaygɨxy nej nyajpaadyɨch. E mɨɨd jada ayuc nïgɨ tɨ njotcugɨ̈yɨch.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Ɨɨch ca' ndajy nmayich mɨɨd co ɨɨch miich ajcxy tɨ nyajtajcɨxy tɨ nyajmaygɨxy mɨɨd je necy huɨdibɨ ajcxy nyajniguejx. Oy anajty tɨ njajɨhuɨ̈yɨch jotmay co nnejhuɨ̈yɨch co miich ajcxy ooy mdajy may tüg xɨɨ mejtz xɨɨ mɨɨd ɨɨch nnecy ycɨxpɨ.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Jadachambɨ ooy jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch. Ca' nmɨnaanɨm mɨɨd je tajɨn je mayɨn ycɨxpɨ huɨdibɨ miich ajcxy anajty mɨɨd jotcujc'ajtpɨch, com co je tajɨn je mayɨn ajcxy tɨ xyajjothuimbijtcɨxy, Dios tɨ jäygɨdägy jadu'n nej miich ajcxy tɨ mmɨmadaaccɨxy je tajɨn mayɨn. E ca' ɨɨch tɨ ndundɨgooyɨch ma miich ajcxy co ajcxy njotmaymoy.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Com Dios yjäygɨdacpyɨ co jäy njothuimbijtcɨxy, mɨɨd co taj may ñayjɨhuɨ́ɨyɨgɨxy mɨɨd ypocy ycɨxpɨ. E co ajcxy yjothuimbijtcɨxy, huin'it ajcxy je y'alma nïdzoocɨn paadɨpy. E ca' je' huaad nidajɨm nimaayɨm co ajcxy y'alma ñïdzögy. Co jäy ajcxy nidajcɨxy nimaaygɨxy huɨdi yajpat ya naaxhuiñ, e ca' yjothuimbijtcɨxy, jadu'ñɨ nɨcxy je o'cɨn nipatcɨxy.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Mɨɨd je tügpɨ jäy ypocy ycɨxpɨ tɨ mbaatcɨxy je tajɨn mayɨn. Miich ajcxy jadu'n tɨ mmecxtujccɨxy je tajɨn mayɨn jadu'n nej Dios jäygɨdägy. Tungɨx cuendɨ jada' cham nej tɨ yhuimbɨdzɨmy. Tɨydudägy janch cham tɨ mdɨydungɨxy mɨɨd je pocy ycɨxpɨ. Tɨ xyajjotma'tcɨxy, e tɨ xy'adzɨgɨɨygɨxy, e ni'ixɨ̈y miich anajty m'ijtcɨxy co mdzaachytunaangɨxy je huɨdi tɨ ytundɨgooy. E mɨɨd jada ycɨxpɨ tɨ miich ajcxy myajniguëxɨ̈ccɨxy, co ca' miich ajcxy ti pocy mmɨɨdɨty ma jadayaabɨ huinma'ñ.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Co ɨɨch miich ajcxy jayhuin nijayɨy, ca' nmɨnaanɨm mɨɨd je' ycɨxpɨ huɨdibɨ anajty tɨ ytundɨgooy. Nañ ca' nmɨnaanɨm mɨɨd je huɨdibɨ anajty tɨ yajmɨdundɨgooy. Nijayɨɨyɨch miich ajcxy, jɨgɨx jëbɨ mnejhuɨɨygɨxy je tɨy'ajt nej Dios tzocy co nduuñɨch mɨɨd miich ajcxy m'oy'ajtɨn ycɨxpɨ.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Com miich ajcxy tɨ mmɨjottɨgooyb Dios ytɨy'ajt, paady ycɨxpɨ miich ajcxy tɨ mbaatcɨxy jotcujc'ajt, e nañ jadu'n ɨɨch ajcxy tɨ nbáatcɨxyɨch jotcujc'ajt mɨɨd miich ajcxy ycɨxpɨ. Nañ jadu'n ooy tɨ njotcugɨ̈yɨch ajcxy mɨɨd co Tito ooy chachjotcujcɨty. Oy'amy miich ajcxy tɨ mgöbɨjccɨxy Tito, paady yɨ' ooy tɨ yjotcugɨ̈y mɨɨd miich ajcxy ycɨxpɨ.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Co tɨ nnɨmäyɨch Tito co njot'amɨj'adyiijɨch miich ajcxy, ca' ti tzo'ydu'n tɨ nbaadyɨch, co yɨ' oy tɨ xyco'ixɨɨygɨxy. Nïgɨ oy tɨ yhuimbɨdzɨmy mɨɨd co tüg'ócɨy ayuc huɨdibɨ ɨɨch miich ajcxy tɨ nyajnɨmäy tɨ yhuimbɨdzɨmy co yjanchɨty. Nañ jadu'n tɨ yhuimbɨdzɨmy co yjanchɨty jadu'n nej tɨ nnimɨydacyɨch miich ajcxy mɨɨd Tito co njot'amɨj'adyiijɨch miich ajcxy.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Jadu'n nej co Tito oy miich ajcxy xycogapxɨ̈y, yɨ' ooy nïgɨ xychojccɨxy xyjɨhuɨɨygɨxy co yɨ' nejhuɨ̈y jadu'n nej miich ajcxy mmɨjottɨgooygɨxy ɨɨch n'ayuc, jadu'n nej mgapxymɨdoohuaangɨxy. E nañ jadu'n co yɨ' ijxy nej miich ajcxy yɨ' mgöbɨjcy mɨɨd tzɨgɨ'ñ jɨhuɨ̈'ñ.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Ooy jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch, ooy njot'amɨj'adyiijɨch miich ajcxy.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.