Marcos 6
Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs VC
1 Auëshquio puduanec nidequi abi icnëdacno Nasaded caid yacno Esus choapondash. Abëdi abëd icquido chopondash.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Ambo tabadashic chonoadtemaid ushën Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedshun Nuquin Papan chiaid chuibanquin tauapondash Esusën. Aden chuibansho tantienquiocquid abentsëc: —¿Mitsishun chuibansho tantiashun adomboen Esusën chuibampec? —quepondash.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Adnubien utsi: —Nëmbocquid, cuëte nacnenquid, Osen mado nec —queoapondash.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Aden chieshënaqui Esus nadpondash: —Utsi yacno nidshun Nuquin Papan chiaid chuibansho tantiaquid dadpen icnubi abi yacno chuibansho chieshënquid aton matses iquendac. Aton shubun icquido adecbidi iquendac —quepondash Nasaded yacnocquido chiec.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Aido abi chieshënquid icsho isun nadatiambocquin nabantiapimbo icpondash. Ëbi bëdamepec quequin tantiaquidquio daëdpactsëc icsho mishquin bëdamepondash.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 ¿Atotsi quiash ëmbi chiaid tantiatiapimbo icpec? Adembidi nadatiambocquin nasho istiapimbo icpec quepondash Esus abibi onquec.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Adec cuenadquin chuibanequi abëd icquido caic: —Cho —quetanec tabadtuidpondash. Adec tabadtuidash Esus: —Nëbi mibi daëdshun-daëdshunquien chuibanec nid. Chuibanquimbi mayan icsa dapuduedaid dapuduemeta.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Nidquin dadpen mitsana sauedshun buanenda.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Tapucudte sandadia caiduidtsëqui tapucudash nidaneta. Adecbidi utsi bedenquio yec mibi dasiuidaiduidtsëqui dasiuidec nidaneta.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Shubu dadpen yacno nidash mibi yuedaid shubun puduedash ambouidi tabadquin chuibanta. Auëshquio puduanec nidequi shubu dadpen yacnobidi nidshun adquiecbidi tabadquin chuibanoata. Adenuidi naquin chuibanta.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Mibi yuedquid nibëdsho isash nidaneta. Auëshquio nidash shubu ënëdacno choash, Nëmbo icquido tantiate icsachoquid yec abibi cuidadtequido nec, Papa. Adquid icsho isun abi capuaid nidaid pututedi tasequequin Nuquin Papan chiacpadomboen ismeta —capondash Esusën abëd icquido chuiquin.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Aden Esusën chiaquien nidanepondash. Adec nidshumbic, mibi icsaid ënshun padpiden tantianu quenquiocquin Nuquin Papan chiacpadomboen nabanta quequin chuibampondash Esusën nidmiaidon.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Adembidi mayan icsa dapuduedaid dadpen dapuduemepondash aidëmbidi. Adembidi nënquid dadpen daicsaid chedo cuëte bacuë bëchichoquid ënë dachinquin bëdameoapondash Esusën nidmiaidon.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Adnubien, Chuibanquimbi Esusën nadatiambocquin nabanosh, quequin isboedon ancanquid Edodes chuipondash. Aden chuiban-chuibanac dadpenshun Esusën nabanaid tantiapondash. Aden tantiash: —Uan acten mentoanondaid mapi butemeboed uincuempash icnui. Adec uincuenshun nadatiambocquin nabanec nepanui —quecuededpondash tantiaquido.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Adnubien utsibo: —Ediasien nechitec. Nuquin Papan chiampicpadquiec choashien nec —quecuededpondash.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Adnubien Edodes: —Ëmbi mapi butemiondaid, Uan pado, uincuempash icnui —quepac caondash.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Ënden aidëmbi Uan bedmeshun tanemeshun quënën nauedmepac caondash. Aidëmbi aton utsin chido, Edodias caid, bedacsho isash:
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 —Min utsin chido mimbi bedaid natemaid niosh —queshun Nuquin Papan Moises dada uamepampicpaden Uanën Edodes chuipac caondash. Adoac, Uanën chuisho dadpenshun tantianushe queshun Uan bedmeshun quënën nauedmepac caondash Edodesën.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Adoaquien Uan Edodiasën chieshënquin: —Uan cuesunemetiadquidi mibi nec —quepac caondash aton bënë Edodes caic.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Uan bëdambocquid Nuquin Papan chomiaidbidi nec queshun Edodesën Uan cuesunemetiapimbo iquec cudaspac caondash con chidon cuesunemenushe quiash. Aden tantiaquin Edodesën abi tsadacno Uan chuibamenuen chomedenepac caondash. Uanën chuibansho tantiash: ¿Atotsimbi nëid napeba? Ambi chuibanaid bëdambo iquec. Aidën chuisho tantiash bëdambo iquebi, abibi queshumbic Edodesën chomedednepac caondash chuisho tantianuen.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Adnubien aton chido bunacpadomboen Uan cuesunemete ushë chonobi naden napac caondash: Aton bënën abi tishte ushë tantiaquin abipadquid dadpen pemenuen chomepac caondash. Adembidi sondado tsusio dadpembidi chomeoapac caondash Edodesën. Cadidia yacnocquido chuiquid dapabobidi chomeoapac caondash.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Aden aidtedi cho-chomiash tabadnubien aton chidon champi puduedpac caondash. Puduedacsho: —Baidata —cac baidapac caondash. Adsho isash: —Bëdamboen mimbi naoc —quecuededpac caondash Edodesën chomiaido champi caic.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Abimbo caimbi. Mibi bunaid ëbi chuita. Mitsanatedi bunebi ëbi casho tantiashun dadpen mibi menembi —quepondash.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Aden Edodesën chuisho tantiash: —¿Atotsibi bumpeba? —quetanec aton tita yacno puduedshun: —“Mibi bunaid mibi menenu. Ëbi chui,” Edodesën caoshi. ¿Atotsimbi chuipe, tita? —quepac caondash ani chiec.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Aden chiaquien badedquio Edodes yacno titinquec choec puduedshun champin: —Nëbimbobi Uan acten mentoanquidën mapi maspanën nandoshon ëbi mene —capac caondash anin chuibocpadomboen chuituidquin.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Adsho tantiash Uan tantiec unësquio icpac caondash Edodes. Adec unësquiocquin ambi champi chiacpadomboen natiapimbo iquec ëmbi chomiaido quenushe queshun adoembi abibi queshun:
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 —Uanën mapi bec cho —capac caondash Edodesën ambi cuesuneta caid chuiquin. Aden chiac Uan quënën nauedacno nidshun mapi butanquin
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 maspanën nandoshon bëshun champi meniac bedshun champin aton tita menetuidpac caondash.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Adnubien, Uan mapi butiac, quesho tantiash Uambëd icquido nidshun Uanën dada bedshun buanshun chococapac caondash.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Adambic Esusbëd icquido ambi nidmeboedo Esus yacno cho-choshon ambi nabamboedbëdtabi ambi chuibamboed chuibampondash.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Aden chuibanash tabadnubi matses dadpen cho-chonobi utsi dadpen nidanepondash. Adec cho-chonobi penquio iccuededpondash Esusbëd icquidon. Adnubien Esus: —Matses nibëdacno tabadec nidnu. Nid —quepondash abëd icquido caic.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Aden chiashic cano antabëdtoanec matses nibëdacno nidpondash aidtedtsëqui.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Adec nidsho isash matses dadpen abi nidte yacno tantiec: —U nidanec —quiash titinque choec abia cho-chopondash. Abia titinquequid cuensho isash utsi-utsiec dadpen titinquec cho-choapondash.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Adec aidtedi abia cho-choambien Esusbëd icquido choapondash. Pudundoquimbi matses dadpenshun abi cainec tabadsho isashien Esus, Abi tantiamequin Nuquin Papan chiaid chuiquid nibëdacbimboecnuc matses cho-choec quequin tantiec unësquio iquebi queshun tauain chuibampondash Esusën. Yuen chuibampondash.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Yuen Esusën chuibanubi ushë budpondash. Ushë budsho isun abëd icquidon: —Icbo, ushë budaque. Nëmbo tiedën caniquid nibëdec; adecbidi yuedanquid nibëdec. Matses nidme.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Nidmiac shubu yacno nidshun piucquid menequin ma aton pete bedpanuna penun —capondash Esus chuiquin.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Adoaquien Esusën: —Mimbibi nëidtedi pemeban —capondash.
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Adoaquien: —¿Panëmpi penun bëaid iccuededquidon na tedtsi iqueque? Ista —capondash Esusën.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Aden bësho isun: —Uasinën tabadbud mibëd icquid 50ted icnuc, utsibëd icquid 100ted icnuc quec tabadbud —capondash Esusën iccuededquido chuiquin.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Adoac ambi chiacted-tedquiec tabadbudpondash.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Adec tabadbudsho isun panëmpibëdta nuëcquid bedshun sananquin abuc isec: —Mimbi meniaid nec Papa. Nëbi mimbi nadatiambocquin naid ismembi —queshun cuësh-cuëshun: —Meneban —Esusën cac abëd icquidon menebampondash.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Menebanac piash: —Padi. Piombi —quecuededpondash pequido.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Aden piambien abëd icquidon napi uaid bedbampondash. Napi uaid sandobanaid tsitsan 12ted icpondash.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Peboedo dada caniaid tambanac 5000ted icpondash. Aton chidon aton bacuëbobëdtambi pepondash. Aido tambanenquiocquin dadatedictsëqui tambampondash 5000ted iquec quequin.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Aden iccuededquido pemiashic: —Cano antabëdtoanec mibia shubu dadpen icquid Betsaida caid yacno potec nid. Mibi nidnubi matsestedi nidmembi —quepondash Esus abëd icquido caic.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Adoac canon potenubi matsestedi nidmianec matses nibëdacno macuësh yacno Nuquin Papa chuinuec Esus nidpondash.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Adnubien inchëshbudtsëqui abëd icquido acte nënantanquio canon noadpondash. Ambobi noadnubi Esus abentsëqui mananuc tsadpondash.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Ashunquio Esusën isaquien abëd icquido bëdiactsëcquio nidquimbi comapenen cano uncapondash cunquequid dapan bëded-bëdednubi. Adnubien cachina cuëdanabi badiadtiapimbocnoc acte bëntse choquin abëd icquido Esusën ismetuidpondash.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Datantsensho isash, Mayambien nechitec, quequin ambibi tantiec sidquecuededec
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 dacuëdcuededpondash.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Aden chuitanec cano antsadtonobi comapenec cunqueboedi ënëdpondash. Aid ënëdsho isash: —Adquidshenda nepec —quepondash abëd icquido.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Panëmpi daëdpactsëc ictsëcquid matses dadpen menebamboedën naid nec quequin tantienquiocpondash. Adembidi Esus acte bëntse capusho isun, Nadatiambocquin naquidën naidbidi nec, quequin tantienquio icoapondash pamunacbimboecquin.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ashunquio chian potiashic nidaid Quenesaded caid yacno choshon cano nëshpondash.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Aden nëshash mananuc pudundosho isec anocquido, Aidi bëdamianquid nec, quequin ambibi tantiaquimbi
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 daicsaid aton ueten nandoshon Esus yacno bë-bëpondash.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Adecbidi shubu dadpen yacno-yacnomboec Esus puduedcuenesho isun adembidi anocquidon, Bëdamequid nec, queshun daicsaido bë-bëpondash. Adoac —Min dashcute ëbi mishme —capondash bë-bëaidon. Aden ambi tantiacpaden Esusën dashcute mishash bëdancuededpondash.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.