Romanos 4
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NTLH
1 Tantia. Aden Nuquin Papan bëdamboen iste chuiquin isadaidbo tsusedpa Abadauan caid ënden icpampidtsen mibi chuinu. ¿Atotsieshun Nuquin Papan Abadauan bëdamboen isbempampic?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Bëdamboecuidi tabadsho Nuquin Papan bëdamboen isaid yec Abadauan: —Bëdamboecuidi tabadquin Nuquin Papa bëdamboen ismembi —quetsempampic. Abadauan bëdamboecuidi tabadambo. Adsho: —Bëdamboecuidi tabadsho Abadauan bëdamboen isembi —quenquio icpampic Nuquin Papa.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Nuquin Papan tantiamiac naden Abadauanën nampid chuiquin dada uapampic. “Nuquin Papan: ‘Min mado min chidon tishendac,’ cac: ‘Abimbo mimbi caic,’ Abadauan quesho: ‘Adquid bëdamboen isendambi,’ queshun Nuquin Papan bëdamboen isbempampic icsaisabimboecnuc,” quequin chuipampic.
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Matsesien adenquio iquec. —Ambi chiacpadomboen nasho icbon yua bëdamboen isquid —nuqui quepec.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Nuquin Papambien nadotsiash. Matses icsaboedi: —Bëdambo icquid icquin ambi chiacpadomboen Nuquin Papan naindac —quequin abi tantiasho Nuquin Papan bëdamboen isbentsiash icsaisabimboecnuc.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Adembidi Nuquin Papan tantiamiac ambi bëdamboen iste chuiquin con tsusedpa Dabidën dada uapampic naden.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “ ‘Ambi chiaid niac-niacboedëmbi: Bëdambo icquid icquin Nuquin Papan ambi chiacpadomboen naindac,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 ‘Abi tantiaquid icsho isash ëbi icsaid bëpiscudash:
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 ¿Shui dëbid dëteshun secaido isadaidbouidida Nuquin Papan bëdamboen ispec? Padenquio. Matses utsibotsen bëdamboen istsiash. Tantia. Ëmbi chuiboedbidi chuioanu. Abi tantiaquid icsho Nuquin Papan Abadauan bëdamboen isbempampic ambi chiaid niac-niacacmaidbimboecnuc.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ¿Ambi chiacpadomboen shui dëbid dëteshun secacshoda Nuquin Papan Abadauan bëdamboen isbempampic? Padenquio. Shui dëbid dëteshun secabi icsho Nuquin Papan Abadauan bëdamboen isbempampic.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Bëdamboen isbenshumbic: —Abadauan, ëmbi chiacpadomboen nabenta. “Nuquin Papan bëdamboen isaido nebi. Aid bëshunchitomane,” queshun min matsestedi shui dëbid dëteshun secabanta —capampic Nuquin Papan. Adoac Abadauanën nabempampic. Aden shui dëbid dëtiacmaid icquin Abadauanën Nuquin Papa tantiacpadomboen nëbi shui dëbid dëtiacmaidon Esus tantiasho Nuquin Papan bëdamboen isendac ambi chiaid niac-niacacmaidbimboecnuc.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Abadauanën tsyuecquido isadaidbo Abadauambimboecquido Nuquin Papa tantiaquido abi iquec. —Shui dëbid dëtemenëdaid icsho Nuquin Papan bëdamboen isebi —quenquio icquin Nuquin Papabëdta Esus tantiasho isadaidbo Nuquin Papan bëdamboen isaido abi iquec.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Ëndenquimboshë Nuquin Papan Abadauan naden chuipampic. —Abadauan, mibi nibëdanan yuecshun min tsyuecquid abentsëcshun utsibo bëdambo icmendac. Nidaid utsi-utsiec yacno tabadquido adoendac —quepampic Nuquin Papa. —Min tsyuecquid abentsëqui tantiasho matses bëdamboen isendambi —quequin otacquio tantiaquin Nuquin Papan adopampic. ¿Ambi chiacpadomboenuidi Abadauanën nashoda Nuquin Papan aden chuipampic? Padenquio. Nuquin Papan chiac: —Ai, abimbo caic —queshoen Abadauan bëdamboen isbenshun Nuquin Papan adopampic.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 ¿Nëbi: —Moisesën chiaid niaquesa icsho Nuquin Papan bëdamboen isebi —quec muaquidoda Nuquin Papan bëdamboen ispadic? Padenquio. Adec muaquidobi bëdamboen isquin ambi Abadauan chiaid niactsiash. Adotiapimbo icquin ambi chiacpadomboen Abadauanën tsyuecquid tantiaquidoen bëdamboen isec.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 —Moisesën chiaid niaquesambo nebi —queboedombi aidën chiaid niac-niacsho isun Nuquin Papan cuidendac. Ambi chiaid niaquesambo nibëdec. Nuquin Papan: —Bëdamboec tabadta —quequin chiaid nibëdnuc ambi aden chiaid matsesën niactiapimbo ictsiash. Ambi: —Bëdamboec tabadta —quequin chiaid abi iquec. Aid niaquesambo nibëdec.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Nuquin Papan naden Abadauan chuipampic. —Abadauan, ëmbi chuisho tantiash: “Mimbi abimbo caic,” quesho mibi bëdamboen isquin min tsyuecquido bëdambo icmendambi —quequin chuipampic. Nëbi ambi chuipampicpadomboen naquin Esus tantiaquido Nuquin Papan bëdamboen isec. Nuquin Papan ambi chiaid dada uamepampidën Moisesën tsyuecquido isadaidbon Esus tantiasho Nuquin Papan bëdamboen isec. Abadauanën Nuquin Papa tantiacpadomboen matses utsibontsen Esus tantiasho adembidi bëdamboen isec. Esus tantiaquidtedishun papabimboecquid Abadauan nec. Ambi Nuquin Papa tantiacpadomboen nuqui tantiec.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Ambi aden Abadauan chiampid chuiquin Nuquin Papan isadaidbo tsusedpa naden dada uamepampic. “Mibi unësan yuectaneshun min tsyuecquido nidaid utsi-utsiec yacno tabadquido icmendambi. Aton papabimboecquid mibi iquendac,” quepampic Nuquin Papa. Adoaquien: —Abimbo mimbi caic —quequin Nuquin Papa Abadauanën tantiapampic. —Comapenen tantiaquin unësaid uincuemequidquio icquin ambi chiacpadomboen ëbi bacuë tishmendac —quequin Abadauanën Nuquin Papa tantiapampic. Nëbi ambi Nuquin Papa tantiacpadomboen Esus tantiaquido: —Nuquin papabimboecquid Abadauan nec —quepec.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Nuquin Papan: —Min tsyuecquido dadpenquio iquendac —cac: —¿Mitsipadoac aidtedi con tsyuecquido icpec? Ma con bacuëbo nibëdpayoc. Tsusiombo icquin bacuë tishmetiapimbo iquebi —queuidboedi Abadauan nadpampic. —Ai, abimbo mimbi caic —quepampic aton mado nibëdnubi. Adshun tsusioctsëcquio icquimbi aton mado tishmepampic. Nëbi aton tsyuecquido dadpenquio iquec Nuquin Papan chiampicpadequi.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 —Con seta dadpenquio 100tedi icnuc tsusiobudtsëcshun ëmbimbo bacuë tishmetiapimbo iquebi. Con chido ëndenquio machobudtsëccondaid icquin bacuë usundotiapictsëcquio iquec —quequin tantiequi: —Nuquin Papan abimboen caosh —quepampic.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 — ausente —
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 — ausente —
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Adsho tantiashun Nuquin Papan bëdamboen isbempampic icsaisabimboecnuc.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Aden Nuquin Papan ambi Abadauan bëdamboen isaid isadaidbo tsusedpa dada uamepampic. ¿Abadauanën naiduidi tantiamenuenda aden dada uamepampic?
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Padenquio. Nuquitsen Nuquin Papan ambi bëdamboen iste tantiamenuen aden dada uamepampic. Nuquin Icbo Esusbëdta abi uincuemequid Nuquin Papa tantiasho nuquitsen bëdamboen isec.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Nuquin Papan tantiacpadec nuqui cuidmenquio icnuec nuqui icsaid bedshunec abided cuidadec Esus unëspanëdash. Aden Nuquin Papa abi tantiaquido bëdamboen ismenuec unësash uincuempanëdash Esus.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.