Marcos 8
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC
1 Adashic Esus yacno matses dadpen padpidec cho-choash yuec tabadec bundocuededpondash. Adsho isun abëd icquido chomiash Esus nadpondash:
1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, enão tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:
2 —Matses bunec tabadsho isash unësquio iquebi. Daëdec ushec ëbëd tabadquin aton pete uesquin piac.
2 Tenho compaixão deste povo. Já há três dias perseveram comigo e não têm o que comer.
3 Aton pete nibëdsho isash, Pec nid, quetiapimbo iquebi padishnushe quiash. Ënapenuësh dadpen cho-choash nec —quepondash Esus abëd icquido chiec.
3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!
4 Adoaquien: —Pete nibëdacno nuqui tabadec. Pemenun ¿Mitsimbo nidshumbimbi pete bedpatsia? —quepondash abëd icquido.
4 Seus discípulos responderam-lhe: Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?
5 Adsho tantiashien: —¿Tedtsi panëmpi mitsana iquec? —quepondash Esus.
5 Mas ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Sete, responderam.
6 Adnubien: —Tabadbud —quetanquin Esusën panëmpi sieteted bedshun sananquin Nuquin Papa ambi pete icmiaid chuishun panëmpi cuësh-cuëshun: —Nëid meneban —cac abëd icquidon iccuededquido menebampondash.
6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.
7 Adembidi nuëcquid dëmishaid daëdpactsëcbidi bedshun: —Mimbi meniaid nec quequin tantiembi, Papa —queshun: —Nëidtsen meneban —Esusën cac menebanoapondash.
7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.
8 Aden menebanac piash: —Padi. Piombi —quecuededpondash. Aden piambien napi uaid tsitsanën sandoquin abëd icquidon bedaid tsitsan sieteted icpondash.
8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.
9 Peboedo dada caniaid dadpen 4000ted icpondash. Chidon aton bacuëbobëdtambi pepondash.
9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.
10 Aden pemeshun peboedotedi nidmiash Esus abëd icquidobëd cano antabëdtoanec nidquin Dadmanuta caid yacno potepondash.
10 E embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta.
11 Aden potiash tabadnubien cho-choshon padiseyobon: —¿Nuquin Papan chomiaid nebi quepecta mibi icco? Aidën chomiaid icquin nadatiambocquin nata. Isnu —capondash Esus chuiquin.
11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.
12 Adsho tantiash, Ëbi tantiesa nec, quec unësquio yec tsadequi —Ëmbi naid dadpen mimbi ispaboc. ¿Adosho isboshida, Ëbi isme, queoape? Nadatiambocquin nabanquin ëbi isme caqui ismenquio iquembi. Abimbo caimbi —quepondash Esus.
12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal.
13 Aden chianec nidec cano antabëdtoanquin uquë cuëma utsiuc poteoapondash.
13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.
14 Badedquio Esus nidnuesho tantiash cano antabëdtopondash abëd icquido. Panëmpi bedabi puduampondash panëmpi abentsëqui tsitsanën anuetsëcnuc.
14 Aconteceu que eles haviam esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.
15 Aden potequimbi Esusën nadopondash: —Pan uanuequidën trico caid putubëdta bidiscamete acte pistsëc cacushaqui nua yec bidisquec. Adembidi padiseyobon Nuquin Papan chiaidbëdtabi ambibi tantiaquin chiaid daëd uaquin chuibanec. Aden chuiquidbidi Edodesbëd icquido nec quequin tantiata. Aden tantiaquin padiseyobopadquid adecbidi Edodesbopadquid icmane queshun ambi tantiacpadomboen nabanenda —capondash Esusën abëd icquido chuiquin.
15 Jesus advertiu-os: Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!
16 Adsho Esusën chuiboed icsamboen tantiec abëd icquido: —¿Ëmbi panëmpi bëambo yaidta icbon chuipec? —quec onquecuededpondash.
16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.
17 Aden chiec onquecuedednubien tantiaquidquio icquin Esusën nadopondash: —¿Atotsi quiash ¿ada panëmpi bëambo yaid con Icbon chuipec? quepe, mibi? ¿Ëmbi nabamboed isenquio yec bëshu tsadacbimboecta tsadpo?
17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?
18 Adecbidi ¿Ëmbi chuibanaid tantienquio yec pashuacbimboecta tsadoapo?
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?
19 ¿Panëmpi 5ted bedshun cuësh-cuëshun menebanaqui napi uaid tsitsanën sandoaid tedtsi iccoshe? Chui —capondash Esusën.
19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços? Responderam-lhe: Doze.
20 Adoaquien: —Adembidi, ¿nëbi siete panëmpi bedshun matsesën piaid napi uaid tedtsi tsitsanën sandoaid icposh? Chui —caoapondash Esusën.
20 E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes? Sete, responderam-lhe.
21 Adoaquien Esus: —¿Nadatiambocquid Esus nec quequin ëbi tantienquioda mimbi icpe? —quepondash abëd icquido caic.
21 Jesus disse-lhes: Como é que ainda não entendeis?...
22 Adshumbic Betsaida caid yacno poteoapondash Esusbëdtambidi. Aden potiash chosho isun bëshuaid bëpondash anocquidon. Aden bëshun ismequin: —Nëid bëshumbo neque. Mibi bëdamianquidquio icquin mishquin bëdame —capondash Esus chuiquin.
22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.
23 Adsho Esusën bëshu mëdinanquin Betsaida caid anoentsëqui buanshun uicchun bëcuishtuatanquin bëmishec: —¿Ada mimbi iseque? Ëbi chui —capondash Esusën.
23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Adsho tantiash Esus isquin: —Bëdamboen isenquiocquin cuëte podo inchëshquio yacbimboecnuc mibi isembi —capondash bëshuaidën.
24 O cego levantou os olhos e respondeu: Vejo os homens como árvores que andam.
25 Aden chuishobi Esusën bëshuaid padpiden bëmishoaquien bëucudquiopondash bëdamboen isec.
25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.
26 Aden bëdamboen iso isun: —Nëbi min shubuno nid. Shubu dadpen icquid Betsaida caid datambidanec nid —quequin Esusën nidmepondash.
26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: Não entres nem mesmo na aldeia.
27 Aden nidmiashic ancanquid Uedipo caid tabadaid nidaid Sesadeya caid yacno nidequi: —¿Atotsi Matsesën ëbi capec? —quepondash Esus abëd icquido chiec.
27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Adoaquien: —Utsi-utsiec, Acten mentoamboed, Uan Esus nec, quenubic; utsi-utsiec, Edias, Nuquin Papan chiacpadomboen chomiaidien Esus nechitec, quenubic; utsi-utsiec, Nuquin Papan chiaid ëndenquimbo chiampidpadquidien Esus nechitec, quec —quepondash abëd icquido Esus caic.
28 Responderam-lhe os discípulos: João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas.
29 Adsho tantiashun: —Ma mibitedishun ¿atotsibi cai? —capondash Esusën.
29 Então perguntou-lhes Jesus: E vós, quem dizeis que eu sou? Respondeu Pedro: Tu és o Cristo.
30 Adsho: —Mimbi chuiboed utsi chienda. Abentsëcquiobi chienda —capondash Esusën abëd icquido comapenen chuiquin.
30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.
31 Aden chuishun abi unës uate tantiamequin abëd icquido Esusën chuipondash. Nuquin Papan chomiaid yec matsesacsho isadaidbo tsusiobon chieshënquin ëbi mëyanendac. Aden mëyanquin unës uaqui daëdec ushash uincuenoaindabi, quequin Esusën chuipondash.
31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.
32 Abi unës uatequid chuipecshenda niondash. Aden Esusën chiaquien aidbëdtsëqui uano nidshun Petedon: —Aden tantiaquin chienda —capac caondash.
32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Aden Petedon chuisho tantiash aucbidi bidiadquin abëd icquid utsibo isec Esus nadpondash: —Nidec nid, Satanas. Nuquin Papan tantiacpadpenquiocnoc ëbi niacmenuequin icsamboen chuiquid mibi neque. Satanasën mua uac matsesën tantiacpaden mimbi tantiec —quepondash Esus Petedo comapenen chushcaic. Petedo Satanasbimboecquid nec quequin Satanas capondash Esusën Petedo chuiquin.
33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens.
34 Aden Petedo chuibanashic abëd icnuec cho-choquid utsibo caic: —Cho —quepondash Esus. Chosho isash: —Esuspadquid icnu queshun mibi bunaid nainquiocquin ëmbi chiaid tantiaquin nabanta. Ëbi mëyanacpadembidi mibi mëyante icnuc niaquenda.
34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35 Esus tantiaquin ambi chiacpadomboen nanu queboedi unësmane quequin naisa Nuquin Papa yacno puduedtiapimbo iquendac. Esus tantiaquid nebi quequin tantiec mëyante icnuc unësmane quenquiocquin ëbi chuibanec tabadquid Nuquin Papa yacno tabadendac.
35 Porque o que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, salvá-la-á.
36 Aden aton na dadpen bedbanashic Esus tantiesa yec unësash Nuquin Papa yacno puduedtiapimbo iquendac. ¿Adquidta bëdambo icpadic?
36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?
37 ¿Nuquin Papa mitsana menecta abi yacno puduedpatsia? Padenquio.
37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?
38 Utsi icnubi dacuëdec Esus tantiaquid nebi quesa chido aton bënë bunenquio yec dada utsibëd tabadquidbimboecquid nec. Adquid chuiquin, Con utsi nec, caisa nendabi. Adembidi ëmbi chiaid chiesa caic, Con utsi nec, quequin Nuquin Papa chienquio iquendambi. Chuiquid dapa abipadquidquio con pan ëbi icmiac ëmbi abucshun uaido mayan bëdabobëdi nidaidën choaindabi. Adec aidobëdi choashun ëbi chieshënquid isec, Con utsi nec, queoatiapimbo iquendabi —quepondash Esus cho-choquido caic.
38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.