Marcos 6

Esuquidistu Chuiquin Tantiamete (MCFNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Auëshquio puduanec nidequi abi icnëdacno Nasaded caid yacno Esus choapondash. Abëdi abëd icquido chopondash.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Ambo tabadashic chonoadtemaid ushën Nuquin Papan chiaid chuibante shubun puduedshun Nuquin Papan chiaid chuibanquin tauapondash Esusën. Aden chuibansho tantienquiocquid abentsëc: —¿Mitsishun chuibansho tantiashun adomboen Esusën chuibampec? —quepondash.
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Adnubien utsi: —Nëmbocquid, cuëte nacnenquid, Osen mado nec —queoapondash.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Aden chieshënaqui Esus nadpondash: —Utsi yacno nidshun Nuquin Papan chiaid chuibansho tantiaquid dadpen icnubi abi yacno chuibansho chieshënquid aton matses iquendac. Aton shubun icquido adecbidi iquendac —quepondash Nasaded yacnocquido chiec.
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Aido abi chieshënquid icsho isun nadatiambocquin nabantiapimbo icpondash. Ëbi bëdamepec quequin tantiaquidquio daëdpactsëc icsho mishquin bëdamepondash.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 ¿Atotsi quiash ëmbi chiaid tantiatiapimbo icpec? Adembidi nadatiambocquin nasho istiapimbo icpec quepondash Esus abibi onquec.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Adec cuenadquin chuibanequi abëd icquido caic: —Cho —quetanec tabadtuidpondash. Adec tabadtuidash Esus: —Nëbi mibi daëdshun-daëdshunquien chuibanec nid. Chuibanquimbi mayan icsa dapuduedaid dapuduemeta.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Nidquin dadpen mitsana sauedshun buanenda.
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Tapucudte sandadia caiduidtsëqui tapucudash nidaneta. Adecbidi utsi bedenquio yec mibi dasiuidaiduidtsëqui dasiuidec nidaneta.
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Shubu dadpen yacno nidash mibi yuedaid shubun puduedash ambouidi tabadquin chuibanta. Auëshquio puduanec nidequi shubu dadpen yacnobidi nidshun adquiecbidi tabadquin chuibanoata. Adenuidi naquin chuibanta.
10 E recomendou-lhes:
11 Mibi yuedquid nibëdsho isash nidaneta. Auëshquio nidash shubu ënëdacno choash, Nëmbo icquido tantiate icsachoquid yec abibi cuidadtequido nec, Papa. Adquid icsho isun abi capuaid nidaid pututedi tasequequin Nuquin Papan chiacpadomboen ismeta —capondash Esusën abëd icquido chuiquin.
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Aden Esusën chiaquien nidanepondash. Adec nidshumbic, mibi icsaid ënshun padpiden tantianu quenquiocquin Nuquin Papan chiacpadomboen nabanta quequin chuibampondash Esusën nidmiaidon.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Adembidi mayan icsa dapuduedaid dadpen dapuduemepondash aidëmbidi. Adembidi nënquid dadpen daicsaid chedo cuëte bacuë bëchichoquid ënë dachinquin bëdameoapondash Esusën nidmiaidon.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Adnubien, Chuibanquimbi Esusën nadatiambocquin nabanosh, quequin isboedon ancanquid Edodes chuipondash. Aden chuiban-chuibanac dadpenshun Esusën nabanaid tantiapondash. Aden tantiash: —Uan acten mentoanondaid mapi butemeboed uincuempash icnui. Adec uincuenshun nadatiambocquin nabanec nepanui —quecuededpondash tantiaquido.
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Adnubien utsibo: —Ediasien nechitec. Nuquin Papan chiampicpadquiec choashien nec —quecuededpondash.
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Adnubien Edodes: —Ëmbi mapi butemiondaid, Uan pado, uincuempash icnui —quepac caondash.
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Ënden aidëmbi Uan bedmeshun tanemeshun quënën nauedmepac caondash. Aidëmbi aton utsin chido, Edodias caid, bedacsho isash:
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 —Min utsin chido mimbi bedaid natemaid niosh —queshun Nuquin Papan Moises dada uamepampicpaden Uanën Edodes chuipac caondash. Adoac, Uanën chuisho dadpenshun tantianushe queshun Uan bedmeshun quënën nauedmepac caondash Edodesën.
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Adoaquien Uan Edodiasën chieshënquin: —Uan cuesunemetiadquidi mibi nec —quepac caondash aton bënë Edodes caic.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Uan bëdambocquid Nuquin Papan chomiaidbidi nec queshun Edodesën Uan cuesunemetiapimbo iquec cudaspac caondash con chidon cuesunemenushe quiash. Aden tantiaquin Edodesën abi tsadacno Uan chuibamenuen chomedenepac caondash. Uanën chuibansho tantiash: ¿Atotsimbi nëid napeba? Ambi chuibanaid bëdambo iquec. Aidën chuisho tantiash bëdambo iquebi, abibi queshumbic Edodesën chomedednepac caondash chuisho tantianuen.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Adnubien aton chido bunacpadomboen Uan cuesunemete ushë chonobi naden napac caondash: Aton bënën abi tishte ushë tantiaquin abipadquid dadpen pemenuen chomepac caondash. Adembidi sondado tsusio dadpembidi chomeoapac caondash Edodesën. Cadidia yacnocquido chuiquid dapabobidi chomeoapac caondash.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Aden aidtedi cho-chomiash tabadnubien aton chidon champi puduedpac caondash. Puduedacsho: —Baidata —cac baidapac caondash. Adsho isash: —Bëdamboen mimbi naoc —quecuededpac caondash Edodesën chomiaido champi caic.
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Abimbo caimbi. Mibi bunaid ëbi chuita. Mitsanatedi bunebi ëbi casho tantiashun dadpen mibi menembi —quepondash.
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Aden Edodesën chuisho tantiash: —¿Atotsibi bumpeba? —quetanec aton tita yacno puduedshun: —“Mibi bunaid mibi menenu. Ëbi chui,” Edodesën caoshi. ¿Atotsimbi chuipe, tita? —quepac caondash ani chiec.
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Aden chiaquien badedquio Edodes yacno titinquec choec puduedshun champin: —Nëbimbobi Uan acten mentoanquidën mapi maspanën nandoshon ëbi mene —capac caondash anin chuibocpadomboen chuituidquin.
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Adsho tantiash Uan tantiec unësquio icpac caondash Edodes. Adec unësquiocquin ambi champi chiacpadomboen natiapimbo iquec ëmbi chomiaido quenushe queshun adoembi abibi queshun:
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 —Uanën mapi bec cho —capac caondash Edodesën ambi cuesuneta caid chuiquin. Aden chiac Uan quënën nauedacno nidshun mapi butanquin
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 maspanën nandoshon bëshun champi meniac bedshun champin aton tita menetuidpac caondash.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Adnubien, Uan mapi butiac, quesho tantiash Uambëd icquido nidshun Uanën dada bedshun buanshun chococapac caondash.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Adambic Esusbëd icquido ambi nidmeboedo Esus yacno cho-choshon ambi nabamboedbëdtabi ambi chuibamboed chuibampondash.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Aden chuibanash tabadnubi matses dadpen cho-chonobi utsi dadpen nidanepondash. Adec cho-chonobi penquio iccuededpondash Esusbëd icquidon. Adnubien Esus: —Matses nibëdacno tabadec nidnu. Nid —quepondash abëd icquido caic.
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Aden chiashic cano antabëdtoanec matses nibëdacno nidpondash aidtedtsëqui.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Adec nidsho isash matses dadpen abi nidte yacno tantiec: —U nidanec —quiash titinque choec abia cho-chopondash. Abia titinquequid cuensho isash utsi-utsiec dadpen titinquec cho-choapondash.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Adec aidtedi abia cho-choambien Esusbëd icquido choapondash. Pudundoquimbi matses dadpenshun abi cainec tabadsho isashien Esus, Abi tantiamequin Nuquin Papan chiaid chuiquid nibëdacbimboecnuc matses cho-choec quequin tantiec unësquio iquebi queshun tauain chuibampondash Esusën. Yuen chuibampondash.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Yuen Esusën chuibanubi ushë budpondash. Ushë budsho isun abëd icquidon: —Icbo, ushë budaque. Nëmbo tiedën caniquid nibëdec; adecbidi yuedanquid nibëdec. Matses nidme.
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Nidmiac shubu yacno nidshun piucquid menequin ma aton pete bedpanuna penun —capondash Esus chuiquin.
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Adoaquien Esusën: —Mimbibi nëidtedi pemeban —capondash.
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Adoaquien: —¿Panëmpi penun bëaid iccuededquidon na tedtsi iqueque? Ista —capondash Esusën.
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Aden bësho isun: —Uasinën tabadbud mibëd icquid 50ted icnuc, utsibëd icquid 100ted icnuc quec tabadbud —capondash Esusën iccuededquido chuiquin.
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Adoac ambi chiacted-tedquiec tabadbudpondash.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Adec tabadbudsho isun panëmpibëdta nuëcquid bedshun sananquin abuc isec: —Mimbi meniaid nec Papa. Nëbi mimbi nadatiambocquin naid ismembi —queshun cuësh-cuëshun: —Meneban —Esusën cac abëd icquidon menebampondash.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Menebanac piash: —Padi. Piombi —quecuededpondash pequido.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Aden piambien abëd icquidon napi uaid bedbampondash. Napi uaid sandobanaid tsitsan 12ted icpondash.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Peboedo dada caniaid tambanac 5000ted icpondash. Aton chidon aton bacuëbobëdtambi pepondash. Aido tambanenquiocquin dadatedictsëqui tambampondash 5000ted iquec quequin.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Aden iccuededquido pemiashic: —Cano antabëdtoanec mibia shubu dadpen icquid Betsaida caid yacno potec nid. Mibi nidnubi matsestedi nidmembi —quepondash Esus abëd icquido caic.
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Adoac canon potenubi matsestedi nidmianec matses nibëdacno macuësh yacno Nuquin Papa chuinuec Esus nidpondash.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Adnubien inchëshbudtsëqui abëd icquido acte nënantanquio canon noadpondash. Ambobi noadnubi Esus abentsëqui mananuc tsadpondash.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Ashunquio Esusën isaquien abëd icquido bëdiactsëcquio nidquimbi comapenen cano uncapondash cunquequid dapan bëded-bëdednubi. Adnubien cachina cuëdanabi badiadtiapimbocnoc acte bëntse choquin abëd icquido Esusën ismetuidpondash.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Datantsensho isash, Mayambien nechitec, quequin ambibi tantiec sidquecuededec
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 dacuëdcuededpondash.
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Aden chuitanec cano antsadtonobi comapenec cunqueboedi ënëdpondash. Aid ënëdsho isash: —Adquidshenda nepec —quepondash abëd icquido.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Panëmpi daëdpactsëc ictsëcquid matses dadpen menebamboedën naid nec quequin tantienquiocpondash. Adembidi Esus acte bëntse capusho isun, Nadatiambocquin naquidën naidbidi nec, quequin tantienquio icoapondash pamunacbimboecquin.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Ashunquio chian potiashic nidaid Quenesaded caid yacno choshon cano nëshpondash.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Aden nëshash mananuc pudundosho isec anocquido, Aidi bëdamianquid nec, quequin ambibi tantiaquimbi
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 daicsaid aton ueten nandoshon Esus yacno bë-bëpondash.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Adecbidi shubu dadpen yacno-yacnomboec Esus puduedcuenesho isun adembidi anocquidon, Bëdamequid nec, queshun daicsaido bë-bëpondash. Adoac —Min dashcute ëbi mishme —capondash bë-bëaidon. Aden ambi tantiacpaden Esusën dashcute mishash bëdancuededpondash.
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.