2 Coríntios 7

El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Miich ajcxy huɨdibɨ ooy ndzocy njɨhuɨ̈yɨch, com Dios jadu'n ymɨna'ñ co tzɨnaydac pɨdäga'ñ ma ajt njot nhuinma'ñ, paady ycɨxp tzoc yajhuaatzɨm ajt njot nhuinma'ñ, etz ma ajt n'espíritu, e jadu'n Dios nhuindzɨgɨɨyɨm etz nyajmɨj'ajtɨm cɨxyjot huinɨjot.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Tungɨx may'ajt xycöbɨgɨpɨch miich ajcxy cɨxyjot huinɨjot. Ca' ɨɨch ajcxy ni pɨn tɨ nmɨdundɨgóoygɨxyɨch, nañ jadu'n ca' ni pɨn ɨɨch ajcxy tɨ nyaj'ixpɨ́jccɨxyɨch jɨbɨc-huinma'ñ. Nañ jadu'n ni ca' ɨɨch ajcxy pɨn tɨ nhuin'ɨɨñɨch.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Ca' jadu'n nmɨna'ñɨch mɨɨd co nyajpocycähua'ñɨch miich ajcxy. Com jadu'n jacjayɨjp tɨ mɨna'ñɨch co ooy ndzocy njɨhuɨ̈yɨch miich ajcxy, tú'cɨy ajcxy ndzɨnaayɨm, e tú'cɨy ajcxy n'ó'cɨmɨpy.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Ooy ɨɨch miich ajcxy njot'amɨj'adyiijɨch. Ooy ɨɨch miich ajcxy ngömaaygɨxy. Ooy jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch mɨɨd miich ajcxy ycɨxpɨ. Oy njayajpaadyɨch tzip agujc ayo'n agujc, per co njäymechɨch miich ajcxy, jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Nej ɨɨch ajcxy nja'ty ya Macedonia, ca' njotcujc'ájtcɨxyɨch. Hue' nyajpaadyɨch ajcxy tzip agujc capxy agujc huen ma'ámyɨty. Jäy ajcxy xymɨdzip'ajtpɨch, etz nañ jadu'n tzɨgɨɨybɨch jotjoty huinma'ñyjoty.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Per Dios je huɨdibɨ yajjotcugɨɨyb yajjotmɨcpɨjcp pɨnjaty tajp mayb, yɨ' tɨ xyajjotcugɨ̈yɨch co Tito yja'ty ya ma ɨɨch nyajpaady co jɨm choñ ma miich ajcxy.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Ca' nan tɨ njotcugɨ̈yɨch mɨɨd tɨm jëyɨ co Tito tɨ xyñijädyɨch. Hue' tɨ njotcugɨ̈yɨch co yɨ' tɨ xyñɨmäyɨch jadu'n nej yɨ' jotcujc'ajtɨn tɨ paady ma miich ajcxy. Yɨ' tɨ xyajmɨɨdmɨydägyɨch jadu'n nej miich ajcxy tajɨn mayɨn mjɨhuɨɨygɨxy mɨɨd mbocy ycɨxpɨ. E nañ jadu'n nej mhuinmaaygɨxy nej nyajpaadyɨch. E mɨɨd jada ayuc nïgɨ tɨ njotcugɨ̈yɨch.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Ɨɨch ca' ndajy nmayich mɨɨd co ɨɨch miich ajcxy tɨ nyajtajcɨxy tɨ nyajmaygɨxy mɨɨd je necy huɨdibɨ ajcxy nyajniguejx. Oy anajty tɨ njajɨhuɨ̈yɨch jotmay co nnejhuɨ̈yɨch co miich ajcxy ooy mdajy may tüg xɨɨ mejtz xɨɨ mɨɨd ɨɨch nnecy ycɨxpɨ.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Jadachambɨ ooy jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch. Ca' nmɨnaanɨm mɨɨd je tajɨn je mayɨn ycɨxpɨ huɨdibɨ miich ajcxy anajty mɨɨd jotcujc'ajtpɨch, com co je tajɨn je mayɨn ajcxy tɨ xyajjothuimbijtcɨxy, Dios tɨ jäygɨdägy jadu'n nej miich ajcxy tɨ mmɨmadaaccɨxy je tajɨn mayɨn. E ca' ɨɨch tɨ ndundɨgooyɨch ma miich ajcxy co ajcxy njotmaymoy.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Com Dios yjäygɨdacpyɨ co jäy njothuimbijtcɨxy, mɨɨd co taj may ñayjɨhuɨ́ɨyɨgɨxy mɨɨd ypocy ycɨxpɨ. E co ajcxy yjothuimbijtcɨxy, huin'it ajcxy je y'alma nïdzoocɨn paadɨpy. E ca' je' huaad nidajɨm nimaayɨm co ajcxy y'alma ñïdzögy. Co jäy ajcxy nidajcɨxy nimaaygɨxy huɨdi yajpat ya naaxhuiñ, e ca' yjothuimbijtcɨxy, jadu'ñɨ nɨcxy je o'cɨn nipatcɨxy.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Mɨɨd je tügpɨ jäy ypocy ycɨxpɨ tɨ mbaatcɨxy je tajɨn mayɨn. Miich ajcxy jadu'n tɨ mmecxtujccɨxy je tajɨn mayɨn jadu'n nej Dios jäygɨdägy. Tungɨx cuendɨ jada' cham nej tɨ yhuimbɨdzɨmy. Tɨydudägy janch cham tɨ mdɨydungɨxy mɨɨd je pocy ycɨxpɨ. Tɨ xyajjotma'tcɨxy, e tɨ xy'adzɨgɨɨygɨxy, e ni'ixɨ̈y miich anajty m'ijtcɨxy co mdzaachytunaangɨxy je huɨdi tɨ ytundɨgooy. E mɨɨd jada ycɨxpɨ tɨ miich ajcxy myajniguëxɨ̈ccɨxy, co ca' miich ajcxy ti pocy mmɨɨdɨty ma jadayaabɨ huinma'ñ.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Co ɨɨch miich ajcxy jayhuin nijayɨy, ca' nmɨnaanɨm mɨɨd je' ycɨxpɨ huɨdibɨ anajty tɨ ytundɨgooy. Nañ ca' nmɨnaanɨm mɨɨd je huɨdibɨ anajty tɨ yajmɨdundɨgooy. Nijayɨɨyɨch miich ajcxy, jɨgɨx jëbɨ mnejhuɨɨygɨxy je tɨy'ajt nej Dios tzocy co nduuñɨch mɨɨd miich ajcxy m'oy'ajtɨn ycɨxpɨ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Com miich ajcxy tɨ mmɨjottɨgooyb Dios ytɨy'ajt, paady ycɨxpɨ miich ajcxy tɨ mbaatcɨxy jotcujc'ajt, e nañ jadu'n ɨɨch ajcxy tɨ nbáatcɨxyɨch jotcujc'ajt mɨɨd miich ajcxy ycɨxpɨ. Nañ jadu'n ooy tɨ njotcugɨ̈yɨch ajcxy mɨɨd co Tito ooy chachjotcujcɨty. Oy'amy miich ajcxy tɨ mgöbɨjccɨxy Tito, paady yɨ' ooy tɨ yjotcugɨ̈y mɨɨd miich ajcxy ycɨxpɨ.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Co tɨ nnɨmäyɨch Tito co njot'amɨj'adyiijɨch miich ajcxy, ca' ti tzo'ydu'n tɨ nbaadyɨch, co yɨ' oy tɨ xyco'ixɨɨygɨxy. Nïgɨ oy tɨ yhuimbɨdzɨmy mɨɨd co tüg'ócɨy ayuc huɨdibɨ ɨɨch miich ajcxy tɨ nyajnɨmäy tɨ yhuimbɨdzɨmy co yjanchɨty. Nañ jadu'n tɨ yhuimbɨdzɨmy co yjanchɨty jadu'n nej tɨ nnimɨydacyɨch miich ajcxy mɨɨd Tito co njot'amɨj'adyiijɨch miich ajcxy.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Jadu'n nej co Tito oy miich ajcxy xycogapxɨ̈y, yɨ' ooy nïgɨ xychojccɨxy xyjɨhuɨɨygɨxy co yɨ' nejhuɨ̈y jadu'n nej miich ajcxy mmɨjottɨgooygɨxy ɨɨch n'ayuc, jadu'n nej mgapxymɨdoohuaangɨxy. E nañ jadu'n co yɨ' ijxy nej miich ajcxy yɨ' mgöbɨjcy mɨɨd tzɨgɨ'ñ jɨhuɨ̈'ñ.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Ooy jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch, ooy njot'amɨj'adyiijɨch miich ajcxy.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.